เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นภรรยาเศรษฐีนีแม่ลูกสามในยุค 80 [จบ]

        หลี่เสวี่ยหรูครุ่นคิดเธอยังคงจ้องมองซย่านีกับเฝิงหย่งที่มายืนอยู่ตรงหน้าของเธอโดยบังเอิญขณะนั้นพลันมีรถจักรยานยนต์ขับโฉบผ่านซย่านีไปด้วยความรวดเร็ว เธอยังไม่ทันได้ตอบสนองอะไรก็ถูกเฝิงหย่งที่หูตาว่องไวเอื้อมมือมาดึงตัวซย่านีไว้ซย่านีไหลไปตามแรงดึงของเฝิงหย่งจนเธอเซล้มทับชายหนุ่มตรงหน้า สุดท้ายแล้วหญิงสาวก็ตกอยู่ในอ้อมแขนของเฝิงหย่งอย่างช่วยไม่ได้

         “เธอดูนั่นสิ พี่สะใภ้ของเธอกับเฝิงหย่งกำลังกอดกันอยู่มิใช่หรือ!”หลี่เสวี่ยหรูกล่าวอย่างรวดเร็ว

        ซ่งเหม่ยอวิ๋นตกใจเธอหันหน้าไปมองยัยตัวดีก็พบว่ามันเป็นเรื่องจริง!

        แม้ว่าซย่านีกับเฝิงหย่งจะผละออกจากกันอย่างรวดเร็วทว่าซ่งเหม่ยอวิ๋นเชื่อใน "ความจริง" ที่เธอเพิ่งเห็นกับตาตนเองเท่านั้น

        “หน็อยแน่ไอ้พวกหมาชายหญิง[1]!” ซ่งเหม่ยอวิ๋นกัดฟันกรอด ในใจของเธอมีเพียงความคิดที่ว่าพี่ชายของตนนั้นสูงส่งเกินกว่าซย่านีอยู่แล้วแต่ไหนแต่ไรมาเธอไม่เคยคิดเลยว่าซย่านีจะหักหลังพี่ชายของเธอแล้ววิ่งไปหาบุรุษอื่น!

        “ฉันเพิ่งพูดไปเองว่าช่วงนี้ทำไมซย่านีถึงชอบไปที่บ้านเซี่ยงเหมยนักหล่อนไปหาเซี่ยงเหมยที่ไหนกันเล่า หล่อนต้องตาต้องใจเฝิงหย่งเข้าแล้วต่างหากถึงได้ตั้งใจไปเฝ้าอยู่ที่บ้านของเขาแล้วใช้มารยาล่อลวงผู้ชาย!นี่มันแค่ไม่กี่วันเอง พวกเขาสองคนก็เริ่มนัดเจอกันลับหลังเซี่ยงเหมยแล้ว!”

        ซ่งเหม่ยอวิ๋นเดินปรี่ไปทางซย่านีด้วยความโกรธแต่เธอถูกหลี่เสวี่ยหรูคว้าตัวเอาไว้ก่อน“เธอจะทำอะไร?”

        ซ่งเหม่ยอวิ๋นกัดฟันกรอด“ฉันจะเข้าไปตบสั่งสอนหล่อนสักที!”

        “อย่าหุนหันพลันแล่นสิ!”หลี่เสวี่ยหรูแอบมีความสุขในใจ ทว่าปากกลับกล่าวว่า“ถ้ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันล่ะ?”

        “มีอะไรต้องเข้าใจผิดกันอีกเล่า?พวกเขาสองคนกอดกันแล้วด้วย! เข้าใจผิดอะไรกันล่ะ?” ซ่งเหม่ยอวิ๋นตะโกนเสียงดังจนคนที่อยู่รอบๆ หันหน้ามามอง พร้อมกับพยายามสอดส่องหาคู่ชู้ชายหญิงที่กอดกันท่ามกลางฝูงชน

        หลี่เสวี่ยหรูมองไปทางซย่านีแล้วเตือนซ่งเหม่ยอวิ๋น“เธอเบาเสียงลงหน่อย ถ้าเธอไล่ตามไปพี่สะใภ้รองของเธอก็ไม่ยอมรับหรอก อย่างไรเธอก็ไม่สามารถจับได้คาหนังคาเขาเสียหน่อยต่อให้เธอบอกว่าพวกเขากอดกันแล้วแต่ก็ไม่มีใครเป็นพยานให้เธอนี่แบบนี้พวกเขาเองก็พูดได้ว่าตัวเองไม่ได้กอดกันสิ”

        “ทำไมจะไม่มีพยาน?”ซ่งเหม่ยอวิ๋นชี้นิ้ว “คนเยอะแยะเช่นนี้ ไม่ใช่พยานหรือไง?!”

