"เย่ฮวา ตอนนี้นายทำยาระดับสองจนทักษะของนายพัฒนาขึ้นแล้ว นายได้วางแผนต่อจากนี้ไว้หรือยัง" กวาจื่อ กล่าวขณะที่จัดกระเป๋าสัมภาระสะพายหลัง
เย่ฮวา คิดเกี่ยวกับมันซักพัก: "ความสามารถในการฟื้นฟูของยาระดับสองก็ถือว่าใช้ได้ แต่ฉันต้องการปรุงยาระดับสาม ลำพังการฟื้นฟูพลังชีวิต 600 หน่วยจากยาระดับสองมันไม่เพียงพอสำหรับขีดจำกัด ค่าพลังชีวิต 1200+"
กวาจื่อ หัวเราะ: "นายพูดถึงยาระดับสาม ก็จำเป็นต้องรู้แหล่งเก็บสมุนไพรว่าแต่นายรู้แล้วหรอ ?"
เย่ฮวายิ้ม: "แล้วนายรู้หรือเปล่า?"
"นายจะว่าไง ถ้าหากฉันรู้"
"ดอกหยกเลือด มันเป็นยังไง ? ไม่รู้ใช่มั้ย~"
"ฉันว่าแล้ว!"
กวาจื่อ มองมาที่เย่ฮวา: "น้องหนู เชื่อเถอะว่าฉันรู้จริงๆ!"
"เอ่อ ... ไม่ล้อเล่นใช่มั้ย?"
"นายจะให้อะไรถ้าฉันรู้จริง ๆ !"
"หึ! รีบพูดมาว่ามันอยู่ที่ไหน!"
กวาจื่อ เปิดแผนที่ขนาดใหญ่และกล่าวว่า: "ที่นี่ แผนที่นี้เรียกว่าหุบเหวลึกโลหิต ที่นี่มีดอกหยกเลือด แผนที่นี้ได้มีการสำรวจพบโดยผู้เล่น ระดับของมอนสเตอร์ในนั้นมีเลเวลสูงถึง 30 ผู้เล่นทั่วๆไปไม่สามารถมาที่นี่เพื่อเก็บเลเวลได้ แต่แผนที่แห่งนี้มีดอกหยกเลือดจำนวนมาก แต่ผู้เล่นไม่มีใครสามารถใช้งานสมุนไพรชนิดนี้ได้ก็เลยไม่มีใครเก็บมัน "
"..."
"เฮ้! เย่ฮวา ทำไมนายไม่พูดอะไรหน่อยละ ?"
"จะให้พูดอะไร! รีบไปกันเถอะ! นายยังจะมัวรออะไร!"
"ทำไมนายถึงได้วิ่งเร็วนัก! รอฉันด้วยสิ!!!"
...
【ไฮยีน่าโชลมเลือด】
Lv: 30
โจมตี: 302-395
ป้องกัน: 100
พลังชีวิต: 5,000
...
"ฉิ๊ง!"
เย่ฮวาดึงดาบออกมา พร้อมกับพุ่งเข้าหา ก่อนจะสบัดข้อมือ พริบตานั้นดาบยาวในมือของเขาก็ตัดผ่านร่างของไฮยีน่าโชลมเลือดจากบริเวณด้านล่างจนเลือดไหลกอง
"514"
จากนั้นการโจมตีของกวาจื่อก็ตามมาหลังการโจมตีของเย่ฮวา สิ้นสุด วินาทีนั้นกริชได้เฉือนลงบนร่างมอนสเตอร์อย่างรวดเร็ว
"322"
"343"
ไฮยีน่าโชลมเลือดอ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคมราวกับใบมีด ขณะที่เตรียมงับลงบริเวณต้นขาของเย่ฮวา
เย่ฮวาในปัจจุบันแตกต่างจากที่ผ่านๆ มา มีหรือเขาจะอยู่นิ่งๆ ปล่อยให้ตัวเองถูกการโจมตีง่ายๆ แบบนี้เล่นงาน? เขา ณ ตอนนี้มีความมั่นใจในการเคลื่อนไหวในเกมพอสมควร เอาเข้าจริงในอดีตก็ใช่ว่าเขาจะไม่สามารถหลบหลีกได้ แต่มันเป็นเพราะเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะหลบหลีกซึ่งมันอาจเกิดจากปัญหาการขาดความเชื่อมั่น
"MISS"
เมื่อเห็นอักษร MISS ปรากฏขึ้นเย่ฮวาก็ดีดตัวพร้อมกับตวัดดาบยาวในมือออกไปกลายเป็นเส้นแสง 4 สาย ความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีทั้งสี่ครั้งนี้ ทำให้พลังชีวิตของไฮยีน่าโชลมเลือดลดลงอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม การโจมตีของเย่ฮวายังไม่สิ้นสุด หลังจากใช้สกิลฟาดฟันต่อเนื่องแล้ว เขาก็งอข้อศอกข้างขวาพร้อมกับกระทุ้งใส่ด้วยความหนักหน่วง ตามด้วยสกิลกระแทก
"73"
"624"
การโจมตีชุดนี้ของเย่ฮวา อยู่ภายใต้การจับตาดูของ กวาจื่อ เขาจึงถามขึ้นว่า "ไม่อยากเชื่อ! เย่ฮวา นายเคลื่อนไหวได้แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"
เย่ฮวา หัวเราะเบา ๆ : "นอกจากการเคลื่อนไหวแล้ว ฉันยังเพิ่มการสังเกต เรียกว่าการดำเนินการของตัวเกม หลิงเกิงไม่ได้จำกัดแค่การเคลื่อนไหว!"
