“Save Point”
“พลังเวทย์ของพวกเ้าใช้ได้เลยนะเนี่ย”
อะโพรไดท์และไกอาหันมองไปตามเสียงนั้นแล้วถอยร่นร่างออกไปด้วยความใ
“ไอ้หมาบ้า”
‘นี่ทุกอย่างย้อนกลับไปที่่เวลาเดิมก่อนที่ไกอาจะใช้ “Canyon Bigbang” หรือนี่’
“เวลาย้อนกลับ! บ้าน่า” ไกอาหันไปมองเตชินท์ที่ยิ้มบางๆ อยู่ด้านหน้า
“อันที่จริงข้าก็ไม่อยากทำร้ายผู้หญิงหรอกนะ” เตชินท์พูดนิ่งๆ สีหน้าเรียบเฉยไม่เหมือนอย่างเคยเป็มาก่อน “เพราะถ้าข้าจะฆ่าพวกเ้า ข้าก็ทำได้ั้แ่ที่ตลาดลึกลับแล้ว”
“หมายความว่ายังไง” อะโพรไดท์กัดฟันมองไปทางเตชินท์
“ข้าก็แค่อยากให้พวกเ้ามีชีวิตอยู่ และไม่คิดว่าจะได้มาเจอกันที่นี่อีกยังไงล่ะ”
“จะบอกว่าเมตตาพวกข้า เลยปล่อยพวกข้าอย่างนั้นหรอ” ไกอาคำราม
“ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”
“พวกข้าไม่ได้้าความเมตตาจากใครทั้งนั้น” ไกอาก้มหน้าพูดออกมา “พวกวิหารศักดิ์สิทธิ์มันทำลายชีวิตพวกข้า พ่อแม่ข้า ทำลายทุกอย่างจนพังพินาศแบบนี้ไงล่ะ พวกเ้ามันก็ไม่ต่างอะไรกัน เสาะหาทุกอย่างเพื่อความเป็ใหญ่ ทำลายทุกสิ่งแม้แต่ชีวิตผู้บริสุทธิ์ เพื่ออำนาจ เพื่อความยิ่งใหญ่ หึ วิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นหรอ มันก็แค่กลุ่มคนมีอำนาจที่เห็นแก่ตัวเท่านั้นแหละ!” ความโกรธขึ้งนั้นะเิออกมาเป็พลังเวทย์มหาศาล
“Canyon Bigbang”
แต่เตชินท์และจิรายุหลบการโจมตีครั้งที่ 2 ของไกอาได้อย่างง่ายดายโดยไร้แม้การตอบโต้
“พวกข้าไม่ได้คิดเช่นนั้นเลย”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ไกอาหัวเราะลั่นอย่างคนเสียสติ
“ทุกสิ่งมันเป็อดีตไปแล้ว กลับไปวิหารศักดิ์สิทธิ์กับข้าเถอะนะ แล้วเริ่มต้นใหม่เถอะ” จิรายุพูดกับไกอาที่น้ำตาไหลอาบ 2 แก้ม
“กลับวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วเริ่มต้นใหม่หรอ? หึ น่าขำ พวกเ้ามันไม่เคยเ็ป ไม่เคยสูญเสีย จะไปเข้าใจอะไร หึ หึ หึ” เธอหัวเราะในลำคอ
“เศษเดนจากาอย่างพวกข้า มันไม่มีที่ไหนให้เริ่มต้นใหม่ทั้งนั้น การทำลายวิหารศักดิ์สิทธิ์ และคืนชีพให้นายท่าน คือการมอบชีวิตใหม่ให้พวกข้าต่างหากล่ะ”
“Stone Shatter”
“หยุดเถอะไกอา” อะโพรไดท์ผู้มองสถานการณ์อยู่เนิ่นนานและรับรู้ได้ถึงความเหนือกว่าของคู่ต่อสู้ วิ่งมาสวมกอดแน่นเพื่อให้ไกอาหยุด “พลังของเ้าทำอะไรพวกมันไม่ได้หรอก”
“อะโพรไดท์”
“ถ้าฝืนสู้ต่อ เ้าอาจจะตายได้นะ”
“เพื่อให้นายท่านคืนชีพ ถึงข้าตายก็ไม่เสียดายชีวิต” ไกอามองหน้าอะโพรไดท์ด้วยแววตามั่นคง
“แล้วถ้าเ้าตาย ข้าจะอยู่กับใครล่ะ”
“คนที่รักเ้ามีอีกมามายอะโพรไดท์ ปล่อยข้าเถอะ” อะโพรไดท์ได้ฟังก็ถอนกอดจากไกอา
