(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่122: ป้องกันสัมบูรณ์

เฮรัค รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่งที่เขาสามารถลดการบริโภคพลังเวทมนต์ ลงได้ถึงร้อยละ 31 แต่ปัญหาที่เขากำลังเผชิญในตอนนี้คือเวลา

เขามีคาถาประเภทโล่ป้องกันถึงเก้าบทแม้การร่ายแต่ละบทจะใช้เวลาเพียงวินาทีเดียวแต่หากต้องร่ายให้ครบทุกชั้นเพื่อสร้างการป้องกันสูงสุดเขาต้องใช้เวลาถึงเก้าวินาทีเต็ม

ซึ่งในการต่อสู้ที่ตัดสินเป็นตายในชั่วพริบตาเวลาเก้าวินาทีนั้นยาวนานเกินไป

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสอบถามผ่านจิตสำนึก

“เชนหลาน มีวิธีร่ายคาถาโล่ทั้งเก้าบทพร้อมกันในครั้งเดียวหรือไม่?”

“กำลังวิเคราะห์ข้อมูลจากฐานความรู้หอสมุดชั้นสอง...ทำการคำนวณความเป็นไปได้...” เชนหลาน รายงานผ่านชิปพันธุกรรม

สิบนาทีต่อมา

เสียงหุ่นยนต์ที่ไร้อารมณ์ก็ดังขึ้น

“ผลการวิเคราะห์:สามารถสร้างแบบจำลองคาถาแบบศูนย์กลางเพื่อทำหน้าที่เป็น 'สะพาน'เชื่อมโยงวงจรคาถาโล่ทั้งเก้าเข้าด้วยกันได้เพื่อให้การร่ายเพียงครั้งเดียวส่งผลต่อแบบจำลองทั้งหมดพร้อมกัน”

เฮรัคเบิกตากว้างเขาไม่คิดว่ามันจะทำได้จริง “เชนหลาน เริ่มอนุมานแบบจำลองคาถานี้ทันที”

“บันทึกภารกิจ:เริ่มการอนุมานคาถาใหม่... ระยะเวลาดำเนินการ 72 ชั่วโมงคาดการณ์การบริโภค พลังเวทมนต์ 73%”

ระยะเวลาสามวันเต็มถือว่าสมเหตุสมผลเพราะนี่คือการสร้างคาถาใหม่ที่ไม่มีอยู่จริงในตำราเล่มใด

เฮรัคแจ้งต่อแลร์รีว่าเขาจะเก็บตัวทำวิจัยเพียงลำพังจากนั้นเขาก็หมกตัวอยู่ในบ้านพักเพื่อรอคอยผลลัพธ์อย่างจดจ่อ

สามวันต่อมา...

“การอนุมานเสร็จสิ้น:แสดงผลแบบจำลองคาถาเชื่อมโยง”

ภาพจำลองปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของเฮรัคโครงสร้างของมันดูเรียบง่ายอย่างเหลือเชื่อจนน่าตกตะลึงมันถูกตัดพารามิเตอร์ที่ไม่จำเป็นออกจนเหลือเพียงแก่นแท้ตามการคำนวณของเชนหลาน

เขาใช้เวลาเพียงสามนาทีในการสร้างแบบจำลองนี้ขึ้นในร่างกายโดยมีเส้นสายเวทมนตร์เชื่อมต่อไปยังคาถาโล่มานาและโล่พลังงานมืดอย่างเป็นระเบียบ

“ลองทดสอบดูหน่อย” เฮรัคส่ง พลังเวทมนต์เข้าสู่จุดศูนย์กลาง

ทันใดนั้นพลังงานก็แผ่ซ่านกระจายไปยังแบบจำลองโล่ทั้งเก้าในเสี้ยววินาทีปรากฏเป็นม่านพลังสีสันประหลาดที่ดูบางเบาห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ แม้ว่ามันจะดูบางเบาแต่มันกลับแผ่กลิ่นอายที่มั่นคงอย่างน่าประหลาด

“มันจะป้องกันได้ดีแค่ไหนกันนะ?”เพื่อหาคำตอบเฮรัคจึงเดินไปยังลานหลังบ้านและร่ายคาถาโจมตีใส่พื้นที่ว่าง

“เชนหลานใช้คาถาลูกไฟขนาดเล็กเป็นบรรทัดฐาน กำหนดหน่วยวัดใหม่ที่เรียกว่า 'หน่วย' เพื่อประเมินพลังโจมตีและป้องกัน”

“รับทราบ:กำลังบันทึกค่ามาตรฐาน... กระสุนเวท 0.6 หน่วย, คาถากรวยน้ำแข็ง 1.2 หน่วย... และลูกศรน้ำแข็ง 0.4หน่วย”

เมื่อได้หน่วยวัดแล้วเขาจึงสั่งให้เชนหลานประเมินม่านพลังที่หุ้มร่างอยู่

เซนหลานตอบรับทันที

“เริ่มการประเมินความแข็งแกร่งของโล่ป้องกัน...คำนวณเสร็จสิ้น: ระดับความทนทานอยู่ที่ 18 หน่วย”

เฮรัคเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ 18หน่วย!นั่นหมายความว่าคู่ต่อสู้ต้องร่ายลูกไฟขนาดเล็กใส่เขาต่อเนื่องถึงสิบแปดครั้งถึงจะทำลายโล่นี้ได้ซึ่งสำหรับศิษย์พ่อมดทั่วไป พลังจิตย่อมหมดลงก่อนจะทำลายมันได้เสียด้วยซ้ำ

“ดีมาก... เชนหลาน ตั้งชื่อคาถานี้ว่า 'ป้องกันสัมบูรณ์'”

“บันทึกชื่อ:คาถาป้องกันสัมบูรณ์ เสร็จสิ้น”

เฮรัคสัมผัสได้ว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นหากในอนาคตเขาเรียนรู้คาถาโล่ที่ทรงพลังกว่านี้ เขาก็สามารถนำมาเชื่อมต่อกับ 'ป้องกันสัมบูรณ์' ได้อีก

อย่างไรก็ตามเขายังคงเตือนตนเองเสมอว่าแม้โล่นี้จะแข็งแกร่งในหมู่ศิษย์พ่อมดแต่สำหรับพ่อมดทางการที่มี พลังเวทมนต์ มหาศาล มันอาจจะเปราะบางดุจเปลือกไข่เขาจึงยังต้องรักษานิสัยความระมัดระวังเอาไว้ไม่ให้เสื่อมคลาย