เทพสงครามหวนคืน [จบ]

บัดนี่ระยะเวลาได้ผ่านล่วงเลยมาหลายเดือน หลังจากที่หยางเฉินได้เริ่มดูซับพลังของเหมันต์อมตะ แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าดอกเหมันต์อมตะจะที่เป็นสมุนไพรแสนปีจะหมดพลัังลง เพียงแต่ยังคงบานสะพรั่งเป็นเกล็ดหิมะปกคลุมรอบลำต้นเอาไว้เหมือนเดิม
รอบตัวของเขตป้องกันที่หยางเฉินสร้างเอาไว้เองก็มีต้นหญ้าขึ้นอยู่เต็มไปหมดเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเดินผ่านมาเป็นเวลานาน
' ดูดซับจนพลังเราเข้าขั้นดวงดาวเข้าไปแล้ว พลังของดอกเหมันต์อมตะมันยังไม่หมดเลย '
หยางเฉินมองดอกเหมันต์อมตะด้านหน้า ด้วยความแปลกใจ เพราะถ้าเป็นสมุนไพรแสนปีปกติก็น่าจะพลังหมดไปแล้วแต่ดอกเหมันต์กลับไม่เป็นเช่นนั้น พลังของมันยังคงแพร่ออกมาแบบไม่หยุด และไม่มีท่าทีว่ามันจะน้อยลง
" คงต้องพอก่อน "
หยางเฉินจำใจต้องตัดใจจากการดูดซับ เพราะตอนนี้เวลามันผ่านมานานมากแล้ว ประตูสู้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็กำลังจะเปิด ถ้ายังเสียเวลาดูดซับต่อไปมันจะไม่ทันการ
เพราะไม่ว่ายังไงพลังของมันคงไม่หมดภายในปี หรือสองปีอย่างเป็นแน่ และตอนนี้เองหยางเฉินก็พลังทะลุเข้าขั้นดวงดาวแล้วด้วย
หลังจากที่หยางเฉินเก็บดอกเหมันต์อมตะเข้าไปในแหวนมิติ เขาก็ได่ยกเลิกเขตป้องกันที่สร้างเอาไว้ทันที ระหว่างนั้นหยางเฉินก็สัมผัสพลังของเควินที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาหาตนได้ พลังของเควินที่กำลังมุ่งเข้ามาอยู่ก็มีพลังอยู่ขั้นกลืนสวรรค์ชั้นต้นแล้วเช่นกัน
สาเหตุที่เควินพลังพัฒนาชึ้นมาขนาดนี้เอง ก็เป็นเพราะตลอดระยะเวลา 1 ปี ที่ผ่านมา เควินเปรียบเหมือนตัวแทนของหยางเฉินที่อยู่บนจุดสูงสุดของเมืองใต้ภิภพแห่งนี้ ก็เลยได้ฝึก และดูดซับสมุนไพรมากมายนั่นเองหยางเฉินรู้เรื่องนี้ดีเลยไม่แปลกใจมากนัก
" ยินดีด้วยครับนายท่าน ที่ท่านสามารถทะลุขั้นำไปได้มากถึงเพียงนี้ " เควินที่ลอยมาหาหยางเฉินคุกเข่าลงทันที่ แล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจ ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ขั้นพลังที่แน่นอนของหยางเฉิน เขาก็สัมผัสถึงพลังมหาศาลได้
" มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง ระหว่างที่ข้าดูดซับพลังอยู่? " หยางเฉินเริ่มถาม
ตลอดเวลาที่หยางเฉินดูดซับถึงแม้จะไม่มีใคนมารบกวน แต่หยางเฉินก็ถามเพื่อความแน่ใจ เพราะไม่รู้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง เควินเองก็ดูเปลี่ยนไปเยอะทั้งร่างกาย และก็พลัง พลังที่ผู้คนในเมืองใต้ภิภพที่หยางเฉินสัมผัสได้ในตอนนี้เอง ก็เพิ่มขึ้นมากเหมือนกันไม่ใช่เพียงแค่เควินเท่านั้น
" นายท่านครับระหว่างที่ท่านดูดซับอยู่ที่เมืองใต้พิภพแห่งนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศขึ้นครับ แล้วมันก็ทำให้สมุนไพรชนิดใหม่เกิดขึ้นมามากมาย เมื่อดูดซับเข้าไปผู้คนในเมืองใต้พิพภแห่งนี้พลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก ระดับค่าเฉลี่ยตอนนี้ก็อยู่ที่ ขั้นเทพ เข้าไปแล้ว " เควินตอบถึงสาเหตุที่พลังของทุกคนเพิ่มขึ้น
