คุณหมอพ่ายรัก

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ! สายเข็มขัดถูกฟาดลงมาบนที่นอน ตองนวลรีบหดขาทันที

"ว้าย! หมอ! ทะ ทำไรคะ อ๊าย! อ๊าย"

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!

สายตาหื่นกระหายของหมอดินน่ากลัวมากเธอร้องเสียงหลงอย่างตกใจ!

"หืม! โอ๊ย! มันร้อนมันอยาก! "โยนเข็มขัดทิ้งรีบปลดตะขอกางเกงถอดออกอย่างรวดเร็ว! "ย๊ากกกกก วุ้ย! "แล้วกระโดนขึ้นมายืนจังกาบนเตียง ตองนวลได้แต่มองด้วยสายตาปริบๆ มีความตื่นกลัวนิดๆ

"หมอบ้าหรือเปล่า... นวลไม่เล่นนะ"

"หุบปากซะ... มาให้ผมเชือดซะดีๆ "

"บ้าหรอ! "ตองนวลกระเถิบหนีไปอยู่หัวเตียง

"ใช่... บ้า..... หื่นด้วย มามะคนดี"

"อ๊ายยย ไม่เอา"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูรัวๆ ทำให้หมอดินหัวเสียหนักมากจึงก้าวลงจากเตียงไปเปิดประตูทั้งๆ ที่เหลือเพียงกางเกงในติดตัวเพียงตัวเดียว

"มีไร!? ห้ะ"

"พี่ทำไร.... ผมได้ยินเสียงร้อง พี่ทำร้ายคุณนวลหรอ"

"แกรู้ได้ไงว่าเป็นฉัน"

"แล้วจะมีใครล่ะ พ่อจะกล้าทำแม่หรอถามไม่คิด เสียงพี่ดังลั่นบ้านขนาดนี้ แล้วนี่ทำไรอยู่"หมอดลใช้สายตาสำรวจพี่ชาย"บ้ากามหรอ"มองเข้าไปในห้องนอนเห็นตองนวลกำลังวิ่งออกมา"คุณนวลหน้าตาซีดๆ "

"หมอดลช่วยนวลด้วยค่ะ"เธอออกมายืนห่างจากหมอดินหลายก้าวไม่กล้าไปใกล้เพราะหมอดินยืนขวางประตูอยู่

หมอดินส่งสายตาพิฆาตให้น้องชาย หมอดลจึงแสร้งทำเฉยซะพอจะจับใจความได้ว่าอะไรเป็นอะไร

"ยิหวา... เรียกแล้วผมขอตัวก่อนดีกว่า"

"หมอคะ.... หมอดล.... คุณแม่...... "

ปัง!

"มานี่!! "

"หมอดิน... ไม่เอานะ... อ๊ายยยยยยย"

หมอดลสะดุ้งโหยงเสียวไส้แทนตองนวลเขารีบเผ่นกลับห้อง"หยึ๋ย! ไปกอดเมียดีกว่า"

...................................

"ลูกสะใภ้แม่สวยจริงๆ เลยเนอะพ่อเนอะ"คุณอารีย์หันไปพยักพเยิดกับสามี

"คุณแม่ก็ชมหนูเกินไปค่ะ.... สบายกันนะคะ"น้ำชาเอ่ยถา

"จ๊ะลูก..... ตานินแกมองอะไรนักหนาไปเลยไปแม่จะคุยกับหนูน้ำชา"

"ได้ใหม่ลืมเก่านะครับ ผมน้อยใจนะ"

"โอ๋ๆ มาๆ พ่อปลอบใจแกเอง.... มานี่มา"

"แฮร่!! ไม่เอาครับ"เขายิ้มทะเล้นใส่บิดา

"นึกว่าจะเอาฉันจัดให้ได้นะตานิน"

"ไม่เป็นไรครับ.... ป่ะน้ำชา... "เขาลุกขึ้นมาดึงมือเธอ

"ไปไหน! "ทุกคนถามเสียงพร้อมเพรียงกัน มองหน้าธานินทร์อย่างสงสัย

"ธุระ! "เขายิ้มหวาน

"ธุระ!!!! อะไร... จะพาน้องไปไหนตานิน"

