บทที่ 21 รถออฟโรด BAIC Zhanqi
วันนี้เป็วันที่สามของเฉียวซู่ในเขตพื้นที่ปกครอง 044
“อย่าขยับสิ ฉันจะช่วยแกแกะออกมาดู”
“หงิง~”
มือทั้งสองข้างของเฉียวซู่แกะผ้าพันแผลที่ขาของอาหลีน้อยออกอย่างใจเย็น เมื่อเห็นสภาพแผลภายใต้ผ้าพันแผลแล้ว สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายขึ้นมาก
ปากแผลเริ่มประสานกันและเริ่มตกสะเก็ดแล้ว นอกจากอาการคันเล็กน้อยที่เ้าตัวเล็กมี ก็ไม่ได้อาการเ็ปอะไรอีก
โชคดีที่ะุเพียงแค่เฉียดโดนขาของมัน อีกทั้งการรักษาที่ทันท่วงที าแจึงได้หายเร็วมาก
แน่นอนว่านมสดมอมอก็มีส่วนช่วยอยู่ไม่น้อยด้วยเช่นกัน ประสิทธิภาพในการปรับปรุงสมรรถภาพทางกายของมันนั้นไม่ได้เป็เพียงแค่เื่โอ้อวด ในเวลาสั้น ๆ เพียงสามวัน อาหลีน้อยก็มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เ้าจิ้งจอกเฟนเนกผอมแห้งก่อนหน้านี้หายไปแล้ว อาหลีในตอนนี้อวบอ้วนน่ารักเป็ก้อนขนเล็ก ๆ เดินได้ที่ดูมีชีวิตชีวา
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์พัฒนาตัวเอง ทักษะ ‘สัตวแพทย์ขั้นพื้นฐาน’ ถูกเปิดใช้งานแล้ว]
[ติ๊ง! โฮสต์ปลดล็อกทักษะด้วยตัวเอง ได้รับรางวัลเป็กรีนพอยต์ 5,000 แต้ม!]
โอ้โห... ไม่เลวเลยทีเดียว ปลดล็อกทักษะใหม่ได้อีกแล้ว
คิ้วของเฉียวซู่เลิกขึ้น
‘สัตวแพทย์ขั้นพื้นฐาน’ นับว่าเป็ทักษะที่ใช้ได้จริง สมัยที่เฉียวซู่ยังเรียนในมหาวิทยาลัย เขาก็เคยศึกษาสัตวแพทยศาสตร์ แต่นั่นเป็เพียงทฤษฎีภาคบังคับ
จากการทดลองปฏิบัติจริงด้วยการรักษาอากาาเ็ที่ขาของอาหลีน้อย ในที่สุดเขาก็มาถึงมาตรฐานทักษะที่ระบบยอมรับแล้ว
เฉียวซู่หยิบผ้าพันแผลอันใหม่มาพันแผลให้เ้าตัวน้อยอีกครั้ง โดยวิธีการพันผ้ายังคงสไตล์สาวน้อยแบบทรงหูกระต่ายอยู่
นี่เพื่อป้องกันไม่ให้อาหลีใช้อุ้งเท้าััหรือใช้ฟันกัดเมื่อรู้สึกคัน ซึ่งจะทำให้แผลกลับมาแย่ลง
หลังจากช่วยอาหลีจัดการกับาแเสร็จ เฉียวซู่ก็เหลือบมองแต้มกรีนพอยต์ที่เหลืออยู่
เมื่อวานนี้เขาทำการถ่ายทอดสดแค่่เช้า ได้รับกำไรมาหมื่นนิด ๆ บวกกับคะแนนกรีนพอยต์ที่เพิ่งได้รับมาเมื่อกี้...
[ยอดกรีนพอยท์ปัจจุบัน : 23,420 แต้ม]
สองหมื่นกว่าแต้ม นี่เขาสามารถสุ่มรางวัลสิบงวดได้ถึงอีกสองครั้งเลย
เฉียวซู่วางแผนว่าหลังการไลฟ์สดของวันนี้จบลง เขาอาจจะรวบรวมกรีนพอยต์ได้ 30,000 หรือ 40,000 แต้ม แล้วเริ่มทำการสุ่มรางวัลอีกครั้ง
เฉียวซู่ถอนสายตามองไปยังกล่องเสบียงที่จัดอย่างเป็ระเบียบตรงมุมห้อง
ที่้าของกล่องเสบียงมีวัตถุทรงกระบอกกลมยาวที่ดึงดูดความสนใจของเขา
มันคือธงชาติ
เฉียวซู่ลังเลอยู่นาน สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้นำธงชาติไปแขวนไว้บนศูนย์
สิ่งนี้มันขัดกับกฎที่บังคับไว้ แต่เฉียวซู่มีความคิดของเขาเอง
ที่นี่นักล่าเถื่อนอยู่แบบไร้กฎหมายควบคุม ในวันแรกที่เขาเข้ามาดำรงตำแหน่ง พวกมันยังกล้าเข้ามายั่วยุ นี่เห็นได้ชัดว่าธงชาติไม่สามารถทำให้พวกมันหวั่นเกรงได้
ต่อจากนี้ไป เฉียวซู่จะใช้วิธีของเขาจัดการพวกมันเอง
วันใดที่เขตพื้นที่ปกครอง 044 ตกมาอยู่ในความดูแลของเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว วันนั้นก็คือวันที่ธงชาติจีนจะผงาดขึ้นมา!
