สยบฟ้าเหนือราชัน

ตอนที่ 35โจรกิ่งเหมย

  บัดนี้เป็นยามวิกาลคล้อยดึกในคฤหาสน์ของอ้าวซ่งตอนนี้รอบข้างล้วนมืดสนิทที่เรือนอนุภรรยาของอ้าวซ่งตอนนี้มีผู้รับใช้มือดีหลายคนคอยลาดตระเวนแสงจากคบไฟมีให้เห็นอยู่ปะปลายที่หน้าตัวเรือนยังมีผู้รับใช้อาวุธครบมือเฝ้าไว้ประมาณ30คน

 ท่ามกลางความมืดมิดยามวิกาลมีร่างในชุดดำรัดรูปร่างหนึ่งกำลังเคลื่อนตัวดุจภูตพรายไร้เสียงไร้ตัวตน ต่อให้คนตั้งใจเพ่งมอง ก็จะเห็นได้เพียงแต่ความมืดมิดของท้องฟ้า

 ผู้มาเยือนตอนนี้เคลื่อนร่างมาหยุดอยู่บนหลังคาเรือนของอนุภรรยาของอ้าวซ่งแต่ก่อนที่ร่างนั้นจะทำอะไรทันใดนั้นมีผู้คนมากมายซ่อนตัวอยู่โดยรอบในมือถือคบไฟล้อมตัวเรือนไว้

  “เจอตัวแล้วนั่นโจรกิ่งเหมย”

  “จัดการมันเลย”

  เสียงธนู หน้าไม้ดังลั่นลูกธนูมากมายพุ่งตรงเข้าหาร่างนั้น แต่ร่างนั้นกลับพลิ้วตัวหลบดุจภูตผีไม่มีแม้แต่การโจมตีเดียวเข้าใกล้ได้พวกคนรับใช้ที่วรยุทธ์สูงต่างลอยตัวขึ้นไปบนหลังคารอบล้อมร่างนั้นไว้

  แต่ร่างนั่นกลับพุ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ผู้รับใช้มากมายพุ่งตามร่างนั้นไปหมายจะจับให้ได้“อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้”

  “ตามไป”ผู้รับใช้หลายสิบคนต่างพุ่งตามร่างในชุดดำไปห่างไปไกลจากตัวเรือน

............

 หลังจากกลุ่มคนทั้งหมดหายไปทันใดนั้นมีร่างเงาดำอีกร่างปรากฏขึ้นที่หน้าประตูก่อนพลิ้วกายดุจล่องหนหายเข้าไปในตัวเรือน

  ภายในตัวเรือนนั้นไร้ซึ่งแสงเทียนมีแค่แสงสลัวๆจากด้านนอกเท่านั้น ร่างในชุดดำค่อยๆเคลื่อนที่เข้าใกล้เตียงนอนที่อยู่ตรงกลางห้องนอนบนนั้นมีร่างสตรีใส่อาภรสีแดงนอนหันหลังให้อยู่

 พอร่างในชุดดำเข้าใกล้ก็ค่อยๆยื่นมาหาร่างสตรีที่นอนอยู่ พอมือของร่างในชุดดำจับไปที่ไหล่ของสตรีบนเตียงทันใดนั้นร่างสตรีนั้นก็ยืนมือคว้าหมับเข้าไปที่ข้อมือมันร่างนั้นพลิกกลายสลัดผงบางอย่างเข้าใส่ไปที่หน้าผู้มาเยือน

  ร่างชุดดำพยายามกลั้นหายใจแต่ก็สายเกินไปมันได้สูดพิษเข้าไปจำนวนหนึ่งพอพยายามถอยห่างกลับไม่สามารถสลัดหลุดมือที่คว้าจับมันได้

  “โจรชั่วข้าจับเจ้าได้แล้ว”เป็นเจียงหวู่เฉินที่ใส่ชุดสตรีปลอมเป็นอนุภรรยาของอ้าวซ่งรอให้โจรกิ่งเหมยเข้าใกล้ เจียงหวู่เฉินซัดฝ่ามือเข้าหาร่างชุดดำ แต่ร่างนั้นกลับใช้อีกมือที่ว่างอยู่ปัดป้องได้

  ด้วยมือข้างหนึ่งของทั้งคู่จับกุมกันไว้ทำให้พวกมันใช้ได้แค่มือเดียวประชันยุทธ์กัน หวู่เฉินพยายามรุกไล่ โจมตีเข้าหน้าเข้าคาง ตวัดไปที่คอ แต่ไม่ว่าจะโจมตีไปกี่กระบวนท่า ร่างชุดดำตรงหน้ากลับป้องกันไว้ได้ทั้งหมด

  ทันใดนั้นร่างชุดดำระเบิดกายาปรานออกแค่ที่มือข้างที่หวู่เฉินจับกุมอยู่ทำให้มือของเด็กหนุ่มถูกดีดออก ฝ่ามือของมันโดนกระแทกจนชาด้านเล็กน้อย

  ร่างในชุดดำกลับใช้กายาปรานได้เจ้าโจรกิ่งเหมยนี่กลับอยู่ในขอบเขตบำเพ็ญกาย เจียงหวู่เฉินไม่กลัวแม้มันจะขอบเขตต่ำกว่าแต่ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของมันรวมกับระดับฝีมือของมัน มันมั่นใจสามารถรับมือกับขอบเขตบำเพ็ญกายได้ยังไม่นับที่อีกฝ่ายถูกพิษ

  เจียงหวู่เฉินเสียดายที่อีกฝ่ายเพียงใช้กายาปรานแค่ที่แขนที่ถูกมันจับกุมไว้ถ้าอีกฝ่ายใช้กายาปรานทั่วร่าง ปรานนี้พิษอาจจะโคจรไปทั่วร่างนั้นแล้วอีกฝ่ายดูเหมือนจะรู้ตัวจนไม่กล้าโคจรกายาปราน นั้นยิ่งทำให้หวู่เฉินได้เปรียบในการต่อสู้ของมากยิ่งขึ้น