"พี่นิน... ไปไหนคะ"น้ำชาทำหน้าเลิกลั่ก

"มาเถอะ! "เขาดึงเธอมาแนบอกพร้อมก้มลงไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ "อยาก! สักที เถอะ" น้ำชาหน้าแดงปลั่งทำหน้าไม่ถูกเธอรู้สึกอายคุณพ่อและคุณแม่เขา

"กระซิบอะไรกับน้องตานิน"

"คือ..... ผม..... ไม่มีไรครับ"เขาออกแรงดึงเธอเผ่นแนบออกไปทันทีท่ามกลางสายตาของผู้ใหญ่ที่มองอย่างงงๆ

"ตานิน.... ตานิน.... แกจะพาน้องไปไหน ตานินแม่ยังคุยไม่เสร็จเลย"คุณอารีย์ตะโกนตามหลังลูกชาย"คุณทำไมไม่ห้ามลูกล่ะ"หันมาเอ็ดสามีเบาๆ

"ปล่อยๆ ไปเหอะ.... เสร็จแล้วมันก็พาหนูน้ำชามาเองแหละ"

"ดีนะ! ไม่ทำพฤติกรรมแบบนี้ต่อหน้าพ่อแม่ของหนูน้ำชาเขา ไม่งั้นมันจะดูไม่งาม พ่อแม่เขาอุตสาห์ใจดียอมให้ลูกสาวมาบ้านเรา เราก็ต้องดูแลให้ดีซิ"

"เอาน่าคุณ! อย่าคิดมาก หนุ่มๆ สาวๆ ตานินมันไม่ได้ทำอะไรมากเกินกว่าเหตุ มันก็แค่..... "

"แค่ไรคะ? "ุมองหน้าสามีอย่างสงสัย

".. เอ่อ... คุณ.... ปวดหลังไม่ใช่หรอ... ผมนวดให้"

"ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง"

"ขึ้นห้องก่อนแล้วผมจะบอก... นะ"ขยิบตาใส่ภรรยา"มาเถอะ"

"ตลอดเลยคุณอ่า..... "

"อดใจไม่ไหว.... นะๆ ๆ "

"ฮึ... ก็ได้ค่ะ ครั้งเดียวนะอายลูกๆ "

"จ้า"

"พี่นิน... หยุดเลยนะจะพาไปไหนคะ"

"บ้านริมน้ำตรงนู้นไง... "เขาชี้ไปที่บ้านหลังเล็กที่อยู่ติดกับลำคลองมีดอกไม้ขึ้นสวยงาม"บรรยากาศกำลังดี... ไปเถอะ พี่รู้สึกคึกคักมากเลยตอนนี้ อ่าาาาาา.... จะระเบิดแหละ"เขาลูบคลำตรงเป้ากางเกง น้ำชาถลึงตาใส่ทันที

"บ้าหรอ!!!! น้ำชาไม่ไปหรอกจะไปคุยกับคุณแม่ก่อน..... "

"ต้องไป ห้ามปฏิเสธพี่เด็ดขาด"

"เรื่อง ไร จะต้องทำตามพี่ด้วยล่ะ"เธอสะบัดงอลๆ

"ก็รักอ่ะ! อยากมากด้วย ให้ทำไง ไหนบอกมาซิ"เขากอดอกจ้องมองร่างบางนิ่งนานด้วยสายตาแวววาว

"พี่นิน"เธอตาโตปากห่อเข้าหากัน มาบอกรักอะไรตรงนี้เนี่ยพูดจาน่าหยิกจริงๆ หน้าเธอแดงระเรื่อลามไปถึงใบหู....

"อ้าว! หรือไม่จริง น้ำชาไม่รักพี่หรอ"

"ก็ๆ ๆ ... "เธออึกอักเขินอาย

"ถ้ารักก็ยอมๆ ซะจะได้ไม่เจ็บตัวเพราะถึงยังไงพี่ก็จะเอาอยู่ดี ไม่ยอมให้มันรู้ไปซิ"

"พี่นินอ่า... "

"ให้ไว.... แค่ทีสองทีจะเป็นไรไป หรืออยากจะให้จับกดตรงนี้"

"ฮึ! "เธอสะบัดหน้าเดินนำเขาไปที่บ้านหลังนั้น ธานินทร์ลอบยิ้มอย่างผู้มีชัย'เสร็จแน่.... พี่จัดให้งามๆ เลย หึหึหึหึ'

........................