พอนึกถึงตรงนี้ เฉียวซู่ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทั้งตัว
เพื่อให้ธงชาติถูกแขวนขึ้นไปโดยเร็ววัน เขาก็จะต้องไลฟ์สด เก็บเงิน และสู้กับนักล่าเถื่อน!
ห้องไลฟ์สดได้เปิดขึ้นอีกครั้ง การไลฟ์สดเป็ไปตามกำหนดเวลาอย่างต่อเนื่องถึงสามวัน ทำให้ความนิยมของเฉียวซู่มั่นคงเป็อย่างมาก พอเริ่มออกอากาศก็มีเรตติงถึง 10,000 คนอย่างรวดเร็ว
[อรุณสวัสดิ์ครับพี่ซู่]
[พี่ซู่ของเราทั้งตั้งใจทำงานทั้งตรงต่อเวลา มาไลฟ์สดทุกวัน โดยไม่เคยทิ้งเหล่าแฟน ๆ]
[ฉันตามมาจากคลิปสั้นที่เคยดูน่ะ นี่ใช่เ้าของไลฟ์ที่ชอบเล่นกับงูรึเปล่า]
[พี่ซู่ แผลของอาหลีเป็ยังไงบ้าง?]
เฉียวซู่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าใครกันที่ตั้งฉายาให้เขาว่า ‘พี่ซู่’
แม้ว่าในโลกคู่ขนานนี้ ฉายาพี่ซู่นั้นไม่ได้มีความหมายในเชิงสองแง่สองง่ามอะไร แต่ในชาติก่อนมันคือชื่อตัวละครที่ค่อนข้างโดดเด่น…
ยังไม่ทันที่เฉียวซู่จะได้พูดอะไร ทุกคนก็เห็นเงาร่างเล็ก ๆ สีขาวน้ำนมปรากฏขึ้นในกล้องและวิ่งไปรอบ ๆ ห้องอย่างตื่นเต้น
ขาหลังของมันผูกด้วยโบสวยงามไว้ อาหลีน้อยะโขึ้นไปบนไหล่ของเฉียวซู่ในก้าวเดียวและฉีกยิ้มให้กับกล้อง
อุปนิสัยของจิ้งจอกเฟนเนกแตกต่างจากสุนัขจิ้งจอกชนิดอื่น ๆ พวกมันซนและมีชีวิตชีวากว่ามาก
ก่อนหน้านี้อาหลีน้อยดูค่อนข้างหดหู่เนื่องจากาแ แต่ตอนนี้าแไม่มีผลต่อการเคลื่อนไหวของมันอีกต่อไป แน่นอนว่าเ้าตัวน้อยจะมีชีวิตชีวามากขึ้นโดยธรรมชาติ
“ใช่แล้ว ผมไม่มีทางทิ้งเหล่าแฟน ๆ แน่นอน ไม่ว่าจะฝนตกหรือแดดออก เขตพื้นที่ปกครอง 044 รอคุณอยู่เสมอ”
“โปรดอย่าเชื่อข่าวลือ ผมไม่ใช่ซูเซียน*[1] ผมแค่กินงู ไม่ได้เล่นงู”
“อาหลีน้อยเองก็เกือบจะหายดีแล้ว ดังนั้นไม่ต้องกังวล”
เฉียวซู่ไล่ตอบคอมเมนต์อยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดต่อ “วันนี้เนื้อหาการไลฟ์สดของเราคือ... สำรวจด้านทิศตะวันตกของศูนย์ควบคุม”
“ครั้งก่อน ตอนที่อยู่บนยอดเขาแห้งแล้งทุกคนน่าจะได้เห็นกันหมดแล้ว การแปรสภาพของทะเลทรายทางทิศตะวันตกค่อนข้างดีทีเดียว อีกทั้งภูมิประเทศที่นั่นก็มีเนินดินและูเามากมาย”
“ภูมิประเทศแบบนี้แสดงให้รู้ว่าที่นั่นมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีพันธุ์พืชและทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ มีศักยภาพในการพัฒนาที่ดี”
แน่นอนว่า ในแง่ของศักยภาพในการพัฒนานั้น โอเอซิสทางทิศตะวันออกจะมีมากที่สุด แต่เฉียวซู่ยังไม่คิดที่จะไปที่นั่นเพื่อหาคำตอบ
ทันทีที่เขามาถึงศูนย์ควบคุม ก็ถูกกลุ่มคนที่คาดว่าน่าจะเป็สมาชิกนักล่าเถื่อนผิดกฎหมายยั่วยุ แสดงให้เห็นว่าที่ซ่อนของพวกมันอยู่ไม่ไกลจากศูนย์ควบคุม
ภายในระยะไม่กี่สิบไมล์ สถานที่ใดที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยของมนุษย์มากที่สุดกันล่ะ?
