Astral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว)

ตอนที่ 50 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

“ไม่เลว ถือว่าสุดยอด”แอนดรูว์รู้สึกดีไม่น้อย หลังทดสอบความสามารถเบื้องต้นของชุดเกราะจนพอใจส่วนการนำไปใช้งานจริงคงต้องรอสักระยะหนึ่ง

แอนดรูว์เลื่อนสายตาไปมองกระบี่บนโต๊ะเครื่องมีอีกครั้งเขามีความรู้สึกอยากให้มันพกพาสะดวกเหมือนชุดเกราะตัวใหม่แต่ด้วยเหตุผลที่มันสร้างมาจากแกนกลางดวงดาว การลดขนาดให้เป็นกระบี่ขนาดหนึ่งเมตรก็ถือว่าเป็นเรื่องยากที่น้อยนักจะหาใครมาทำได้

‘ถือว่าทุกอย่างเป็นหลักฐานชั้นดีของการยกระดับเทคโนโลยีไปสู่ระดับสิบ’แอนดรูว์คิดแล้วสั่งโมบิท

“เก็บกวาดทุกอย่างให้เรียบร้อยเตรียมห้องพักไว้ห้องหนึ่ง ฉันจะพักไม่กี่ชั่วโมงแล้วไปดูวิเวียนอย่าลืมรายงานความคืบหน้าของแผนจัดการบลัดเอลเดอร์ มีความคืบหน้าใหญ่ ๆ ให้รีบรายงานทันที”

“รับทราบ”

ย้อนกลับไปยังสถานที่ทดสอบอีกครั้ง

ในเวลานี้วิเวียนอยู่ในบททดสอบสุดท้าย...บททดสอบจิตใจ

บททดสอบนี้จะฉายภาพภายในจิตใจของผู้ที่อยู่ในจุดทดสอบออกมาเป็นภาพเสมือนจริง

เดวิดยืนมองภาพเสมือนตรงหน้าเห็นว่าภาพหมอกเลือนรางแปรเปลี่ยนไปเป็นความวุ่นวายที่มีรูปแบบน่าเหลือเชื่อเพราะภาพเสมือนจริงที่เดวิดกำลังเห็นอยู่ตอนนี้...

...คือดวงดาวนับถ้วนที่ได้รวมตัวกันกลายเป็นเมืองแห่งหนึ่งให้สิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ดำรงชีวิต บ้างใช้ชีวิตธรรมดาตามวิถี บ้างสับสนวุ่นวายบ้างเกิดสงครามนองเลือด บ้างเกิดการรุกรานหรือไม่ก็สงบสุขเกินไป

ภายในเมืองแห่งนั้น วิเวียนหลายพันคนมีวิถีชีวิตแตกต่างกันไปไม่ซ้ำกันราวกับว่าเธอแยกร่างตัวเองเพื่อเผชิญโลกในทุกวิถีชีวิตเสมือนเป็นการมุ่งบรรลุสู่อะไรบางอย่าง

“ยากต่อการประเมินยืนยันส่งการประเมินบททดสอบสุดท้ายให้ระบบหลักช่วยทำการตัดสิน” เดวิดรายงานข้อมูลของวิเวียนให้โมบิทโดยตรงพร้อมกับส่งรายงานการประเมินบททดสอบก่อนหน้า

ไม่ถึงสิบวินาทีเสียงโมบิทก็ดังมาจากทิศทางหนึ่ง

“ยืนยันระบบหลักจะเฝ้ามองบททดสอบสุดท้ายเพื่อตัดสิน เข้าควบคุมพื้นที่ทดสอบเปิดระบบตรวจจับทั้งหมด ใช้งานระบบป้องกันภัยระดับสูงสุดตรวจสอบผลการประเมินในบททดสอบก่อนหน้าเพิ่มเติม”

ความสามารถทางกายภาพโดยรวมอยู่ในระดับ A+

ความสามารถด้านจิตวิญญาณโดยรวมอยู่ในระดับ A

ความสามารถพิเศษทั้งหมดอยู่ในระดับ SS

การประเมินโดยรวมอยู่ในระดับสูงกว่าอสูรดวงดาวระดับS

……….

…

“ประมวลผลเสร็จสิ้นเปิดระบบรักษาความปลอดภัยเต็มรูปแบบ จัดเตรียมทีมช่วยเหลือในกรณีวิเวียนไม่สามารถรับมือกับบททดสอบจิตใจและเกิดอาการคลุ้มคลั่ง”

สิ้นเสียงโมบิทรอบนอกจุดทดสอบเกิดการเปลี่ยนเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน ม่านพลังยังเพิ่มมาอีกสี่ชั้นเดวิดยังเตรียมพร้อมรับมือด้วยอุปกรณ์ระดับสูง

มุมมองวิเวียน

ในตอนที่ฉันได้พบเจอนายท่านครั้งแรกเขาคือศัตรูฉันพ่ายแพ้ต่อเขาและกลายเป็นเชลยฉันจำได้ทุกอย่างตลอดเวลาว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันบ้างในห้องห้องนั้น...

