เช้าวันถัดมา ขณะที่ทั้งคู่นั่งกินอาหาร " ท่านพี่ เหตุใดพลังลมปรานถึงเพิ่มเพียงนิดเดียว " หลันอิงเย่ถามนนท์
" เท่าที่ข้ารู้ การผสานหยินหยางในครั้งแรกกับหญิงบริสุทธิ์ จะทำให้เพิ่มลมปรานได้มากมาย ในครั้งต่อๆไปก็ลดน้อยลง " นนท์ตอบ
" อืม " หลันอิงเย่พยักหน้า
" หากเราผสานหยินหยางกันทุกวัน ถึงแม้ลมปรานจะเพิ่มขึ้นไม่มาก แต่ก็ถือว่ายังมีประโยชน์ " กล่าวเสร็จนนท์ยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
" ใครจะผสานหยินหยางกับท่านทุกวันกัน " หลันอิงเย่แสร้งโมโห แต่ใบหน้าที่งดงามกลับแดงจนไปถึงใบหู
"ท่านพี่ ท่านอยู่ในขั้นหลอมรวมลมปรานแล้วท่านต้องสร้าง กายจิต " หลันอิงเย่บอกกับนนท์
" กายจิต คืออันใด " นนท์ทำหน้าสงสัย
" กายจิต คือการรวบรวมพลังิญญาของเรา แล้วสร้างให้เป็ลักษณะเหมือนกับตัวเรา "นนท์พยักหน้า
" แล้วเ้ามีวิธีฝึกหรือไม่ " นนท์ถาม " วิธีฝึกข้านั้นมี แต่ข้าไม่มีทรัพยากรฝึกฝน " หลันอิงเย่บอก
" มันต้องใช้สิ่งใดบ้างในการฝึกฝน " นนท์ถาม
" โอสถสร้างกายจิต น้ำจากน้ำพุิญญา หญ้าิญญา " นนท์พยักหน้า
เร่งสำรวจแหวนมิติอีกครั้ง " เย่เอ๋อร์ ในแหวนมิติวงนี้มีครบทุกอย่าง " นนท์ยิ้ม หลันอิงเย่มองที่นนท์แล้วยิ้มตอบ
นนท์ตะลึงในรอยยิ้มที่งดงามของหลันอิงเย่ " เย่เอ๋อร์ข้าอยากกินเ้า "
" หึ ท่านพี่ไม่ฝึกกายจิตรึ " หลันอิงเย่มองค้อน
" แหะ ๆ " นนท์หัวเราะแก้เก้อ
" งั้นฝึกกัน " ว่าแล้วทั้งคู่ก็ลุกเดินเข้าไปในถ้ำ ทั้งคู่นั่งขัดสมาธิตรงข้ามกัน
" ท่านพี่ กลืนโอสถสร้างกายจิต แล้วชักนำพลังิญญาในกายผสานกับโอสถ ขั้นตอนนี้สำคัญยิ่ง เพราะต้องสร้างกายจิตขึ้นมาให้เป็คนเล็กให้ได้ หากแม้นไม่ได้ก็จะเปลืองโอสถ " นนท์พยักหน้า
หยิบโอสถเข้าปากแล้วกลืนทันที " อึก " เย็นวาบตามลำคอไปถึงตันเถียน นนท์เริ่มชักนำพลังิญญาในกายให้ผสานกับโอสถ
ประเดี๋ยวเย็น ประเดี๋ยวร้อน สลับไปมา ผ่านไปราวห้าชั่วยาม ปรากฎเงาร่างลางเลือนสีขาวของคนเล็กต่อหน้านนท์
" สำเร็จ กินหญ้าิญญาต่อเลย " หลันอิงเย่พร่ำบอก
นนท์รีบเคี้ยวหญ้าิญญาแล้วกลืน เงาร่างลางเลือนสีขาวของคนเล็กเริ่มชัดเจน ดูไปใบหน้าละม้ายคล้ายเ้าของ
" ต่อไปน้ำจากน้ำพุิญญา " หลันอิงเย่บอก นนท์รีบดื่ม พลันคนเล็กเริ่มแข็งแกร่ง ลอยเข้าไปนั่งขัดสมาธิ อยู่กลางหน้าผากนนท์
" เสร็จแล้ว ท่านพี่ยินดีด้วย ท่านฝึกกายจิตสำเร็จในครั้งแรกเลย " หลันอิงเย่ดีใจกับนนท์ นนท์มองแล้วยิ้มตอบ
" ท่านพี่ท่านลองใช้งานกายจิต " หลันอิงเย่บอกนนท์
นนท์เริ่มใช้งานกายจิตโดยการแผ่พลังิญญาของกายจิต
