Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 41“บ้าเอ้ยนี่สรุปเราก็ไม่พ้นต้องผ่าตัดให้ฮิคาริเหรอเนี่ย” ดนัยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆตอนนี้เขากำลังอาบน้ำอยู่หลังจากคุยกับฮิคาริเสร็จซ่า !! ดนัยทิ้งตัวลงนอนในอ่างจนน้ำล้นออกมา“เฮ้อ...ทีมผ่าตัดก็ยังไม่มีจะไปขอให้คนมาช่วยมั่วๆก็ไม่ได้เพราะเรื่องของฮิคาริต้องเป็นความลับแถมเรายังไม่ได้บอกหมออิจิโนเสะเลยเรื่องที่ฮิคาริจะทนได้ไม่นานแถมบอกไปถ้าหมออิจิโนเสะไม่เชื่อจะทำยังไงจะอธิบายก็ไม่ได้ว่าเจ้าตัวเขาบอกมาเอง” ดนัยถอนหายใจพลางพูดทุกอย่างที่คิดออกมา“ดนัยฉันหิวแล้วอาบน้ำเสร็จรึยัง !!!!!!” เสียงฮิคาริตะโกนมาจากนอกห้องน้ำ“เออๆจะขึ้นเดี๋ยวนี้แหละแต่เธอเป็นวิญญาณไม่หิวไม่ใช่หรือไง !!” ดนัยตอบกลับไป“ก็มันกินเวลานี้ประจำนี่นาพอใกล้เวลาแล้วก็รู้สึกว่าต้องกินน่ะ” ฮิคาริพูด“เฮ้อให้ตายเถอะ” ดนัยถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำและเช็ดตัวให้เรียบร้อยก่อนจะออกไปจัดการเตรียมอาหารค่ำของเขาแน่นอนมันหมายถึงรวมของฮิคาริด้วยน่ะนะไม่นานดนัยก็จัดการข้าวมื้อค่ำของเขาและฮิคาริเสร็จและหลังจากนั้นเขาและฮิคาริก็เริ่มเรียนต่อทันที“นี่คือภาพของสมอง..........” ฮิคาริที่กำลังพูดอธิบายอยู่จู่ๆก็ถูกดนัยพูดขัดจังหวะ“นี่ฮิคาริจะให้ฉันผ่าตัดจริงๆเหรอเธอคิดว่าฉันเก่งพองั้นเหรอ” ดนัยถามเพื่อความแน่ใจ“ก็ใช่น่ะสิเพราะฉันอยู่ในสภาพนี้ถึงต้องพึ่งนาย” ฮิคาริพยักหน้า“แต่เรายังไม่มีทีมแพทย์เลยนะไหนจะหมอวิสัญญี ไหนจะผู้ช่วย ไหนจะพยาบาลส่งเครื่องมือ” ดนัยพูด“ก็หมอยูมิไงล่ะ” ฮิคาริพูด“เธอจะบ้าเหรอหมอยูมิเป็นหมอรังสีวิทยานะ !!” ดนัยอุทานออกมา“ก็ให้เธอเป็นผู้ช่วยนายได้นี่นายรู้หรือเปล่าดนัยว่าสมัยก่อนหมอเขาผ่าตัดกันยังไง” ฮิคาริถาม“มะ มะ ไม่รู้” ดนัยไม่รู้จริงๆว่าหมอสมัยก่อนเขาผ่าตัดกันยังไง“สมัยก่อนน่ะหมอผ่าตัดด้วยมีดเล่มเดียว เข็ม