“แก! แกล้อฉันเล่นใช่ไหม? ” เหอจุนกรีดร้องออกมาด้วยความไม่อยากจะยอมรับทำไมไอ้คนที่บ้านยากจนถึงมีปัญญาหาเงินได้มากขนาดนี้?!
“คุณลูกค้า เอาจริงใช่ไหมคะ ?” พนักงานสาวสวยก็ถามย้ำเช่นกัน เธอคิดว่าเธอฟังผิดไป
“ครับ รบกวนจัดการให้ผมหน่อยนะครับ” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยท่าทางสบาย ๆ
“นี่ นายไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะอ่ะไหนก่อนหน้านี้ว่าไม่ค่อยมีเงินไม่ใช่เหรอ ?”ฮวาหวู่หลิงกล่าวถามด้วยความสงสัยเพราะที่ชายตรงหน้าแสดงออกก่อนหน้านี้เขาไม่ได้โกหกแน่ ๆแล้วทำไมตอนนี้ถ้าซื้อของแบบไม่ต้องคิดอะไรได้ขนาดนี้
“ความ ลับ น่ะ” ชายหนุ่มค่อยๆ ตอบกลับไปทีละคำอย่างกวนประสาท ทำให้หญิงสาวี้เีจะถามต่อ
“เอาล่ะ! นายเตรียมตัวทำตามคำสัญญารึยัง?”ชายหนุ่มหันไปถามเพื่อนร่วมชั้นตอนเด็กของเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“เฮอะ! แกยังไม่ได้จ่ายเงินด้วยซ้ำแกคิดว่าของทั้งร้านมันมีแค่ 10-20ชิ้นรึไง ถ้าเป็เงินแกเองคงจ่ายไม่พอหรอก!!”เหอจุนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอันดังเวลานี้เขาต้องหาทางเอาตัวรอดให้ได้
“เดี๋ยวนายก็รู้เองนั่นล่ะ” ชายหนุ่มกล่าวยิ้ม ๆเขาเดินไปดูกองเสื้อผ้าที่หญิงสาวเลือกมาให้ว่ามีอะไรบ้างเพื่อแก้เบื่อโดยมีหญิงสาวเดินตามไปด้วย
“นายไปเปลี่ยนเป็ชุดใหม่จะดีกว่าไหม ไหน ๆก็ซื้อมาแล้วนิ” หญิงสาวกล่าวแนะนำออกมาเพราะชุดเหล่านี้เธอก็เลือกจากการวัดตัวของชายหนุ่มคร่าว ๆ เท่านั้นถ้ามันไม่พอดีจะได้เปลี่ยนเป็ชุดใหม่
“ก็ได้ แปปนึงนะ”ชายหนุ่มเลือกชุดที่้าก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อ
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กลับออกมาในชุดใหม่เสื้อเชิ้ตสีขาวลาย 3D monogram สวมทับด้วยเสื้อฮูดขนเฟอร์ซิบหน้าลาย Louis Vuitton สีดำดูมีสเน่ห์กางเกงเดนิมดีสำลายเดียวกับตัวเสื้อเข้าคู่กับรองเท้าผ้าใบสีดำและถุงเท้าสีเดียวกัน
ด้วยลุคใหม่ของการแต่งตัวทำให้ชายหนุ่มดูดีขึ้นมาก จากชายที่เหมือนขอทานกลายเป็คุณชายผู้ร่ำรวยในพริบตาแต่ด้วยทรงผมยาวรุงรังปกปิดใบหน้าเลยไม่อาจมองเห็นความหล่อเหลาของเขาได้ชัด
“นายดูดีขึ้นมากเลยนะแต่ไอ้ทรงผมนั่นคงต้องจัดการสักหน่อย”ฮวาหวู่หลิงที่ได้เห็นรูปลักษณ์ใหม่ของชายหนุ่มก็พนักหน้าให้อย่างชื่นชนด้วยรูปร่างที่ดูดีในระดับหนึ่งกับโครงหน้าที่ชวนมองทำให้ตอนนี้เสน่ห์ของชายหนุ่มเพิ่มขึ้นมาก
แต่คงต้องไปจัดการกับผิวที่หยาบกระด้างแล้วก็ทรงผมรักนกนั่นก่อนล่ะนะ
“คุณผู้ชายท่านนี้คุณคือคนที่้าซื้อสินค้าทุกชิ้นในร้านของเราใช่ไหมคะ ?”มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาไม่ไกลนัก น้ำเสียงของเธอฟังแล้วให้ความรู้สึกกระตือรือร้นเต็มไปด้วยพลังงาน
