บนเขางูขาวเกิดความจลาจลหนักมากลูกไม้บนต้นไม้พิสดารสุกงอม ทำให้มนุษย์พิเศษเข้าต่อสู้แย่งชิงกัน
การต่อสู้ระหว่างเทพวัชระและเทพปีกเงินรุนแรงหนักหน่วง!
มนุษย์พิเศษจำนวนไม่น้อยพะวักพะวนอยากจะวิ่งเข้าไปคว้าลูกสนสีม่วงทองก็อยาก แต่ก็ต้องผ่านด่านสองสุดยอดนั่นก่อน
ใครมันจะไปกล้า? จะไปเป็นคู่มือคนทั้งคู่เนี่ยนะ
ฉู่เฟิงเองก็ลงมือเช่นกัน แต่ไม่ได้เข้าร่วมการแย่งชิงกลายเป็นว่าเขาวิ่งตะบึงไปยังเขาลูกที่อยู่ห่างออกไป เป้าหมายของเขาคือมู่มาเจอกันหน่อย
หลายคนเห็นว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ถึงกับตกตะลึง
การปะทะเมื่อครู่แม้หยุดชะงักกะทันหันแต่ว่าเขาถึงกับใช้กระบี่สั้นสีดำสร้างบาดแผลให้เทพปีกเงินได้คิดว่าจะไม่เป็นจุดสนใจคงเป็นไปไม่ได้
“นั่นเขาจะทำอะไรน่ะ?” ใครๆ ก็ไม่เข้าใจ
ฉู่เฟิงรวดเร็วอย่างยิ่ง แค่ขยับตัวก็พุ่งไปร่วมสิบเมตรรวดเร็วดั่งสายลมบ้าคลั่ง ดินทรายรอบตัวเขาปลิวว่อน เป็นฉากอันน่าตื่นตะลึง
เขาพุ่งตัวไปยังเขาอีกลูก
ระหว่างทาง มีคนคิดสังหารเขา ลูกระเบิดอาร์พีจีพุ่งเข้ามากะจะระเบิดฝังเขาจมดิน
สัญชาตญาณของฉู่เฟิงเฉียบคมเป็นอย่างยิ่งสามารถสัมผัสล่วงหน้าได้ถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น ท่ามกลางเสียงระเบิดรุนแรงท่ามกลางแสงเพลิงแผดจ้า เขาทะยานข้ามผ่านไป
ภาพนี้ทำให้ทุกผู้คนสั่นสะท้านเขาหาได้เกรงกลัวการโจมตีปูพรมนี้แม้แต่น้อย
ถึงแล้ว!
ด้วยความเร็วดั่งพายุคลั่ง ฉู่เฟิงทะยานถึงเขาลูกนี้
ตอนนี้ เขาเห็นมู่แล้ว นอกจากนี้หลินนั่วอีเองก็อยู่บนยอดเขานี้เช่นกันเธอสวยสดงดงาม กำลังมองมาทางเขา
“ฆ่ามันซะ!” มู่บันดาลโทสะวันนี้ตระกูลมู่เสียหายหนักหนาแสนสาหัสทั้งหมดล้วนเป็นเพราะคนคนนี้สังหารมนุษย์พิเศษสิบหกคนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาในรวดเดียว
ตอนนี้ คนผู้นี้ยังเป็นฝ่ายจู่โจม เดินหน้าสังหารอย่างนี้คงกะจะคิดบัญชีกับเขา
มู่ไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป วันนี้หลังจากที่เดินเกมผิดพลาดทั้งยังถูกคนผู้นี้กดดันบีบคั้น เขายังมีหน้าไปพบผู้คนอีกหรือ? เขาอยากจะฆ่าคนคนนี้จนแทบจะทนไม่ไหว
โครม!
บนยอดเขา กระบอกปืนใหญ่สีดำมะเมื่อมเล็งลงไป ระเบิดใส่ฉู่เฟิงไม่หยุดอานุภาพรุนแรงไร้เทียมทาน เบื้องล่างถูกเผาไหม้จนกลายเป็นตอตะโก
ทว่า เพียงพริบตาฉู่เฟิงก็หายตัวไปแล้ว เขาหลบหลีกระเบิดทั้งหมด พุ่งทะยานขึ้นเขา
ฟึ่บฟึ่บฟึ่บ...
