ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

หลังจากนั้นไม่นานกลุ่มสาวๆที่พาลูกหมาไปหาหมอก็กลับมาพร้อมข่าวร้ายลูกหมาสองตัวกลับบ้านมาด้วย แต่เจ้าตัวขาวที่เป็นแผลที่ขาไข้ขึ้นสูงและขาที่เจ็บมันติดเชื้อหนักจนหมอต้องตัดขาทิ้ง และด้วยความที่มันยังเด็กทำให้ต้องทิ้งให้อยู่ในความดูแลของหมอจนกว่ามันจะแข็งแรง

โรงพยาบาลสัตว์ที่พวกเขาไปเป็นโรงพยาบาลที่มีสมาชิกอิกดราซิลเป็นเจ้าของทุกอย่างเลยง่ายไปหมดยิ่งพอรู้ว่าเจ้าสามตัวที่ไปคือสุนัขที่ออสจะเลี้ยงไว้ทางโรงพยาบาลยิ่งดูแลดี ส่วนค่าใช้จ่ายนั้นไม่ต้องอยู่แล้วการที่เจ้าของเป็นคนของอิกดราซิลแปลว่ารายได้ส่วนหนึ่งต้องส่งให้ทางองค์กรเพราะงั้นก็จะไปหักเอาจากส่วนนั้นแทน

เจ้าลูกหมาสามตัวเจ้าตัวสีดำนั้นถูกเรียกว่าสีนิล ส่วนเจ้าตัวขาวที่แข็งแรงดีถูกเรียกว่าสโนว์ อีกตัวที่อยู่โรงพยาบาลถูกเรียกว่าโฮปเพราะทุกคนหวังว่าหลังจากได้รับการรักษาแล้วมันจะหายดีและแข็งแรง

มื้อเย็นวันนั้นฟางข้าวที่มีเวลาเตรียมตัวแล้วก็จัดเต็มอาหารที่ขึ้นโต๊ะมีเกือบ20อย่างทุกอย่างถูกทำมาอย่างตั้งใจ

ช่วงกลางคืนก่อนจะขึ้นนอนแววก็เดินมากอดคอออสก่อนจะแซวขึ้น

"ไงได้ข่าวว่าจัดการน้องรันรันไปเรียบร้อยแล้วงั้นสิ"

"อ่าก็ใช่แหละ"ตอนนี้ออสเลิกกังวลว่าแววจะหึงไปเรียบร้อยแล้ว

"งั้นคืนนี้คิวฉันนะ"

"หืมเห็นดี้ด้านึกว่าเธอจะลากสาวๆในบ้านเข้าไปห้องเธอซะอีก"

"ฮ่าๆไว้วันอื่นรับรองว่าไม่รอดแน่นอนแต่วันนี้ย้ายมาวันแรกขออยู่กับแฟนแล้วกัน"แววพูดขึ้นก่อนจะลากออสขึ้นห้องทันที

วันต่อมาออสกับแววก็ลงมาพร้อมกับใส่ชุดนักศึกษาเป็นครั้งแรก

สาวๆส่วนใหญ่ในบ้านนั้นก็เรียนอยู่ระดับป.ตรีเช่นกันแต่นอกจากออสแววแล้วก็จูนแล้วไม่มีใครเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยครอส แต่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยอื่นกระจายกันไป แถมส่วนใหญ่ยังไม่ได้สอบติดที่ๆกำลังจะเข้าเรียนด้วยซ้ำแต่อิกดราซิลใช้อำนาจย้ายมาให้เรียนที่เมืองหลวงแทน แม้แต่คนที่อยู่ปี2-ปี4ก็ย้ายหน่วยกิตมาเช่นกัน

ทางอีฟนั้นได้คุยกับออสแล้วเรื่องการคุ้มกันในมหาวิทยาลัย ซึ่งผลคือจะมีคนอยู่รอบๆเท่านั้นไม่เข้าไปบริเวณมหาวิทยาลัยเพราะไม่อยากให้ดูอึกอัดจนเกินไป ยังไงมหาวิทยาลัยก็ไม่น่าจะมีอะไรร้ายแรงถึงชีวิตอยู่แล้วต่อให้ออสมีเรื่องกับใครก็ยังมีมานาอยู่ไม่น่าจะเป็นอะไร

มหาวิทยาลัยครอสนั้นอยู่แค่ตรงข้ามกับคฤหาสน์ก็จริงแต่กลับต้องใช้เวลาเดินพักนึงเลยเพราะสนามหน้าบ้านออสนั้นมันใหญ่พอๆกับสนามบอลเลยทีเดียว ซึ่งสนามหน้าบ้านนอกจากตรงกลางกับหน้าบ้านที่เป็นถนนให้รถวิ่งแล้วที่เหลือก็เป็นสนามหญ้าทั้งหมด

ออสยืนมองอยู่หน้าน้ำพุที่ตั้งอยู่หน้าบ้านก่อนจะมองไปรอบๆพลางคิดว่าหาต้นไม้หรือดอกไม้มาลงน่าจะดีกว่าเพราะอากาศประเทศนี้ช่วงหน้าร้อนมันร้อนแบบสุดๆถ้ามีต้นไม้บ้างน่าจะช่วยได้เยอะ

