วันที่สามของการจำศีลซิ่นหลิงได้ตื่นขึ้นมาในกลางดึกที่มีอากาศร้อนอบอ้าวเมื่อมองลงไปที่ข้างเตียงจึงพบกับเพ่ยเพ่ยที่หอบที่นอนมานอนเฝ้านางด้วยความคอแห้งซิ่นหลิงจึงเอื้อมมือไปคว้าแก้วชาที่วางข้างหัวนอน แต่ด้วยความไม่ทันระวังทำให้แก้วตกลงมาแตกเสียงดัง
เพล้ง!
"ฮูหยินท่านตื่นแล้วหรือเ้าคะฮึกบ่าวดีใจจริงๆเ้าคะ ที่ท่านตื่นขึ้นมา อย่าเพิ่งก้าวเท้าลงจากเตียงนะเ้าคะ เดียวบ่าวจะทำความสะอาดพื้นก่อน"เพ่ยเพ่ยกล่าวด้วยความดีใจรีบลุกขึ้นรินน้ำให้นายตนอย่างแช่มชื่นที่นายของตนตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
“เพ่ยเพ่ยในตอนที่ข้าหลับอยู่มีผู้ใดมาเยี่ยมข้าบ้าง” ซิ่นหลิงเอ่ยถามเพราะ้าทราบความสำคัญของตนสำหรับคนในจวนแห่งนี้
"คือ ในสามวันที่ผ่านมาไม่มีคนในจวนจิ่นสนใจเรือนเราเลยเ้าค่ะจะมีก็แต่นายท่านซือที่มาพร้อมกับคุณชายใหญ่มาเยี่ยมฮูหยินเมื่อวันก่อนเ้าค่ะ"เพ่ยเพ่ยเอ่ยตอบด้วยความเศร้าใจที่คนในจวนจิ่นแห่งนี้ไม่ใยดีคุณหนูของตน
"งั้นหรือคนที่จวนนี้นี่ดียิ่งไม่สนใจใยดีความเป็ความตายของนายหญิงของจวนเลยแม้แต่นิดพอๆกันทั้งนายทั้งบ่าวซิ่นหลิงเอ่ยพร้อมๆกับมองไปรอบๆห้องของตนอีกครั้ง ครั้งนี้จากการสังเกตอย่างเต็มตาทำให้ซิ่นหลิงนางเห็นว่าภายในห้องนอนของนางแทบไม่มีสิ่งของมีค่าเหลืออยู่เลยซึ่งน่าจะเป็เพราะซิ่นหลิงคนเก่านั้นได้นำของมีค่าไปขายเพื่อใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของนางเองเนื่องจากเ้าสามีชั่วอย่างจิ่นจิวฝูไม่เคยให้เบี้ยอัฐอะไรเอาไว้ใช้จ่ายเลยช่างเป็สามีชั่วที่แท้ทรู เมื่อคิดได้อย่างนี่ซิ่นหลิงจึงมีความคิดที่จะหาเลี้ยงตัวเองเพราะตอนนี้สินเ้าสาวของนางใกล้จะหมดแล้วยิ่งคิดยิ่งปวดหัวซิ่นหลิงได้แต่ถอนหายใจ
พอดีกับเพ่ยเพ่ยที่ทำความสะอาดพื้นเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงมานั่งตรงหน้านายของตนพร้อมยื่นตั๋วเงินที่นายท่านซือฝากมาให้นายตน
“ฮูหยินเ้าคะนายท่านซือฝากมามอบให้ฮูหยินเ้าค่ะ”เมื่อนายของตนรับตั๋วเงินไปแล้วเพ่ยเพ่ยจึงได้นวดขาของนายตนเพราะนายของตนนั้นนอนมานานกว่าสามวันแล้วนางจึงช่วยนวดให้เืลมไหลเวียนได้ดีขึ้น
“ท่านพ่อฝากมาให้ข้าหรือ” ซิ่นหลิงเอ่ยถามด้วยความละอายใจที่นางไม่ใช่ลูกของครอบครัวซือถ้าหากทางครอบครัวซือรู้ว่านางไม่ใช่บุตรสาวที่พวกเขารักแต่เป็ิญญาจากภพอื่นมาอาศัยร่างนี้อยู่พวกเขายังจะรักและหวังดีกับนางอีกหรือไม่
"เ้าค่ะนายท่านได้นำตั๋วเงินมาฝากไว้กับเพ่ยเพ่ยด้วยตนเองเลยนะเ้าคะ"เพ่ยเพ่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่นายท่านซือไม่เคยลืมฮูหยินของนางเลย
"ดีต่อไปข้าจะไม่ทนเป็เบี้ยล่างรอคนในตระกูลจิ่นมารังแกอีกแล้วต่อไปข้าซือซิ่นหลิงจะไม่ทนให้เ้าสามีชั่วรังแกอีกแล้วข้าจะหย่ากับเ้าให้ได้แล้วข้าจะต้องเป็หญิงที่รวยที่สุดในแคว้นจ้าวนี้ให้ได้คอยดู"ซิ่นหลิงเอ่ย
อย่างฮึกเหิม ข้าจะต้องสวยต้องรวยและที่สำคัญข้าต้องหาสามีใหม่ที่ทั้งหล่อทั้งดีกว่าสามีชั่วให้ได้ซิ่นหลิงคิดในใจอย่างมาดมั่น
เพ่ยเพ่ยที่เห็นนายตนหลุดพ้นจากความเศร้าได้จึงพร้อมที่จะเห็นดีเห็นงามด้วยทุกเื่ที่จะทำให้นายของตนมีความสุขไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟลำบากเพียงใดนางก็พร้อมที่จะทำเพื่อนายของตนเสมอ
821