...แต่ตอนนี้ฉันไม่สนว่าก่อนหน้านี้ฉันจะเป็นยังไงมาก่อนปัจจุบันฉันสนใจตอบสนองความต้องการนายท่านให้ได้ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหนหรือเริ่มขึ้นเมื่อไหร่ที่ความคิดฉันค่อย ๆเปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิม

ครั้งแรกในรอบหลายปี...ฉันได้พบเจอนายท่านในใจเกิดความรู้สึกตื่นเต้นยินดี เขาเปลี่ยนสถานะให้ฉัน ทำให้ฉันมีความสุขแบบไม่เคยเป็นมาก่อน

ฉันจะทำเต็มที่เพื่อนายท่านไม่ว่าเขาต้องการอะไรฉันจะหามามอบให้ เขาสั่งให้ทำอะไรฉันจะทำตามไม่มีข้อยกเว้นความต้องการของนายท่านคือความปรารถนาของฉัน

การทดสอบที่ฉันต้องตามหุ่นสีแดงตัวนั้นไปทดสอบ...ฉันทำสุดความสามารถ

เริ่มแรกฉันเข้าไปในพื้นที่โล่งไม่มีอะไรสักอย่างอยู่ ๆ ก็มีแผ่นเหล็กโผล่ขึ้นมา หุ่นนั่นบอกให้ฉันต่อยแผ่นเหล็กสีดำขนาดใหญ่ด้วยมือเปล่าฉันต่อยแผ่นเหล็กสุดแรงจนเป็นรู

หลังต่อยแผ่นเหล็กไปฉันดันไปอยู่กลางทะเลทราย ตรงหน้าเห็นเจ้าตัวเล็กขนสีเขียวทำท่าเหมือนยั่วยุฉันอยู่หุ่นนั่นบอกฉันให้จับเจ้าตัวเขียวนี่ให้ได้โดยใช้แค่ความสามารถทางด้านร่างกายแต่มันมีความเร็วมากกว่าฉัน ฉันต้องใช้ความพยายามอยู่นานกว่าจะจับมันได้จนเผลอฆ่ามันไป เพราะท่าทางกวนประสาท

ฆ่าเจ้าตัวสีเขียวไปได้ไม่นานเจ้าหุ่นบอกว่าบททดสอบต่อไปคือความสิ้นหวัง ฉันไม่รู้ว่าความสิ้นหวังที่หุ่นนั่นพูดมันมาในรูปแบบไหนแต่มันไม่บอกว่าห้ามใช้ความสามารถทั้งหมดรับมือ

นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดคิดว่ามันง่ายถ้าเหมือนการทดสอบที่ผ่านมาจนฉันได้ไปยืนอยู่ด้านหน้าสิ่งมีชีวิตตัวใหญ่รอบตัวมันเต็มไปด้วยความรู้สึกน่ากลัว มันน่ากลัวจนฉันขยับร่างกายไม่ได้

ฉันลืมมองทุกอย่างในตอนมันสบตาฉันไม่รู้ว่ามันเป็นตัวอะไร แต่ความน่ากลัวของมันพอจะฆ่าฉันได้ไม่รู้จบความแข็งแกร่งมันเกินกว่าตัวอะไรที่เคยเจอมาทั้งชีวิต กระทั่งฉันรู้สึกถึงความตาย..ความตายคืออะไรไม่รู้พอฉันนึกถึงก็รู้สึกกลัวจับใจ ถึงจะเป็นบททดสอบฉันก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะตาย..จริงๆ

จู่ ๆ ใบหน้าของนายท่านก็ลอยขึ้นมาในช่วงเวลาที่ฉันกำลังสิ้นหวัง

ใช่แล้ว! นายท่าน!

