หลังจากที่ผมล้างเนื้อล้างตัวเรียบร้อยผมก็มาที่ชั้นสองของบ้านเพื่อที่จะทานข้าวเย็นกับแม่มี่ แต่พอลงมาผมกลับไม่พบเธอ ผมส่งเสียงร้องเรียกเธอและเดินตามหาก่อนที่จะมาหยุดอยู่แถวห้องน้ำและได้ยินเสียงฝักบัวดังลอดออกมาจึงได้ร้องถามขึ้น “แม่มี่อาบน้ำอยู่หรือครับ.?” “มาร์กลงมาแล้วเหรอจ๊ะรอแม่แป๊ปนึงนะ พอดีทำกับข้าวเสร็จแล้วเกิดเหนียวตัวขอแม่อาบน้ำก่อน” เสียงของแม่มี่ตอบกลับมาผมจึงได้เดินไปที่ห้องรับแขกเพื่อเปิดโทรทัศน์ดูไปพรางๆ ก่อน เพราะกว่าแม่มี่จะอาบเสร็จ จะแต่งตัวอีกคงใช้เวลาไม่น้อย
ผมนั่งดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยสักพักก่อนจะได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก แม่มี่คงอาบน้ำเสร็จแล้วอีกเดี๋ยวจะได้กินข้าวสักที “อ้าว มาร์กยังรอแม่อยู่เหรอลูกนึกว่าหิวจนกินไปก่อนแล้ว” เสียงของแม่มี่พูดขึ้นผมจึงหันไปหาเธอเพื่อที่จะบอกว่ายังรออยู่เพราระยังไม่หิวเท่าไหร่แต่ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรออกมาผมก็ต้องตกตะลึงตาค้างกับภาพที่เห็นตรงหน้า..แม่มี่อยู่ในผ้าขนหนูสีฟ้าผืนเล็ก มันสั้นมากจนเห็นโคนขาเรียวยาวและเหลืออีกไม่ถึงคืบก็จะเห็น…ของแม่มี่ ส่วนท่อนบนก็รัดหน้าอกจนแน่นเห็นแล้วหน้าอึดอัดแทน แถมบวกกับผิวขาวเนียนของแม่มี่หลังจากพี่งอาบน้ำเสร็จใหม่มันยิ่งน่าดูขึ้นไปอีก
ผมจ้องมองแม่มี่ตาไม่กะพริบอย่างลืมตัวจนเธอเอียงคอมองด้วยความสงสัยก่อนที่จะกระแอ่มและพูดขึ้นด้วยแววตากวนๆ “อะแฮ่ม ๆ มองแม่ใหญ่เชียวตามาร์ก คิดไรกับแม่ป่ะเนี่ย..” ผมได้สติคืนมาและใมาก หน้าแดงก่ำก่อนจะรีบส่ายหัวให้เธอทันที “ปะ…เปล่านะแม่ มาร์ก…มาร์กไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับแม่นะ แค่…แค่…แค่…” ผมพูดตะกุกตะกักและนึกอะไรต่อไม่ออก แม่มี่ยิ้มและเอามือป้องมากก่อนจะหัวเราะเบา ๆ จากนั้นผมนึกว่าเธอจะเดินเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เปล่าเลยสิ่งที่เธอทำคือเดินตรงมาหาผมทั้งๆ ที่ยังนุ่งผ้าขนหนูอยู่แบบนั้น ผมใมากเพราะไม่รู้ว่าเธอจะมาไม้ไหน “มะ..มะ…แม่มี่!! จะทำอะไรครับ?” เธออมยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ก่อนจะบอกผมว่า “เอ๋ ถ้ามาร์กบอกว่าไม่คิดอะไรงั้นแม่ก็เข้าไปนั่งดูทีวีข้างๆ ไดสินะ รายการโปรดแม่มาพอดี” ผมใหนักกว่าเดิมแต่ก็รู้แล้วแหละว่าแม่มี่คิดจะแกล้งผมเล่นเหมือนที่ชอบทำเป็ประจำ เธอไม่ได้จะยั่วจะอ่อยอะไรผมหรอกครับ สนุกที่ได้เห็นผมอายหน้าแดงมากกว่า