" อืม ข้าััสิ่งต่างๆได้ในระยะห้าลี้ และยังได้ยินไกลถึงห้าลี้ " นนท์พึมพำ
" ข้าอิจฉาท่านพี่ยิ่งนัก ฝึกกายจิตครั้งแรกก็สำเร็จเลย " หลันอิงเย่กล่าวอย่างหม่นหมอง
" ฝึกกายจิตนี้สำหรับข้าง่ายยิ่งนัก " นนท์กล่าว
" ง่ายสำหรับท่านน่ะสิ " หลันอิงเย่ค้อน
" ไม่ใช่ครั้งเดียวก็ได้แล้วหรือ " นนท์ถาม
" ไม่ ข้าสร้างกายจิตสี่ครั้งจึงสำเร็จ คนที่สร้างกายจิตครั้งแรกสำเร็จ อาจารย์ของข้าบอกว่า มีน้อยมากหรืออาจไม่มีเลย ข้าโชคดีที่อาจารย์เตรียมทรัพยากรให้ข้า หาไม่แล้วข้าคงฝึกไม่สำเร็จ " นนท์พยักหน้า
" ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ไม่สร้างกายจิตกัน " หลันอิงเย่กล่าวต่อ
" เพราะเหตุใด " นนท์ถาม
" เพราะว่าฝึกยาก ทั้งทรัพยากรที่ใช้ฝึกยังหายากและราคาแพง ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่จึงไม่ฝึกกัน " นนท์พยักหน้า
" ท่านพี่ น้ำจากน้ำพุิญญาใช้บำรุงกายจิต มีทั้งโอสถ สมุนไพรต่างๆ แม้กระทั่งสมบัติวิเศษ " นนท์พยักหน้า
" เย่เอ๋อร์เพื่อเป็การขอบคุณเ้า ข้าจะกินเ้าเป็การตอบแทน " ยิ้มอย่างชั่วร้าย
ว่าแล้วนนท์ก็เปิดศึกกับหลันอิงเย่อีกรอบ " เย่เอ๋อร์เ้าทำให้ข้าบ้าง "
" ข้าต้องทำเช่นไร " เสียงอ่อนหวานของเย่เอ๋อร์ พลันทำให้กายจิตของนนท์สะท้าน
" ใช้ปากของเ้ากับัน้อยของข้า " นนท์เอ่ย
" ข้าทำไม่เป็ " หลันอิงเย่ขยับกายมายังัย้อย
" ข้าจะสอนเ้าเอง " นนท์ยกยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
เย่เอ๋อร์เอื้อมมือไปจับัน้อยของนนท์ " มันใหญ่มาก แล้วก็ยาวด้วย " เสียงอันแ่เบาของเย่เอ๋อร์
นนท์เริ่มบอกวิธีทำรักด้วยปาก หลันอิงเย่ทำตามถึงแม้ว่าจะตะกุกตะกักบ้าง แต่นนท์ก็พีงพอใจไม่น้อย
" อือห๋ " เสียงครางทุ้มต่ำของนนท์ดังขึ้น พร้อมกับปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์เข้าปากของหลันอิงเย่ มวลน้ำวิสุทธิ์หลั่งไหลลงในลำคอทะลักทะล้นออกจากปากของหลันอิงเย่
" กลืนให้หมดอย่าทิ้ง " นนท์บอก หลันอิงเย่กลืนน้ำวิสุทธิ์ของนนท์จนหมด
ฉับพลันน้ำวิสุทธิ์แปรเปลี่ยนกลับกลายคล้ายโอสถบำรุงกายจิตชั้นเลิศ
" ท่านพี่ น้ำวิสุทธิ์ของท่านช่างล้ำค่ายิ่งนัก เป็เหมือนโอสถบำรุงกายจิตชั้นเลิศ และยังหอมหวานอีกด้วย " หลันอิงเย่บอกกับนนท์
" เหตุใดจึงเป็เช่นนี้ " นนท์สงสัย
" ท่านต้องให้ข้ากินน้ำวิสุทธิ์ของท่านทุกวันนะ " เสียงออดอ้อนอ่อนหวานของหลันอิงเย่ดังขึ้น นนท์ยกยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
แล้วเปิดศึกกับหลันอิงเย่อย่างเร่าร้อนอีกหลายต่อหลายครั้ง
242