ด้ายแล้วก็ผ่าตัดด้วยตัวคนเดียว” ฮิคาริบอก“นั่นมัน...” ตอนแรกดนัยคิดจะเถียงว่าเป็นไปไม่ได้แต่ทว่าพอเห็นสายตาของฮิคาริที่มองมาทำให้เขารู้เลยว่าฮิคาริพูดจริง“ใช่แล้วล่ะดนัยหมอในสมัยก่อนยังทำได้ทำไมนายจะทำไม่ได้ล่ะ” ฮิคาริพูด“แต่ว่านั่นคงเป็นการผ่าตัดธรรมดาแต่นี่การผ่าตัดสมองนะฮิคาริแถมถ้าสมัยก่อนผ่าตัดคนเดียวแบบนั้นคงใช้เวลากันครึ่งค่อนวันสำหรับการผ่าตัดธรรมดา” ดนัยพูด“อืมเรื่องนี้ฉันไม่เถียง” ฮิคาริพยักหน้า“แบบนี้แล้วเธอยังจะให้ฉันผ่าตัดเธออีกงั้นเหรอถ้าไม่มีผู้ช่วยเวลาที่ต้องใช้ในการผ่าตัดมันจะมากขึ้นนะเธอก็รู้ว่ายิ่งใช้เวลาผ่าตัดนานเท่าไหร่ก็จะเป็นอันตรายกับผู้ป่วยเท่านั้น” ดนัยพูด“แล้วมันมีทางเลือกงั้นเหรอดนัยจากสถานการณ์ของฉันนายบอกว่าให้คนอื่นรู้ไม่ได้ไม่ใช่เหรอแถมตอนนี้หมออิจิโนเสะก็ยังป่วยอีกถึงนายจะสามารถโน้มน้าวให้เขาผ่าตัดได้แต่เขาก็คงยืนอยู่ในห้องผ่าตัดได้ไม่เกินสองชั่วโมง” ฮิคาริพูดเธอเองก็ไม่อยากให้ดนัยผ่าตัดในกรณีแบบนี้เช่นกันแต่จากสถานการณ์มันมีทางเลือกมากซะที่ไหนล่ะเอายังไงดีนะหรือจะไปบอกหมออิจิโนเสะให้รู้แล้วรู้รอดเขาจะได้ช่วยหาทางออกให้เรา ดนัยคิดในใจ“เอาล่ะดนัยเลิกพูดเรื่องพวกนี้เถอะยังไงฉันก็อยากให้นายช่วยผ่าตัดให้ฉัน...ฉันน่ะไม่ยอมตายทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรหรอกนะ” ฮิคาริพูด“อ่า...เข้าใจแล้ว” ดนัยพยักหน้า“เอาล่ะถ้าอย่างนั้นมาเริ่มกันต่อสมองส่วนนี้นั้นทำหน้าที่..........” ฮิคาริชี้ไปที่ภาพในจอก่อนจะอธิบายให้ดนัยฟังทีละจุดสามชั่วโมงต่อมา“เอาล่ะวันนี้ก็พอเท่านี้นายไปนอนได้แล้ว” ฮิคาริพูด“โอ....” ดนัยตอบกลับด้วยสายตาเหม่อลอยตอนนี้ข้อมูลเรื่องสมองนั้นเต็มหัวเขาไปหมดเขาค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะเดินไปที่ห้องนอนตุ่บ !! ดนัยทิ้งร่างลงบนเตียงและหลับไปในไม่กี่วินาทีส่วนฮิคาริที่อยู่ที่ห้องด้านนอกนั้นมองดนัยที่เดินเข้าห้องนอนไปด้วยสายตารู้สึกเป็นห่วง“ขอโทษนะดนัยที่ผลักภาระทั้งหมดให้นายแบบนี้ฉันรู้ว่ามันยากลำบากเพราะการจะกำจัดเชื้อราในสมองให้หมดไปเป็นเรื่องยากมากแต่ก็นะด้วยความรู้ที่มีอยู่ในสมองฉันตอนนี้ฉันรู้ว่ามันยังมีความเป็นไปได้ฉันนะยังไม่ยอมแพ้หรอกฉันจะต้องฟื้นขึ้นมา” ฮิคาริพูดด้วยสีหน้าอันมุ่งมั่นอีกด้านหนึ่ง“ยังหาที่อยู่ของยัยนั่นไม่ได้งั้นเหรอ” เสียงของผู้ชายมีอายุคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดใส่ปลายสายค่ะยังหาไม่พบแต่ตอนนี้หนูรู้แน่ชัดแล้วว่าเธออยู่ในญี่ปุ่นเสียงปลายสายตอบกลับมา“อยู่ในญี่