ย้อนเวลาไปเป็นนางร้ายปลายแถว ยุค70

หลี่ปิงปิงสาวสวยจากปี 2025 พึ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง

 เธอเป็๲เด็กกำพร้าเธอทำงานพาร์ทไทม์ตอนเลิกเรียนส่งตัวเองเรียนจนจบ

 เธอแทบจะไม่มีเพื่อนเลยเพราะเธอวันๆต้องทำงานและเรียนหนักมากเพื่อที่จะได้ทุนการศึกษา

เธอเพิ่งเริ่มทำงานที่บริษัทได้แค่หนึ่งเดือน อยู่ดีๆวันนึงก็ฝันประหลาดฝันว่ามียายคนหนึ่งเดินเอาสร้อยที่มีจี้หยกมาห้อยคอให้แล้วบอกว่า

 “อยากเอาอะไรไปด้วยก็เก็บเข้าไปในนี้นะ เหลือเวลาแค่ 3 วันเท่านั้นรีบๆ เข้าละ” ในความฝันหลี่ปิงปิงได้แต่ยืนงง 

“ไปไหนคะ หนูกำลังจะไปไหน” ยายคนนั้นยิ้มให้ก่อนจะพูดว่า

 “ย้อนกลับไปในที่ๆควรไป ที่ๆเป็๲ของหนูและอย่าบอกใครเ๱ื่๵๹มิตินะไม่อย่างนั้นมันจะหายไปไม่ว่าใครก็ตาม” 

เธอกำลังจะอ้าปากถามต่อแต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกซะก่อน

“อะไรเนี่ยฝันไปเองหรอ” 

ปิงปิงหันไปปิดนาฬิกาปลุกที่เรียกให้ตื่นจากฝัน แล้วลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน

 แต่พออาบน้ำเสร็จกำลังจะแต่งตัวก็ต้อง๻๠ใ๽เพราะเธอเห็นจี้หยกที่อยู่ในฝันห้อยอยู่ที่คอ

“อะไรเนี่ย มาได้ยังไง!” ปิงปิงพยายามนึกถึงความเป็๞ไปได้ว่าทำไมสร้อยนี้จึงมาอยู่ที่คอของเธอ

 แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกเพราะเธอไม่เคยมีสร้อยหรือรับสร้อยเป็๞ของขวัญจากใครเลย

และเธอไม่ค่อยคบเพื่อน มีแค่เพื่อนที่ไม่ค่อยสนิทไม่กี่คนเพราะวันๆเธออยู่แต่กับหนังสือ

 สุดท้ายเธอต้องย้อนนึกไปถึงความฝันเมื่อคืนว่ายายคนนั้นบอกอะไรกับเธอบ้าง

“เก็บอะไรก็ได้งั้นหรอ มันจะเหมือนกับนิยายที่เคยอ่านไหมนะ” ถึงจะยังงงอยู่แต่เธอก็ยังอยากลอง

 เธอมองไปที่ลิปสติกในมือและคิดว่าอยากเอาเข้าไป มันก็หายไปทันที และพอเธอนึกถึงลิปสติกแล้วอยากเอาออกมาใช้มันก็มาอยู่ในมือเธอทันที

“นี่ฉันจะตายในอีกสามวันจริงๆหรอเนี่ย” ถึงเธอจะไม่ได้เชื่อสนิทใจแต่เธอก็ยังโทรไปลางานอยู่ดี 

ถึงจะเสี่ยงโดนด่าเพราะยังเป็๞เด็กใหม่อยู่และมาลางานสามวันติดแต่ก็ยังดีกว่าลาออกเพราะที่นี่ถือว่าเงินเดือนดี

เธอนั่งคิดว่าจะเอายังไงดีอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วก็คิดว่าเอาอะไรไปได้บ้าง

 พื้นที่เก็บของมันใหญ่หรือเล็กเท่าไหร่ พอสิ้นความคิดอยู่ดีดีเธอก็เห็นห้องโล่งกว้างสีขาวขนาดใหญ่มาก

เธอเริ่มเขียนรายการที่ต้องซื้อพร้อมกับคำนวณเงินที่มีอยู่ในมือ ตอนนี้เธอมีเงินแค่ 34,000 หยวน นี่คือเงินเก็บทั้งหมดและรวมทั้งเงินเดือนที่พึ่งออก

เธอไม่รู้ว่ามิติที่เธอมีอยู่มันสามารถถนอมอาหารหยุดเวลาและอุณหภูมิได้หรือเปล่า เธอเดินไปหยิบแก้วน้ำกดน้ำร้อนแล้ววางไว้ในมิติ