เมื่อทั้งสองคนหันไปมองก็พบกับหญิงสาววันกลางคนที่มีใบหน้าสวยบุคลิคให้ความรู้สึกจริงจัง น่าคบหา เธอใส่ชุดสูทอย่างเป็ทางการของ louisVuitton พรมน้ำหอมจาง ๆ ให้ความรู้สึกสมชื่นยามได้กลิ่น
“ใช่ครับ คุณเป็ใครเหรอครับ” ชายหนุ่มตอบกลับไปตามมารยาท
“ขออภัยที่เสียมารยาทค่ะ ฉันชื่อ เฟยหลี่เป็ผู้จัดการร้านสาขาแห่งนี้ค่ะ”หญิงสาวกล่าวแนะนำตัวก่อนจะยื่นมือออกมาให้ชายหนุ่ม
“ผมเย่เซวียน เป็เ้าของร้านขายของเก่าครับ” ชายหนุ่มก็ยื่นมือไปจับด้วยตามมารยาท ก่อนจะแนะนำตัวตามที่นึกออกยังมีอีกอาชีพที่เป็พนักงานส่งอาหารและสิ่งของด้วยแต่เขาลืมพูดไป
ครึ่งหลัง
“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงยินดี
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ” ชายหนุ่มก็ตอบกลับอย่างเป็มิตร
“ฉันได้ยินเื่ทั้งหมดมาแล้วนะคะและทางพนักงานก็นับสินค้าในระบบคิดยอดสินค้าให้ทั้งหมดแล้วค่ะเชิญคุณลูกค้าตามฉันมาได้เลย”เธอยิ้มหวานให้ก่อนจะผายมือเชื้อเชิญชายหนุ่มให้ตามไป
เนื่องจากสาขานี้คือสาขาที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดทำให้สินค้าทั้งหมดมีปริมาณมากเกินหนึ่งพันชิ้นการจะเอาสินค้าทุกชิ้นมากองกันไว้แล้วเช็คทีละชิ้นนั้นทำได้ยากดังนั้นทางร้านจึงคำนวณสินค้าจากปริมาณสต็อกแทน
“สินค้าทั้งหมด 1,348 รายการมูลค่าทั้งหมด 70,980,000 หยวนค่ะ มีส่วนลดให้อีก 10%ทำให้ราคาสิทธิเหลือ 63,882,000 หยวนค่ะ” ผู้จัดการกล่าวออกมาน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย
เธอเพิ่งเคยเห็นการซื้อสินค้ามากมายขนาดนี้เป็ครั้งแรกในใจได้แค่คาดหวังว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะเป็เศรษฐีผู้ติดดินจริง ๆพนักงานในร้านทุกคนจะได้รับค่าคอมในการขายกันแต่ถ้าเกิดชายตรงหน้าแค่เล่นตลกขึ้นมา เธอก็พร้อมที่จะเปลี่ยนท่าทีที่เป็มิตรเป็เรียกตำรวจมาทันที!
“ส่วนลดไม่ต้องครับ ผมจะจ่ายราคาเต็มให้พวกคุณส่วนลดพวกคุณก็ทำเื่แล้วเก็บไว้แบ่งกันเองได้เลย”ชายหนุ่มกล่าวยิ้ม ๆ จะลดทำไม เขาต้องใช้เงินให้หมดต่างหาก!
“โอ้ นี่มันพ่อหนุ่มสายเปย์นี่นา” ฮวาหวู่หลิงกล่าวออกมาด้วยความแปลกใจ
“นายซื้อไปทำไมเยอะแยะอ่ะ เลี้ยงฉันหน่อยสิ” เธอกล่าวออกมาด้วยท่าทีหยอกล้อ
“ได้สิ เธออยากได้ชิ้นไหนก็เอาไปเถอะ” ชายหนุ่มยักไหล่ให้อย่างไม่ใส่ใจหญิงด้านข้างแม้จะเพิ่งรู้จักกันแต่เธอก็ให้ความรู้สึกเหมือนเขามีน้องสาวให้ดูแลทำให้เกิดความสนิทใจอย่างประหลาด
“แกโกหก! มันต้องเป็เื่โกหกแน่ๆ ! แกไม่มีทางมีเงินมากมายขนาดนั้นหรอก !!” เหอจุนตอนนี้แทบจะเสียสติไปแล้วเขาได้แต่ภาวนาว่าชายตรงหน้าจะไม่มีปัญญาจ่ายได้ มันต้องแกล้งสร้างภาพแน่นอน!
