ฉันไม่อยากเป็นตัวร้ายจริงๆ

แผนการ
เวลาผ่านไปสักพัก หลังการจากไปของเย่กู่เฉิน ในตอนนี้ถังหนี่นั่งปลอบลูกสาวของเธออยู่ข้างเตียง
“อย่าเสียใจไปเลยม่านหยา คนรักในชาติที่แล้วของลูก เขาทำดีที่สุดแล้ว เขาก็บอกลูกอยู่ไม่ใช่เหรอว่าให้เริ่มต้นชีวิตใม่น่ะ”
จากถ้อยคำพูดนี้ของเธอ ชัดเจนว่าถังม่านหยาเล่าให้เธอฟังทั้งหมด เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้โรแมนติกอย่างมาก
คิดไม่ถึงว่าลูกสาวของเธอจะเป็นคนมีบุญวาสนามาก คนรักเก่าในชาติที่แล้วตามหาเธอมานาน พร้อมทั้งมอบแสงสว่างให้ รวมถึงจี้หยก
เธอได้ลองดูจี้หยกแล้ว พบว่ามันไม่ธรรมดาเลย มันให้ความรู้สึกที่สบายเป็นอย่างมากเวลาที่สัมผัสไปที่ตัวจี้หยก
‘น่าเสียดาย’ เธออดไม่ได้ที่จะเสียดาย หากได้คนแบบนี้มาเป็นลูกเขย ไม่รู้ว่าจะประเสริฐมากถึงเพียงไหน
ถังม่านหยาในตอนนี้หยุดร้องไห้แล้ว แต่ขอบตาของเธอบวมแดงมาก เห็นได้ชัดเลยว่าเธอร้องไห้มากเกินไป เธอพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรออกมา
แต่จากสีหน้าที่เศร้าอาดรู เป็นที่แน่ชัดว่าเธอยังลืมเรื่องของเย่กู่เฉินไม่ได้
ภาพที่เขาปรากฏตัว รอยยิ้มอันอ่อนโยน จูบอันแสนดูดดื่มและอบอุ่น รวมไปถึงภาพที่ร่างของเขาสลายหายไปต่อหน้าเธอ ยังคงตราตรึงอยู่ภายในใจของเธอ
คาดว่าต่อจากนี้ เงาร่างของเขาคงจะอยู่ภายในใจของเธอไปตลอดชีวิต ถึงอยากจะลบก็คงไม่อาจลบออกได้
ถังหนี่ถอนหายใจออกมา ไม่ได้รบกวนการพักผ่อนของลูกสาวอีก เธอออกจากห้องไป พร้อมกับปิดประตูลงอย่างเงียบๆ
“ฉันยังไม่รู้แม้แต่ชื่อของคุณเลย...” ถังม่านหยาพึมพำ และในวินาทีที่เธอพึมพำนี้เอง จี้หยกก็เรืองแสง พร้อมกับฉายภาพบางอย่างออกมา เป็นภาพโฮโลแกรมที่เคลื่อนไหว
ถังม่านหยามองดูด้วยความประหลาดใจ ในภาพ ชายหนุ่มคนหนึ่งและหญิงสาวคนหนึ่งครองรักกันอย่างมีความสุข
แต่ความสุขคงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อเกิดสงครามขึ้น หญิงสาวถูกฆ่าตาย เธอตายในอ้อมกอดของชายหนุ่ม
เขากอดร่างที่เย็นเฉียบของเธอไว้ น้ำตาสีเลือดไหลออกมาไม่ขาดสาย เขาสาบานว่าจะทำลายสวรรค์ ที่พรากเธอไปจากเขา!
หลังฝังศพเธอไว้ที่หน้าผา เขาก็จับกระบี่ เข่นฆ่าไปทั่วโลก ปราบปรามจนไร้ผู้ต่อกร โลกสงบสุข ไร้ซึ่งสงคราม เพราะเขา
จากนั้นเขาย่างเท้าขึ้นสวรรค์ เข่นฆ่าสังหารเทพมากมาย สุดท้ายก็ทำลายสวรรค์ทิ้ง!
นับแต่นั้น สวรรค์ก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป รวมไปถึงเหล่าทวยเทพ!
บนจุดสิ้นสุดของสวรรค์ ชายหนุ่มยืนอย่างโดดเด่น เขายิ้มอย่างขมขื่นออกมา “ไม่ว่าจะใช้เวลานานมากแค่ไหน ข้าจะตามหาเจ้าไปทุกชาติภพ!”
นี่คือคำพูดสุดท้ายของชายหนุ่ม ก่อนที่ภาพจะถูกตัดมายังที่หลุมฝังศพของหญิงสาว
เหมือนว่าผ่านเวลามาหลายปี มีหลุมศพหนึ่งอยู่ข้างๆ หลุมศพของเธอ บนป้ายหลุมศพมีตัวอักษรสลักอยู่
“ข้าเย่กู่เฉินตลอดชีวิตมีรักเดียว ชีวิตข้าไม่เคยต้องการอะไร ขอแค่เพียงมีนางอยู่ข้างๆ ชีวิตของข้าก็ช่างสว่างไสว แต่สวรรค์บังอาจพรากนางไป ข้าจึงจำใจจับจับกระบี่ ย่างเท้าขึ้นสวรรค์เพื่อทำลายทุกสิ่ง วาระสุดท้ายของข้าหลับไหลอยู่ที่นี่ ข้างๆ เจ้าผู้เป็นที่รักของข้าม่านหยา...”
ภาพตัดจบแต่เพียงเท่านี้ ถังม่านหยาน้ำตาไหลออกมาไม่ขาดสาย ชายหนุ่มในภาพก็คือคนรักในชาติก่อนของเธอ ส่วนหญิงสาว แน่นอนว่าเป็นเธอเอง
เธอนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำเพื่อเธอมากขนาดนี้!
เรื่องราวที่ถูกฉายภาพจี้หยกต้องเป็นความทรงจำในชาติก่อนของเขาและเธออย่างแน่นอน!
