เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 29 อ่อนหัด​

"จริงสิ เจ้าพูดอะไรไม่ดีกับน่าหลัน?"

"ข้าเห็นนางหน้าตาเศร้าหมอง​วิ่งออกไปนอกบ้าน"

ทันใดนั้น​ ลี่ฮว๋า นึกถึงเรื่องใบหน้าน่าหลันที่มาตามตนเองได้ จึงเอ่ยออกมา

ลี่ฮว๋า มัวแต่สนใจ​ผลลัพธ์​ กับการทดสอบมากไป จนลืมเลือน​เรื่องน่าหลันไปเสียสนิท

เต้าหมิงได้ยินเช่นนั้นก็คิดว่าคงเป็นเพราะเรื่องราวที่แต่งขึ้น ตนได้บอกความจริงไปแล้ว

แต่​น่าหลันเข้าใจ​ผิดคิดว่าตัวเองตั้งใจ​หลอก​นางด้วยเช่นกัน

"มิน่า" ลี่ฮว๋า เข้าใจ​แล้วว่าทำไม ลูกศิษย์​เธอถึงมีใบหน้า​เช่นนั้นขึ้นมาได้

"ข้ากำลังจะอธิบาย​ให้นางฟัง แต่นางกับพูดขัดขึ้นมาก่อน..." เต้าหมิง พยายามอธิบาย​ออกมา เมื่อตนเองไม่ได้ตั้งใจ​จะหลอกลวง​นาง

"หึ มาพูดกับข้าไปก็ไม่มีประโยชน์​หรอก"

"มัวนั่งอะไรตรงนี้ ไม่รีบไปตามหานางอธิบาย​ให้นางฟังละ"

ลี่ฮว๋า ตะคอกเสียงดังใส่​เต้าหมิง

"เอ๊ะ!!!" เต้าหมิง​ รีบวิ่งไปตามหาน่าหลันอย่างรวดเร็ว

"เป็นชายที่ฉลาดหลักแหลม​ กับอ่อนหัด​ในเรื่องความรู้สึก​ของผู้หญิง" ลี่ฮว๋า สายตามองเต้าหมิงที่วิ่งออกไปอย่างเร่งรีบ บ่นพึมพำออกมาคนเดียว​

หากลี่ฮว๋าไม่บอกกล่าวให้เต้าหมิงไปอธิบาย​กับน่าหลัน ป่านนี้​คงคิดไม่ได้แน่ หรือยังคงใจเย็น​รอให้น่าหลันกลับมาค่อยอธิบาย​เสียมากกว่าขืนปล่อยเวลาไว้เนิ่นนาน​แบบนั้น มีแต่จะทำให้ตนเองหมดคุณค่าลงไปเท่านั้น​

"ข้านี้เป็นคนดีไม่น้อย"

ลี่ฮว๋า ไม่อยากให้ความสัมพันธ์​ของเต้าหมิงกับนางลดน้อยลง จึงคิดว่ายิ่งอธิบาย​ความจริงกับน่าหลันเร็วเท่าไร แสดงว่าใส่ใจ แคร์​ความรู้สึก​นางมากเท่านั้น​

สำหรับลี่ฮว๋า มองน่าหลันเป็นเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง จึงไม่คิดให้น้องสาวที่เรียกเต้าหมิงว่า​"เพื่อน" ของนางมาลดความสัมพันธ์​กันลงด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง​

"ข้าต้องไปตามหานางที่ไหนกัน?"

