บทที่ 22 รออีกสักครู่
"เซียวเฉิน ผมอิจฉาคุณจริง ๆ เมื่อกี้พวกเรายังคุยกันอยู่เลย ไม่คิดว่าเธอจะมาหาคุณเร็วขนาดนี้!"
เจิ่งไคไท่พูดกับเซียวเฉินด้วยรอยยิ้มกว้าง
คนอื่น ๆ ก็มีสีหน้าประหลาดใจ มองไปที่เซียวเฉิน
จริง ๆ แล้วในใจพวกเขารู้ดีว่า สิ่งที่พูดไปก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่เป็การพูดเล่นไปเรื่อยเปื่อย
แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นว่าเซียวเฉินทำได้อย่างง่ายดาย พวกเขาก็ยังรู้สึกว่าหัวหน้าของพวกเขาเก่งมาก
ส่วนเซียวเฉินหยิบเงินสองหมื่นหยวนยื่นให้เจิ่งไคไท่
"คืนนี้อาจจะมีธุระนิดหน่อย เงินสองหมื่นนี่เอาไปเที่ยวเตร่กับพี่น้องให้สนุกล่ะ!"
ในเมื่อครั้งนี้เซียวเฉินได้เงินมาหนึ่งล้าน ก็ต้องให้พี่น้องได้มีความสุขบ้าง
แต่ตอนนี้ การกระทำของเซียวเฉินทำให้ดูเหมือนว่าคืนนี้เขาจะไปทำอย่างอื่น
และเมื่อเพิ่มเื่ที่เกี่ยวข้องกับหลินโหรวเข้าไปด้วยแล้ว พวกเขาก็พบว่าตัวเองเหมือนจะเข้าใจบางอย่าง
เมื่อเห็นพวกเขาเป็แบบนี้ เซียวเฉินยิ่งรู้สึกปวดหัว
"หัวหน้า ไม่ต้องห่วง พวกเรารู้ว่าควรทำยังไง ขอให้คืนนี้สนุกนะ!"
เจิ่งไคไท่พูดกับเซียวเฉินด้วยรอยยิ้มกว้าง
เซียวเฉินรู้สึกหงุดหงิดใจมาก พวกนี้กำลังคิดอะไรกันอยู่ แล้วอะไรคือสนุกกว่าเดิมล่ะ?
เขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเล่นอะไรไปบ้าง
แน่นอนว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาไปคิดว่าเื่พวกนี้มันเป็ยังไง สิ่งสำคัญเร่งด่วนในตอนนี้ควรจะคิดว่าหลินโหรวตามหาเขาทำไม
"ได้! พวกคุณเล่นให้สนุกนะ"
หลังจากที่เซียวเฉินพูดกับพวกนั้นไปสองสามคำแล้ว ก็ลุกขึ้นเดินตรงไปที่ออฟฟิศของหลินโหรวทันที
ภายในออฟฟิศ หลินโหรวรออยู่ที่นั่นนานแล้ว
แต่ตอนนี้ เซียวเฉินก็ยังค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตาทั้งหมดหดเข้ามา กวาดมองไปข้างหน้าอย่างไม่รู้ตัว
แค่เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย สายตาก็เพ่งมองออกไปยังที่ไกล ๆ
ตอนนี้เขามองไปที่หญิงสาว ก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย
"คุณเป็อะไรไป?" เมื่อเห็นหลินโหรวเป็แบบนี้ เซียวเฉินก็ถามหลินโหรว
ขณะมองไปที่เซียวเฉินตรงหน้า อารมณ์ขุ่นมัวเดิมของหลินโหรวก็ฟื้นคืนมาบ้างเล็กน้อย
คนอื่นอาจไม่เข้าใจ แต่หลินโหรวรู้เื่มากมาย
ความเก่งกาจของเซียวเฉินนั้น หลินโหรวเคยเห็นกับตาแล้ว
คนมากมายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวเฉิน เชื่อว่าถ้าจัดการจริง ๆ เซียวเฉิน ก็ต้องทำได้อย่างง่ายดายแน่นอน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเซียวเฉินมองไปทางเธอ เซียวเฉินก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ใช่อันนี้หรือเปล่า?"
"อืม ใช่แล้ว เซียวเฉินคุณสืบเื่นั้นไปถึงไหนแล้ว?"