บนเขา มีเงาคนทะยานลงมาอีกสิบกว่าคน ล้วนแล้วแต่เป็นมนุษย์พิเศษนอกจากนี้ทุกคนยังแบกปืนอาร์พีจีไว้บนบ่า พวกเขาไม่เชื่อว่าฝีมือความสามารถของพวกเขาจะไม่สามารถสังหารคนผู้นี้ได้
ในเวลาเดียวกัน มู่ออกอาการเหี้ยมโหด เขาปีนขึ้นเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธใบหน้าเต็มไปด้วยแววสังหาร เอ่ยว่า “ฉันจะฆ่าแกด้วยมือของฉันเอง!”
การเคลื่อนไหวทางนี้ดึงความสนใจจากเหล่ามนุษย์พิเศษอยู่ไม่น้อยผู้คนล้วนแตกตื่น มู่ถึงกับใช้เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธเพื่อสังหารหนิวเสินหวัง
คนคนหนึ่งต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดก็ยังมีขีดจำกัดจะอย่างไรร่างกายก็คือเลือดเนื้อ หนิวเสินหวังสามารถหลบหลีกลูกกระสุนได้แต่เขาจะหลบการยิงถล่มจากเฮลิคอปเตอร์พ้นหรือ?
“ฉันไม่สนว่าแกเป็นใคร แล้วก็ไม่แคร์ด้วยว่าแกมาจากไหน วันนี้ แกต้องตาย!” มู่ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด ใบหน้าบิดเบี้ยว
สำหรับเขาแล้ว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้หยามเกียรติเขาเป็นอย่างยิ่งหากไม่ฆ่าหนิวเสินหวังล่ะก็ จะกู้หน้าตระกูลมู่ได้อย่างไร? วงศาคณาญาติย่อมสงสัยว่าเขาไร้ซึ่งความสามารถอย่างแน่นอน
ตึง!
เฮลิคอปเตอร์เปิดฉากยิง เริ่มด้วยกราดกระสุนราวกับห่าฝนระเบิดไปทั่วเขาต้นไม้หักโค่นไปเป็นแถบ ต้นไม้โบราณสูงชะลูดถูกระเบิดจนล้มโค่น
มู่วิปลาสไปแล้ว เขาสาบานว่าจะต้องกำจัดฉู่เฟิงให้ได้
ในเวลาเดียวกันมนุษย์พิเศษเหล่านั้นต่างก็แบกปืนอาร์พีจีกระโจนลงมาจากยอดเขาระดมยิงถล่มใส่ฉู่เฟิงไม่ขาดสาย
พวกเขาเองก็รู้สึกหวาดหวั่น ไม่กล้าใช้วิธีสังหารแบบประชิดตัวได้แต่ยึดตำแหน่งที่ได้เปรียบ แล้วเริ่มโจมตี
เขางูขาวเกิดการจลาจล มนุษย์พิเศษทั้งหมดล้วนแตกตื่นการเคลื่อนไหวทางนี้วุ่นวายเป็นอย่างมาก ไหนจะระเบิดปืน ไหนจะเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธนี่มันคือสนามรบดีๆ นี่เอง
ฉู่เฟิงวิ่งห้ออยู่บนพื้นดิน หลบหลีกอย่างช่ำชองท่ามกลางระเบิดที่ยิงใส่
“หนิวเสินหวัง แกตายซะเถอะ!” มู่ตะโกนก้องถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ที่ลอยอยู่ทว่าเสียงร้องที่อัดแน่นได้ด้วยเพลิงโทสะ ดังก้องจนได้ยินกันถ้วนทั่วทุกคน
ทุกคนรู้ว่า เขาอาฆาตแค้นรุนแรง จนแทบจะคลั่งอยู่แล้วความพ่ายแพ้ที่เผชิญในครั้งนี้ทำให้เขาสูญเสียการควบคุมตัวเองตอนนี้ไม่ว่าจะอย่างไรเขาต้องฆ่าหนิวเสินหวังให้ได้
ฉู่เฟิงแววตาเย็นเยียบ แหงนหน้ามองเบื้องบน
วินาทีนี้ เขาสำเหนียกได้ถึงอันตรายอีกทั้งทั่วร่างก็รับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดรุนแรงบอกได้เลยว่ามีเหตุร้ายแรงอย่างยิ่งกำลังโอบล้อมเข้ามา เมื่อรับรู้สัญญาณเตือนได้ล่วงหน้าเขามุดเข้าแนวป่าอย่างรวดเร็ว
ตูม!
