...ผู้เเต่ง...ขอบอกไว้ก่อนเลยนะครับว่า ที่หายไปนายไปใหนมา....นั้นคือไปอ่านหนังสือสอบสิครับเเละก็ที่สำคัญ ขี้เกรียจนั้นเองฮ่าๆๆๆ...เลยมาลงให้ช้า...ขออภัย ณ ที่นี้ด้วย....ไอตอนใหนที่เขียนผิดเยอะๆเนีย..คือรีบมา..อย่ากให้ทุกคนอ่านไวๆ.งั้นจะรอช้าอยู่ไย เข้าเื่กัน
....."นี่มาซายุซัง ไปใหนมาหรอค่ะ...ไม่ค่อยเห็นเลยนะคะตอน่พัก..."อ...อ่อช...ชะ...ชั้น......จะบอกก็บอกได้อยู่หรอกเเต่ว่าชั้นไม่ได้ไปคนเดียวนี่สิ...ยังไงดีละเนีย......"โนริซัง....."มีอะไรหรอคะ...อิโนเมะ....."ค...คือว่า คาชิคุง ไปช่วยชั้น นะ " ...ช่วยอะไรหรอคะ.." ค...คือไปช่วยยกของนะ พอดี คาชิคุง เค้าเห็นชั้นถือของอยู่ เเล้วเค้าก็เข้ามาช่วยละ ..." ช...ใช่ๆ อย่านั้นเเหละ " ห..หรอคะ.งั้นไม่มีอะไรหรอกคะ เเค่อย่าให้มา รับประทานอาหารพร้อมกันเท่านั้นเอง..."ด....ได้สิ งั้นไว้พรุ้งนี้ละกัน...."่ ค่าาาา อย่าลืมนะค่ะ....งั้นไปเข้าเรียนกันเถอะ......"อึ่ม......................"เอาหละทุกคนช่วยเงียบหน่อยนะคะ....... เอ่ๆมีอะไรหรอ นั้นสิๆ เื่งานอีกลึเปล่าเนี่ย.... " เอาหละทุกคน...วันนี้คาบเเรกจากพักเที่ยง ให้ทุกคนไป หาชมรมของตัวเองมานะค่ะเเล้วเขียนด้วยว่าไปอยู่ชมรมใหน......" เหอะ ชมรมงั้นหรอ....ชั้นไม่ได้สนใจอยู่เเล้ว จะอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่ต่างกัน "คนใหนที่ไม่เข้าชมรม จะต้อง ทำเวณที่ โรงเรียน ทุกวันนะคะ......."อ...อะ ด...เดียวสิทำเวณทุกวัน ต...เเต่ก็ไม่ได้เเย่อะไรนี่ ทำไปเถอะเเค่เวณ " งั้นทุกคนค่ะเชิญไปหาชมรมได้เลยคะ เดียวก่อน ยังมีอีกเื่นึง คือสามารถ ตั้งชมรมเองได้นะคะ ไปรับไปตั้งชมรมได้ที่ อาจารย์ ของเราเลย เเค่นี้เเหละคะ เชิญตามสบาย ................... ....ตั้งชมรมกันมั้ย.........เอา ชมรมไรดีน้าา....................ไปอยู่ชมรมพุตบอลกันเถอะ........บลาๆ..........๐๐ ในขณะที่ทุกคนออกไปจากห้องเเล้วไปหาชมรม ผมก็ได้ออกมาเช่นกันเเต่ว่า ผมเห็น โนริ อยู่ในห้องทำไมกันนะ ......" เห้! คาชิ นายได้ชมรมลึยังวะ...."พึ่งจะออกมาจากห้อง มีไร " เราไปอยู่ชมรม สาวสวยกันดีกว่ามั้ย "ส....สาวสวย อะไรของนายละนั้น ..."มันเป้นชมรมลึกลับนะ เเทบจะไม่มีใครรู้เลยละ ว่ากันว่า..ผู้ที่เข้าไปจะได้เห็นสาวสวยเเบบ หุๆๆๆ .." ม...ไม่ดีกว่า ชั้นไม่อยากยุ่งเื่ของนาย " เเล้วนายจะอยู่ใหนละ อย่าบอกนะว่าจะไม่อยู่เลยนะ " ชิ .... " เอาอีกเเล้วไง....." เออๆ ไปๆ ไปหาชมรม ที่นายว่าไป..." เคๆ ไว้เจอกันๆ "อะไรละเนี่ย.........๐ ผมได้เดินกลับไปที่ห้อง ผมยังเห็นเธออยู่ที่เดิม..พร้อมกระดาษตั้งชมรมของเธอ....เเต่ผมก็ไม่ได้เเปลกใจอะไร นักเรียนนดีเด่น อย่าโนริจะทำอะไรก็ดูจะมีความหมายต่อเธอ....เเละทันใดนั้นเอเธอได้ดห็นผมมองที่เธออยู่..".อ.อ..มาซายุซังทีอะไรหรอคะ ไม่ได้ไปหาชมรมอยู่หรอคะ...."ป..เปล่าหรอก.ด...เดียวาเราจะลกทำไมละเนีย....อ..เออออ..เเล้วเธอละ..โนิ ไม่ได้ไปหา ชทรมเหมือนคนอื่นหรอ.."อึ่ม..ค...คือว่าชั้นนะ อยากตั้งชมรมละนะ..เเล้ว..สมาชิกไม่พอนะสิ เเหะๆ..๐รอยยิ้มที่เธอยิ้มออกมานั้นมีความรู้สึกที่เศร้า ผสมอยู่ในรอยยิ้มนั้นเเละผทก็ได้ตัดสินใจไป..."นี่โนริ.ให้ชั้นอยู่ชมรมกับเธอได้มั้ยละ."ห.เห..หหหห...จริงนะ...จริงๆนะ...มาซายุซังจถอยู่กับชมรมเดียวกับชั้น....จริงๆระมาซายุซัง.."จริงสิเเต่ว่าเดียวก่อน หยุดเรียกชั้นเเบบนั้นซักที เรียกคาชิเฉยๆก็ได้เเละก็ไม่ต้องสุภาพใากก็ได้ "ได้หรอให้ชั้นเรียกได้หรอ "จร้าา...จร้าาา..."งั้นคาชิคุงขอบคุณมากนะ..๐ผมได้เห็นรอยยิ้มของเธออีกครั้ง เเต่ครั้งนี้รอยยิ้มของเธอดูมีความสุข..."เเต่ว่านะสมาชิกยังไงก็ไม่พออยู่ดีนะสิ..."ยั้นสินะเหอะ...ยุ่งยากชะมัดยาด."หุๆๆได้ข่าวว่าราย้าสมาชิกสินะงั้นพวกชั้นอยู่ด้วยละกัน....."ใช่ให้พวกเราอยู่ด้วยนะครับ มาซายุซัง โนริซัง..."ให้ชั้นอยู่ด้วยคนนะ คาชิคุง โนริจัง.."ข..ขอบคุณทุกคนมากนะคะ ขอบคุณจริงๆ ๐เธอดูมีควาสุขสินะเหอะ หายห่วงซักที..."ว่าเเต่นะคาชิเราจะอยู่ชมรมอะไรละ" นั้นสิ โนริเราจะอยู่ชมรมอะไรงั้นหรอ..." ช.ชมรมเพื่อน.. ................๐๐๐.นานเเท้กว่าจะอัพนี่กี่อทิตละเนีย.....ฮ่าๆๆๆๆเเค็กๆๆๆ.....