ขิมนอนหมดสภาพท่ามกลางผู้ชายหลายคน

"อีนี่! เด็ดจริงๆ ได้ทุกท่า คงต้องเก็บไว้ก่อนปล่อยกลับไปไม่ได้แล้วว่ะ"

"ใช่... เด็ดมากรีดน้ำกูแทบหมด"

"อ่า.... ปล่อย. ฉะ ฉัน... ไป... เถอะ... อ่าาาา อูย!! เพลีย... อะ อ่า"

"555555ยังโว๊ย! "

"รับรองเด็ดแน่ 555555"พวกนั้นต่างพากันหัวเราะชอบใจ"เฮ้ย! เสียงรถว่ะ น่าจะมาถึงแล้ว.... พวกเอ็งลุกให้พระเอกมาปิดท้าย... รอบนี้ขอแจ่มๆ อย่าลืมอัดคลิปไว้ด้วยเหมือนเมื่อกี้"

"ครับพี่"

ชายหน้าตาขี้เหร่ผิวดำอ้วนลงพุงกำลังเดินอาดๆ เข้ามา ทุกคนถอยออกไปมองห่างๆ

"ยะ.... อย่านะ..... "เธอพยายามจะขยับหนีแต่ก็ไร้เรี่ยวแรง...

"อะ... อย่า... ปล่อย ฉะ ฉัน "ขิมส่ายหน้าไปมา ชายฉกรรจ์ที่มองอยู่ต่างจ้องมองตาไม่กระพริบเช่นกัน

"มึงจะเสียวคอยดู"

หมอดลเข้ามาก้มตัวลงนอนกอดยิหวามือหนาเริ่มซุกไซ้ไปตามเนื้อตัวของเธอ ปากหนาระดมจูบไปทั่วดวงหน้าลามมาถึงซอกคอหอมกรุ่น

"อื้อ.... " ยิหวาครางในลำคอ หมอดลหยุดมองเธอชั่วครู่เมื่อเห็นว่าหลับต่อจึงจัดการพรมจูบและดูดซอกคอเธออย่างนิ่มนวล ปรากฎรอยแดงจางๆ เขามองอย่างชอบใจ"อื้อ.....! จะนอน"ยิหวาเริ่มขยุกขยิกเขายังไม่หยุดใช้มือดึงชายเสื้อเธอขึ้นมาถึงลำคอ เอื้อมมือสอดเข้าไปในแผ่นหลังยิหวาปลดตะขอชั้นในอย่างชำนาญ เขายิ้มกริ่ม"หมอ! ทำไรคะ"ร้องถามใบหน้าหงุดหงิด

"เอ่อ..... "หมอดลชะงักรีบถอดปากออกเงยหน้ามองยิหวาด้วยใบหน้ามึนๆ "ตรวจเต้า... เต้านม... คือว่า ช่วงนี้... ต้อง.... ระมัดระวัง.... เป็นพิเศษ... คือว่าผม... ต้องเทสดูก่อน.... ก่อนที่ลูก... จะคลอดออกมา"

"เทส? "เธอทำหน้างงๆ ผสมกับความหงุดหงิด"อะไรคะ"

"มันเป็น.... เอ่อ.... ผมกำลังตรวจสุขภาพให้น้องหว้า.... ยิ่งเรื่องเต้านมของคุณแม่เนี่ยสำคัญนะ ต้องตรวจด้วย ผมต้องตรวจครรภ์ให้ด้วย..... "

"หมอดล! ตรวจแบบนี้ทุกคนหรอคะ"ใบหน้าเธอบึ้งตึง"อย่ามาบอกข้างๆ คูๆ เลยค่ะ หมอจะลักหลับหว้าใช่มั๊ย! "

"ป๊าว! ตรวจจริงๆ "

"ตรวจจริงก็ตรวจที่คลีนิคซิคะ.. ไหนละเครื่องมือตรวจของหมอ"

"นี่ไง"เขาชี้มาที่ปากและก็ชูนิ้วให้เธอดู"และก็นี่"เขาลุกขึ้นชี้มาที่เป้ากางเกง"พอมั๊ย"

"ฮึ! "เธอสะบัดหน้าใส่

"เอาน่า..... ตรวจไปด้วย.... ช่วยต่อแขนขาให้ลูกไง..... นอนนิ่งๆ ก็ได้ ผมทำแป๊ปเดียว"

"ตลอดอ่า... หว้าเพลีย"

"นะๆ .. "

ปากก็พูดไปเรื่อยแต่มือหนาก็สอดเข้าไปดึงเกงในเธอออกมาจากเรียวขาเป็นที่เรียบร้อยจนยิหวายังแปลกใจเลยว่าหมอดลทำตั้งแต่ตอนไหนทำไมเธอไม่รู้เรื่อง แล้วอย่างเนี่ยจะให้เธอปฏิเสธได้ยังไงก็ต้องยอมหมออีกตามเคย..... เฮ้อ!