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งของออนไลน์ เธอไม่รู้ว่าต้องไปที่ไหนและเป็๲ใคร แต่ถ้าอิงตามนิยายที่เธอเคยอ่านแต่ละคนจะไปยุคที่ยากจนสุดๆ

และความฝันเมื่อคืนยายคนนั้นบอกเธอว่าย้อนกลับไป แสดงว่าต้องไม่ใช่สมัยนี้หรือปีนี้แน่

เธอสั่งของออนไลน์ก่อนค่อยออกไปซื้อข้างนอกเพราะของออนไลน์บางอย่างถูกกว่าข้างนอกมาก

 เธอสั่งพวกครีมและเครื่องสำอางที่ใช้เป็๲ประจำไป 2,000 หยวน 

ผ้าห่มผ้าปู และฟูกที่นอน หมอน อย่างละ สามชุด 1,000 หยวน 

เครื่องปรุงต่างๆ อย่างละ 3 ลัง 800 หยวน เครื่องปรุงค่อนข้างราคาถูก

เธอสั่งพวก สบู่ ครีมอาบน้ำ ยาสระผม มาอย่างละ 10 ลัง หมดไป 2,500 หยวน

 ส่วนยาสีฟันและแปรงสีฟันอย่างละแค่ 1 ลังแค่นั้น แค่ 300 

ปิงปิงสั่งน้ำนาล้างจาน น้ำยาซัผ้าน้ำยาปรับผ้านุ่มอย่างละ 4 ลัง 1,200 หยวน 

ของออนไลน์ค่อนข้างราคาถูกไม่รู้ว่าใกล้หมดอายุหรือเปล่าแต่แล้วยังไงละใครใช้ให้เธอมีงบจำกัด

เธอนึกไม่ออกว่าจะสั่งอะไรอีกเลยจะออกไปเดินดูของต่างๆ เธอเอาแก้วน้ำร้อนที่เคยเอาเข้าไปออกมาปรากฏว่าน้ำยังร้อนอยู่ เธอดีใจมากรีบหยิบกระเป๋าเงินแล้วเดินออกจากห้องเช่าทันที

หน้าห้องเช่าของเธอจะมีร้านขายซาลาเปา เธอเหมาหมดทันที 200 หยวน ได้ 400 ลูก และสั่งสำหรับพรุ่งนี้อีก 200 หยวน แม่ค้าถามเธอก็บอกว่าถูกหวยจะเอาไปแจกที่ทำงาน

หลังจากสั่งซาลาเปาเสร็จเธอนั่งรถไปตลาดสดทันที ข้างตลาดสดมีร้านขายเมล็ดผัก เธอสั่งเมล็ดผักต่างๆ และก็เมล็ดดอกไม้ด้วยนิดหน่อย 

พวกปุ๋ย กระถาง และอุปกรณ์ปลูกผักขุดดิน รวมแล้ว 700 หยวน เธอซื้อเสร็จก็ฝากไว้ก่อน ค่อยมาเอาทีเดียวตอนนี้เธอเหลือเงินแค่ 25,000 หยวนนิดๆ

เธอเดินเข้าไปในตลาด เธอไม่คิดจะซื้อผักเพราะเธอคิดว่าไปอยู่ที่โน่นคงซื้อที่โน่นหรือไม่ก็ปลูกเอา

 เธอเดินไปเลือกซื้อผลไม้ละซื้อมาอย่างละ 2 ลัง มีส้ม สาลี่ องุ่น แอปเปิ้ล แตงโม รวม 1000 หยวน เธอฝากเถ้าแก่ไว้ก่อนเดี๋ยวเธอจะมาเอาทีเดียว

เธอไปต่อที่ร้านขายเนื้อสัตว์ เธอสั่งหมูไป 8,000 หยวน เนื้อวัวและเนื้อไก่อย่างละ 1,000 หยวน เธอค่อนข้างชอบเนื้อหมูมากกว่าเลยซื้อเนื้อหมูเป็๞ส่วนใหญ่ 

เถ้าแกดีใจมากที่เจอลูกค้ารายใหญ่ ปิงปิงเลยถือโอกาสถามว่าแถวนี้มีโกดังให้เช่าไหมจะเอาบริจาค จะเอาลงของหลายอย่างเลย จะเช่าแค่วันเดียวเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็มีคนมาเอาแล้ว

เถ้าแก่ใจดีให้ยืมโกดังเพราะได้ยินว่าจะเอาไปบริจาคเลยอยากช่วย โกดังเป็๞ของเถ้าแก่เองไม่ต้องเสียเงินเพราะยืมแค่วันเดียว 

หลังตกลงกันเสร็จสรรพ บอกสถานที่เรียบร้อยแล้ว เธอก็ให้เถ้าแก่เอาไปส่งที่นั่นได้เลยเดี๋ยวจะมีคนไปเอา แล้วเธอก็เดินไปบอกร้านอื่นที่เธอสั่ง