หากไม่มีอะไรผิดไปจากที่คาดเดา ภายใต้รูปลักษณ์ที่สวยงามของโอเอซิสนั้น มีกลุ่มอันธพาลที่ชั่วร้ายซ่อนตัวอยู่!
เฉียวซู่อุ้มอาหลีน้อยออกจากอาคารมายังรถออฟโรดที่จอดอยู่ข้างศูนย์ควบคุม
จากความลำบากที่ต้องประสบพบเจอในคราวก่อน ครั้งนี้เฉียวซู่วางแผนที่จะขับรถแทน
เฉียวซู่เคาะฝากระโปรงหน้ารถแล้วแนะนำให้เหล่าผู้ชมรู้จักด้วยร้อยยิ้ม “นี่คือรถออฟโรด BAIC Zhanqi ที่มีความจุ 1.5 ตัน ราคารถบวกค่าปรับแต่งอยู่ที่ประมาณ 100,000 หยวนเท่านั้น”
“มันเป็รถออฟโรดที่ราคาเป็กันเองมากที่สุด ในภาคกลางและตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มันยังสามารถใช้แทนม้าและกลายเป็ผู้ช่วยที่ดีสำหรับผู้ที่ทำอาชีพเลี้ยงสัตว์”
กล้องถ่ายลงบนรถ ดูจากภายนอกแล้ว รถออฟโรด BAIC Zhanqi คันนี้ไม่ให้ความรู้สึกถึงการปรับแต่งใด ๆ แม้แต่น้อย โทนสีไม้มะเกลือเข้มทำให้มันดูแข็งกร้าวและทนทาน
ไฟทรงกลมดวงใหญ่ที่ด้านหน้า กันชนสีดำหนา และพื้นที่ด้านหลังกว้างขวาง ทั้งหมดนี้ประกาศให้ทุกคนทราบว่านี่คือรถออฟโรดคลาสสิกสไตล์เรโทรโดยแท้จริง
[เอ่อ... ทำไมฉันรู้สึกว่ามันน่าเกลียดนิดหน่อย]
[รถคันนี้จำเป็ต้องมีความคุ้มค่า ดูดี และคุ้มค่าเงิน หรือว่ามีสมรรถนะที่ดีและคุ้มค่าเงินกันล่ะ]
[ไม่สิ ผู้พิทักษ์ทะเลทรายยากจนกันขนาดนั้นเลยเหรอ? ใช้แค่รถออฟโรดที่ราคาไม่ถึง 100,000 หยวนเนี่ยนะ?]
เฉียวซู่อธิบายด้วยรอยยิ้ม “ไม่ใช่ว่าผู้พิทักษ์ทะเลทรายขี้เหนียวหรอก แต่เป็เพราะว่ารถออฟโรดหรูหราราคาแพงนั้นไม่มีประโยชน์ในทะเลทราย ที่แห่งนี้เลวร้ายเกินไป อาจเรียกได้ว่าแทบไม่มีอะไรที่ช่วยดูแลรักษามันได้เลย ปัจจัยแรกในการใช้รถคือ ความทนทานต่างหาก!”
“แม้ว่ารถคันนี้จะไม่ได้มีพลังมากนัก แต่ก็มีเทคโนโลยีที่ครบครัน ราคาต่ำ และค่าใช้จ่ายในการซ่อมถูก ซึ่งตรงตามเงื่อนไขทั้งหมดสำหรับยานพาหนะในทะเลทรายโดยสมบูรณ์”
เฉียวซู่เปิดประตูรถพาอาหลีน้อยนั่งรถออฟโรดเป็ครั้งแรก
เมื่อมองการตกแต่งภายในที่ตกแต่งแบบหยาบ ๆ มือทั้งสองข้างกำพวงมาลัยไว้ เฉียวซู่อดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ
รถคันนี้ไม่ให้ความรู้สึกสบายอะไรเลย สิ่งสำคัญคือขับได้ก็พอ
หลังจากสตาร์ตรถ เฉียวซู่ที่นั่งประจำที่แล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาถามกล้องว่า
“เอ่อ... เหล่าพี่น้องทั้งหลาย ผมขอถามสักหน่อยนะ”
“ไอ้ที่อยู่ด้านซ้ายนี่เป็เบรกหรือคันเร่ง?”
[1]ซูเซียน ตัวเอกชายในเื่ “ตำนานงูขาว”