“เ้าเลือกแบบนี้สินะ” เธอลูบแก้มเช็ดน้ำตาให้ไกอา
“ถ้าอย่างนั้น ข้าก็จะไม่ปล่อยให้เ้าตายอย่างโดดเดี่ยวหรอกไกอา”
ไกอาหยักหน้าให้ผู้พูด
“ข้าดีใจนะ ที่ได้เจอเ้า”
“หึ” ไกอาหัวเราะใรลำคอใช้มือลูบผมอะโพรไดท์อย่างแ่เบา “ขอบใจนะ”
‘จงใช้พลังทั้งหมดที่มี ใช้ทุกวิถีทาง และนำหอกรัติกาลกลับมาให้ได้’
ไกอาและอะโพรไดท์ สร้างเขตมนตราของตนเองซ้อนทับกัน แล้วจับมือประสานกันเพื่อเร่งพลังเวทย์สูงสุดในระยะเวลาอันสั้น
“นี่พวกเ้า…” เตชินท์ทำหน้าบอกไม่ถูกเมื่อเห็นทั้ง 2 กำลังเร่งพลังเวทย์ของตนเอง
“ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด นายท่านจะต้องคืนชีพ และถ้าสิ่งที่ข้าทำตอนนี้จะทำลายเ้าทั้ง 2 ได้ พวกข้าก็ยินดี” อะโพรไดท์กัดฟันพูดน้ำตาคลอมองมายังเตชินท์และจิรายุ พลังเวทย์ของทั้ง 2 ที่กำลังประสานกันเกิดเป็มวลพลังมหาศาลทำให้สิ่งที่อยู่รอบๆ บริเวณนั้นะเิกระจัดกระจายออกไป
“จิรายุ”เตชินท์ส่งสัญญาณบางอย่างให้จิรายุ
“จงหายไปพร้อมกับข้าทั้ง 2 คนเดี๋ยวนี้” อะโพรไดท์ะโออกมาพร้อมการะเิอย่างรุนแรงส่งเสียงดังไปทั่วน้ำตกราตรี กลุ่มควันและซากเศษของต้นไม้ ูเาที่ะเิค่อยๆ จางลง ปรากฏร่างของอะโพรไดท์ที่าเ็สาหัสเต็มไปด้วยาแนอนจมกองเือยู่
“ไก…อา” เธอค่อยๆ พยุงร่างาเ็นั่งเพื่อมองหาเพื่อนท่ามกลางควันฟุ้งกระจายนั้น
“ไกอา…” เธอคลานพาร่างตนเองที่มีเืไหลออกทางจมูก ปาก และาแไปยังร่างเพื่อนที่เต็มไปด้วยาแฉกรรจ์ไม่น้อยไปกว่ากัน
“เกิดอะไรขึ้น เรา… เราน่าจะตายกันทั้งคู่นี่ไกอา”
“ยายโง่ ข้าเคยบอกแล้วไง ว่าข้าจะปกป้องเ้า” ไกอาพูดทั้งน้ำตาอย่างยากลำบากเพราะร่างกายของเธอาเ็จนแทบไม่มีอวัยวะใดทำงานได้แล้ว อะโพรไดท์ปล่อยโฮกอดร่างที่นอนนิ่งไม่สามารถขยับได้ของเพื่อนรัก
“แล้วข้าจะอยู่กับใคร เ้าจะตายไม่ได้นะไกอา” เธอเขย่าร่างนั้นที่กำลังจะหลับตาลง และพยายามส่งพลังเวทย์ที่แทบจะไม่เหลืออยู่สู่ร่างเพื่อนรักที่นอนนิ่ง
“โครนอส อาเรส เฮดีส ใครก็ได้ ช่วยไกอาที” เธอร่ำร้องะโเรียกหาใครก็ได้อย่างไร้สติ “ช่วยไกอาด้วย…”
“อย่าร้องเลยอะโพรไดท์ เ้าต้องมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นความสำเร็จของพวกเรา”
“ไม่ … ไม่นะ ไกอา เ้าอย่าหลับนะ” เธอร้องไห้ปานใจจะขาดกอดร่างของเพื่อนไว้ในอ้อมกอด ไกอาพยายามยกมือขึ้นเพื่อปาดน้ำตาให้เพื่อนรักอีกครั้ง
“ร้องไห้แบบนี้ เ้าไม่สวยเลยน้ำอ้อย” แต่มือนั้นก็หล่นร่วงลงราวใบไม้ที่ปลิดปลิว
“ไกอา…..” เธอกรีดร้องเรียกชื่อเพื่อนรักดังไปทั่วน้ำตกราตรี แต่ร่างนั้นกลับค่อยๆ สลายไปกับผืนดินราวกับไม่เคยมีอยู่จริง
“กลับไปสู่อ้อมกอดของแผ่นดินเถิดนะไกอา”