เป็นที่รู้โดยทั่วกันว่า ไม่มีเกมไหนที่มีการใช้ระบบสั่งการผ่านคลื่นสมองเหมือนกับหลิงเกิง ที่ถูกจัดเป็นเกมระดับไฮเอนด์ ส่วนใหญ่เกม 3D รูปแบบการเล่นของผู้เล่นจะถูกจำกัดอยู่ที่แป้นคีบอร์ดเท่านั้น และระบบสั่งการของเกมหลิงเกิงไม่ได้ใช้คีย์บอร์ด แต่ต้องใช้ร่างกายและความคิด ในการควบคุมยังสามารถอาศัยประสบการณ์ นำประสบการณ์ชีวิตจริงมาปรับใช้ ขนาดประสบการณ์ที่ได้จากเกม 3D ก่อนหน้าก็ยังนำมาใช้ในหลิงเกิงได้ การควบคุมของเกมจึงถูกกำหนดโดยความสามารถของตัวผู้เล่นล้วนๆ
เย่ฮวาและกวาจื่อมีชื่อเสียงเรื่องการวิวาทสมัยอยู่โรงเรียนมัธยม พวกเขาจึงมีความเร็วในการตอบสนองและทักษะการต่อยตี หรือพื้นฐานการต่อสู้อยู่บ้าง นอกจากนี้มันยังสามารถนำมาใช้ในเกมได้ ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนขนาดไหนก็ตาม ในการต่อสู้นั้นต้องการปฏิกิริยาตอบสนองและสัญชาตญาณและเขาก็มักจะทักทายศัตรูด้วยหมัดเสมอ!
เมื่อครู่เย่ฮวาแค่ทดสอบดู เขาไม่ได้คาดหวังว่าทักษะการต่อสู้ที่มีอยู่สามารถนำไปใช้กับเกมได้จริง ถึงแม้ว่าผลลัพธ์ที่ได้ก็ไม่ได้ดีเลิศ แต่มันก็ทำให้ระบบการต่อสู้มีความน่าสนใจมากขึ้นในเวลาเดียวกัน ด้วยกลไกนี้ของเกมมันจึงทำให้การกำจัดมอนสเตอร์ง่ายยิ่งขึ้น
การโจมตียังคงโหมกระหน่ำ
หลังจากไฮยีน่าโชลมเลือดถูกฆ่าโดยที่เย่ฮวาไม่เสียพลังชีวิต กวาจื่อ ก็ยกนิ้วให้เขา
ไม่นาน เย่ฮวา ก็ได้พบสมุนไพรสีแดงที่กำลังงอกเงยอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ โคนดอกไม้เป็นสีแดงเลือด ส่วนตรงกลางดอกและกลีบสดใสเหมือนกับหยก มันก็คือ ดอกหยกเลือดที่เย่ฮวากำลังตามหา
เย่ฮวา หยิบพลั่วขึ้นมาพร้อมกับลงมือขุดดอกหยกเลือด ก่อนจะหยิบเตาออกมาเพื่อปรุงโอสถหยกเลือด!
[โอสถหยกเลือด]: ยาระดับสาม สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 1500 หน่วย, พลังเวทย์ 750 หน่วย เวลาในการคูลดาวน์ 20 วินาที
...