ปุ่นงั้นเหรอแสดงว่าที่ผ่านมาท่านโกหกว่าอยู่ที่แอฟริกามาตลอดสินะ” ชายคนนั้นพูดพลางกำหมัดแน่นแล้วอาการท่านตอนนี้เป็นยังไงบ้างคะปลายสายถาม“ตอนนี้ก็น่าจะประคองไปได้อีกครึ่งปี” ชายที่ถูกถามตอบแล้วตอนนี้พ่อได้หุ้นมาอยู่ในมือเท่าไหร่แล้วคะปลายสายถามต่อใช่แล้วชายคนนี้มีศักดิ์เป็นพ่อของเธอนั่นเอง“สิบเปอร์เซ็นต์ตอนนี้พ่อได้หุ้นมาอยู่ในมือสิบเปอร์เซ็นต์แล้วล่ะนากิสะ” เขาตอบใช่แล้วชายคนนี้คือพ่อของหมอนากิสะนั่นเองก็ยังไม่พอนะคะพ่อเพราะตอนนี้ฮิคาริถืออยู่ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นส่วนท่านปู่ก็ถืออยู่สี่สิบเปอร์เซ็นต์แถมตามพินัยกรรมถ้าท่านเสียหุ้นนั่นจะถูกยกให้ฮิคาริและพ่อคนละครึ่งแต่นั่นก็ยังไม่พอที่จะทำให้ทาเคนากะกรุ๊ปตกอยู่ในมือเราอยู่ดีหมอนากิสะพูด“พ่อก็พยายามหาซื้อเพิ่มอยู่แต่ไม่มีใครขายเลยเพราะอย่างนั้นวิธีที่ง่ายที่สุดคือให้ยัยนั่นขายหุ้นให้เราซะ” พ่อของหมอนากิสะบอกหรือไม่ก็กำจัดเธอซะรู้งี้ตอนนั้นหนูน่าจะฟาดเธอให้สลบก่อนแล้วค่อยโยนลงน้ำไปหมอนากิสะบอก“ถ้าตอนนั้นหนูทำแบบนั้นมันก็ดูไม่เหมือนอุบัติเหตน่ะสิ” พ่อของหมอนากิสะพูดหนูล้อเล่นหรอกน่าเอาล่ะถ้ายังไงหนูไปนอนก่อนนะคะพรุ่งนี้มีผ่าตัดตอนเช้าหมอนากิสะพูด“อืม...ลูกไปพักเถอะพ่อจะพยายามซื้อหุ้นที่เหลืออีกยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์มาให้ได้เพราะถ้าพ่อได้หุ้นที่เหลือมาเราก็ไม่ต้องสนใจยัยฮิคารินั่นอีก” พ่อของหมอนากิสะบอกค่ะแต่หนูว่าคงเป็นไปได้ยากหน่อยเพราะตระกูลซานาดะนั้นถือหุ้นอยู่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ทางนั้นคงไม่ยอมขายให้เราง่ายๆหมอนากิสะพูด“อืมนั่นสินะเพราะทางนั้นเองก็เป็นมหาเศรษฐีอยู่แล้วคงไม่สนใจเงินที่ขายหุ้นโรงพยาบาลได้เท่าไหร่” พ่อของหมอนากิสะเห็นด้วยตอนนี้เรามีอยู่สิบเปอร์เซ็นต์ถึงแม้จะได้หุ้นอีกสิบห้าเปอร์เซ็นต์มาเราก็แค่มีหุ้นเทียบเท่ายัยฮิคาริเท่านั้นถ้าท่านพ่อเสียเมื่อไหร่เราก็ยังไม่มีทางได้กุมบังเหียนทาเคนากะกรุ๊ปอยู่ดีพ่อของหมอนากิสะคิดในใจอย่าคิดมาไปเลยค่ะพ่อหนูจะหาเธอให้พบและจัดการเธอให้ได้ตอนนี้ได้เบาะแสมาแล้วหนูคิดว่าอีกไม่นานแล้วล่ะค่ะหมอนากิสะพูดเมื่อเห็นว่าพ่อเธอเงียบไป“อืมถ้าอย่างนั้นลูกไปพักเถอะ” พ่อของหมอนากิสะพยักหน้าก่อนจะวางสายไป“เฮ้อ...