"ไปกันเถอะ"

หมับ

ไม่พูดเปล่าออสนั้นเห็นแววในชุดนักศึกษาครั้งแรกเลยเกิดมันเขี้ยวเดินไปบีบก้นของเธอก่อนจะเดินทั้งๆที่ยังจับเอาไว้แบบนั้น

"ให้ตายเมื่อคืนยังไม่พอหรือไง"

"ฮ่าๆเอาน่า"

มหาวิทยาลัยครอส

"คณะ...ทางนี้"

"ใครไม่รู้ทางถามได้เลยนะไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ใช่คณะเดียวกัน"

"น้องๆวิศวะย้ายไปตึกอาคารอเนกประสงค์แทนจ้า"

ทันทีที่เข้ามาในบริเวณมหาวิทยาลัยก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายไปทั่วของบรรดารุ่นพี่ที่เข้ามาคอยดูแลรุ่นน้องในคณะตนเอง ตอนนี้ออสกับแววแยกกันเรียบร้อยแล้ว

แววนั้นเรียนอยู่คณะภาพยนตร์สาขาเทคนิคการสร้างภาพยนตร์ซึ่งเป็นคณะเดียวกับน้ำแต่น้ำนั้นเรียนสาขาการแสดง จูนเธอเรียนอยู่คณะบัญชี ส่วนออสนั้นเรียนอยู่คณะบริหารสาขาการตลาด

คณะบริหารที่นี่นั้นมี5สาขาได้แก่ การตลาด/ธุรกิจออนไลน์/ธุรกิจระหว่างประเทศ/การจัดการทรัพยากรมนุษย์/การขนส่งและโลจิสติก

ออสนั้นไล่ถามทางจนไปถึงตึกคณะตนเองได้สำเร็จพอส่งเอกสารรายงานตัวแล้วก็มีรุ่นพี่นำทางไปรวมตัวกับคนอื่นๆซึ่งตอนนี้มากันเยอะพอสมควรแล้ว

ถึงแม้ว่าการรายงานตัวนั้นจะสามารถทำได้ทั้งวันแต่บรรดารุ่นพี่ได้ขอช่องทางติดต่อกับรุ่นน้องปี1จากทางมหาวิทยาลัยเอาไว้แล้วติดต่อมาให้ทุกคนรายงานตัวให้เรียบร้อยก่อน10โมงเนื่องจากจะมีกิจกรรมรับน้องต่อ

รุ่นพี่พาเขามานั่งที่ห้องโล่งๆที่ตอนนี้มีนักศึกษาปี1นั่งจับกลุ่มกันอยู่กลุ่มละ4-5คน แต่ละกลุ่มแยกชายหญิงกันชัดเจน ออสมองไปรอบๆก่อนจะเจอมุมนึงที่มีคนนั่งอยู่เพียงสองคนเท่านั้นเขาเลยเดินเข้าไปนั่งด้วย

ทั้งสองคนเมื่อเห็นออสเข้ามานั่งก็ยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตรทันที

"สวัสดีผมชื่อคมยินดีที่รู้จัก"

"ยักษ์นะเพื่อนยินดีที่รู้จักเช่นกัน"

คมนั้นเป็นเด็กหนุ่มใส่แว่นหนาท่าทางเป็นเด็กเรียนเขาเล่าว่าบ้านเขาอยู่ที่เมืองหลวงนี่แหละ คมนั้นฐานะกลางๆที่บ้านทั้งพ่อและแม่เป็นมนุษย์เงินเดือนธรรมดา

ส่วนยักษ์นั้นตัวใหญ่สมชื่อ จากที่เห็นยักษ์ตัวพอๆกับกายหรือผู้กำกับสนเลยทีเดียวแถมอายุ18เนี่ยแปลว่ายักษ์ยังอาจจะตัวสูงใหญ่ได้มากกว่านี้อีก เขาแนะนำตัวว่าตัวเองมาจากเมืองKซึ่งเป็นเมืองทางเหนือ บ้านเขาเป็นยิมสำหรับออกกำลังกาย แถมพ่อเขายังเป็นอดีตนักเพาะกายทีมชาติอีกด้วย ตอนนี้ออสรู้แล้วว่าทำไมยักษ์นั้นถึงมีรูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแบบนั้น

"ฉันออสมาจากเมืองZฝากตัวด้วยนะ"หลังจากที่ทั้งสองคนแนะนำตัวออสเองก็แนะนำตัวเองเช่นกัน แต่เนื่องฐานะของเขาค่อนข้างซับซ้อนเขาเลยบอกไปแค่เป็นนักลงทุน

หลังจากที่เวลาผ่านไปพักหนึ่งรุ่นพี่คนนึงก็เดินเอาป้ายที่ทำจากกระดาษแข็งมาให้ก่อนจะบอกให้พวกเขาเขียนชื่อร้อยเชือกแล้วห้อยคอเอาไว้

"สวัสดีทุกคนพี่ขอเป็นตัวแทนต้อนรับน้องๆทุกคนนะยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวการตลาดค่ะต่อไปเราจะเข้าสู่กิจกรรมรับน้องกันนะคะ"