“ทำไม...ทำไมคุณถึงรักฉันมากขนาดนั้น...” ถังม่านหยาสะอื้น เธอพบเห็นความยากลำบากของเขา เกือบตายก็หลายครั้ง แต่เขาไม่เคยยอมแพ้ ยังคงทำตามคำสาบานในตอนที่กอดร่างที่เย็นเฉียบของเธอเอาไว้
เธอไม่เข้าใจเลย แต่สิ่งที่เขาทำเพื่อเธอ มันแน่นอนว่าทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวด เจ็บปวดจากการที่เธอไม่อาจได้พบเขาอีกแล้ว เขาจากไปแล้ว ทั้งยังจากไปตลอดกาล!
“เย่กู่เฉิน...” เธอพึมพำชื่อของเขาซ้ำไปซ้ำมา ราวกับจะสลักลงไปในจิตวิญญาณ ชนิดที่ว่าถึงตายก็ไม่มีทางลืมเลือน
เย่กู่เฉินแน่นอนว่าไม่ได้เป็นคนสร้างภาพโฮโลแกรมพวกนี้ขึ้นมา แต่มันเป็นระบบสุนัขที่เป็นผู้สร้าง ระบบสุนัขเวลานี้กำลังลอบหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นแผนการของมัน ที่จะสร้างความยุ่งยากให้กับชีวิตของเย่กู่เฉิน ให้สาสมกับที่เขาสาปแช่งมัน จนทำให้การดูตัวของมันล้มเหลว
เรื่องนี้ทำให้มันโกรธแค้นยิ่งกว่าอะไรดี เพราะว่ามันไม่อยากที่จะใช้ชีวิตแบบหมาตัวเดียวไปตลอดชีวิต มันอยากมีครอบครัว
แต่ด้วยหน้าตาที่ไม่ค่อยดีนัก สาวๆ ระบบสวยๆ ต่างปฏิเสธมันนับไม่ถ้วน บอกตามตรงว่า เรื่องนี้ทำให้มันอยากร้องไห้ แต่ไร้น้ำตา
ถังม่านหยาร้องไห้เป็นเวลานานกว่าที่จะสงบลง หลังจากนั้นเธอก็ลุกไปหยิบโทรศัพท์ของเธอมา เธอต้องการค้นหาเกี่ยวกับเย่กู่เฉิน
แม้ว่าเธอไม่รู้ว่าในอินเตอร์เน็ต จะมีเรื่องเกี่ยวกับเขาหรือไม่ แต่เธอก็ยังอยากที่จะค้นดู ไม่แน่ว่าเธออาจจะได้พบอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเขาก็เป็นไปได้
หลังค้นหาคำว่า ‘เย่กู่เฉิน’ ไป ทันใดนั้น ภาพชายหนุ่มอายุสิบแปดหลายภาพก็ปรากฏ มีหัวข้อว่า นายน้อยคนโตผู้เย่อหยิ่งของตระกูลเย่ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของปักกิ่ง
เย่กู่เฉิน!
ดวงตาคู่สวยของถังม่านหยาเบิกกว้างขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมกันนั้น ร่างกายก็ค่อยๆ สั่นสะท้าน แม้ว่าจะดูเด็กลงหลายปี แต่ใบหน้านี้เป็นใบหน้าเดียวกันกับคนรักในชาติก่อนของเธออย่างแน่นอน
“เป็นเขา!” หัวใจที่เคยเจ็บปวดของถังม่านหยาเริ่มเบ่งบานด้วยความสุข ด้วยความที่เขามีชื่อเดียวกัน ทั้งยังใบหน้าเดียวกัน เขาต้องเป็นคนรักในชาติก่อนของเธอกลับชาติมาเกิดอย่างแน่นอน!
นี่ก็คือความคิดของถังม่านหยาในเวลานี้ จี้หยกสีฟ้าพลันเปล่งแสง มีข้อความปรากฏขึ้นมา
“ก่อนข้าตาย ข้าแบ่งจิตวิญญาณออกเป็นสอง จิตวิญญาณส่วนแรกออกค้นหานางไปทุกชาติพบ จิตวิญญาณส่วนที่สองได้ไปเกิดใหม่ เผื่ออาจจะได้พานพบเจอกับนางอีกในที่ไหนสักแห่ง!”
ถังม่านหยามีความสุขมากในเวลานี้ มันเป็นอย่างที่เธอคิด เขาได้มาเกิดใหม่จริง ถ้าอย่างนั้นการได้พบกับเขาอีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาอยู่ใกล้เธอมาก คฤหาสน์ของตระกูลเธออยู่ไม่ไกลจากคฤหาสน์ตระกูลเย่มากนัก และตระกูลของเขาก็เป็นตระกูลใหญ่เช่นเดียวกัน
เธอเชื่อว่าตระกูลของเธอจะไม่คัดค้านอย่างแน่นอน การแต่งงานกันของคนในตระกูลใหญ่ มีแต่เป็นประโยชน์ไม่มีผลเสีย
แต่ส่วนมากคนในตระกูลใหญ่จะมักไม่แต่งงานกัน เพราะแต่วละคนต่างก็ถือว่าตัวเองเป็นคนในตระกูลใหญ่ ไม่จำเป็นที่จะต้องไปง้อให้อีกตระกูลมาแต่งงานด้วย
จบบทที่ 24

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 24 : แผนการ

นิยายแนะนำ

ฉันไม่อยากเป็นตัวร้ายจริงๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 24 : แผนการ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้