เบื้องล่าง พื้นดินถูกถล่มจนราบเรียบ อะไรก็ไม่เหลือหลอต้นไม้ใบหญ้ากลายเป็นเถ้าถ่าน ก้อนหินถูกเผาจนหลอมละลายไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตโดยสิ้นเชิง
เป็นจรวดนำวิถีโจมตีพื้นดินขนาดเล็ก!
มู่คลั่งอย่างยิ่ง เพื่อจะรับมือคนที่มีเลือดเนื้อคนหนึ่งปืนอย่างอื่นเขาไม่ใช้ กลับงัดอาวุธร้ายแรงชนิดนี้ออกมาเพื่อกวาดล้างทันที
ถึงแม้ว่าเขากำลังโกรธ หากบุคลิกยังคงเด็ดขาดแต่ไหนแต่ไรเขาละเอียดรอบคอบอย่างยิ่ง แต่มาครั้งนี้ต่อให้รู้ว่าสิ้นเปลืองแค่ไหนก็ยังคงลงมือ
เขาจะต้องสังหาร กำจัดคนผู้นี้ให้สิ้นซากเพื่อไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝันต่อไปในภายหลัง
“นี่มันสงครามหรือเปล่าเนี่ย?!”
ห่างออกไป มนุษย์พิเศษจำนวนมากต่างก็หน้าเปลี่ยนสีเหตุการณ์ตอนนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว ใครมันจะไปรับจรวดนำวิถีได้ต่อให้เป็นเทพปีกเงินกับเทพวัชระก็ไม่กล้าใช้ร่างกายเข้าฝืนชน?
เพื่อจะสังหารคน มู่กลับใช้อาวุธนี้
“อะไรกัน เขา...ยังอยู่!”
“พระเจ้า หนิวเสินหวังยังมีชีวิตอยู่!”
ผู้คนต่างแตกตื่นตะลึงงัน เพ่งมองไปยังพื้นที่ที่ดำเป็นตอตะโก
ฉู่เฟิงทะลึ่งพรวดขึ้นมาทันที พลางปัดฝุ่นดินตามร่าง ไร้ซึ่งรอยบาดเจ็บจะมีก็แต่รอยขาดวิ่นเล็กน้อยของชุดหนัง
หนิวเสินหวังยังมีชีวิตอยู่จริงๆ ด้วย!
บนเขางูขาว เสียงอึกทึกวุ่นวายดังขึ้นทันทีเรื่องอย่างนี้มันน่าแตกตื่นเกินไปแล้ว
“เป็นไปได้ยังไงกัน?!” มู่ตาค้างนี่มันปีศาจหรือคนกัน? แม้แต่จรวดนำวิถียังหลบพ้นนี่มันยอดมนุษย์ชัดๆ
บนเขา มนุษย์พิเศษสิบกว่าคนที่แบกปืนอาร์พีจีอยู่ล้วนใบ้กินไปตามๆ กันนี่มันไม่ใช่คนแล้ว ขนาดมู่ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ถล่มยิ่งก็ยังไม่อาจสังหารเขาได้อีกงั้นหรือ?
บนเขางูขาว ยากที่จะสงบลงได้ มนุษย์พิเศษต่างสั่นสะท้านรู้สึกว่าหนิวเสินหวังผู้นี้ห้าวหาญอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้ไม่นาน หนิวเสินหวังสร้างบาดแผลให้เทพปีกเงินที่หนักกว่าตอนนี้คือ หลบกระสุนนำวิถีพ้น แล้วยังจะใช้อาวุธพวกนี้กับเขาได้อีกหรือ?มหัศจรรย์ไปแล้ว!
“เทพจริงๆ!”
