วันสิ้นโลกกับการกลายพันธุ์

     ถ้ามีใครรู้ว่าความเร็วที่เจ้ากระดุมน้อยส่งพลังธาตุไปควบคุมนั้น และจัดการนั้นมีความเร็วเป็นพันเท่าหมื่นเท่า ก็คงจะพากันช็อกตามกันไปหมดแน่ๆ เลย แต่ละวินาทีที่ดึงของแต่ละชั้นที่ห้างฯแห่งนี้ออกมา ต้องบอกได้เลยว่าเป็นร้อยชิ้น พันชิ้นดึงมาทีเดียวเลย 

     เพราะด้วยความที่ว่าห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ใหญ่มากๆ ต้องเร่งรัดเวลาให้สั้นที่สุดด้วย จะได้มีเวลาเผื่อไปทำอย่างอื่นได้ด้วย เจ้ากระดุมน้อยใช้เวลาเหมาเก็บสิ่งของต่างๆ ภายในห้างฯแห่งนี้ไปทั้งหมดด้วยเวลาเพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้นเอง

     “บางชั้นหยุดนิ่งไปแล้ว นั่นหมายถึงว่า….????!!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่แล้วจ้ะพี่สาว อย่างที่พี่สาวคิดนั่นแหละ”กระดุมน้อย

     “ว้าาาาาวววว…….นั่นมันเร็วมากๆเลยนะน้องกระดุมน้อย พี่สาวรู้นะว่าแต่ละชั้นของห้างสรรพสินค้าน่ะมีร้านค้ามากมาย สินค้าตั้งมากมาย แต่ตอนนี้พวกเราเก็บเกลี้ยงแล้ว…!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “เรื่องแค่นี้เองพี่สาว ห้างสรรพสินค้าใหญ่แล้วไง….????? เจอกระดุมหน่อยเหอะ เก็บให้เกลี้ยงล่ะ”กระดุมน้อย

     “น้องกระดุมน้อยเก่งมว๊ากกกกกกก”พี่สาวโส่วผ้า

     “แน่นอนอยู่แล้วจ้าาาาาพี่สาว”กระดุมน้อย

     “อิ…อิ….อิ…..”สองสาวน้อย 

     ทางด้าน ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย ที่ได้ยินเจ้าสองตัวเล็กพูดกัน ก็พากันหันไปมองหาชั้นที่ว่าในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้กัน

     “เก็บหมดแล้ว…!!!!????”พวกพี่ชาย

     “ผมว่าผมได้ยินน้องสาวคุยกันว่าบางชั้น เก็บสินค้าเข้ามิติน้องกระดุมน้อยหมดแล้ว…!!!!”พี่สี่หยี่อี

     “ก็ได้ยินอย่างนั้นเหมือนกันนะ..!!!”พี่สามว่ายเท่า

     “ได้ยินเหมือนกัน!!!”พี่รองโต่วเผิง

     “ใช่ๆ….หงึก…หงึก….”พวกพี่ชาย

     “หมดแล้ว..!!!???”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ ก็มองตามชั้นบางชั้นที่ว่า ที่ตอนนี้หยุดนิ่งไปแล้ว ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ของพลังธาตุที่กระดุมน้อยส่งไปแล้ว มันหยุดนิ่งเงียบสนิทไปเลย ไม่มีสินค้าแม้แต่ชิ้นเล็กๆที่โดนดึงดูดออกมาอีกเลย       

     “แต่ละชั้นนี่ผมบอกได้เลยนะว่า มีข้าวของสินค้ามากมายไม่น้อยเลยนะครับ แต่นี่โดนเก็บกวาดหมดแล้วจริงๆเหรอเนี่ย…????!!!!”พ่อ

     “ก็หมดแล้วจริงๆนั่นล่ะ…...!!!”ลุง

     “หมดแล้ว…..!!!!”พ่อยังคงพึมพำออกมาอย่างเหลือเชื่อ

     “การควบคุมการใช้พลังธาตุของกระดุมน้อยน่ากลัวเกินไปแล้วจริงๆ…!!!”ตา

     “จริงค่ะ…!!!!” “จริงครับ….!!!!”พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้

     “ดูแบบนี้แล้ว ก็คงจะไม่นานที่ห้างฯแห่งนี้คงจะเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ แล้วพวกเราจะไปห้างฯอื่นต่อเลย…???? หรือจะกลับกันดีคะ…?????”แม่