วิ่งสักพัก เท้่าสองข้าง​ต้องหยุดลง เมื่อตน​ไม่รู้จุดหมายปลายทาง​ว่าต้องไปตามหาที่ไหนดี

"ทำไมข้าต้องออกมาตามหานางเพื่ออธิบาย​เรื่องแค่นี้ด้วยกัน?" เต้าหมิง คิดว่ารอให้น่าหลันกลับมา ค่อยอธิบาย​ก็ยังไม่สาย

"เฮ้อ" หลังจาก​เดินตามหาสักพัก ก็ไร้วี่แวว​น่าหลัน ไม่รู้ว่าไปหลบซ่อนตัวที่ไหนกันแน่​

ด้วยการที่พรรคจันทรคราส​ ไม่ใช่พรรคเล็กนัก แต่ก็ไม่ใหญ่เกินไป จึง​ไม่ใช่เรื่องง่ายในการตามหาคนเพียงคนเดียว

เต้าหมิง ที่ลอง​สอบถาม​ศิษย์​พรรคคนอื่นดู​ ผลปรากฏ​ว่าไม่มีใครรู้จักนางเลย

ตอนนี้​เต้าหมิงเชื่อแล้วว่า น่าหลันไม่มีเพื่อนในพรรคแห่งนี้เลยนอกจากตน

โครก

"จริงสิ ข้าได้ยามายังไม่ได้กินเลย" เดินตามหาอยู่นาน เสียงท้องร้องดังออกมาเป็นสัญญาณ​ของความ "หิว" หลังจาก​ตนสลบไปนาน เพิ่งนึกยังได้​ว่ายัง​ไม่​กินอาหารก่อนออกตามหาน่าหลันเลย

"ฮึก" ยาถูก​โยนเข้าปากทันที หลังจาก​เสบียง​ที่เตรียม​เอาไว้ได้นำเอาออกมาจากแหวนมิติ​ทิ้งไว้ในโรงเตี๊ยม​ก่อนหน้านี้

ไม่นานร่างกาย​เต้าหมิง รู้สึก​ถึงพลังงานที่เอ่อล้นออกมาอย่างกะทันหัน

"นี้มัน..." พลังงาน​ในร่างกาย​ตนเองพลุ่งพล่าน​ขึ้นมาอย่างรุนแรง

"อย่าบอกนะเป็นผลของเม็ดยาพวกนี้​"

ไม่นานร่างกาย​เต้าหมิง รู้สึก​ร้อนรุ่ม​ขึ้นมาทันที แต่ร่างกาย​กับไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆเลยสักนิด

"นี้สินะ ผลของกระดูก​ทองคำ"

ในใจรู้สึก​ยินดีมากยิ่งขึ้น​ เมื่อได้รับรู้พลังปราณ​เพิ่มขึ้น​มาอย่างไม่หยุดหย่อน

30 นาทีผ่านไป

ลมปราณ​ที่พลุ่งพล่าน​ขึ้นมา ไม่นานก็หยุดลง

"จบแล้ว?" เต้าหมิงสำรวจร่างกาย​ตัวเองอย่างรวดเร็ว

จากนั้น​ก็ลองปลดปล่อย​ลมปราณ​ขึ้นมา

"นี้? ลมปราณ​ของข้าตอนนี้" เต้าหมิง เห็นลมปราณ​มหาศาลขึ้นกว่าครั้งที่แล้วอย่างชัดเจน

"อืม ปราณ​ของข้าตอนนี้คงอยู่​ระดับนายเหนือหัวได้สินะ" เต้าหมิง ได้รู้เกี่ยวกับ​ระดับ​ปราณ​มากขึ้นจากการแนะนำของน่าหลัน

ลมปราณ​สำหรับจอมยุทธ​ระดับแรก คือ เรียกว่า ลมปราณ​ยอมมนุษย์​ หากสูงขึ้นอีกระดับจะเรียกว่า ลมปราณ​นายเหนือหัว สูงกว่านั้นคือ ระดับลมปราณ​ปรมาจารย์​ แล้วทุกระดับมีขั้นย่อยอีก 9 ขั้น

"ถ้าจำไม่ผิดของ ลี่ฮว๋า คือ ลมปราณ​ระดับปรมาจารย์​สินะ" เต้าหมิง สังเกตุ​เห็นระดับลมปราณ​ที่ปลดปล่อย​ออกมาได้ ตอนปรุงยา จึงคาดเดาขึ้นมา