มีคนตะโกนโห่ร้อง ต่างก็รู้สึกว่าต่อให้เป็นเทพผู้พิทักษ์แผ่นดินก็ยังไม่ร้ายกาจเช่นนี้
ในบรรดาคนเหล่านี้ ที่ตื่นเต้นที่สุดก็คือโจวอี่เทียน เขาจับตาดูฉู่เฟิงมาตลอดระหว่างที่ถ่ายเก็บภาพ กล้องถ่ายทำสุดล้ำตามติดเก็บภาพฉู่เฟิงตลอดเวลา
นาทีนี้ เขาถือหางถูกข้างแล้ว
“แกไม่รอดแน่!” มู่คำรามใบหน้าที่แรกเริ่มเดิมทีหล่อเหลางดงาม บัดนี้กลับบิดเบี้ยว เขารู้สึกถูกหยามหน้า
ขนาดเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธยังสังหารหนิวเสินหวังไม่ได้เขาจะแบกหน้ากลับไปพบคนในตระกูลได้อย่างไร?
นี่แทบไม่ต้องพูดถึงความพ่ายแพ้ของเขาที่เห็นได้อย่างชัดเจนต่อหน้าหลินนั่วอีมันน่าสมเพชเสียนี่กระไร งัดอาวุธออกมาขนาดนี้แล้วก็ยังฆ่าไอ้หมอนั่นไม่ได้
ฉู่เฟิงไม่พูดอะไร มีแต่เพ่งมองไปทางเขา ไอสังหารคุกรุ่น แผ่กระจาย
เขาเองก็เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ ที่ผ่านมาเมื่อครู่อันตรายยิ่งกว่าอันตรายคนอื่นมองว่าเขามีความสามารถสูงส่ง สามารถหลบพ้นอย่างง่ายดาย แต่ว่าหากเขาพลาดเพียงนิดเดียว ย่อมถูกจรวดนำวิถีนั่นพุ่งใส่อย่างแน่นอน
“มู่ หมาบ้าอย่างแก ฉันจะเชือดแกเอง!”ฉู่เฟิงตะโกนเสียงเย็นเยียบ
เสียงเขาแหบแห้ง กดต่ำ แต่กลับแผ่กระจายไปทั่วอาณาบริเวณสำแดงให้เห็นถึงโทสะและแรงอาฆาตของเขา
บนเขางูขาว มนุษย์พิเศษจำนวนมากต่างก็ตะลึงงัน เขาจะใช้ไม้ไหนมาโจมตีมู่ที่อยู่ในเฮลิคอปเตอร์ที่ยังลอยอยู่กลางอากาศ?
หรือว่าเมื่อหนิวเสินหวังกลายพันธุ์แล้ว มีปีกงอกออกมาแต่ซ่อนไว้ภายใต้ชุดหนังหนาเทอะทะนั่น?
ผู้คนต่างสับสนวุ่นวาย ล้วนมองไปทางเขาเป็นตาเดียวกัน
มู่ถูกยั่วโมโห ดวงตาแดงฉาน แต่เล็กจนโต เขาเติบโตมาอย่างสะดวกสบายเพียบพร้อมจะมีไอ้หน้าไหนกล้ามาเรียกเขาว่าหมาบ้า?
“ไอ้ปีศาจวัว ฉันจะขยี้แกเดี๋ยวนี้!”เขาคำรามด้วยโทสะ
แต่ว่า วินาทีต่อมา เขาต้องตะลึง ชะงักการโจมตีได้แต่ตาค้างเพ่งมองเบื้องล่าง
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น คนอื่นๆ ก็ด้วย ทุกคนล้วนตัวแข็งเป็นหินกันไปหมด
ฉู่เฟิงคว้าธนูคันใหญ่ที่พาดหลังไว้หยิบลูกธนูออกมาหนึ่งดอกแล้วเล็งขึ้นไปบนท้องฟ้า
นี่มันอะไรกัน?
เอาธนูออกมายิงเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธเนี่ยนะ?
นี่กำลังเล่นตลกอยู่หรือเปล่า?
ในยุคหลังความรุ่งเรือง เฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ที่ใช้ในกองทัพอย่างนี้ล้วนประกอบมาจากวัสดุพิเศษอย่างยิ่ง แล้วลูกธนูจะทะลวงผ่านไปได้อย่างไร? ถ้าเป็นปืนทั่วๆ ไปก็ว่าไปอย่าง!