     “คำถามนี้แม่ว่าเหวยจินถามผิดคนแล้วล่ะนะ นู้นต้องไปถามเจ้าตัวเล็กโน้นล่ะว่าจะทำอะไรต่อไปหลังจากจบที่ห้างสรรพสินค้านี้แล้วน่ะนะ”ยาย

     “โอ้…..จริงด้วยค่ะแม่เหวยจินลืมไปได้ยังไงกันว่า แผนของคืนนี้เนี่ยเจ้าตัวแสบตัวเล็กของพวกเราเป็นคนจัดการนี่หน่า ขอโทษทีค่ะทุกๆคน”แม่

     “พวกเราทุกๆคน เป็นแค่ลูกน้องนี่หน่าต้องรอเจ้านายใหญ่ตัวเล็ก เป็นคนตัดสินใจและสั่งการลงมาน่ะน้องเหวยจิน”พ่อ

     “ใช่ๆ หงึก….หงึก…..”ลุง

     “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า…..”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ พากันหัวเราะกันเสียงดังอีกครั้งแล้ว ต้องยอมรับเลยว่าตอนนี้อะไรๆก็น่าจะกลับมาเข้าสู่ปรกติในเหตุการณ์ที่ไม่ปรกติจากเดิมแล้วล่ะ….????!!!

     “แต่จะว่าไปนะคะ ถึงพวกเราไม่มีใครไปถามเดี๋ยวเจ้าตัวแสบตัวเล็ก ก็วิ่งมาบอกเองล่ะค่ะว่าอยากจะทำอะไรต่อไป”แม่

     “ก็จริงนะ”ยาย

     “อย่างว่าแหละนะคะ พวกเราก็แค่ลูกน้องของเถ้าแก่เนี๊ยะตัวน้อยจริงๆ ต้องฟังคำสั่ง ความต้องการของเธอเพียงผู้เดียวเท่านั้น”ป้าสะใภ้

     “จริง”ตายาย พ่อแม่ ลุง

     “ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า……”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้

     “แต่ก็ขอสักอย่างหนึ่งก็พอค่ะ แต่ดูแล้วน่าจะขอไม่ได้เสียด้วยสิ แค่หวังเล็กๆน้อยๆน่ะค่ะ ว่าเจ้านายตัวเล็กของพวกเราเนี่ย อย่าทำอะไรให้พวกเราใจเต้นรัวๆ หรือพาปั่นป่วนให้พวกเราปวดหัวมากไปกว่านี้ก็พอค่ะ”แม่

     “เป็นไปไม่ได้เลย…..”ป้าสะใภ้ ส่ายหน้าไปด้วย

     “ยากมากนะ”ลุง

     “ไม่มีทางจริงๆเลยครับ ลูกสาวคนเล็กของผมน่ะ”พ่อ

     “นี่อย่ามานินทาหลานสาวที่รักของพ่อนะ”ตา

     “แต่มันคือเรื่องจริงค่ะ ตาขาาาาาาาา…..”แม่

     “เหมือนจริงๆลูก”ยาย แซวแม่ที่พูดเหมือนเจ้ากระดุมน้อย

     “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า…….”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ พากันหัวเราะเสียงดังกันอีกแล้ว โดยเฉพาะที่แม่เลียนแบบเสียงเจ้ากระดุมน้อย ลากเสียงขาาาาาา นี่ยาวจริงๆเลย

     แต่ละคน แต่ละกลุ่มก็มีสิ่งที่ทำคั่นเวลากัน ไม่ว่าจะกิน พูดคุยกัน นินทากัน ในช่วงเวลาที่รอคอยในการเก็บกวาดสินค้าต่างๆที่มีอยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้กัน 

     “แต่ที่แปลกอย่างหนึ่งนะครับ ที่ผมว่าพวกเราน่าจะสัมผัสได้ และรู้สึกได้จริงๆ”พ่อ

     “อะไรกันเหรอ…????”ลุง

     “.................????”

     ตายาย แม่ ป้าสะใภ้ก็มีสีหน้าบ่งบอกว่ามีคำถามเช่นเดียวกันกับลุงนั่นแหละ เพราะจะบอกว่าแปลกอย่างเดียวน่ะไม่ใช่หรอก…!!!! มันแปลกหลายๆ อย่างเลยล่ะ ก็เลยไม่แน่ใจกันว่าพ่อจะหมายถึงแปลกอะไรกันแน่…???

