"ทางออก!!"หลังจากเดินทางมาในเขาวงกตแห่งนี้มาเป็นเวลาสักพักใหญ่ วาสก็เห็นว่าทางเดินภายในเขาวงกตที่แสนปวดหัวนี้กำลังจะสิ้นสุดลงทำให้วาสอุทานลั่นอย่างลืมตัว
หลังจากทนอุดอู้อยู่ในเขาวงกตบ้านี้มาตั้งนานในที่สุดเขาก็จะได้ออกไปเสียที
ชายหนุ่มดีดร่างผึงจากแพซากทัพของเขามาเดินด้วยขาตัวเอง
วาสสับขาฉับๆอย่างรวดเร็วจากเดินจนกลายเป็นเกือบวิ่ง แต่ก่อนจะออกไปนั้นวาสก็นึกขึ้นได้ว่า
'อาจจะมีกับดักหรือก็อบลินอยู่ข้างนอกนั่นก็ได้'ชายหนุ่มเปลี่ยนจากเดินกึ่งวิ่งมาเป็นเดินช้าๆ ก่อนจะกลายเป็นเดินย่องเบาเก็บเสียงในที่สุด เขาสั่งให้ซากทัพมาเดินล้อมหน้าล้อมหลังเขาอีกครั้งเพื่อป้องกันตัว
ชายหนุ่มเดินมาหยุดที่หน้าประตูหินสีขาว เขาสูดหายใจเข้าเต็มปอดพร้อมกุมดาบสองเล่มในมือทั้งสองข้างแน่นแล้วสั่งซากทัพก็อบลินที่อยู่หน้าสุดให้เปิดประตูออก!
เมื่อบานพับถูกเปิดออกก็มีแสงสว่างจ้าส่องออกมาจากภายในจนวาสต้องยกมือขึ้นบังตา ก่อนที่หูของเขาจะได้ยินเสียงบางอย่างที่ดีดผึงและพุ่งตัดอากาศมุ่งหน้ามายังตำแหน่งที่เขาอยู่
วาสถอยฉากหลบสิ่งนั้นก่อนที่เขาจะเห็นว่ามันคือลูกธนูดอกหนึ่งที่ถูกยิงมาหาเขา
สายตาหันขวับไปมองยังตัวการที่ยิงลูกธนูใส่เขา
สิ่งที่อยู่หลังประตูคือห้องโถงกว้างขวางหรูหราที่มีแสงสว่างทำให้มองเห็นทั่วทั้งห้องราวกับติดตั้งหลอดไฟอยู่ บนพื้นถูกประดับด้วยพรมสีขาวสะอาดขนาดใหญ่ กำแพงทั้ง4ด้านเต็มไปด้วยภาพวาดฝาผนังที่แน่นขนัดจนเต็มกำแพง ภายในนั้นเต็มไปด้วยเครื่องใช้ เครื่องประดับ อาวุธชุดเกราะที่ดูเหมือนจะเป็นของระดับสูงและสิ่งของที่ดูมีมูลค่าสะท้อนแสงแวววาวสะท้อนแสงกองอยู่มากมาย
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเขา ณ ตอนนี้ก็คือจำนวนก็อบลินนับร้อยตัวที่กำลังขนย้ายสมบัติต่างๆภายในห้องโถงบรรจุลงหีบของพวกมัน ถึงแม้เขาจะเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัวแต่ก็ยังมีก็อบลินบางตัวสังเกตเห็นเขา มันจึงยกธนูในมือและยิงมาที่วาสอย่างรวดเร็วก่อนที่จะร้องบอกสหายของมัน
"รีบเข้าไปข้างใน แล้วฆ่าพวกมันซะ!!"วาสตะคอกสั่งดังลั่น แล้วออกวิ่งเข้าไปสุดตัว
กี้ๆๆๆ!