...........................

"เดินให้ไวซิ... อืดอาดยืดยาด! "ผู้พันเดลเดินหิ้วข้าวของพะรุงพะรังเข้าไปในบ้านหันมาส่งสายตาดุๆ ให้สายธาร เธอหน้าหยิกงอเดินปึงปังผ่านหน้าเขาไป ผู้พันมองตามด้วยสายตาคมวาบ'เดี๋ยวเหอะ! ยัยหมอจิต จะจับกดซะให้เข็ด' หมอธารเดินไปนั่งลงโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก....

"อ้าว! ไปไหนกันมาลูกหนูธาร.... ดูเหนื่อยๆ "คุณแม่ผู้พันเดินออกมาจากห้องครัว"ทานข้าวยังลูก.... แม่ซื้อมาให้เยอะเลยลูก"นางลูบหัวหญิงสาวพรางอมยิ้มอย่างเอ็นดู

"คุณแม่! ไม่ค้างที่นู้นหรอ! กลับมาทำไม" ผู้พันเดินผ่านเข้าไปในครัว

"เจ้าบ้านี่! จะให้แม่ไปค้างไหนกัน เหอะ! บ้าจริงๆ "

"คุณแม่... คือว่า..... หนูอยากกลับบ้าน... "

"เฮ้อ! คงต้องถามตาเดลก่อน แม่ว่าคงไม่ได้กลับหรอกจ๊ะ"

"คุยไรกัน! มากินข้าว อย่ามาสำออย ให้ไว"

"พูดกับน้องดีๆ ซิ"นางเอ็ดบุตรชาย

"น้องไหน? นั่นเมีย ลุกเซ่หรือจะให้อุ้ม"เขาเดินเข้ามาใกล้ สายธารลุกพรึ่บขึ้นทันที"ก็แค่เนี่ย! มานี่"เขาล็อคคอเธอพาเดินหายไปในครัว สายธารหันมามองแม่ของผู้พันสายตาละห้อย นางได้แต่ส่ายหัวจนใจกับนิสัยบุตรชาย....

'เจ้าบ้า เถื่อนจริงๆ '

"เฮ้อ.... สายธารจะเป็นไรมั้งนะ... คงมีความสุขสักที"หมอลพบ่นพึมพำ

"จะได้หายห่วงค่ะ.... เป็นฝั่งเป็นฝาสักที"

"ก็จริง! พี่ไปหา ดร. แป๊ปจะคุยเรื่องงานนิดหน่อย"

"งั้นน้องไปด้วยดีกว่า... จะไปดูหลานสะใภ้สักหน่อย"

............ ผ้าพันคอขนนกหลากสีสันถูกคุณหญิงนำมาคล้องให้กับดร. มนัสและเหล่าบอดี้การ์ดตัวดีหลังจากทาเล็บแต่งหน้าให้จนเสร็จเรียบร้อยแถมยังถูกจับถอดเสื้ออีกช่างดูเซ็กซี่มาก......

"คุณหญิง.... คือว่า.... มัน"

"เงียบน่า! แป๊ปเดียวเอง"

"แต่ว่า.... มัน... "ดร. หน้าซีดคล้ายจะเป็นลม

"มันอะไรหรอ"เธอถามสามีโทนเสียงต่ำบ่งบอกว่าเริ่มไม่พอใจตะหงิดๆ เหล่าแม่บ้านที่มามุงดูพากันแอบขำคิกคัก

"ป่าวจ้า! "ก้มหน้างุดอายแสนอาย

"ขำไรกัน! ไป ทำงานได้แล้ว"คุณหญิงร้องสั่งเสียงเบาก่อนจะแอบยิ้มอย่างกลั้นไม่อยู่"ไปซิ! "