อะโพรไดท์ปาดน้ำตาแล้วหันมองเตชินท์ด้วยสายตาเคียดแค้น
“พวกแกฆ่าไกอาใช่ไหม” เธอถามด้วยน้ำเสียงคล้ายคนเสียสติ
“ไม่ใช่นะ เ้าฟังพวกข้าก่อน” เตชินท์พยายามอธิบายแต่เหมือนอะโพรไดท์จะขาดสติและพยายามทนความเ็ปจากาแ ยันร่างลุกขึ้นเพื่อจะร่ายเวทย์ใส่ทั้งคู่อีกครั้ง
“Love Me Vo…”
ร่างบางนั้นร่วงลงเพราะาเ็สาหัส เตชินท์เคลื่อนตัวมารับไว้ก่อนเธอจะร่วงลงสู่พื้น
“วิหารศักดิ์สิทธิ์โหดร้ายกับพวกเ้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ” เตชินท์ว่าแล้วมองร่างาเ็ที่นอนสงบนิ่งในกอดของเขา
“เหรียญมักมี 2 ด้านเสมอเตชินท์ ทุกการกระทำย่อมมีเหตุผลของมัน เราเองก็ไม่อาจเข้าใจทุกเหตุผลได้หมดหรอก”
“ข้าคงต้องพาเ้าด้วยแล้วสินะ” เตชินท์พูดพร้อมมองหน้าจิรายุเชิงขออนุญาต
“แล้วแต่เ้าละกัน” จิรายุเดินไปตรงผืนดินที่เคยมีร่างของไกอาอยู่ แล้วก้มเก็บอะไรบางอย่าง
‘รอยจิต’
“ถ้าเราอ่านรอยจิตของไกอาได้ เราก็อาจจะได้ข้อมูลเพิ่มเติม” เตชินท์รีบแย่งรอยจิตนั้นมาจากจิรายุ
“ข้าขอโทษนะ บางทีมันอาจจะเป็ความรู้สึกดีๆ ครั้งสุดท้ายที่ไกอาอยากบอกอะโพรไดท์ก็ได้”
==========================
เวณิกร่ายมนต์กางเขตมนตราออก ม่านสีรุ้งแ่งกว้างปกคลุมไปทั่วบริเวณนั้น โครนอสเป็ฝ่ายโจมตีเวณิกก่อนด้วยการขว้างลูกพลังเวทย์ใส่จนทั้งคู่แต่โดนโรมแรมด้านหลังพังลงมา
“รอข้าตรงนี้ อย่าไปไหนเด็ดขาด” เวณิกย้ำเพื่อความมั่นใจ ว่าแสงเหนือจะไม่ออกไปจนเกิดอันตรายอีก
“โครนอส” โครนอสหรี่ตามองเวณิกด้วยความเ็า
“ไม่เจอกันนานนะ คีตาสังหารผู้แปดเปื้อน ฮึ ฮึ ฮึ”
‘คีตาสังหารผู้แปดเปื้อน?’ แสงเหนือสงสัยในคำพูดของโครนอส
เวณิกกำหมัดแน่นพร้อมแผ่พลังเวทย์มหาศาลทั่วร่างกายจนเกิดไอสีเงินปกคลุมร่างนั้น
“ถ้าเ้าถอดเกราะสีเงินแวววาวนั่นออก เ้ามันก็ไม่ต่างอะไรกับพวกข้าหรอก ฮึ ฮึ เพราะมือทั้ง 2 ของเ้า มันเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเืไงล่ะ ศิษย์เพียงหนึ่งเดียวของเวทย์ทมิฬติณภพ เวณิก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” โครนอสว่าพลางแสยะยิ้มสยองขวัญ แสงเหนือหันไปมองเวณิกด้วยความประหลาดใจ เขาหันมาสบตาแสงเหนือและหลบสายตาลงด้วยความเ็า
‘ศิษย์เพียงหนึ่งเดียวของเวทย์ทมิฬติณภพ?’
=============================
FYI
ข้อมูลแนะนำในตอนนี้นะคะ
1. Save Point ท่าอัลติเมทของเตชินท์ โดยบันทึก่เวลา ณ จุดๆหนึ่งที่้าไว้ได้ จะย้อนเวลากลับมาที่จุดนี้ได้ภายในระยะเวลาถอยหลังไม่เกิน 1 นาที แต่ถ้ามีการ Save point ใหม่ ก็จะไม่สามารถกลับมาจุดเดิมได้อีก ในขณะใช้ท่านี้จะสามารถจดจำทุกเื่ราวก่อนที่จะย้อนกลับมาจุดนี้ได้ ร่ายเวทย์ครั้งต่อไป 5 นาที