ก็อบลินต่างพูดคุยตะโกนโหวกเหวกบางอย่างด้วยภาษาของมันยาวเหยียด ก่อนที่พวกมันจะพากันละจากหน้าที่ที่กำลังทำอยู่แล้วหันมาหยิบอาวุธเตรียมตัวต่อสู้
ก็อบลินจำนวนหนึ่งยกธนูขึ้นเล็งจะปล่อยลูกธนูที่พาดอยู่พุ่งฉิวไปหาเหล่าซากทัพของวาสที่กำลังวิ่งตรงมาหาพวกมัน
ลูกธนูจำนวนมากถูกยิ่งต่อเนื่องราวกับห่าฝน จนทำให้วาสสูญเสียซากทัพที่มีไปไม่น้อย
"บัดซบ!"วาสสบถดังลั่นด้วยขนาดห้องโถงที่ใหญ่พอสมควรทำให้กว่าที่ซากทัพจะวิ่งไปถึงพวกก็อบลินที่ยืนกระจายกันอยู่ก็คงจะเสียเวลานานไปพอสมควร และกว่าที่จะเข้าถึงตัวพวกก็อบลินได้พวกมันก็คงโดนทำลายไปไม่น้อยแล้ว
วาสเร่งความเร็วขึ้นอีกระดับ ระยะห่างระหว่างเขาและพวกก็อบลินย่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก็อบลินที่ถือธนูอยู่หันธนูมาเล็งที่วาสก่อนจะยิงลูกธนูใส่ชายหนุ่มอย่างพร้อมเพรียง
วาสเก็บดาบเล่มหนึ่งเข้าไปในถุงมิติและหยิบโล่ขนาดใหญ่ขึ้นมาแทน เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นถี่รัว
จากการที่ต้องคอยแบกโล่เพื่อป้องกันลูกธนูทำให้ความเร็วของวาสตกลงไปมาก แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยดึงความสนใจจากก็อบลินธนูได้มาก จนทำให้ซากทัพมีโอกาสเคลื่อนที่มาใกล้พวกก็อบลินมากขึ้น
ก็อบลินธนูเริ่มที่จะลนลานเพราะพวกมันไม่รู้ว่าจะจัดการกับใครก่อนดี สุดท้ายพวกมันจึงเลือกหันกลับไปยิงโจมตีเหล่าซากทัพดังเดิมแล้วให้ก็อบลินที่ถืออาวุธระยะประชิดเข้าไปจัดการวาส
พวกก็อบลินที่มีอาวุธระยะประชิดอยู่ในมือต่างพากันวิ่งเฮโลกันมาล้อมรอบชายหนุ่มที่เป็นเผ่าพันธุ์ศัตรูของพวกมันอย่างแน่นหนาและพากันชักอาวุธเข้าไปฟาดฟันใส่ชายหนุ่ม
ชายหนุ่มชาวมนุษย์ทิ้งโล่ที่อยู่ในมือและหยิบดาบอีกเล่มออกมาอีกครั้งและเข้าไปโรมรันกับก็อบลินที่ต้องการเข่นฆ่าเขาอย่างดุเดือด
ฝีมือของวาสนับว่าสูงล้ำกว่าก็อบลินที่กำลังต่อสู้กับเขามาก แม้พวกมันจะมีจำนวนที่มากกว่าแต่ก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาเท่าไหร่นัก
ชายหนุ่มโชว์ลวดลายฝีมืออย่างบ้าคลั่งทุกครั้งที่เขาวาดดาบไปที่ใดจะต้องมีก็อบลินเสียเลือดทุกครั้ง
เมื่อเขาฆ่าก็อบลินได้จำนวนหนึ่ง วาสก็มีวิญญาณทมิฬเพียงพอที่จะใช้สกิลซากทัพ
ชายหนุ่มฉีกยิ้มอย่างพอใจ เขาเร่งความเร็มในการเข่นฆ่าขึ้นอีกระดับ ทุกครั้งที่เขาฆ่าก็อบลิน5ตัวก็จะมีซากทัพเกิดขึ้นหนึ่งตัวเช่นกัน
เสียงก็อบลินร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดวงล้อมของพวกมันก็เริ่มที่จะคลายตัว
วาสเฝ้ารอจังหวะนี้มานาน ชายหนุ่มจัดการตีฝ่าวงล้อมไปที่จุดหนึ่งและปล่อยให้ซากทัพก็อบลินที่พึ่งถือกำเนิดขึ้นมารับมือกับพวกก็อบลินไป
'ต้องฆ่าพวกก็อบลินธนูก่อน'ชายหนุ่มคิดในใจ สองขาออกวิ่งสุดตัวมุ่งเป้าไปยังจุดที่ก็อบลินธนูกระจุกตัวกันอยู่ หากเขาสามารถจัดการพวกมันได้การต่อสู้ครั้งนี้ก็คงจะง่ายขึ้นมาก
กี้ๆๆ!
