MAX เทพเกรียน เซียนก้มกราบ

ตอนที่54

กับดักและตัวตนที่ถูกเผย

                “เอาแค่นี้ก่อนละกัน”ระหว่างที่รอพี่โตเตรียมการจากภายนอกดันเจี้ยนแม็กซ์ก็จัดการวางแผนการกับดักไว้ภายในดันเจี้ยน หลังจากเรียบร้อยแม็กซ์ก็ไล่เก็บเลเวลต่อไปแม้ว่าเวลารอจะนานเกือบสองชั่วโมง แต่แม็กซ์กลับเก็บค่าประสบการณ์เพิ่มไปได้ไม่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์

                .../ทุกอย่างพร้อมแล้วไอ้น้องพี่มาถึงพิกัดที่แกบอกแล้ว

                .../โอเคเลยพี่แล้วมีผู้เล่นอยู่แถวนั้นเยอะไหม

                .../ก็แค่ปาร์ตี้เดียวเองแต่ดูจากของที่ใส่ น่าจะเวลเกินร้อยอยู่

                .../ไอ้พวกโรคจิตเวลเกินร้อยแล้วยังมาไล่ฆ่ามอนเวลาแปดสิบกว่าหน้าดันอยู่อีก

                พี่โตกลืนน้ำลายหนืดเพราะเขาเองก็เลเวลเกินร้อย แต่ยังคงตีมอนสเตอร์เลเวลแปดสิบกว่าอยู่เช่นกันพวกที่เล่นแบบโซโล่ แล้วตีมอนสเตอร์ชนิดกระโดดข้ามระดับพรวด ๆ ได้แบบแม็กซ์นี้ เชื่อว่าในเซิร์ฟเวอร์ที่เจ็ดคงมีแต่แม็กซ์คนเดียวเท่านั้น

                .../เออแล้วแม็กซ์จะเอายังไงละ

                .../ไม่รอแล้วพี่ยังไงก็ต้องออกไปเก็บเลเวลที่อื่น เพราะถ้าเลยเวลาแต้มไร้พ่ายฟรีที่ได้มาของผมก็จะกลายเป็นไม่มีประโยชน์เลย

                .../ตกลงแล้วยังใช้สูตรเดิมนะ เออ พี่ตูนฝากบอกมาว่าประตูมิติเต็มที่เปิดรอได้แค่สามสิบวินะเว้ยอย่าพลาดละ ถ้าต้องเปิดใหม่เสียดายหิน

                …/ไม่พลาดแน่นอน งั้นเริ่มเลยนะ

                .../โอเคเดี๋ยวพอเห็นแกปุบ ให้พี่ตูนเปิดวาร์ปรอเลย

                …/ขอบคุณครับพี่ ^ ^

                การสนทนาทางข้อความสิ้นสุดลง แผนการหลบหนีก็เริ่มขึ้นต่อเนื่องทันที

                ตุบ!!!

                เสียงดังต่ำ ๆ ปรากฏขึ้นพร้อมประตูทางเข้าเมืองกระจกเงาหรรษาที่โลผ่กลับมายังจุดเดิมผู้เล่นที่เห็นเหตุการณ์คนแรก ตะโกนบอกพลางชี้มือชี้ไม้ ให้คนอื่นเห็นตามปาร์ตี้เฉพาะกิจสามสี่กลุ่มรีบรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ข้อความแจ้งเตือนเด้งรัวในช่องสนทนาเมื่อทีมตามล่าทั้งหมดพร้อม ก็ไม่มีการรอคอยอีกทั้งหมดตรงเข้าไปยังปากทางเข้าเมืองกระจกเงาหรรษาทันที

                พวกเราลุยยยยย!!!

                กลุ่มปาร์ตี้ทั้งสี่ตะโกนปลุกใจเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทุกทีมจะกรูกันเข้าสู่ดันเจี้ยนไปด้วยความรีบร้อนเพราะกลัวทีมอื่นจะชิงตัดหน้าเอาความดีความชอบไปเสียก่อน โดยที่ไม่รู้เลยว่าเส้นทางที่ตัวเองกำลังมุ่งหน้าไปนั้นคือ...กับดัก

        สารพัดบอสที่ถูกลากมารวมกันที่แยกแรกหลังทางเข้าทั้งสังฆราชากระจกเงาและรองบอสทั้งสี่ตัว ทำให้ผู้เล่นเกือบห้าสิบคนกลายเป็นแสงบินกลับเมือง