หลินโหรวขยับดวงตาสวยเล็กน้อย มองไปที่เซียวเฉินแล้วพูดกับเขาที่อยู่ตรงหน้าโดยตรง
เพียงแต่เมื่อหลินโหรวพูดจบ เซียวเฉินก็เงยหน้าขึ้นมองมาทางเขา
ตอนนี้เซียวเฉินแสดงท่าทีเฉยชามาก
"ฝั่งผมนะ ทุกอย่างเป็ไปได้ด้วยดี"
เซียวเฉินใจเย็นมาก อย่างไรเสียเซียวเฉินก็สืบเื่ได้มากแล้ว
ถ้าหากว่าหลักฐานชัดเจน เมื่อถึงเวลานั้น เซียวเฉินก็จะลงมือได้ทุกเมื่อ
แน่นอน หลังจากที่เซียวเฉินพูดจบ หลินโหรวที่อยู่ตรงหน้าก็เงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่ม
ขณะมองไปที่เซียวเฉิน หลินโหรวก็พูดกับเซียวเฉินด้วยความเป็ห่วงว่า "ยังไงก็ระวังตัวด้วย เื่ที่เราคุยกันไว้ก่อนหน้านี้ รอก่อนนะ"
เมื่อหลินโหรวพูดประโยคนี้ออกไป ตอนนี้เซียวเฉินที่อยู่ตรงหน้าก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ขยับสายตามองไปที่ไกล ๆ
เมื่อมองไปข้างหน้าโดยไม่ได้ตั้งใจ พลางมองไปที่เซียวเฉินรู้สึกว่าน่าสนใจมาก
"จริง ๆ แล้วตอนนี้ก็มาได้ไม่เลวเลยนะ"
"แต่ดูเหมือนว่าฝั่งคุณจะยุ่งยากพอสมควรเลย" เซียวเฉินพูดจบหลินโหรวก็พยักหน้าหนักแน่น
จริง ๆ แล้วในเื่นี้เซียวเฉินพูดถูกต้องแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่นั่นไม่มีใครที่โดดเด่นเลยสักคน
ดังนั้น หากเื่เหล่านี้ยังคงดำเนินต่อไปแบบนี้ ใครจะรู้ว่าต่อไปมันจะกลายเป็แบบไหน
แต่เมื่อเห็นแบบนี้แล้ว เซียวเฉินกำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับเธอ
อย่างไรก็ตาม หลินโหรวกลับมองไปที่เซียวเฉินอย่างหนักแน่น "อืม เซียวเฉิน ถ้ามอบเื่นี้ให้คุณ จริง ๆ แล้วฉันค่อนข้างวางใจนะ ทุกอย่างอยากฝากคุณไว้หมดเลย!"
พร้อมกับที่หลินโหรวพูดจบ เซียวเฉินก็พยักหน้า
"อืม วางใจได้เลย ผมเป็คนแบบนี้แหละ ถ้าผมไม่ตกลงก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก"
"แต่ถ้าผมตกลงแล้ว จริง ๆ ก็ไม่มีอะไร ผมจะทุ่มเทเต็มที่แน่นอน!"
ในตอนนี้ สายตาของเซียวเฉินจ้องมองที่หญิงสาวตรงหน้า
เมื่อเห็นแบบนี้ เซียวเฉินก็หยิบเอกสารในมือมาดูสักครู่
หลังจากดูเสร็จ เซียวเฉินก็คืนให้หลินโหรว "เอาละ เื่พวกนี้ผมรู้แล้ว ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมจะไปละนะ!"
เซียวเฉินพูดกับหลินโหรว
หลินโหรวอืมในลำคอ จากนั้นก็พูดกับเซียวเฉินอีกครั้ง "อืม เื่นี้คุณต้องระวังให้มาก ๆ นะ"
เพราะตอนนี้ คนที่หลินโหรวไว้ใจได้จริง ๆ ก็มีแค่เซียวเฉินเท่านั้น!
ถ้าเซียวเฉินเป็อะไร ต่อไปหลินโหรวก็จะไม่มีที่พึ่งแล้ว...
แน่นอนว่าเซียวเฉินเข้าใจ พลางพยักหน้ารับคำต่อหน้าเธอ "อืม ไม่ต้องห่วง จะไม่มีปัญหาอะไรหรอก!"
หลังจากที่หลินโหรวพูดจบ เซียวเฉินก็ยังแสดงให้เห็นว่าตัวเองเข้าใจแล้ว
ขณะที่มองหน้าหลินโหรว และกำลังจะพูดอะไรบางอย่างต่อ
เซียวเฉินก็กำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ
"ตอนนี้เื่ในหลินกรุ๊ปก็มีเยอะจริง ๆ นะ"
ภายนอกยังมีศัตรูตระกูลที่แข็งแกร่งจ้องจะฉกฉวยอีกมากมาย ภายในก็ยังมีคนจำนวนมากที่คิดจะทำให้หลินกรุ๊ปล่มสลาย แล้วพวกเขาจะได้แบ่งส่วนแบ่งกัน
แต่เซียวเฉินกลับรู้สึกว่าตัวเองใจดีกับคนพวกนี้เกินไปจริง ๆ
วุ่นวายมาจนถึงตอนนี้ ใครก็อยากจะมาแบ่งส่วนแบ่งของที่นี่กันทั้งนั้น
แต่คนพวกนี้คิดง่ายเกินไปจริง ๆ พวกเขาคิดว่าเซียวเฉินเป็อะไรกันแน่!
"ฮึ! กล้าดีจะมาแบ่งส่วนแบ่งของฉัน ดูท่าทางถ้าไม่ให้พวกแกเห็นดีสักหน่อย พวกแกคงคิดว่าฉันไม่มีความหมายอะไรสินะ!"
ขณะนี้เซียวเฉินขบฟันแน่น ดวงตาของเขาเปล่งประกายเ็าออกมา
ท้ายที่สุดแล้ว เื่แบบนี้ในสายตาของเซียวเฉิน ในเมื่อเป็ตัวเองก่อขึ้นมาก็ให้ตัวเองแก้ไขเื่นี้เถอะ
หลินโหรวมองไปที่เซียวเฉินในขณะนั้น ในใจเธอมีความรู้สึกที่แตกต่างออกไป
โดยเฉพาะความเ็าที่แผ่ออกมาจากตัวของเซียวเฉิน หลินโหรวครุ่นคิดในใจ ‘เซียวเฉินเป็แบบนี้ หรือว่าเขา้าจะทำอะไรบางอย่าง ทำไมฉันถึงรู้สึกแปลก ๆ ล่ะ?"
1K