เหล่าก็อบลินธนูเมื่อเห็นวาสกำลังตีฝ่ามุ่งหน้ามาหาพวกมันก็ร้องขึ้นอย่างลนลานและรีบหันหลังวิ่งหนีไปจากเขา
"โธ่เว้ย พวกมันรู้ตัวแล้ว!"ชายหนุ่มสบถเบาๆอย่างหัวเสียแต่อย่างน้อยการวิ่งหนีไปของพวกมันก็มีข้อดีอยู่นั้นคือมีเวลาให้ซากทัพมุ่งหน้าตรงมาหาพวกก็อบลินจนในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็ได้ประจันหน้ากันจนทำให้การต่อสู้ดุเดือดขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง
สองมือวาสยังคงกวัดแกว่งฟันดาบไปรอบด้านอย่างหน้ามืดตามัว เลือดสีแดงคล้ำที่มาจากร่างของเขาและร่างของก็อบลินไหลชะโลมจนย้อมชุดของเขาให้เป็นสีแดง
ผ่านไปเพียงครู่เดียวทั้งสองฝ่ายก็เสียกองกำลังที่มีไปถึงครึ่งหนึ่ง แต่วาสกำลังได้เปรียบเพราะเขาสามารถสร้างซากทัพออกมาได้เรื่อยๆ
เหล่าก็อบลินต่างพากันหวาดกลัวจนขวัญผวาเมื่อเห็นร่างของสหายร่วมเผ่าพันธุ์ของพวกมันที่ตายไปแล้วฟื้นคืนชีพลุกขึ้นมาอีกครั้ง
แต่เปลี่ยนจากมิตรกลายเป็นศัตรู และเมื่อรูปร่างหน้าตาที่คล้ายกันต่างเพียงแค่ซากทัพก็อบลินจะมีดวงตาสีขาวทั้งดวง ทำให้พวกก็อบลินเผลอโจมตีเข้าใส่พวกเดียวกันอยู่บ่อยครั้ง จึงยิ่งทำให้สถานการณ์ของฝ่ายก็อบลินย่ำแย่ลงไปทุกขณะ
วาสยังคงวาดดาบไปทั่วทุกทิศทางอย่างบ้าคลั่งแต่อยู่ๆในหัวของเขาก็เกิดอาการเสียวแปล๊บขึ้น! ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบบางอย่างที่ลอบโจมตีเขาจากมุมอับสายตา
ฉัวะ!
วาสไม่สามารถหลบการโจมตีนั้นได้หมด คมมีดที่ลอบโจมตีเขาตัดผ่านชุดเกราะที่ชายหนุ่มสวมอยู่และเฉือนเนื้อเขาเข้าไปส่วนหนึ่ง
วาสก้มลงมองดูที่แผลของเขาก่อนจะเบือนหน้าหันไปมองเจ้าของคมมีดที่สามารถฝากรอยแผลไว้บนร่างเขาได้
เจ้าของคมมีดคือก็อบลินที่มีรูปร่างแคระแกร็น มันสวมใส่ชุดคลุมสีดำที่ปกปิดทั้งร่างกายมีเพียงมือข้างหนึ่งที่ควงมีดสั้นสะบัดไปมา
"เคี้ยกๆๆ"ก็อบลินในชุดคลุมหัวเราะเสียงแหลมเล็ก ก่อนที่มันจะผิวปากเสียงดังเรียกสหายของมันที่มีลักษณะเหมือนกันราวกับถอดแบบมายืนเคียงข้างกันอีก2ตัว
"ดูเหมือนเจ้าพวกนี้จะอันตรายพอสมควร"วาสเอ่ยเบาๆก่อนที่เขาจะหยุดชะงัก ชายหนุ่มรู้สึกบาดแผลที่โดนคนมีดเมื่อครู่กำลังรู้สึกชาหนึบแปลกๆ
ยาพิษ!