"ค่ะท่าน"

"คุณหญิงครับ"

"มีไร..... ไปเปิดเพลง เอาแบบมันส์ๆ นะลองเดินแบบให้ฉันดู"

"คือว่า! "

"ไปซิ! อยากตายเรอะ! "

"ผมอาย... "

"เอาน่า... พวกแกทำๆ ไปเถอะเดี๋ยวฉันเพิ่มค่าแรงให้..... "

"ถ้าใครรู้เข้า... พวกผมคงเสียชาติเกิดแน่ๆ "ส่งสายตาอ้อนวอนไปให้

"แกอย่าขัดใจซิ... นั่นแม่มดนะ ระวังจะโดนสาป"ดร. หันไป กระซิบข้างหูลูกน้อง

"ซุบซิบไรห้ะ"

ปะ... ป่าว "

หมอลพและภรรยาเดินลัดเลาะมาทางด้านหลังบ้าน...

"เสียงใครเปิดเพลงดังแว่วๆ มาจากในบ้านหรือจะมีงานอะไร ทำไมผมไม่รู้"

"นั่นนะซิคะ... งานอะไร สนุกแน่ๆ "

"น่าจะใช่"

เสียงเพลงแดนซ์มันส์ๆ ดังอย่างต่อเนื่องแต่ละคนกำลังโพสท่าตามคุณหญิงสั่ง..... บางคนก็ยักย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะเพลงใบหน้าไร้รอยยิ้มแต่ลีลาพริ้วไหว.... คุณหญิงยืนยิ้มชอบใจ ไม่บ่อยที่เธอจะให้ลูกน้องและสามีทำแบบนี้แต่ที่ทำบ่อยคือจะจับแต่งตัวหรือไม่ก็เสริมสวย อาทิเช่น ทาเล็บ เพ้นเล็บ เทสครีมต่างๆ .....

ทันทีที่หมอลพและภรรยาเดินมาถึงด้านในก็ต้องหยุดชะงัก... คุณวาดตาโตอ้างปากค้างยกมือทาบอกส่วนหมอลพใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึกใดๆ หันมองภรรยา"ผมกลับก่อนดีกว่า.... "เขาหมุนตัวจะเดินกลับทางเดิม

"เดี๋ยว! "หมอลพเหลือบตามองภรรยานิดนึงก่อนจะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้"โอ้! มายกอด ฮ่าๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ รื่นเริง.... ชอบมาก... อุตะ... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ "เสียงหัวเราะลั่นบ้านทำให้ทุกคนในห้องรับแขกหยุดชะงักหันไปมองเป็นตาเดียว.... หมอลพรีบหลบหน้าหลบตาทุกคนก้าวเท้ายาวๆ ออกไปแทบจะทันที.......

"หมอลพ! จะรีบไปไหนคะ"คุณหญิงถามเสียงเย็น! หมอลพหยุดกึกขนลุกซู่หน้าเริ่มเผือดรู้ชะตากรรมตัวเอง'ไม่น่ามาเลย... ซวยจริงๆ 'แค่เห็นพี่ชายและบอดี้การ์ดในสภาพนั้นตัวเขาจะเหลือหรอ

"นั่นซิคะ... คุณพี่จะรีบไปไหนคะ"

"เอ่อ..... ลืมปิดคอมที่.... ที่ห้อง... เอ่อ... "

"ปิดแล้วค่ะ...น้องดูแล้ว ไหนว่ามีเรื่องจะคุยกับ ดร. ไงคะ "

"เอ่อ.... พี่เพิ่งนึกออกอะจ๊ะ.... คือว่า"

"เดี๋ยวซิ... น้องรัก.... มาคุยกันก่อน"ดร. ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดไปสาวเท้าไปหาน้องชายคว้าตัวมาอยู่ต่อหน้าคุณหญิง

"เอ่อ... ผม... "หมอลพอึกอัก

"เด็กๆ เตรียมอุปกรณ์มา! "เสียงเฉียบของคุณหญิงทุกคนพากันสะดุ้ง คุณวาดยิ้มหวานนานๆ จะได้เห็นไรแบบนี้ถูกใจเธอยิ่งนัก

"งานนี้จัดเต็มเลยคร๊าคุณพี่"

"ได้จ๊ะคุณน้อง 55555"