ด้วยเหตุผลที่ว่าหลังจากที่หยางเฉินดึงดอกเหมันต์อมตะออกจากพื้นที่มันทำให้เกิดสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง ทำให้อากาศในเมืองใต้ภิภพร้อนขึ้น และทำให้มีสมุนไพรมากมายถือกำเนิดมาด้วยเช่นกัน เพราะสภาพากาศที่เปลี่ยนไป รวมกับไอพลังวิญญาณที่หนาแน่ทำให้พวกมันงอกขึ้นมา และทำให้ผู้ดูดซับมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมากนั่นเอง
' เรื่องนั้นมันก็เป็นไปได้อยู่ ' หยางเฉินคิดในใจ
" ตอนนี้ที่พื้นโลกสถาณการณ์เป็นยังไงบ้าง? " หยางเฉินยังคงถามต่อ
" ตอนนี้ที่พื้นโลก ข้าเองก็ไม่ได้ข่าวอะไรมาเช่นกันครับ เพราะว่าข้าแค่จัดการกับพวกที่คิดจะต่อต้านในเมืองแห่งใต้ภิภพนี้ก็เต็มกลืนแล้ว " เควินตอบด้วยท่าทางหอเหี่ยวใจเล็กน้อย ที่ไม่สามารถให้คำตอบที่เป็นประโยชน์กับหยางเฉินได้
พวกต่อต้านที่เควินหมายถึงก็คือกลุ่มผู้ฝึกตนที่ยังไม่ยอมรับในตัวของหยางเฉิน ที่หยางเฉินสามารถปกครองดินแดนนี้ได้โดยที่ไม่ได้เป็นคนของดินแดนแห่งนี้ ถึงแม้ว่าจะรู้ตัวว่าไม่สามารถสู้ได้ พวกกลุ่มต่อต้านก็ยังต่อต้านอยู่ดี ด้วยเหตุผลนี้เควินก็เลยไม่ได้ขึ้นไปบนพื้นโลกในช่วงเวลาที่ผ่านมา
" งั้นก็ไม่เป็นไร " หยางเฉินกล่าว และก็ได้คิดในใจไปด้วย ' บนโลกมีทั้งหลงเย่า และแองเจลล่าอยู่ คงไม่เกิดเรื่องะไรขึ้นหรอก '
หยางเฉินไม่ค่อยรู้สึกเป็นกังวลนัก เพราะยังไงบนพื้นโลกตอนนี้ก็มีทั้งสองคนค่อยดูแลอยู่ และคนที่จะสามารถสู้กับพวกนั้นได้ในโลกมันก็คงไม่มี เส้นทางสู้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตอนนี้เองก็ยังไม่ได้เปิดออกมา ทำให้หยางเฉินสบายใจได้
" นายท่าน ท่านจะขึ้นไปด้านบนพื้นโลกเลยไหมครับ " เควินถามด้วยความสงสัย เพราะหลังจากที่เจอกับหยางเฉิน หยางเฉินก็ถามถึงเรื่องบนพื้นโลกทันที
" ข้าจะขึ้นไปเลย "
" ครับท่าน ถ้าเช่นนั้นข้าจะรีบ- "
" เจ้าไม่ต้องไปกับข้า " หยางเฉินพูดขัดระหว่างที่เควินกำลังพูดอยู่ แล้วก็ได้คิดในใจไปด้วยว่า ' ให้หมอนี่เฝ้าดินแดนนี้น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะยังไงที่แห่งนี้ก็เป็นสถาณที่ที่มีสมุนไพรเกิดขึ้นมากมาย มันต้องเป็นประโยชน์กับเราในอนาคตแน่ เมื่อต้องสู้กับพวก 5 นิกาย '
ที่เมืองใต้ภิภพแห่งนี้มีทั้งไอวิญญาณหนาแน่ แล้วก็ยังมีสมุนไพรอยู่มากมายเรียกได้ว่าเป็นคลังสมุนไพรเลยก็ว่าได้ ด้วยเหตุผลนี้หยางเฉินก็เลยมีความคิดที่ว่าจะให้เควินเป็นคนเฝ้าที่นี้เอาไว้เพราะในอนาคตต้องได้ใช้มันเพื่อเพิ่มพลังของพวกลูกน้องอย่างแน่นอน ถ้าต้องสู้กับพวก 5 นิกายใหญ่ แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์
" เช่นนั้นก้ได้ครับ " เควินตอบรับคำสั่งโดยก้มหัวลงเล็็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ และระหว่างนั้นก็ได้คิดในใจไปด้วย ' อยู่ที่นี้ก็ดีเหมือกัน ถ้ายังดูดซับสมุนไพรต่อไปแบบนี้ไม่เกิน 10 ปี เราต้องเข้าขั้นดวงดาวแบบท่านผู้นี้แน่ '
จากนั้นหยางเฉินที่ออกคำสั่งเสร็จก็ลอยขึ้นฟ้า และมุ่งหน้าตรงไปยังทางออกของเมืองใต้ภิภพเพื่อขึ้นไปบนพื้นโลกทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 142 ตื่น!

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 142 ตื่น!

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้