เมื่อเห็นคุณสมบัติของโอสถหยกเลือดเย่ฮวาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น กล่าวได้ว่าความสามารถในการฟื้นฟูร้ายกาจมาก การฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังเวทย์รวมแล้ว 2,250 หน่วย แม้แต่อัศวินขั้นต้นก็สามารถใช้ยานี้เพื่อฆ่า BOSS ได้ ตราบใดที่บอสไม่แข็งแกร่งจนเกินไป อีกทั้งยังง่ายต่อการพกพา หนำซ้ำยังสามารถฟื้นฟูพลังชีวิต 1,500 หน่วย ได้ทุกๆ 20 วินาที แล้วแบบนี้จะตายเมื่อไหร่
เย่ฮวาแสดงคุณสมบัติของโอสถหยกเลือดให้กับกวาจื่อ ทันใดนั้นกวาจื่อก็มองมาที่เขาด้วยความตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ : "แม่จ้าว! ถ้ารู้แต่แรกฉันคงไม่เลือกอาชีพรองช่างตีเหล็กแล้วหันมาเลือกนักปรุงยาเลือดเหมือนนายซะก็ดี"
เย่ฮวา ยักไหล่แล้วพูดว่า "ไม่ต้องห่วง หลังจากที่ได้มาเยอะแล้ว ฉันจะแบ่งให้นาย"
กวาจื่อ โบกมือแล้วพูดว่า: "ลืมมันไปเถอะ ฉันไม่ต้องการมันหรอก อย่าลืมว่าฉันเป็นแค่นักฆ่าขั้นต้น มีพลังชีวิตแค่ 840+ พลังเวทย์ 390+ ลำพังโอสถชีเฟิงก็เหลือเฟือแล้ว อีกอย่างฉันคงไม่กล้าใช้โอสถหยกเลือดหรอก "
"อืม งั้นเรารีบตามหาดอกหยกเลือดให้เร็วๆเถอะ นี่ถือเป็นสิ่งล้ำค่าแท้ๆ ราคาของมันจะต้องสูงกว่า โอสถชีเฟิง อย่างน้อยห้าเท่า หลังจากที่ฉันขายโอสถหยกเลือดได้แล้ว ฉันจะแบ่งให้นาย 30% ถือเป็นอั๋งเปาไปแล้วกัน"
"จริงๆหรอ?"
"ฉันเคยโกหกนายเมื่อไหร่ ... "
"นายเหรอไม่เคยหลอกฉัน... "
"..."
...
เย่ฮวากับกวาจื่อฆ่ามอนสเตอร์ในหุบเหวลึกโลหิตในเวลาไม่กี่นาที พวกเขาก็ได้พบดอกหยกเลือดมากกว่า 20 ดอก ถือว่าเป็นการเก็บเกี่ยวที่ไม่ใช่น้อยๆ
ระหว่างที่เย่ฮวาและกวาจื่อฆ่ามอนสเตอร์ ผู้เล่นหลายคนก็เริ่มปรากฏขึ้นมาในวิสัยทัศน์ คนเหล่านั้นมากันเป็นกลุ่มช่วยกันสังหารมอนสเตอร์
ในปาร์ตี้มีกันอยู่สี่คน นักดาบหนึ่ง แทงค์หนึ่ง อีกสองคนหนึ่งเป็นตัวฮีลอีกหนึ่งเป็นตัวทำดาเมจ แม้ว่าไฮยีน่าโชลมเลือดเลเวล 30 จะมีเลเวลสูงกว่าพวกเขามาก แต่การมาล่ามอนสเตอร์กันเป็นทีมก็ถือว่าปลอดภัยพอสมควร เพียงแต่ว่าจะฆ่ามอนสเตอร์ช้ากว่าปกติ
นักดาบในทีมก็บังเอิญเห็นพวกเขาเช่นกันและเขาก็ได้ส่งข้อความให้กับผู้เล่นบริเวณใกล้เคียง: "สหาย พวกนายก็มาที่นี่เพื่อเก็บเลเวลเหมือนกันเหรอ พวกนายมาอยู่ทีมเรามั้ย ?"
เย่ฮวา ตอบปฏิเสธอย่างสุภาพ: "ขอบคุณสำหรับคำเชิญ แต่เรายังไม่สะดวกเนื่องจากติดเควส"
"อ้อ งั้นก็ขอให้เลเวลขึ้นเร็วๆ"
"เช่นเดียวกัน"
"ขอบใจ"
...