                อีกด้านหนึ่งแม็กซ์กำลังมุดออกมาจากรูที่ตนเองบรรจงสร้างขึ้นด้านนอกพี่โต พี่ตูนและพี่เสก กำลังเฝ้าระวังรอบข้างหลังจากที่กลุ่มปาร์ตี้กรูกันไปยังทางเข้าที่เพิ่งปรากฏพี่โตก็ให้สัญญาณกับแม็กซ์ว่าให้ออกจากที่ซ่อนได้

                “มานั่นแล้ว”พี่เสกเอ่ยขึ้น พี่ตูนก็เปิดประตูมิติทันทีส่วนพี่โตก็รีบเดินเข้าไปบังร่างของแม็กซ์ที่เปลี่ยนชุดกลับเป็นปกติไม่ได้สวมหมวกเหล็กปกปิดอีก แต่ยังคงใช้ไอเทมแฟชั่นปกปิดชื่อเพื่อป้องกันข้อผิดพลาดต่อเวลาไปอีกสี่ชั่วโมง

                ฉึกฉึก ฉึก !!!

                ลูกธนูพุ่งรัว แหวกฝ่าความสงบเงียบ ตรงเข้าสกัดเส้นทางเดินของแม็กซ์และพี่โตที่กำลังเดินเข้าไปยังประตูวาร์ปที่อยู่ห่างไม่ถึงสิบเมตร หลังจากลูกศรชุดแรกประสบผลลูกธนูระลอกที่สองพลันเปลี่ยนเป้าหมายไล่ ยิงรัวขับไล่กลุ่มของพี่เสกกับพี่ตูนให้ถอยห่างออกจากแม็กซ์และพี่โต

                “พวกฉันกะเอาไว้แล้วว่าแกต้องมาไม้นี้” เสียงดังมาจากต้นไม้ใหญ่รอบ ๆ เหล่าผู้เล่นหญิงสาวของกิลด์...พริกขี้หนู“พี่หมวยเจ้านั่นละ คนที่ชื่อแม็กซ์”เจนเอ่ยพลางชี้ตรงไปยังผู้เล่นในชุดเบาปกปิดชื่อ

                “นั่นนะเหรอ”หมวย...หัวหน้ากิลด์พริกขี้หนู ประทับธนูเตรียมโจมตี ทักษะติดตัว...นัยน์ตาเหยี่ยวของมือธนูชั้นสูง ทำให้ภาพที่เธอเห็นไม่ต่างจากการใช้เลนส์ซูมชั้นเลิศช่วยในกามองภาพส่วนศีรษะของแม็กซ์ปรากฏชัด เมื่อใช้ร่วมกับทักษะเล็งจุดตายแถมเป้าหมายก็กำลังสับสน หมวยมั่นว่า...ลูกธนูดอกนี้ ต้องไม่พลาดเป้าอย่างแน่นอน“ใครเลเวลต่ำยิงธนูออกไปรัว ๆ เน้นจำนวนสร้างความสับสนอย่าให้พวกมันตั้งตัวได้” สายตายังคงจับจ้องเป้าหมายไม่วางตาปากจิ้มลิ้มเอ่ยสั่งการไม่หยุดยั้ง แม้หมวยไม่ใช่เกมเมอร์มืออาชีพแต่ก็นับว่าคลุกคลีอยู่ในวงการเกมมาตั้งแต่มอต้นจนตอนนี้ทำงานประจำแล้วก็ยังเล่นเกมอยู่ทุกวันไม่ขาด “ส่งสัญญาณทีมประชิดไม่ต้องไล่เป้าหมาย เล็งเข้าที่พระก่อน ทางนั้นมีพระมารอ แสดงว่าคิดจะหนีแน่ ๆฝีมือคงไม่...” แต่แล้วจู่ ๆ หมวยก็ชะงักคำเอาไว้หล่อนถอยหน้าที่แนบกับคันธนูออกมา ทักษะเล็งจุดตายถูกยกเลิกกลางคันทีมหนึ่งและสองที่ทำหน้าที่สร้างความสับสนและไล่ต้อนเริ่มลงมือแล้ว แต่ทีมสังหารกลับยังไม่ได้รับคำสั่ง“ชื่อแม็กซ์ !!!”