นายท่านผู้เป็นดั่งสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจฉันนึกถึงใบหน้านายท่าน ความกลัวเริ่มเลือนหายไป ความรู้สึกต้องการเอาชีวิตรอดจุดประกายความหวังฉันพุ่งเข้าไปหาสิ่งมีชีวิตตรงหน้าหวังสู้ตัดสินกับมัน

ตอนนั้นเองที่ทุกอย่างรอบตัวฉันได้เปลี่ยนอีกครั้งคราวนี้ฉันอยู่ท่ามกลางฝูงสิ่งมีชีวิตดุร้ายในสายตาฉันมันเหมือนอาหารชั้นดีที่อันตรายฉันเข้าต่อสู้กับพวกมันทั้งฝูงอย่างบ้าคลั่งเพราะความรู้สึกต้องรอดผลักดันตัวฉันตามสัญชาตญาณ

ฉันใช้เถาวัลย์รัดร่างพวกมันและบดขยี้ฉีกร่างพวกมันเป็นชิ้น ๆ ฉันไม่รู้ว่าฆ่าพวกมันไปมากขนาดไหน รู้สึกตัวอีกทีก็ไม่เหลืออะไรให้ฆ่ารอบตัวฉันยังกลายเป็นป่ากว้างใหญ่ ฉันเดินวนอยู่ในป่านานจนไม่รู้วันเวลา ก่อนจะพบประตูบานหนึ่งแล้วหมดสติไป

พอฉันได้สติอีกครั้งความรู้สึกเหมือนถูกแยกร่างเป็นชิ้น ๆกระตุ้นให้รับรู้ถึงเรื่องราวของฉันที่แตกต่างกันไปช่วงที่เริ่มรู้สึกตอนแรกมันเจ็บปวดเกินรับไหว

ในตอนที่เริ่มรับรู้เรื่องราวถึงตัวตนหลายพันตัวตนที่แตกต่างกันร่างกายรู้สึกเจ็บปวด จิตใจเหมือนกำลังแตกสลาย ฉันได้เห็นตัวเองเกิดใหม่ ใช้ชีวิตประสบพบเจอความยากลำบาก อ่า...มันเยอะเหลือเกิน

ความคิดของฉันกำลังเลือนรางรู้สึกเหมือนว่าฉันกำลังจะหายไป พวกนั่นมันเป็นฉันและไม่ฉันไม่ใช่ฉัน ฉันคือใครใครคือฉัน ฉันกำลังหายไป...

ภายในห้องพักแห่งหนึ่ง

แอนดรูว์ที่หลับไปแปดชั่วโมงลืมตาตื่นขึ้น เพราะเสียงของโมบิท ร้องดังไม่หยุด โชคยังดีมันเป็นช่วงเวลาเดียวกันที่เขาตื่นไม่งั้นคงเกิดความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

รายงาน!

“มีเรื่องอะไรพวกบลัดเอลเดอร์เริ่มถูกกวาดล้างใช่รึเปล่า” แอนดรูว์ถามขึ้นเขาลุกตัวขึ้นมาจากเตียงนอน

“ไม่ใช่ รายงานฉุกเฉินเกี่ยวกับการทดสอบของวิเวียนตรวจพบการผันผวนของจิตวิญญาณรุนแรง เนื่องจากโฮสเป็นผู้เชี่ยวชาญโมบิทแนะนำให้โฮสรีบไปยังสถานที่ทดสอบเพื่อตรวจสอบ” โมบิทรายงานจบแอนดรูว์รีบหยิบกำไลมาสวมใส่พร้อมกับหยิบดาบวิ่งออกไปจากห้อง

เพราะคำว่า ‘การผันผวนของจิตวิญญาณรุนแรง’ ของโมบิทที่รายงานเขามันคือเรื่องใหญ่ ด้วยประสบการณ์ที่ต้องผ่านจุดนั้นก่อนจิตวิญญาณจะยกระดับเขาทราบดีถึงความอันตรายต่อตัววิเวียน และจากที่โมบิทรายงาน มันต้องไม่ใช่เรื่องดี!

“ส่งข้อมูลให้ฉันโดยตรงขอย้ำว่าต้องเป็นข้อมูลและภาพบันทึกทั้งหมด” น้ำเสียงแอนดรูว์จริงจังเขาวิ่งตรงไปยังจุดเคลื่อนย้ายสู่ด้านล่าง

“รายงานระบบจะส่งข้อมูลทั้งหมดให้โฮส”

สิบนาทีต่อมา

แอนดรูว์ได้มาถึงสถานที่ทดสอบวินาทีที่เข้ามาด้านใน เขามองตรงไปยังจุดทดสอบ ภาพที่เห็นสร้างความกังวลใจให้เขาไม่น้อย

‘ตามข้อมูลจากโมบิทมาเห็นกับตาถึงยืนยันได้ว่า วิเวียนตกอยู่ในอันตราย’สายตาแอนดรูว์กำลังวิเคราะห์ภาพสะท้อนจิตใจของวิเวียน

‘ร่างกายวิเวียนในปัจจุบันอาจทนรับการยกระดับของจิตวิญญาณไม่ไหวต่อให้เธอยกระดับจิตวิญญาณได้ จิตวิญญาณเธอจะมีความแข็งแกร่งมากกว่าร่างกายสร้างภาระมหาศาลส่งผลให้ตกอยู่ในสภาวะตายทั้งเป็น เว้นแต่ร่างกายเธอจะปรับตัวตาม’