เต้าหมิงคาดเดาไว้ว่า ระดับ​ลมปราณ​ส่วนใหญ่​ของอาจารย์​ที่นี้ คือ ระดับ​ลมปราณ​ปรมาจารย์ ตอนนี้เต้าหมิงเหลืออีก​แค่ระดับเดียวจะมีลมปราณ​สูงเท่ากับอาจารย์​ของพรรคแล้ว​

"เอาละ ด้วยลมปราณ​ระดับนี้น่าจะตรวจจับน่าหลันได้" แม้จะยังไม่ได้เรียนรู้เทคนิค​การใช้ลมปราณ​ แต่ตนเองก็จดจำการใช้มันได้จากกาแนะนำของ​ น่าหลัน แล้วอีกฝ่ายยังแสดงให้ดูเป็นตัวอย่าง​อีกด้วย

ไม่นานปราณ​ของเต้าหมิงก็ขยายออกมาขึ้นเรื่อยๆเป็นรัศมีวงกลม​ จนไม่นานก็หยุดลง

"ตอนนี้ข้าคงขยายได้เท่านี้"

ตอนนี้รอบตัวเต้าหมิง ได้มีปราณ​แผ่ขยายออกไปได้ประมาณ​ 100 เมตร

เต้าหมิง จดจำปราณ​ของน่าหลันได้จากตอนที่อีกฝ่ายสาธิต​วิธีการ​ใช้ให้ดู จึงเริ่มเคลื่อนไหว​อีกครั้ง โดยปลดปล่อย​ปราณ​ออกมาตลอดเวลา

ตอนนี้​สามารถ​สัมผัส​พลัง​คนอื่น​ที่เข้ามาอยู่ในพลังปราณ​ของตนเองได้​ โดยไม่จำเป็นต้องหันไป​มองด้วยซ้ำ เพียงแค่สัมผัส​ปราณตนเอง​ก็รู้แล้วว่าใช่น่าหลันรึป่าว

"เป็นเทคนิคที่สะดวกดีแฮะ" ในใจคิดขึ้นมา หากมีเทคนิค​นี้ใช้ในโลกจริง​ การเล่นบทบาทเป็น นับสืบในการตามหาคนคงง่ายดาย​อย่างมาก​

"นางไปอยู่ที่ไหนกันแน่นะ?" ตอนนี้เริ่มรู้แล้วว่าต่อให้มีเทคนิค​นี้ แต่หาก​ปราณ​ตนเองยังน้อย ช่วยให้ตามหาคนง่ายกว่าเดิมแต่ยังไม่สามารถ​เรียกว่า ยอดเยี่ยม​มากที่สุด​ได้​

หลังจาก​คิดสักพัก จึงลองไปตามสถานที่น่าสนใจ​ในพรรคขึ้นมา หลังจาก​น่าหลันเดินแนะนำสถานที่สำคัญในพรรค ก็ได้พาเดินไปชม​สถานที่ผ่อนคลาย​ หรือ สถานที่​เงียบสงบของพรรคด้วยเช่นกัน

ซึ่งพรรคจันทรคราส​ ตั้งอยู่​ติดกับภูเขา รายล้อม​ไปด้วยต้นไม้มากมาย​ จึงมีสถานที่​น่าสนใจ​ไม่น้อย โดยเฉพาะ​จุดที่ใกล้กับน้ำตก​นับได้ว่าเป็นสถานที่พักผ่อน​สวยงาม​นัก​

แม้ว่าการเป็นศิษย์​ของพรรคจันทรคราส​จะต้องขยัน ตั้งใจ​ฝึกฝน เพื่อเตรียมตัว​สอบ​เลื่อนสาย​ แต่ไม่ค่อย​เข้มงวดกับศิษย์​สายนอก ส่วนใหญ่​ปล่อยให้ฝึกฝน เรียนรู้​กันเอง อาจารย์​มีเพียงแค่ให้คำแนะนำ​นิดหน่อย​ จึงมีเวลาเป็นอิสระ​มากกว่าศิษย์​สายในเสียอีก