  ร่างนั้นกลับผล่ะออกพุ่งหนีออกจากตัวเรือนแต่กลับโดนอ้าวซ่งและพวกลูกน้องถืออาวุธล้อมไว้หมดทุกทางอ้าวซ่งเห็นดังนั้นจึงยินดี

  “แผนของจอมยุทธ์เจียงนั้นยอดมากหลอกให้โจรชั่วหลงกลว่า เราติดกลับกับกลร่างเงาของมัน ที่จริงเรารู้แต่แรกแค่รอให้ร่างจริงโผล่มา ฮ่าฮ่าฮ่า”

  เจียงหวู่เฉินเดินออกมาจากตัวเรือน มันแอบเปลี่ยนเสื้อกลับมาเป็นชุดของสำนักไผ่เขียวอีกครั้งอย่างรวดเร็วจะให้มันใส่ชุดสตรีต่อหน้าผู้คนมากมาย ย่อมไม่สะดวกสบายอยู่บ้าง

  “เด็กเด็กจัดการมัน” สิ้นคำเหล่าลูกน้องของอ้าวซ่ง ถืออาวุธพุ่งโจมตีร่างของโจรกิ่งเหมยร่างชายคนแรกตวัดดาบฟาดเข้าไปที่ลำคอ แต่ร่างชุดดำกลับเอี้ยวตัวหลบตวัดขาเตะสวนเข้าไปจนผู้ใช้ดาบหมดสภาพในทีเดียว

 ผู้รับใช้อีก3คนเข้ามาต่างวาดดาบเข้าไปที่ร่างนั้นร่างนั้นใช้ท่าร่างเหมือนเงาติดตา หลบการโจมตีได้อย่างง่ายได้ร่างของผู้รับใช้กับโดนฝ่ามือสับเข้าไปที่สันคอจนสลบเมือด

  เจียงหวู่เฉินรีบพุ่งเข้าหามือขวาออกหมัดซัดไปที่ร่างนั้นร่างนั้นหันตัวกลับใช้มือปัดการโจมตีของหวู่เฉินไว้ได้หวู่เฉินจึงหมุนตัวตามแรงปะทะตวัดขาเตะย้อนเข้าไปที่คอของโจรกิ่งเหมย

 ร่างนั้นตั้งมือขึ้นรับลูกเตะของหวู่เฉินที่หนักหน่วงจนเกิดเสียงดังแรงลมส่งให้ผู้รับใช้โดยรอบกระเด็นออก เจียงหวู่เฉินตามโจมตีต่อ หมัดขวาพุ่งออกจนเกิดเสียงอากาศเสียดทานเสียงดังหมัดชุดแล้วชุดเล่าที่ใช้ออกกลับโดนร่างในชุดดำปัดป้องได้ทุกครั้ง

  แต่จู่ๆพิษก็ออกฤทธิ์ขึ้นมาทำให้โจรกิ่งเหมย ชะงักมือไม่อาจจะสามารถรับการโจมตีต่อไปของหวู่เฉินได้หมัดขวาของหวู่เฉินพุ่งออก ในขณะที่กำลังจะปะทะเข้ากับร่างในชุดดำ

  ทันใดนั้นร่างนั้นหันมาสบตากับหวู่เฉิน  โจรกิ่งเหมยนั้นใส่ผ้าคลุมหน้าไว้อย่างมิดชิดที่ปรากฏออกมาให้เห็น มีแค่เพียงดวงตาคู่งามที่ยากจะลืมเรือน และไฝเสน่ห์เล็กที่มุมล่าง...

  หวู่เฉินเห็นดังนั้นจึงตะลึงจนเผลอชะงักหมัดเล็กน้อยหมัดที่พุ่งด้วยความเร็วเหมือนกระสุนเสียจังหว่ะไปแค่เสี้ยวลมหายใจเดียว กลายเป็นเปิดช่องว่างให้ร่างนั้นหลบการโจมตีได้

    โจรกิ่งเหมยโจมตีสวนเข้ามาอย่างหนักหน่วงทำให้ร่างของเด็กหนุ่มถอยหลังไป3ก้าวเปิดโอกาสให้ร่างนั้นใช้ท่าร่างประหลาดเหมือนแยกร่างเงาพุ่งหนีไปทั่วทุกทิศทาง

  “ตามมันไปอย่าให้มันหนีไปได้” อ้าวซ่งสั่งลูกน้อง เจียงหวู่เฉินไม่รีรอพุ่งขึ้นหลังคาตาม1ในร่างเงาทั้งหมดอย่างไม่ลังเล

 เจียงหวู่เฉินไม่สามารถแยกตัวจริงออกจากจำนวนร่างเงาทั้งหมดได้เพียงแต่...จมูกของหวู่เฉินนั้นดีมากในทั้งหมดมีร่างนึงที่มีกลิ่นอายจากผงพิษจางๆอยู่

 เจียงหวู่เฉินจำแววตานั้นได้ที่แท้จอมโจรกิ่งเหมยคือมันเมื่อคิดถึงเหตุการน์เมื่อกลางวันอีกฝ่ายต้องรู้แน่ว่ามันอาสาช่วยปกป้องการชิงตัวอนุภรรยาของอ้าวซ่ง

  มันคงมาตีสนิทคิดหาจุดอ่อนอันใดจากตัวมัน? หวู่เฉินคิดได้ดังนั้นรีบเร่งฝีเท้าเร่งตามร่างตรงหน้าอย่างไม่พอใจ