แล้วนี่เป็นคันธนูหน้าตาบ้านๆ ใช้คันธนูยิงเฮลิคอปเตอร์มันจะไม่ฮาไปหน่อยหรือ
มู่ ตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“แกมันไอ้โง่ โดนอาร์พีจีถล่มจนบ้าไปแล้วล่ะสิ กล้าเอาธนูพังๆนี่มาสู้กับฉัน ไอ้งั่ง!” เขาชักจะสงสัยหรือไอ้หมอนี่จะมุดออกมาจากป่าลึก จะยุคไหนก็ไม่รู้จัก
“ฮ่าฮ่า...”
มนุษย์พิเศษสิบกว่าคนที่แบกปืนอาร์พีจีต่างก็หัวเราะลั่น ไม่เข้าใจจริงๆคนที่องอาจห้าวหาญขนาดนั้น ทำไมถึงทำเรื่องไร้สมองน่าหัวร่อได้อย่างนี้
บนพื้นดิน เหล่ามนุษย์พิเศษต่างก็ตะลึงงัน หนิวเสินหวังเป็นอะไรไปหรือว่าเมื่อกี้โดนระเบิดกระแทกสมองเบลอไปแล้ว?
คนทั้งกลุ่มต่างก็มองดูเขาอย่างไร้คำพูด
ในพริบตา ที่ตรงนี้กลับกลายเป็นเงียบงันในบัดดล
“ผู้กำกับเอาไงดี?” มนุษย์พิเศษที่แบกกล้องถ่ายทำคนหนึ่งกลั้นหัวเราะถามโจวอี่เทียน
โจวอี่เทียนกัดฟันกรอด บอกว่า “ไม่ต้องสน ตอนนี้รวบรวมข้อมูลไปก่อนตามติดถ่ายเก็บเขาให้หมดนะ ทุ่มสุดตัวเลย!”
ตอนนี้ ลูกน้องของมู่ต่างก็หัวเราะลั่น
ครืน!
วินาทีต่อมา ไม่ว่าใครต่างก็หัวเราะไม่ออก
ฉู่เฟิงยืนอยู่ตรงนั้น เสียงลมเสียงฟ้าครั่นครื้น สายฟ้ากระจัดกระจายเขารั้งสายธนูจากนั้นปล่อยลูกธนูออกไป
เปรี้ยง!
เหมือนกับสายฟ้าฟาดจากกลางอากาศ เสียงสะเทือนลั่นแก้วหูหินดินรอบกายฉู่เฟิงปลิวว่อน สายฟ้าแลบแปลบปลาบลูกธนูพุ่งออกจากแล่งพาเอาโค้งสายฟ้าพุ่งเข้าใส่เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธลำนั้น
ทุกคนต่างก็ตาค้าง นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น?
โครม!
ส่วนหางของเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธระเบิดในทันที แสงระเบิดสว่างวาบควันไฟพวยพุ่ง จากนั้นร่วงหัวปักลงกลางป่า
มู่หน้าถอดสี สีหน้าเต็มไปด้วยแววตื่นตระหนก เขาแทบไม่อยากเชื่อไอ้หนิวเสินหวังนั่นท่าทางแบบคนยุคดึกดำบรรพ์ง้างคันธนูใส่เขาจากนั้น...ก็ยิงเฮลิคอปเตอร์ตกจริงๆ
“ไม่!” เขากู่ร้องอย่างน่าหวาดกลัว
มนุษย์พิเศษสิบกว่าคนที่แบกปืนอาร์พีจี หัวเราะลั่นๆ เมื่อครู่ตอนนี้หุบปากเงียบกริบ แต่ละคนงงเป็นไก่ตาแตก
เขางูขาวตกสู่ความเงียบงันทันที มนุษย์พิเศษทั้งหมดต่างกำลังตะลึงนี่มันจะพิสดารไปไหน เหลือเชื่อเกินไปแล้ว
ใบหน้าของโจวอี่เทียนค้างแข็ง มีแววไม่เชื่อว่าสิ่งที่ตัวเองเห็นนั้นเป็นเรื่องจริง
“ผู้กำกับ ถ่ายเก็บไว้หมดแล้ว”มนุษย์พิเศษที่แบกอุปกรณ์อยู่ตะโกนบอกเขาอย่างตื่นเต้น
ห่างออกไป คนอื่นๆ ต่างก็อึ้งอยู่เป็นนานสุดท้ายเสียงพูดคุยก็ระเบิดเซ็งแซ่ โคตรน่ากลัวเลย นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ!
“แม่ง ผีหลอกโว้ย!”