     “ก็แปลกตรงที่ว่าเจ้าตัวเล็กน่ะคอยให้พวกเรากินอาหารกลายพันธุ์ ผลไม้กลายพันธุ์อยู่เรื่อยๆอย่างไรล่ะครับ และก็หลังจากกินอย่างต่อเนื่องเรื่อยๆ จะว่าอิ่มแล้วก็ไม่ใช่ แต่ที่แน่ๆรู้สึกว่าสดชื่นขึ้น ไม่ง่วงนอนเลยนะครับ”พ่อ

     “จริงด้วยสิ…!!!!!”ตายาย แม่ ลุงป้าสะใภ้

     “หรือว่าเจ้าตัวเล็กอยากจะให้พวกเราไม่เหนื่อยกันแน่ๆเลยนะ”ลุง

     “ก็น่าจะใช่นะพ่อว่า กระดุมน้อยน่าจะรู้อะไรดีๆไม่อย่างนั้นจะบอกให้พวกเรากิน กิน อยู่บ่อยๆหรอกเหรอ”ตา

     “ใช่ค่ะ” “ใช่ครับ”พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้

     และสิ่งที่ ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้คิดกันน่ะมันก็ใช่เสียด้วย เพราะคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ยาวนานสำหรับทุกๆคนอีกครั้ง เพราะเจ้ากระดุมน้อยไม่ปล่อยมลฑลแห่งนี้ไปง่ายๆ ห้างสรรพสินค้าทุกห้างฯโดนจัดการเก็บกวาดเรียบไม่เหลือเลย….!!!!

     “ไม่น่าเชื่อ….!!!!”พวกพี่ๆ

     “นะนะนี่พวกเราไปครบทุกห้างสรรพสินค้าที่มลฑลนี้กันหมดทุกแห่งแล้วจริงๆเหรอครับเนี่ย..???!!!”พี่ฉือเยาไต้

     “ก็น่าจะครบแล้วนะพ่อว่า”ลุง

     “แล้วแต่ละที่น้องกระดุมน้อยใช้เวลาไม่เกิน 30 นาทีด้วยนะครับ มันเร็วมาก!!!”พี่ฉือเป้ยซิน

     “ใช่ !!!..”ตา พ่อ ลุง และพวกพี่ๆน้องๆ

     “ยิ่งห้างสรรพสินค้าตั้งแต่แห่งที่ 2 เป็นต้นไปความเร็วในการส่งพลังธาตุออกไปเก็บกวาดของในห้างฯ ยิ่งรวดเร็วกว่าเดิมตามลำดับไปเลยอีกด้วย…!!! เจ้าตัวเล็กรู้จักปรับเปลี่ยนการส่งพลังธาตุออกไปได้อย่างรวดเร็วมากจริงๆ พลังธาตุที่ปล่อยออกมาแต่ละครั้งก็ดูหนาแน่น และแข็งแรงมากขึ้นเรื่อยๆ”พ่อ

     “ใช่ๆ….หงึก….หงึก…..”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย ต่างพากันเห็นด้วยกันหมดเลย เพราะรอบแรกสำหรับกระดุมน้อยเวลาที่จะปล่อยรูปแบบการใช้พลังธาตุแบบใหม่ๆออกมาที่พวกเราทุกๆคนเห็นว่าน่าเหลือเชื่อแล้ว แต่รอบต่อๆไปนี่น่ะมันยอดเยี่ยมมากๆกว่าเดิมขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับว่ายิ่งทำบ่อยๆยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆแบบนั้นเลยสำหรับเจ้ากระดุมน้อย

     “ห้างสรรพสินค้าแห่งสุดท้ายของมลฑลนี้แล้วค่าาาา พวกเรากลับไปจัดการที่เขต 1 เพื่อรอต้อนรับทุกๆคนกันดีกว่าค่ะ”กระดุมน้อย

     “........................”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ๆ ก็ยังคงพากันดูอย่างงงๆกัน ว่ามันเป็นที่สุดท้ายแล้วจริงๆน่ะเหรอ…????