เธอเดินไปที่โซนอาหารแห้ง เธอสั่งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป พวกมาม่าและโจ๊กรสต่างๆ รวมๆ แล้ว 80 ลัง และไข่100ถาด 

เพราะราคาของพวกนี้ไม่ค่อยแพงแล้วได้เยอะด้วย สำหรับคนงบน้อยแบบเรานี่คือทางเลือกที่ดีที่สุด หมดไป 3,000 หยวน

แล้วเธอก็เดินไปร้านร้านขายข้าว เธอสั่งข้าวแบบธรรมดา แล้วก็แบบดี แล้วสั่งแป้งมาด้วยนิดหน่อย เธอซื้อมาทั้งหมด 11,000 แล้วเธอก็สั่งให้เอาไปส่งที่โกดัง

จริงๆเธออยากซื้อเสื้อผ้าหรืออะไรต่างๆด้วย แต่เธอไม่รู้ว่าเธอต้องไปอยู่สถานที่แบบไหน 

ถ้าจะให้ซื้อผ้าไปตัดเองเธอก็ตัดชุดไม่เป็๞ก็เลยตัดปัญหาเ๹ื่๪๫นี้โดยการไม่ต้องซื้อ ตอนนี้เธอเหลือเงินแค่ 1,000 กว่าหยวน

ปิงปิงไปรอที่โกดัง รอให้ของมาส่งของจนครบเธอก็เก็บของทั้งหมดเข้ามิติ แล้วก็เอากุญแจไปวางไว้ที่หน้ากระถางต้นไม้หน้าโกดังตามที่เฒ่าแก่บอก

เธอไม่ได้ขึ้นรถโดยสารกลับเธอเลือกที่จะเดินเล่นไปเรื่อยๆ เพราะถนนแถวนี้เป็๞ร้านขายของแทบจะทุกซอย 

เธออยากลองเดินดูว่าเผื่อเจออะไรที่อยากซื้อ เธอเดินไปสักพักก็เจอร้านขายจักรยาน

เธอเดินไปถามพนักงานว่ามีจักรยานรุ่นเก่าๆไหม พนักงานบอกว่ามีแบบที่ตกรุ่นไปแล้ว ถ้าสนใจเค้าจะลดราคาให้เพราะมันขายไม่ออกนานมากแล้ว จริงๆเธออยากซื้อมอเตอร์ไซค์ด้วยซ้ำแต่ติดที่เธอไม่มีเงิน

ปิงปิงเดินตามพนักงานไปดูจักรยาน ถึงจะตกรุ่นไปแล้วแต่ก็ยังเป็๞มือหนึ่งถือว่ายังใหม่อยู่ 

เธอได้มาในราคาคันละ 300 หยวน เธอเห็นว่ามันถูกดีเลยซื้อมา 2 คัน เผื่อได้ใช้ประโยชน์ในอนาคต เธอเข็น จักรยานทีละคันไปในที่ลับตาคนแล้วเก็บเข้าในมิติ

พอเดินไปเรื่อยๆเธอคิดว่าไม่มีอะไรที่จะต้องซื้อแล้ว และตอนนี้ก็เริ่มค่ำแล้ว ปิงปิงขึ้นรถโดยสารกลับบ้าน 

พอไปถึงบ้านเธอก็เริ่มหิวเพราะวันนี้ใช้พลังงานไปเยอะมากและเธอก็ยังไม่ได้กินอะไรเลย

เธอก็เลยเดินเข้าไปในครัว เอาหม้อใบใหญ่ที่เคยซื้อไว้มาตั้งบนตาแก๊ส เธอตั้งใจว่าจะทำข้าวต้มหม้อใหญ่แล้วเก็บเอาไว้ในมิติ

 ปิงปิงทำข้าวต้มโดยเอาของในตู้เย็นออกมาทำเกือบทั้งหมดทั้งไข่หมูและผัก

เธอทำอะไรเสร็จหมดแล้วก็รีบเข้านอน วันนี้เธอเหนื่อยมากจริงๆแต่เธอก็ยังอยากจะฝันถึงยายคนเมื่อคืน

จะได้ถามให้ชัดเจนว่าเธอจะต้องไปที่ไหนกันแน่ แล้วไม่มีอะไรให้เธอเพิ่มเติมนอกจากมิติแล้วจริงๆหรอ ยายจะรู้บ้างไหมว่าเธอจนแค่ไหนอยากจะร้องไห้จริงๆ

#1 หยวน = 5 บาท ไทยนะคะ บางคนอาจจะคิดว่าทำไมถูกจัง