แม่มี่เดินเข้าจนใกล้จนถึงตัวผมแต่แล้วก็เกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้น พรึ่บ!! จู่ๆ ไฟในบ้านก็ดับ ทุกอย่างพลันมืดสนิททันใด สา้เหตุน่าจะมาจากพายุฝนที่กำลังตกหนักอยู่ข้างนอกแน่ๆ “ว้าย!! ไฟดับ!!” แม่มี่ร้องอุทานเสียงดังก่อนที่เธอจะโผเข้ามากอดผมด้วยความใเนื้อตัวอุ่นๆ ของเธอแนบชิดกับผมทันที “แม่ไม่ต้องในะครับ…เดียวไฟก็คงจะมา” “โธ่เอ๊ย..รู้งี้แม่รีบไปแต่งตัวก่อนก็ดีไฟฉายหรือเทียนก็อยู่ในลิ้นชักแต่มืดแบบนี้จะเดินไปหยิบยังไง” แม่มี่บ่นพึมพำในความมืดอย่างหัวเสีย ซึ่งผมก็ในใจแบบเดียวกับเธอ ถ้าแม่มี่ไม่มั่วแต่จะแกล้งผมป่านนี้เธอคงเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว.. ซู่!!!! เปรี้ยง!! เสียงฝนตกหนักมากพร้อมกับเสียงฟ้าร้องเป็ระยะ นี่ก็ผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดและไฟก็ยังไม่มา ผมกับแม่มี่นั่งอยู่บนโซฟาใกล้ ๆ กันโดยที่ไม่ได้พูดอะไร และผมก็รู้สึกว่าเธอตัวสั่นหงึกๆ จึงรู้ได้ทันที่ว่าแม่มี่คงหนาวมากแน่ จะไม่ให้หนาวได้ไงนุ่งผ้าขนหนูตัวเล็กแค่นี้แถมฝนตกก็ตกจนอากาศเย็นแบบนี่อีก
ผมสงสารเธอจังเป็แบบนี้แม่มี่ไม่สบายแน่ ๆ ดังนั้นผมจึงบอกกับเธอไปว่า “แม่มี่..หนาวใช่ไหมครับ..ถ้าหนาวกอดมาร์กก็ได้นะเดี๋ยวจะไม่สบายตัวมาร์กอุ่นนะ..” พอแม่มี่ได้ยิน เธอไม่ตอบอะไรผมกลับแต่เพียงแค่อึดใจเดียวแขนสองข้างของเธอก็มากอดเอวผมอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเอาหัวมาสบที่อก ผมชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเอามือกอดเธอบ้าง มันเป็อะไรที่ดูแปลกๆ แต่ผมก็รู้สึกดี โดยเฉพาะกลิ่นสบู่กับกลิ่นแชมพู่หอมๆ จากตัวเธอมันทำให้ผมรู้สึกเคลิบเคลิ้มอย่างบอกไม่ถูก เราสองแม่ลูกกอดกันอยู่ในท่านั้นเป็เวลานาน แมมี่ตัวไม่สั่นแล้วน่าจะเพราะไออุ่นจากตัวผม ซึ่งมันก็ดีแล้ว แต่ จู่ๆ ก็เกิดเสียงฟ้าผ่าดัง เปรี้ยง!!!!ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน มันใกล้มากจนแม่มี่ใกอดผมแน่นมาก กอดไม่เท่าไหร่แต่หน้าอกของเธอนั้นเบียดบี้กับตัวผมไปมาจนรู้สึกได้ ผมพยายามจะไม่คิดอะไรแต่สุดท้ายก็ห้ามสัญชาตญาณความเป็ชายในตัวไม่ได้ เ้าดุ้นเนื้อท่อนั์ในกางเกงมันพองตัวและแข็งทันที โชคดีที่ไฟดับไม่งั้นแม่มี่คงเห็นมันผงกหัวโด่เด่แล้ว
ผมคิดในใจอีกเดียวมันก็คงหด แต่…พอผ่านไปอีกสักพักมันก็ยังแข็งอยู่และผมปวดมาก คิดว่าจะทำไงดีแล้วก็คิดอะไรบ้าๆ ขึ้นมาได้ ในเมื่อมืดอยู่แม่มี่ก็คงไม่รู้ถ้าผมจะงัดมันนออกมาแล้วรูดให้มันเสร็จ แต่ก็กลัวเหมือนกันถ้าทำๆ อยู่แล้วไฟมาผมจะทำยังไง ผมลังเลอยู่นานแต่แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อแม่มี่พูดขึ้นว่า “ถ้ามาร์กไม่ไหว…ก็ทำเถอะลูกแม่ไม่ว่าอะไรหรอก…” ผมสะดุ้งโหยงใมากที่แม่มี่พูดแบบนั้น “อะ…อะไร…แม่…ผม..ผมไม่ไหวอะไร…” น้ำเสียงผมสั่นเครือพูดจาติดๆ ขัดพยายามทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ “ยังจะมาโกหกแม่อีก แข็งขนาดนี้ยังปฏิเศษอีก” คราวนี้แม่มี่ไม่พูดเปล่าเธอยังเอามือมาตีที่เป้าผมเบาๆ ด้วย ผมใมาก “ถึงจะมืดอยู่ก็จริงแต่คิดว่าแม่ไม่รู้หรือไงว่ามีอะไรแข็งๆ ของลูกมาโดนขาแม่…” พอได้ฟังแบบนั้นผมก็ถึงบางอ้อที่แท้ดุ้นผมไปโดนขาเธอนั้นเอง “ตะ…แต่…มันจะดีเหรอครับแม่ ให้ผมมา…มา..ชะ…” “มาชักว่าวต่อหน้าแม่? มาร์กจะพูดแบบนี้ใช่ไหม” “...อะ…อื้ม…ครับ” ผมตอบเธอด้วยเสียงอ่อยๆ อายๆ “ก็แม่บอกแล้วไงไม่ไหวก็ทำเถอะ ไม่ต้องห่วงไฟมันดับอยู่แม่ไม่เห็นหรอก”