“ใช่แล้ว นายต้องแกล้งสร้างภาพแน่ ๆถึงขนาดจ้างให้คนปลอมตัวมาเป็ผู้จัดการร้าน นายมันพวกหลอกลวง !” หญิงสาวข้างกายเหอจุนก็กล่าวออกมาเช่นกันตอนนี้เธอสับสนไปหมดว่าเธอควรจะทำยังไงแต่เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันดูเหลือเชื่อเกินไปเธอจึงได้เลือกที่จะช่วยเหอจุนต่อ
“เธอว่า ผู้ชายคนนั้นจะซื้อได้จริง ๆ ไหม ?” พนักงานสาวคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ค่อนข้างไกลกระซิบถามเพื่อนด้านข้าง
“ก็ไม่แน่นะ อย่างน้อย ๆเขาก็ซื้อของไปก่อนหน้าตั้งสองล้านหยวนโดยไม่ใส่ใจด้วยซ้ำ อีกอย่างอย่าปากมากไปถ้ามีใครได้ยินจะซวยเอา” เพื่อนที่ได้ยินก็ตอบกลับไปทำให้ทั้งสองพากันปิดปากสนิท พร้อมตั้งใจมองภาพตรงหน้าอย่างคาดหวัง
ค่าคอมมิชชั่น5%นับว่าเยอะเป็อย่างมาก ถึงพนักงานภายในร้านตอนนี้จะมีมากถึงยี่สิบคนแต่ด้วยยอดขายสุทธิรวม 63,882,000 หยวนต่อให้แบ่งกันถึงยี่สิบคนก็ยังได้ 159,705 หยวนอยู่ดียังไม่รวมถึงส่วนลดที่ชายหนุ่มบอกว่าจะยกให้อีก เพราะเขาจะจ่ายยอดเต็ม
“นี่บัตรครับ”ชายหนุ่มยื่นบัตรที่ได้รับมาจากระบบให้ผู้จัดการร้านไปหลังจากนั้นเขาก็กรอกรหัสยืนยันที่แป้นคีย์บอร์ด
“ชำ..ชำระ รายการเรียบร้อยแล้วค่ะ !” ผู้จัดการร้านกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย ถึงแม้ภาพตรงหน้าจะแสดงให้เห็นแล้วแต่เธอก็ยังรู้สึกเหมือนว่าตอนนี้เธอฝันไปอยู่ดี
ไม่น่าเชื่อ! เขามีเงินจริง ๆ !!
พนักงานทุกคนตอนนี้รู้สึกเหมือนมีพระเ้ามาโปรดลอบสรรเสริญชายหนุ่มในใจเสียยกใหญ่ถึงขนาดที่มีบางคนแอบคิดจะเข้ามาขอเบอร์ติดต่อของชายหนุ่มเลยก็มี
“นายนี่โคตรเจ๋ง งั้นฉันขอเลือกของสักหน่อยนะ” ฮวาหวู่หลิงยกนิ้วโป้งให้ชายหนุ่มก่อนจะกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มถึงเงินเท่านี้จะไม่นับว่าเยอะสำหรับเธอแต่ถ้าจะให้เธอมาใช้เงินเล่นจำนวนขนาดนี้ก็คงคิดหนักเหมือนกัน
“ได้สิ อยากได้กี่ชิ้นก็ตามสบาย” ชายหนุ่มยิ้มแล้วกล่าวออกมา
“แต่ว่า สองคนตรงนั้นน่ะ! จะรีบไปไหนกัน ?”ชายหนุ่มหันหน้าไปมองชายหญิงคู่หนึ่ง ที่อาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงเดินย่องออกไปจากร้านอย่างช้า ๆ
สิ้นเสียงของชายหนุ่มทุกคนก็หันไปมองตามทิศทางที่เขาหันไปทันทีก็ได้พบเห็นคู่รักปากดีที่ก่อนหน้านี้ดูถูกชายหนุ่มไว้สารพัดแถมตอนนี้ผลก็ปรากฏออกมาแล้วว่าพวกเขาแพ้เดินพัน 100%
ทั้งสองคนพากันหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นว่าโดนจับได้!