การชักชวนเข้าปาร์ตี้เย่ฮวาและกวาจื่อเคยประสบพบเจอมานับครั้งไม่ถ้วน แน่นอนว่าพวกเขาตอบปฏิเสธ แต่สำหรับนักดาบคนนี้ทำให้เย่ฮวารู้สึกว่าเขาดูเป็นมิตรและสุภาพมากกว่าคนอื่นๆ
เนื่องจากพวกเขาตอบปฏิเสธ พวกเขาจึงไม่คิดจะเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากจนเกินไป แผนที่หุบเหวลึกโลหิตแห่งนี้มีขนาดค่อนข้างใหญ่ เย่ฮวากับกวาจื่อจึงสามารถเปลี่ยนเส้นทางไปได้เรื่อยๆ
ต่อมา กวาจื่อ กล่าวขึ้นขณะที่ฆ่ามอนสเตอร์: "เย่ฮวา, ผู้พัฒนา หลิงเกิง เพิ่งโพสต์บนฟอรัมนายเห็นหรือยัง"
"ไม่ได้ดูเลย ถ้านายไม่พูดถึงฉันคงไม่ได้เปิดดู"
"ตอนนี้ผู้เล่นหลิงเกิง 50% มาถึงเลเวล 20 ทางผู้พัฒนาจึงเปิดโหมดกวาดล้างแดนนรกอย่างเป็นทางการ มอนสเตอร์ให้ฆ่าในแผนที่เพิ่มขึ้นจำนวนมาก หนำซ้ำมอนสเตอร์ยังรีเฟรชไว ทางผู้พัฒนายังบอกอีกว่าค่าประสบการณ์ที่ได้และอัตราการดรอปอุปกรณ์ล้วนเพิ่มสูงขึ้น "
"ฟังดูไม่เลว รอฉันเก็บดอกหยกเลือดเสร็จแล้วพวกเราจะไปลองดูกัน ?"
"เป็นความคิดที่ดี"
...
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในกระเป๋าสัมภาระของเย่ฮวาก็มีดอกหยกเลือดสองชุด แม้ว่าในหุบเหวลึกโลหิตดอกหยกเลือดจะมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่มันไม่ได้หนาแน่นปกคลุม ดอกหยกเลือดบางต้นก็ยังเติบโตไม่เต็มที่ ส่วนใหญ่จะเกิดตามพื้นดิน บางต้นก็งอกออกจากรอยแยกของหิน แม้แต่ในน้ำก็ยังมี ดังนั้นเขาจำเป็นต้องอาศัยการสังเกตในการตามหาดอกหยกเลือดด้วยความระมัดระวัง ในเวลาเดียวกันเขาก็ต้องฆ่ามอนสเตอร์ไปด้วยนับเป็นเรื่องที่ชวนปวดหัวเล็กน้อย
คาดว่าจะใช้เวลาอีกประมาณห้าถึงหกชั่วโมงในการเก็บรวบรวมดอกหยกเลือดทั้งหมดในหุบเหวลึกโลหิตแห่งนี้ ปัจจุบันดอกหยกเลือดจะยังไม่ลดจำนวนลงในช่วงเวลาสั้น ๆ เพราะตอนนี้ค่าพลังชีวิตของผู้เล่นเกราะหนัก และ ผู้เล่นเกราะเบาอย่างนักเวทย์ มีค่ามากพลังชีวิตหรือค่าพลังเวทย์ ราวๆ 1,000 หน่วย ทางผู้พัฒนาหลิงเกิงจะปล่อยโพชั่นระดับ 6 ที่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตหรือพลังเวทย์ได้ 1,000 หน่วย ถึงตอนนั้นราคาของโอสถชีเฟิงจะต้องลดลงอย่างแน่นอน ถ้ามันไม่สามารถทำเงินได้ก็คงไม่มีความจำเป็นต้องสร้าง
แต่สำหรับดอกหยกเลือดมูลค่าคงจะยังไม่ลดลงในช่วงระยะเวลาสั้นๆ สิ่งที่เย่ฮวาต้องทำตอนนี้คือการเก็บรวบรวมดอกหยกเลือดเพื่อปรุงเป็นโอสถหยกเลือดให้ได้มากที่สุด โดยใช้มันทำเงินให้ได้มากๆ อันที่จริงเขาวางแผนที่จะสร้างกิลด์ใน หลิงเกิง ซึ่งจำเป็นต้องมีเงินติดกระเป๋า