“โว้ย ตกลงหนิวเสินหวังทำอะไรลงไปวะ?คือ...เล่นของเหรอ!”
...
ฉู่เฟิงออกตัว ไล่ตามเฮลิคอปเตอร์ไป เมื่อครู่เขาจงใจยิงใส่ส่วนหางเปิดโอกาสให้มู่หลบหนี ดูหน่อยซิ ว่ามันจะฉวยจังหวะนี้ได้หรือเปล่า
แน่นอน มู่ไม่ใช่คนธรรมดา ก่อนที่เฮลิคอปเตอร์จะตกกระแทกลงในป่าเขาพุ่งตัวออกมาไปทางต้นไม้ใหญ่ก่อนแล้ว
ต่อมา เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นก็ร่วงลงกระแทกพื้น เสียงระเบิดดังสนั่นเปลวไฟลุกท่วม
หมับ!
ชั่วพริบตาฉู่เฟิงก็พุ่งตัวไปถึง คว้าคอเสื้อของมู่แล้วยกตัวเขาลอย
บัดนี้ แม้ว่ามู่จะยังมีชีวิต แต่การตกลงมาจากที่สูง ทำให้กระดูกหักแม้จะมีต้นไม้ใหญ่รองรับ หากก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
“อย่าฆ่าฉันนะ!” วินาทีนี้มู่หวาดกลัวสุดกำลังจะความหนักแน่นมั่นคง หรือความเลือดเย็น เขาโยนมันทิ้งไปหมด ใบหน้าเขาซีดเผือด
“โคตรโหดเลยอ่ะ หนิวเสินหวังน่ากลัวจริงๆ!”เสียงบนเขางูขาวเซ็งแซ่ ผู้คนต่างใจเต้นไม่เป็นส่ำ คนผู้นี้ร้ายกาจเกินไปแล้ว
ทุกการกระทำของหนิวเสินหวังมันช่างเหลือเชื่อจริงๆ
ฉู่เฟิงยกตัวมู่ ก้าวยาวๆ ไปทางลานกว้างบนเขาเขาเหลือบตาดูลูกน้องพวกนั้นของมู่ แล้วมองไปทางยอดเขา
บนเขา หลินนั่วอีกำลังมองลงมา ท่าทีเย็นชา ดวงตางามฉายแววลึกล้ำ
“ปล่อยฉันเถอะ!” มู่ร้องขอชีวิตเสียงแผ่วเบาเขายอมแพ้แล้ว
ฉู่เฟิงไม่สนใจเขา
“ฉันบอกพวกแกเลยนะ อย่ามาก่อกวนฉันอีก ไม่อย่างนั้น จะมีจุดจบอย่างนี้!” ฉู่เฟิงตะโกน มองกราดใส่ทุกคน
จากนั้น เขาก้มลงมองมู่แวบหนึ่ง ดึงกระบี่สั้นสีดำออกมาอย่างมั่นคงต่อหน้าทุกคน เสียงฉัวะดังขึ้น ศีรษะของมู่กระเด็นร่วง!
“ไอ้หมาบ้าอย่างแก ทำให้คันศรฟ้าคำรามของฉันต้องเผยตัวก่อนเวลาอันควร!” ฉู่เฟิงกดเสียงต่ำ
จากนั้น เขาสะบัดหน้าขึ้น ในเมื่อเปิดตัวไปแล้ว ก็ไม่ต้องปกปิดกันอีกต่อไป!
ฉู่เฟิงวิ่งตะบึงไปยังสนามต่อสู้ที่อยู่อีกด้านของเขางูขาว
ทุกคนต่างก็รู้ทันที เขาจะเข้าไปแย่งลูกสนสีม่วงทองนั้น
ยังห่างอีกไกล แต่ฉู่เฟิงหยิบคันศรออกมา ขึ้นลูก ง้างสายเล็งไปทางเทพปีกเงิน!
นั่นเขาจะทำอะไร จะสังหารยอดฝีมือสูงสุดที่อยู่บนยอดพีระมิดอย่างนั้นหรือ?
บัดนี้ ทุกผู้คนต่างสั่นสะท้าน
ก่อนหน้านี้ เทพปีกเงินจะสังหารเขา แต่ด้วยความประมาทจึงไม่สำเร็จ ตอนนี้หนิวเสินหวังลงมือสังหารแล้ว!