                เจนเป็นเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่ได้รับหน้าที่ใดๆ ในภารกิจครั้งนี้ เนื่องจากเธอเลเวลน้อยจนเกินไป ทำให้หญิงสาวเป็นเพียงคนชี้เป้าและเมื่อเสร็จหน้าที่ของตน ตอนนี้เธอจึงยืนนิ่งอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ข้าง ๆ พี่หมวยที่ตนเองนับถือ“ใช่คะ นั่นละ แม็กซ์ที่ทุกคนตามหา ค่าหัวหนึ่งหมื่นเหรียญทองเลยละพี่หมวย”

                “ฮ่าฮ่า ฮ่า ให้มันได้ยังงี้สิ”คำพูดของหมวยสร้างความงุนงงให้กับทุกคนในช่องสนทนาเสียงของกิลด์“เพิ่งจะเข้าเกมไม่กี่วัน สร้างความวุ่นวายไปทั่ว ฝีมือเกินเลเวลสร้างความตื่นตะลึง ค่าหัวก็แทบจะเป็นเบอร์หนึ่งของเซิร์ฟกับอาชีพลับที่ดีที่สุด...” หมวยอมยิ้มหันกลับมามองเจน

                “ทำไมเหรอคะพี่หมวย”เจนเอ่ยถามด้วยความสงสัย

                “ทุกคนหยุดลงมือก่อนดูท่าจะเจอคนรู้จักเข้าละ เดี๋ยวพี่ลงไปจัดการเรื่องนี้เอง” คำกล่าวของหมวย ทำเอาแผนการที่วางเอาไว้หลายวันสะดุดกึกแม้จะมีเสียงบ่นบ้างเล็กน้อย เพราะภารกิจครั้งนี้ ทำให้ทุกคนเสียเวลาเก็บเลเวลและอดทำกิจกรรมปีใหม่ไปหลายวัน เพราะต้องมาซุ่มรอที่นี่แต่สุดท้ายกลับยกเลิกแบบนี้

                “พี่หมวยจะจัดการเอง”ยิ่งมาเจนยิ่งงง

                “ใช่แล้วแม็กซ์คนรู้จักนะ พวกเธอเอาชนะเขาไม่ได้หรอก”

                “เอาชนะไม่ได้...”

                “เอาเป็นว่าเจ้านั่นคือเพื่อนพี่เองและเป็นคนที่เล่นเกมเก่งมาก ๆ มาตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ แล้ว”

                “อ้าวแล้วทำไมพี่ไม่ชวนมาเข้ากิลด์ตั้งแต่แรกละ” เจนหน้าบูดบึ้ง น้ำเสียงเริ่มแข็ง

                “เอาน่าอย่าไปโกรธมันเลยพี่ก็แปลกใจที่มันเข้ามาเล่นเกมนี่ละ เห็นว่าตั้งแต่เข้ามหาลัยก็โดนที่บ้านแบนไม่ให้เล่นเกม ไหงถึงมาโผล่ที่แอลเอฟโอได้”หมวยเอ่ยพลางกระโดดตรงไปยังจุดที่พี่โตกับแม็กซ์ยืนอยู่

                แม็กซ์เป็นเธอจริง ๆ !!!

                หมวยตะโกนดังมาแต่ไกล เพื่อป้องกันการเข้าใจผิด

                แม็กซ์เห็นสาวสวยที่ตรงเข้ามาทักหน้าคุ้นๆ แต่ยังจำไม่ได้ในทันที ก็เตรียมระวังตัวเอาไว้ก่อน เพราะกลัวว่าจะเป็นกับดัก

                แม็กซ์!!!

                พี่โตจ้องเขม็ง ยกมือขึ้นมาดึงไหล่ของแม็กซ์คล้ายจะกระชากเด็กหนุ่มให้มาหลบหลังตนเอง

                “ไม่ต้องกันให้ผมหรอกพี่ผมนึกออกละว่าใคร เพื่อนเก่านะ”

                “ไม่ได้จะกันให้แต่นั่นคนรู้จักแกจริง ๆ ใช่มั้ย”

                “อืม...”แม็กซ์ตอบพลางมองดูพี่โตที่แววตาวิบวับขึ้นมา

                “จบงานแล้วขอเบอร์ให้พี่หน่อยนะ” พี่โตเอ่ยด้วยในหน้าเก็กหล่อจริงจัง

                “เฮ้ย !!! พี่เอาจริงดิ”

                “แม็กซ์ !!! นายกลับมาเล่นเกมได้แล้วเหรอ”หมวยเอ่ยพลางเดินเข้าใกล้

                “ผมชื่อโตครับ”พี่โตรีบพูดแทรก

                “เออ คะ...หมวยคะ” หมวยทำหน้า งงๆ ที่จู่ ๆ ก็พี่โตก็แนะนำตัวเอง

                “อย่าเพิ่งคุยกันฉันต้องรีบไปเก็บเวลก่อน แต่มาก็ดีละ เอาเป็นว่าเธอช่วยคุ้มกันให้หน่อยมีคนซุ่มยิงฉันอยู่”

                “ฮ่าฮ่า ฮ่า” หมวยหัวเราะ ก่อนจะยกคันศรของตนขึ้นโชว์ “ฉันเอง...”