     “หวืดดดดดดด……………”

     “เหวอออ……..ไอ้หยาา……!!!!”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย

     เจ้ากระดุมน้อย ไม่รอคำพูดใดๆจากทุกๆคน เมื่อแจ้งว่างานที่วางไว้เรียบร้อยแล้ว ก็ไปต่อเลยไม่รอช้า

     “น้องกระดุมน้อยจะเอาแผงโซล่าเซลส์ไปวางเลยใช่ไหมจ๊ะ…????”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่แล้วล่ะพี่สาว ก็สร้างเรื่องราวไว้แล้วนี่หน่า ก็จัดเต็มไปเลย มีทั้งบ้านที่อยู่อาศัย มีไฟฟ้าใช้ มีน้ำกินน้ำใช้ ให้สมกับที่กระดุมตั้งใจสร้างพื้นที่เขต 1 อำเภอกังเป่า ของพวกเราให้เป็นพื้นที่แห่งแรกที่ปลอดภัยที่สุดในวันสิ้นโลกค่าาาา”กระดุมน้อย

     “ดีจังเลย บ้านที่ปลอดภัยไม่ต้องหนีไปไหนแล้ว”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่แล้วจ้ะ พวกเราจะอยู่ที่บ้านของพวกเราตลอดไป”กระดุมน้อย

     “พื้นที่แห่งที่ปลอดภัยที่สุดในวันสิ้นโลก….!!!!”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย พูดย้ำคำที่กินใจ และเป็นคำที่มีความหมาย และความหวังที่จะสามารถดำเนินชีวิตต่อไปในวันสิ้นโลกแบบนี้ได้อย่างปลอดภัย

     “และกระดุมจะไปจัดการทำกำแพงล้อมรอบเขต 1 เอาไว้ก่อนด้วยจ้ะพี่สาว ให้เจ้าต้นไม้กลายพันธุ์ เถาวัลย์กลายพันธุ์เป็นกำแพงกลายพันธุ์ที่น่าเกรงขามที่สุด”กระดุมน้อย

     “ว้าวววว ……ดีจังเลยน้องกระดุมน้อยมีกำแพงเขตเสียด้วยแบบนี้พวกกลายพันธุ์ตัวร้ายๆก็ไม่สามารถเข้ามาที่บ้านของพวกเราได้แล้วล่ะ”พี่สาวโส่วผ้า

     “กำแพง…..!!!!”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย

     “จริงๆแล้วถึงกระดุมจะไม่สร้างกำแพงกลายพันธุ์ขึ้นมา ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกพี่สาว เจ้าพวกกลายพันธุ์พวกนั้นแค่ได้กลิ่นพลังธาตุในตัวกระดุมพวกมันก็วิ่งหนีไปหมดแล้วล่ะ ไม่กล้าหือหรอก แต่ถ้าลองเจ้าพวกกลายพันธุ์ตัวไหนอยากลองของก็ให้เข้ามาละกันจะจัดการให้เรียบไปเลย”กระดุมน้อย

     “อ๋อ….น้องกระดุมน้อยอยากจะสร้างกำแพงกลายพันธุ์ เพื่อแค่แสดงว่าพวกเรามีกำแพงกลายพันธุ์สุดเจ๋ง ใช่ไหม…???!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่แล้วจ้ะ ไม่ใช่แค่ดูดี ดูมีพลัง แต่สำหรับทั้งคน และพวกกลายพันธุ์เห็นก็จะหวาดกลัวกันแล้ว”กระดุมน้อย

     “.................!!!!”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย

     “ถึงแล้วค่าาา กลับมาที่เขต 1 กันอีกครั้ง บ้านของพวกเราและที่เริ่มต้นใหม่กับสถานที่คุ้นเคยในวันสิ้นโลก”กระดุมน้อย

     “ใช่ บ้านของพวกเราเอง”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้

     เจ้ากระดุมน้อยจัดการปล่อยพลังธาตุไม้ เพื่อควบคุมพวกต้นไม้กลายพันธุ์จัดการสร้างกำแพงใหญ่ที่สูงเกิน 5 เมตร…!!! และจัดการตั้งแผนโซล่าเซลส์ และของจำเป็นบางอย่างจัดวางให้เรียบร้อย

*****************

     ในที่สุดคนจาก 10 เขต อำเภอกังเป่า ก็เดินทางไปถึง เขต 1 กันเสียที และต้องบอกได้เลยว่าพื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่แรกที่ปลอดภัยมากที่สุดในโลก หลังจากวันสิ้นโลก……..!!!!!!