แอนดรูว์มองพลางนึกย้อนถึงตัวเขาที่มีระดับจิตวิญญาณสูงกว่าร่างกาย แต่กรณีของเขามันพิเศษไม่ใช่ว่าจิตวิญญาณเขายกระดับในพื้นที่มิติพิเศษอย่างเดียวร่างกายเขายังถูกปรับแต่ง มีเทคโนโลยีระดับสูงช่วยเหลือและความรู้จากยุคโบราณถึงแม้ในปัจจุบันร่างกายเขาจะเกิดการยกระดับ ช่วยให้ไม่ได้รับผลกระทบอีกต่อไปแต่ถ้าฝืนใช้พลังจิตวิญญาณมากเกินไปคงจะเกิดอาการบาดเจ็บ

“ฉันจะช่วยเธอยังไงนอกจากเอาใจช่วยให้เธอผ่านมันไปได้ด้วยตัวเอง” แอนดรูว์พึมพำเขารู้ว่าตัวเองไม่สามารถช่วยวิเวียนได้มันไม่ใช่ว่าเขาเห็นแก่ตัวหรือกลัวร่างกายได้รับบาดเจ็บถ้าต้องแลกอาการบาดเจ็บเล็กน้อยกับตัวช่วยอย่างวิเวียนที่สร้างความมั่นคงให้อนาคตของกองกำลังเขายินดีแลกมัน เพราะร่างกายเขาสามารถรักษาให้หายได้ในไม่กี่วัน

ทว่า! ระหว่างการยกระดับจิตวิญญาณ หากเข้าไปแทรกแซงและเกิดผลกระทบด้านลบมันจะเป็นการเร่งเวลาตายให้วิเวียน ทางที่ดีที่สุดแค่รอดูและหวังให้ประสบผลสำเร็จ

“รายงาน ผลการวิเคราะห์ภาพสะท้อนจิตใจของวิเวียนล่าสุดมีผลกระทบมาจากการกินสิ่งมีชีวิตในอดีตซ้อนทับกับสมองซีโนมในภาพสะท้อนตรวจพบว่ามีหลายจุดคล้ายคลึงกับสิ่งที่ถ่ายทอดให้ตัวทดลองซีโนม”เสียงโมบิทดังขึ้น

แอนดรูว์ที่ได้ยินถึงกับขมวดคิ้วเขาคิดได้ทันทีว่าตอนวิเวียนยังเป็นวิโอลา ยังไม่วิวัฒนาการเป็นรุกขเทวดา กินสิ่งมีชีวิตไปเยอะขนาดไหน

“เดิมทีเธอไม่มีความนึกคิดเป็นของตัวเองใช้ความทรงจำจากเหยื่อสร้างตัวตนขึ้นมาผลกระทบร้ายแรงถึงมาแสดงเอาตอนจิตวิญญาณยกระดับจนกว่าเธอจะเข้าใจตัวเองและค้นพบว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอเป็นใครนี่น่าจะเป็นเรื่องร้ายแรงแล้ว” แอนดรูว์พูดจบ เสียงโมบิทจึงดังขึ้นคล้ายสงสัย

“โฮสทราบหรือไม่ว่าจิตวิญญาณของวิเวียนอยู่ในระดับใด?”

“ตอนแรกฉันไม่รู้ตอนนี้ฉันรู้แล้ว นายเป็นระบบหลักก็จริง แต่ไม่ใช่ลูน่าถ้าเป็นลูน่าจะเข้าใจสถานการณ์ ถึงเธอจะเคยผ่านการยกระดับจิตวิญญาณในระดับนี้มาก่อนแต่ระดับหกไประดับเจ็ด ลูน่าไม่พบปัญหาเยอะเหมือนฉันเพราะระดับหกไประดับเจ็ดมันคือการเข้าใจตัวเองเพื่อหลุดพ้นจากข้อจำกัดของมิติเบื้องต้นในทุกรูปแบบ”แอนดรูว์เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ

“ระหว่างยกระดับจิตวิญญาณจะถูกทดสอบด้วยความคิดว่าลึกลึกในใจถูกแบ่งแยกด้วยตัวตนแบบไหนฉันที่มีความคิดลึกซึ้งในด้านนี้รวมกับหลายหลายอย่าง ก่อให้เกิดตัวตนในใจสามตัวตนยังยากจะผ่านมันไปได้ไม่อยากนึกเลยว่าวิเวียนได้รับอิทธิพลจากความเป็นตัวตนของเหยื่อเธอมากขนาดไหนคงเยอะกว่าฉันเป็นร้อยร้อยเท่า”