                หลังจากนั้นการสนทนาของทั้งสองก็เป็นไปอย่างว่องไว แม็กซ์ไม่มีเวลาอธิบายเรื่องราวมากนัก เสียงของระบบก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน

                [ท่านถูกภารกิจบังคับ...ความเกรี้ยวกราดของพระราชา]

                [ท่านได้รับภารกิจบังคับ...สะสางแค้นในอดีต]

                [ภารกิจมีเวลาจำกัด...สี่วัน ระหว่างนี้ท่านจะไม่สามารถปกปิดตัวตนและเข้าเมืองทุกเมืองได้จนกว่าภารกิจจะเสร็จสิ้น]

                [พิกัดของสนามรบสุดท้าย ที่ราบทางตะวันตก มหานครนาโช่ พิกัดบนแผนที่ xxx,xxxx ]

                รายะลเอียดภารกิจ...การทำสงครามกับผู้เล่นที่รับหน้าที่ตัวแทนของตระกูล...ฮิกเตอร์ พร้อมทหารของฮิกเตอร์ บาบิรอน จำนวน 1000คน (ระดับ 100)

                [เมื่อท่านก้าวเข้าสู่พิกัดของภารกิจ พื้นที่โดยรอบรัศมีหนึ่งตารางกิโลเมตรจะถูกกันเป็นสนามรบและหลังจากท่านเข้าไปยังบริเวณสนามรบสามนาที ผู้เล่นคนอื่นจะไม่สามารถแทรกแซงภารกิจได้]

                [หากท่านไม่ไปตามกำหนดเวลาท้าทาย จะถือว่าภารกิจล้มเหลว ระดับของอาชีพจะถูกปรับลดลงครึ่งขั้นเพื่อไปเพิ่มให้กับคู่ต่อสู้ แต่หากท่านชนะ ท่านจะได้รับสมบัติที่ฮิกเตอร์ เรนเคยยึดไปจากไฮเซน ข่าน 1 ชิ้น]

                “พี่โตกัสละ”

                “เออน่าจะอีกสี่วันได้ กว่าที่เควสฝึกซ้อมอย่าหนักจะจบ ถ้าเรียกตัวมากลางคันเกรงว่าเควสจะล่ม”

                “เฮ้อมาใช้งานไม่ได้ตอนกำลังเร่งด่วนยังงี้ เอาไงดีวะเนี่ย เวลก็ยังไม่ถึงร้อยภารกิจจำกัดเวลาบ้าบอก็ดันมาเด้งเอาตอนนี้อีก จำไว้นะ ไอ้บาบิรอน ถ้าข้าเก่งขึ้นเมื่อไหร่พ่อจะตามไปฆ่าแม่ม ยันในวังเลย”

                “เอางี้ให้พวกฉันช่วยไหม” หมวยเอ่ยขึ้น

                “ได้เหรอ”แม็กซ์เอ่ยพลางจ้องกลับด้วยความหวัง

                “แต่ถ้าช่วยเธอต้องติดหนี้ คำขอของฉันหนึ่งครั้ง โอเคไหมละ”

                “เออ...หนี้ของเธอ ไม่ดีละมั้ง”

                “เรื่องง่าย ๆ น่า ถ้าคำขอของฉันไม่โอเค เธอก็ไม่ต้องทำดีไหมละ”

                “ตกลงคำขอหนึ่งครั้งที่ฉันปฏิเสธได้ ถ้าเงื่อนไขขนาดนี้ไม่รับก็โง่แล้ว”

                “งั้นก็บอกแผนการมาเลย”

                “ขั้นแรกยังไม่มีอะไรในหัว” แม็กซ์ชี้ไปยังผู้เล่นที่กรูกันเข้ามาทางด้านนี้ “เพราะต้อง...กวาดเจ้าพวกนั้นก่อนแล้วค่อยหนีไปตั้งหลัก”