ท่านผิดเองนะที่ทำให้ผมเลือกเส้นทางนี้” พ่อของหมอนากิสะถอนหายใจออกมาพลางมองออกไปนอกหน้าต่างวันต่อมา“อะไรนะคะหมอดนัยจะผ่าตัดฮิคาริเอง !!” หมอยูมิที่กำลังกินข้าวกลางวันอยู่ที่สวนในโรงพยาบาลกับดนัยอุทานออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่ดนัยบอก“ใช่ครับอาการของฮิคารินั้นทนได้อีกไม่นานเพราะเชื้อราในสมองยังคงลุกลามอยู่หมอนากิสะก็น่าจะรู้ถึงอวัยวะภายในเธอจะอยู่ได้ด้วยเครื่องพยุงชีพแต่ถ้าสมองตายเธอก็ไม่รอด!!” ดนัยบอก“แต่ว่าหมอดนัยไม่ใช่หมอศัลยแพทย์เกี่ยวกับสมองนี่คะหมอดนัยจะผ่าตัดเธอได้เหรอเพราะขนาดหมออิจิโนะเสะที่เก่งเป็นอันดับต้นๆของญี่ปุ่นยังรักษาเธอไม่ได้เลย” หมอยูมิถาม“ผมกำลังเรียนรู้อยู่ครับ” ดนัยตอบ“ห๋า...ต้องใช้เวลากี่ปีล่ะคะนั่น” หมอยูมิอุทาน“เหอะๆไม่นานขนาดนั้นหรอกครับเพราะอาจารย์ผมโคตรจะเก่งแถมยังโคตรจะเขี้ยว” ดนัยพูด“เอ่อ...ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าอาจารย์ของหมอดนัยเป็นใครแต่การเป็นผู้เชี่ยวชาญระบบประสาทน่ะมันต้องเรียนไม่ต่ำกว่าสามปีไม่ใช่เหรอคะไหนจะต้องมีประสบการณ์ในการผ่าตัดอีกไม่ว่าจะคิดยังไงก็เป็นไปไม่ได้เลยนะคะทีหมอดนัยจะผ่าตัดฮิคาริได้” หมอยูมิบอกตามความจริงเหอะๆหมอยูมิผมเองก็คิดอย่างนั้นเหมือนคุณนั่นแหละแต่ฮิคาริก็ยังยืนยันให้ผมผ่าตัดเธอให้ได้อยู่ดีแต่ก็นะความรู้ที่ฮิคาริถ่ายทอดให้น่ะมันของจริงเธอรู้จริงครับดนัยคิดในใจ“เรื่องนั้นยังไงก็เถอะครับแต่หมอยูมิเชื่อผมนะครับถ้าเราไม่รีบผ่าตัดก่อนที่สมองเธอจะตายล่ะก็ยังไงผลก็ออกมาเท่ากันสู้เสี่ยงไปเลยไม่ดีกว่าเหรอครับ” ดนัยพูด“นั่นมันก็จริงค่ะฉันเองก็ไม่อยากให้ฮิคาริตายหรอกนะแต่หมอดนัยไม่มีทีมนะคะ” หมอยูมิพูด“ทีมมีสิครับ” ดนัยพูด“หมอดนัยมีแล้วเหรอคะใครกัน” หมอยูมิแปลกใจ“ก็คุณไงล่ะ !!” ดนัยชี้ไปที่เธอ“ฉัน...ฉันเนี่ยนะคะ !!” หมอยูมิอุทานพลางชี้มาที่ตัวเอง“ครับคุณนั่นแหละ” ดนัยพยักหน้าทำให้หมอยูมิอึ้งไปเลยจบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 41 ทีม !!

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 41 ทีม !!

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้