พอแม่มี่บอกแบบนั้นผมก็จำใจทำเพราะปวดจนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ผมค่อยๆ เอามือถอดกางเกงออกจากนั้นเ้าดุ้นั์ก็ดีดผึงชูชันออกมาผมจึงค่อยๆ ใช้มือกำรอบโคนและจัดการรูดขึ้นรูดลงจนสุดไปเรื่อยๆ มันทั้งเสียวและทั้งอายถึงจะบอกว่าทำในความมืดก็เถอะแต่ก็รู้อยูแก่ใจว่าแม่มี่แม่เลี้ยงผมนั่งมองอยู่ข้างๆ ในความมืด ผมทำไปก็พยายฝืนไม่ส่งเสียงออกมา “ตามาร์กนี่…ถ้าลูกเสียวก็ส่งเสียงร้องออกมาจะเงียบทำไมอึดอัดตายเลย แม่บอกแล้วไงว่าไม่ต้องสนใจแม่” เสียงของแม่มี่ดุผมเบาๆ ในความมืด เมื่อแม่บอกแบบนั้นผมก็ไม่อยากฝืนอีกต่อไป ผมส่งเสียงร้องซี้ดซ้าดดออกมาดังลั่นจนแมมี่หัวเราะฮ่าๆ ตาม “ถ้าจะอัดอันมานานสินะลูกแม่ เอาปลอดปล่อยให้เต็มที่ไม่ต้องเกรงใจใคร” “อ้าซซซซ คะ..ครับ…แมมี่ ผมขอโทษนะครับ” ผมพูดด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับมือที่ชักหนังหุ้มเ้าดุ้นั์เข้าออกอย่างต่อเนื่อง ผมไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้วขอระบายหน่อยเถอะ ในระหว่างที่ทำกิจกามลูกผู้ชายอยู่แม่มี่ก็เงียบเสียงไปผมไม่รู้ว่าเธอเป็อะไรหรือว่าจะหลับแล้ว
ผมก็เลยหันหน้าไปหาเธอในความมืดและกำลังจะอ้าปากถามแต่ทันใดนั้นเอง….พรึ่บ!! ไฟในบ้านสว่างจร้าขึ้นมาทันที ผมใสะดุ้งเฮือก!! แต่มันก็กะทันหันจนทำอะไรไม่ได้แล้ว แต่นั้นยังไม่ใช่อะไรที่เลวร้ายที่สุด..เพราะภาพแรกที่ผมเห็นหลังจากไฟมาก็คือ…แม่มี่ในสภาพเปลือยอกเพราะผ้าขนหนูหลุด ผมเห็นสองเต้าขาวอวบกับหัวนมสีน้ำตาลอมชมพูชูชัน เธอเองกำลังนั่งมองหน้าผมอยู่ก่อนที่สายตาของแม่มี่จะมองต่ำลงมาที่ดุ้นั์ในมือผม เราต่างนิ่งเงียบตัวแข็งค้างดูของกันและกันอยู่แวบหนึ่งก่อนที่แม่มี่จะส่งเสียงกรี๊ดออกมาและรีบเอาสองมือมาปิดหน้าอกตัวเองก่อนจะรีบหันหลังให้ผมทันที
ผมเองก็กำลังจะทำแบบเดียวกันแต่ทว่า…กิจกามในมือดันมาถึงจุดสิ้นสุดพอดี ร่างผมกระตุกเกร๊งก่อนที่เ้าดุ้นั์จะพ่นน้ำอุ่นๆ สีขาวข้นออกราวกับมือฉีดน้ำ มันพุ่งปรี๊ดตรงไปยังแผ่นหลังของแม่มี่อย่างแม่นยำ เธอสะดุ้งเล็กน้อยและรู้ว่าเ้าของเหลวที่โดนคือน้ำอะไร ผมใมากและรีบขอโทษเธอทันที แม่มี่บอกว่าไม่เป็ไรก่อนที่เธอจะรีบลุกขึ้นและรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที ไม่รู้เธอจะโกรธหรือเปล่าที่ผมพ่นน้ำลามกใส่ แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมาแม่มี่ก็ชะโงกหน้าออกมาจากห้องน้ำและยิ้มให้ก่อนจะบอกว่าให้ผมไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวเลยเธอขอเวลาแต่งตัวแป็ปเดียวเดี๋ยวจะมานั่งกินด้วย ผมก็พยักหน้ารับจากนั้นเธอจึงหายเข้าไปในห้องน้ำต่อส่วนผมก็เอาผ้ามาเช็ดเ้าคราบที่เลอะจนเกลี้ยงแล้วก็ใส่กางเกงไปนั่งรอเธอที่โต๊ะตามที่บอก…
จบตอน
ตอนหน้า ใช้เวลากันสองคนแม่ลูกนอกบ้าน…
89