'มีดของพวกมันเคลือบยาพิษไว้งั้นหรอ!'คิ้วของวาสเริ่มขมวดเข้าหากันจากที่เขาลองคาดเดาดูพิษนี้ต้องออกฤทธิ์ที่ทำให้ร่างกายเกิดอาการอัมพาตชั่วขณะ
และการคาดเดาของวาสก็ถูกต้องพิษที่พวกก็อบลินใช้นั้นสกัดมาจากพืชชนิดหนึ่งที่มีความสามารถในการดักจับแมลงโดยใช้เข็มที่มีพิษอัมพาตที่ออกฤทธิ์เพียงชั่วคราวในการจู่โจม และพิษของมันเพียงหยดเดียวก็สามารถทำให้มนุษย์ที่โตเต็มวัยขยับกายไม่ได้ร่วมชั่วโมงเลยทีเดียว
ก็อบลินในชุดคลุมสีดำทั้ง 3 ตัวรู้แล้วว่ายาพิษกำลังออกฤทธิ์ในร่างของวาส พวกมันต่างพากันร้องเสียงแหลมกระจายตัวล้อมรอบวาสเป็นรูปสามเหลี่ยม
"กี้!"ก็อบลินในชุดคลุมสีดำตัวหนึ่งร้องส่งสัญญาณ ก่อนที่พวกมันจะพากันพุ่งเข้าโจมตีวาสอย่างพร้อมเพรียง
ชายหนุ่มแค่นเสียงหากเทียบพิษที่พวกมันใช้กับพิษที่เขาเจอในป่าหมื่นพิษถือได้ว่าพิษพวกมันกลายเป็นของเด็กเล่นไปเลย
พวกมันอาจจะคิดว่าร่างกายของเขาในตอนนี้กำลังชาจนเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่หารู้ไม่จากการที่วาสอาศัยอยู่ในป่าหมื่นพิษมานานทำให้เขามีภูมิคุ้มกันเกี่ยวกับพิษชนิดต่างๆที่สูงกว่าคนปกติทั่วไป
และยิ่งเขามีค่าสถานะลดความเสียหายก็ยิงทำให้พิษสงของมันลดลงไปอีก ดังนั้นพิษของก็อบลินในชุดคลุมสีดำจึงทำให้วาสรู้สึกชาๆเล็กน้อยทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวกนิดหน่อยเท่านั้น
ชายหนุ่มกำดาบในมือแน่นรอจังวะที่พวกมันเข้ามาใกล้เขาพอสมควรก็ถีบตัวพุ่งสวนการโจมตีไปยังก็อบลินในชุดคลุมสีดำตัวหนึ่ง
ก็อบลินในชุดคลุมสีดำที่เป็นเป้าหมายของวาสเบิกตากว้าง มันไม่คิดว่าชายหนุ่มชาวมนุษย์ตรงหน้าจะสามารถขยับกายโจมตีสวนกลับมันได้
วาสแทงดาบทะลุเข้าที่กลางอกของมันอย่างแม่นยำ ก็อบลินในชุดคลุมสีดำลมหายใจขาดห้วงสิ้นลมค้างอยู่บนคมดาบของวาส
"กี้!"
ก็อบลินในชุดคลุมสีดำอีกสองตัวกรีดร้องอย่างโกรธแค้น พวกมันอาศัยจังหวะที่วาสกำลังฆ่าพวกพ้องของมันลอบโจมตีไปที่ด้านหลังของเขา
ขณะที่พวกมันกำลังอยู่ใกล้เขาแค่เอื้อม ชายหนุ่มฉีกยิ้มเย็นชาและใช้สกิลหนึ่งขึ้นมา
สกิล ช่องว่างมิติ!
วังวนสีฟ้าโผล่ขึ้นมาขวางทางระหว่างก็อบลินในชุดคลุมสีดำทั้งสองตัวกับวาสไว้ ชายหนุ่มเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกว่า
"ฆ่าพวกมันซะ!"
ฟ่อ!
หัวทั้งสองของอสรพิษสองหัวกลายพันธุ์ตัวหนึ่งโผล่พรวดออกมาจากวังวนสีฟ้าฉกเข้าไปที่ลำคอของก็อบลินในชุดคลุมสีดำทั้งสองตัวอย่างแม่นยำ
ก็อบลินในชุดคลุมสีดำทั้งสองกรีดร้องโหยหวนดังลั่น ก่อนที่พวกมันจะดิ้นทุรนทุรายจากพิษของอสรพิษสองหัวกลายพันธุ์
ชายหนุ่มโบกมือไล่อสรพิษสองหัวกลายพันธุ์ให้กลับเข้าไปในวังวนและจัดการปลิดชีพก็อบลินในชุดคลุมสีดำทั้งสองตัว