        หลี่เสวี่ยหรูขมับเต้นตุบๆเธอไม่เคยเห็นสตรีโง่เขลาขนาดนี้มาก่อนเลย! เธอหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงหลายครั้งก่อนเธอจะเอ่ยปากอย่างใจเย็น “คนอื่นเขาก็แค่คนเดินผ่านไปผ่านมาใครเล่าจะสนใจสิ่งที่ซย่านีกับเฝิงหย่งเพิ่งทำลงไปกัน? หรือต่อให้มีคนเห็นแต่ผู้คนเดินผ่านไปผ่านมามากมายขนาดนี้ เธอจะหากลุ่มคนที่มองเห็นการกระทำเมื่อครู่ของซย่านีกับเฝิงหย่งเจอหรือ?”

        ซ่งเหม่ยอวิ๋นกล่าว “...อ่อ”เธอเพิ่งได้สติกลับมา จากนั้นหญิงสาวก็กระทืบเท้าอย่างร้อนรน “งั้นจะทำอย่างไรดี? หรือว่าจะปล่อยพวกชู้หญิงชายคู่นี้ไปโดยไม่ทำอะไรงั้นหรือ?”

        หลี่เสวี่ยหรูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวขึ้นมา“ทำไมเธอไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกเซี่ยงเหมยหรือพี่ชายของเธอก่อนเล่าแล้วดูว่าพวกเขาคิดจะทำอย่างไรต่อ? อย่างไรพวกเขาก็เป็นเหยื่อของเรื่องนี้นะ”

        “ใช่แล้ววันนี้ตอนเย็นพี่ชายของฉันก็กลับบ้านแล้วนี่นา!” ซ่งเหม่ยอวิ๋นดวงตาเป็นประกายแต่วินาทีต่อมาเธอก็หรี่สายตาลงอีกครั้ง“ไม่ได้ คำพูดของฉันไม่มีมูลมากพอ พี่ชายของฉันจะต้องไม่เชื่อฉันแน่ๆพี่ก็รู้นี่ว่าพี่รองของฉันเป็นคนอย่างไร เขานั้นซื่อบื้อจะตายไม่รู้เรื่องเล่ห์เหลี่ยมอะไรหรอก”

        “ถ้างั้นเธอก็ไปบอกเซี่ยงเหมยสิ”หลี่เสวี่ยหรูคิดในใจว่า หากเซี่ยงเหมยรู้เรื่องนี้เข้าแล้วจะต้องออกมาโวยวายเป็นแน่ผู้หญิงคนหนึ่งมักจะอ่อนไหวต่อเรื่องสามีของตนเองเป็นที่สุดไม่มีทางปล่อยเบาะแสใดๆให้เล็ดลอดไปได้แน่ แม้ว่าซย่านีจะหน้าตาไม่ดีแต่ซย่านีก็มีลูกได้หล่อนแต่งงานไม่กี่ปีก็มีลูกถึงสามคนแล้ว ส่วนเซี่ยงเหมยถึงจะดีทุกอย่างแต่ก็ไม่อาจมีลูกได้เปรียบเสมือนแม่ไก่ที่ไม่สามารถออกไข่ได้ก็เท่านั้น!นั่นทำให้เฝิงหย่งอาจจะทนไม่ไหวก็เลยมาเข้าใกล้ซย่านีเพราะอยากมีลูกก็เป็นได้?

        “ใช่ฉันต้องรีบกลับไปบอกเรื่องนี้กับเซี่ยงเหมย!” ซ่งเหม่ยอวิ๋นหยุดเดินซื้อของเธอหันหลังแล้วรีบวิ่งกลับบ้านไปทันที

        เมื่อหลี่เสวี่ยหรูมองไปยังแผ่นหลังของซ่งเหม่ยอวิ๋นเธอก็แสยะยิ้มมุมปากเบาๆ ราวกับว่าตนเองควบคุมทุกอย่างไว้ในกำมือแล้ว

[1] หมาชายหญิง 狗男女หมายถึง คู่ชายหญิงที่คบชู้กัน