จริงๆเย่ฮวาก็ต้องการเข้ากิลด์อื่น ไม่ว่าจะเป็น หานเยว่เหมิงและห้วนเฉิง ทั้งสองต่างก็เป็นตัวเลือกที่ดี น่าเสียดายที่มันยังไม่ถึงเวลา เขาจึงตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเลือกไปอยู่กับใคร สุดท้ายเขาก็ต้องตอบปฏิเสธ หากทำไม่สำเร็จเขาก็คงต้องหากิลด์อยู่
ในเวลาเดียวกันเย่ฮวาและกวาจื่อ ก็หมดอารมณ์ที่จะฆ่ามอนสเตอร์ที่นี่ เนื่องจากมีผู้เล่นหลายกลุ่มเริ่มทยอยเข้าสู่แผนที่แห่งนี้ ไม่นานก็มีนักบวชหญิงคนหนึ่งพยายามชักชวนเย่ฮวาและกวาจื่อเข้าร่วมปาร์ตี้
เมื่อนักบวชคนนั้นก้าวเข้ามา เย่ฮวาก็ทำการตรวจสอบข้อมูลของเธอ เย่ฮวากับกวาจื่อไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเมื่อได้เห็นข้อมูลของนักบวชหญิงคนดังกล่าว
【หว๋อหน่ายต้าล่างหว๋อหลาย】 อาชีพ: นักบวชขั้นต้น Lv: 23
(หว๋อหน่ายต้าล่างหว๋อหลาย / นมฉันยายให้มา ) OvO
...
นักบวชคนนี้เป็นเผ่าเอลฟ์เนื่องจากรูปลักษณ์ทางเผ่าพันธุ์ทำให้เธอดูผอมเพรียว รูปร่างสูงโปร่ง บั้นท้ายใหญ่โต! โดยเฉพาะอุปกรณ์ที่สวมใส่บริเวณหน้าอกมันยื่นล้ำออกมา เห็นได้ชัดว่ามันใหญ่จริงๆ!
เย่ฮวา กลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก ขณะหลับตาลงตั้งสมาธิ นึกถึงคำสั่งสอนของลัทธิเต๋า
นักบวชเดินตรงมาที่เย่ฮวาและพูดว่า "ฉันเห็นว่าคุณกำลังรวบรวมสมุนไพร ส่วนเรากำลังเก็บเลเวล เนื่องจากพวกเราต่างก็อยู่ในแผนที่หุบเหวลึกโลหิต จะไม่ดีกว่าหรอถ้าเรามาร่วมปาร์ตี้กัน รับรองได้เลยว่าคุณต้องจะได้สิ่งตอบแทน"
เย่ฮวาลืมตาขึ้นระหว่างมองไปที่นักบวช เวลานี้ใบหน้าของเธออยู่ใกล้กับเขามาก จนสามารถมองเห็นรูปร่างหน้าตาของเธอได้อย่างชัดเจน ใบหน้าที่เกลี้ยงเกลาละเมียดละไมของเธอบวกกับรูปร่างยั่วราคะสามารถกระตุ้นอารมณ์ ให้ชายหนุ่มกลายเป็นม้าพยศ ไม่ใช่สิ ต้องเป็นม้าป่าพยศ
เอิ่ม~~
8 คะแนน สำหรับรูปลักษณ์หน้าตา 10 คะแนนสำหรับรูปทรงเรือนร่าง!
"ได้รับสิ่งตอบแทน?" เย่ฮวา พูดทวนคำกล่าวของเธอ
"แน่นอนว่าต้องได้สิ่งตอบแทน"
ท้ายที่สุดหว๋อหน่ายต้าล่างหว๋อหลายที่พยายามชักชวนเย่ฮวาก็สั่นหน้าอกไปมา ขณะที่นำสมุนไพรหลายชุดออกมาจากกระเป๋าสัมภาระ: "ดอกหยกเลือด 5 ชุด ? ค่าตอบแทนนี้เป็นยังไง"
ดอกหยกเลือดห้าชุด! เยอะมาก! เย่ฮวาถึงกับต้องประหลาดใจเมื่อได้เห็นสมุนไพรจำนวนมากที่หว๋อหน่ายต้าล่างหว๋อหลายควักออกมา เขาไม่รอช้ายื่นมือไปรับดอกหยกเลือดพร้อมกับพูดขึ้นว่า: "ตกลง!"
จบตอน
ผู้แปล : ชื่อของเธอนี้ได้แต่ใดมาเนี่ยยย