ไอริสเดินผ่านประตูเหล็กกล้าเข้ามาในเมืองกราเวียด้วยท่าทางระแวดระวัง มือของเธอกุมด้ามคทาสั้นไว้แน่น แม้จะรู้ดีว่าในสนามพลังงานประหลาดของเมืองนี้ มันแทบจะกลายเป็เพียงไม้เท้าธรรมดา
แต่สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ กลับไม่ใช่ภาพเมืองซากปรักหักพังอย่างที่เธอจินตนาการ
"ยินดีต้อนรับสู่ 'กราเวีย อินดัสเทรียล โซน' ครับคุณผู้หญิง" เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กชายวัย 11 ขวบดังขึ้น เอลริคะโลงจากกองฟางในชุดช่างที่มีคราบจาระบีเปื้อนแก้ม เขาพยายามทำท่าโค้งคำนับแบบขุนนางที่ดูกวนประสาทมากกว่าสุภาพ
"นี่มัน... อะไรกัน?" ไอริสพึมพำ ดวงตาสีฟ้าของเธอเบิกกว้างเมื่อเห็น "โคมไฟแก้ว" ที่ส่องแสงสว่างจ้าไปทั่วถนนโดยไม่มีเปลวไฟหรือกลิ่นน้ำมัน "เ้าใช้เวทย์แสงสว่างนับร้อยจุดพร้อมกันได้ยังไง? มานาที่ปั่นป่วนขนาดนี้ไม่มีทางควบคุมได้!"
"อ๋อ นั่นเรียกว่า 'หลอดไฟฟิลาเมนต์' ครับ" เอลริคเดินเอามือประสานท้ายทอยพลางเดินนำหน้า "ผมแค่เปลี่ยนแรงสั่นะเืของมานาที่ปั่นป่วน ให้กลายเป็กระแสไฟฟ้า แล้วส่งผ่านลวดทังสเตนจนมันร้อนจัดและเรืองแสง... ฟิสิกส์มัธยมต้นน่ะครับ ไม่ใช่ปาฏิหาริย์อะไร"
ไอริสกัดฟันกรอด เธอไม่เข้าใจคำว่า 'ฟิสิกส์' หรือ 'มัธยมต้น' แต่ความรู้สึกพ่ายแพ้ทางสติปัญญากำลังทำให้เธอหน้าแดง "เ้าเด็กแก่แดด! เ้ากล้าเรียกพลังศักดิ์สิทธิ์ว่าความร้อนงั้นเหรอ?"
"ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ มันก็แค่พลังงานครับ" เอลริคหยุดเดินหน้า "ตู้กดน้ำอัตโนมัติ" ที่เขาเพิ่งประกอบเสร็จ "หิวน้ำไหม? ผมเลี้ยง... น้ำกลั่นระบบ RO (Reverse Osmosis) สะอาดกว่าน้ำในวังหลวงของเ้าหญิงแน่นอน"
เอลริคหยอดเหรียญเหล็กที่เขาปั๊มเองลงไปในเครื่อง เสียงกลไกฟันเฟืองทำงานดัง แกร็กๆ ก่อนที่น้ำใสแจ๋วจะไหลลงสู่แก้วโลหะ
ไอริสรับแก้วน้ำมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ เมื่อเธอลองจิบ ความเย็นและรสชาติที่บริสุทธิ์อย่างไม่เคยััมาก่อนทำให้เธอชะงัก "นี่มัน... เย็น? เ้าแช่แข็งมันด้วยเวทมนตร์น้ำแข็งเหรอ?"
"ระบบทำความเย็นแบบคอมเพรสเซอร์ครับ" เอลริคยืดอกอย่างภูมิใจ "ในเมืองที่เวทมนตร์ใช้ไม่ได้ ผมคือพระเ้า... เอ่อ หมายถึง ผมคือวิศวกรน่ะ"
จุดเริ่มต้นของรอยร้าวและการลอบสังหาร
ในขณะที่ไอริสกำลังถูก "ล้างสมอง" ด้วยความล้ำสมัยของเทคโนโลยี กองทัพของเธอที่รออยู่ข้างนอกกลับเริ่มไม่พอใจ ขุนนางเฒ่า 'บารอนมอร์แกน' มือขวาของไอริสที่มีแผนลับกับอาณาจักรเซเลสเทีย (บ้านเกิดของเอลริค) เริ่มขยับตัว
มอร์แกนแอบส่งสาส์นลับผ่าน "นกสื่อสารเวทมนตร์" ที่ถูกเสริมพลังเป็พิเศษให้ทะลุผ่านคลื่นรบกวนของกราเวียได้
"เป้าหมายยังมีชีวิตอยู่... เ้าชายลำดับที่ 4 ของเซเลสเทีย กำลังสร้างกองทัพปิศาจไร้เวทมนตร์ที่เมืองกราเวีย ส่งหน่วยสังหารมาเดี๋ยวนี้"
ในเงามืดของตรอกแคบๆ เอลริคสังเกตเห็นประกายไฟสีม่วงประหลาดบนท้องฟ้า เซนเซอร์ตรวจจับคลื่นมานาที่เขาฝังไว้รอบเมืองส่งเสียงเตือนเบาๆ ในกระเป๋ากางเกง
"แย่ละ..." เอลริคพึมพำ สีหน้ากวนๆ หายไปทันที " firewall ของผมโดนเจาะซะแล้ว"
เขาหันไปมองไอริสที่กำลังตื่นเต้นกับ "พัดลมไฟฟ้า" ตัวแรกของโลก
"นี่ เ้าหญิง..." เอลริคเรียกเสียงเครียด "ถ้าผมบอกว่าคืนนี้จะมีคนมาฆ่าผม และอาจจะรวมถึงเธอด้วย... เธอยังจะอยากนอนเตียงฟางที่นี่ไหม?"
ไอริสชะงักหันมามองเด็กชายวัย 11 ขวบ "ใครจะกล้า? ข้าคือเ้าหญิงแห่งรูนการ์ด!"
"พวกขุนนางที่หิวกระหายอำนาจไงล่ะ" เอลริคแสยะยิ้มพลางหยิบ 'ปืนพกแรงดันมานา' รุ่นทดลองออกมาจากเอว "เตรียมตัวให้ดีนะไอริส... าการเมืองที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว และคราวนี้ผมจะไม่ใจดีแค่ใช้ไฟฟ้าช็อตหมาป่าแน่ๆ"
2K
