พลิกบทบาทนางร้าย สู่สะใภ้ผู้ดีหมายเลขหนึ่ง

แสงจันทร์ถูกชายทั้งสองลากตัวมาจนถึงขอบรั้วกั้นเธอถูกกดศีรษะให้ก้มลงมองสายน้ำที่ไหลเชี่ยวคลื่นทะเลซัดไปมาจนทำให้คิดถึงค่ำคืนนั้น

ค่ำคืนที่หนาวเหน็บเธอต้องทนอยู่ในแม่น้ำที่เย็นเฉียบอยู่หลายนาทีก่อนภาพทุกอย่างจะมืดดับไป

“กลัวเหรอยะตัวสั่นเชียว”

เสียงของโรสอย่างนั้นหรือ เธอได้ยินแค่เสียงที่ก้องเข้ามาโรสคงกำลังรอคอยวินาทีที่เธอตกลงไป

“โรสพอเถอะทุกคนหยุดเถอะ เราอย่าถึงขั้นต้องลงมือฆ่าเลยนะ แค่สั่งสอนก็พอ”

“โถ่ยัยนวลอยากตายไปด้วยอีกคนหรือไง”

แสงจันทร์เตรียมรับมือมาอย่างดีแต่ไม่คิดว่าเธอจะเสียการทรงตัวเพราะภาพในคืนนั้นเธอกลัวเหลือเกินหากต้องทนอยู่ท่ามกลางความเย็นยะเยือกและมืดสนิทอย่างคืนนั้นอีกครั้ง

“รออะไรอยู่โยนมันลงไป!!”

เธอจะกลัวไม่ได้สิแสงจันทร์เธอต้องออกแรงที่มีผลักไสคนพวกนี้ออกไปสิ

“เร็ว!”

ชายทั้งสองเตรียมจะผลักแสงจันทร์ลงไปโดยที่เธอไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนแม้แต่น้อย อีกทั้งตัวเนื้อตัวยังสั่นเทาพิกล

‘นี่ฉันจะต้องตายอีกแล้วเหรอ...บนโลกแห่งความจริงก็ไม่มีพื้นที่ให้ฉันยืนงั้นเหรอ’

ปรี๊ด!!

แต่แล้วก็มีเสียงบางอย่างดังสกัดขึ้นมาทั้งเสียงนกหวีดเสียงระฆังทั้งหลายแหล่มีคนส่งเสียงเหล่านั้นขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือเธอ

ปรี๊ดดด!!!

“โรส!!”

โรสมองตามเสียงคมเข้มทรงพลังที่เพิ่งย่างกรายมาถึงชั้นดาดฟ้าท้ายเรือพอดี

“พวกมึงสองตัวเอามือออกจากคุณแสงจันทร์”

“คุณพ่อ....”

มีอีกคนที่เดินมาพร้อมกับเดวิทคือเด็กหญิงตัวเล็กๆที่สวมชุดเจ้าหญิง เด็กคนนั้นคาบนกหวีดอยู่ที่ปากเล็กอีกทั้งยังคล้ายว่าเด็กหญิงกำลังทำกิริยาหยาบคายใส่โรสโดยการเป่านกหวีดเยาะเย้ยหล่อน

ปรี๊ดดด!

“หยุดเป่านกหวีดเดี๋ยวนี้นะนางเด็กบ้า”

ปรี๊ดด ฉิ่งฉับๆ

ไม่หยุดเป่าไม่พอเด็กคนนี้ยังปรบมือเรียกลูกสมุนตัวจิ๋วที่ซ่อนตัวอยู่ออกมามีเด็กกว่าสิบรายที่สวมชุดเจ้าหญิงและเจ้าชายแอบสาดส่องอยู่ด้านหลังพวกกล่องอุปกรณ์บริเวณทางขึ้นบันไดระหว่างทาง

เด็กเหล่านี้ซ่อนตัวอยู่ตั้งแต่ทุกคนเริ่มรุมรังแกแสงจันทร์รอเวลาให้คนสำคัญอย่างเดวิทได้เห็นการกระทำที่ชั่วร้ายของลูกสาว

“ไอ้พวกเด็กบ้า”

เด็กๆ พากันหัวเราเยาะโรสและคนของหล่อน อีกทั้งยังเป่านกหวีดตีทั้งระฆัง ฉิ่ง ฉาบใส่ไม่หยุด

“ฮ่าๆๆๆ”

มะลิรีบวิ่งเข้าไปหาแสงจันทร์ที่ทรุดตัวนั่งตัวสั่นอยู่บนพื้นเด็กหญิงเห็นเรียวปากที่ซีดเซียวของคู่ซี้

“เจ๊เป็นอะไรไป ไหนเจ๊บอกว่ารับมือไหวทุกสถานการณ์ไงถ้ามายลี่ตามท่านเดวิทมาไม่ทันหรือหากไม่มีเพื่อนๆ มาแอบเฝ้ามองอยู่เจ๊อาจจะตกลงไปแล้วนะ” เด็กแก่แดดคนนี้ช่างพูดจาเกินอายุ

“มะลิ”

พึ่บ!!

แสงจันทร์สวมกอดคู่ซี้วัยจิ๋วเป็นการขอบคุณขอบคุณที่มาได้ทันเวลา

“เมื่อกี้ฉันไม่มีแรงเหลือพอจะขัดขืน ฉันกลัวคืนนั้นมันมืดแล้วก็เย็นจนน่ากลัว”

เด็กอย่างมะลิไม่เข้าใจที่รุ่นพี่พูดมาหรอกแต่เธอคิดไปว่าแสงจันทร์อาจจะกลัวคนเหล่านั้น แล้วบริเวณนี้ก็ไม่มีแสงไฟมาถึงด้วย

“เจ๊ไม่ต้องกลัวอะไร ต่อไปนี้มายลี่และสมุนจะปกป้องเจ๊จากพวกสถุนนี้เอง!”

“หนูจันทร์อยากจะแจ้งความก็เอาเลยนะ ได้ข่าวว่าเด็กๆถ่ายคลิปหลักฐานไว้หมดแล้ว”

“คุณพ่อ!”

โชคดีที่เดวิทค่อนข้างเป็นคนมีเหตุผลเขาไม่คิดเข้าข้างลูกสาวของตัวเองในเมื่อคนเป็นพ่อก็คอยตักเตือนอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่โรสไม่เคยแม้จะเชื่อฟัง

“แล้วก็ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะไม่ประกันตัวส่วนหลังยัยโรสออกมาจากคุกฉันจะรีบส่งไปต่างประเทศแต่โดยเร็ว”

“คุณพ่อ!!!!!!”

“ไป!” สุดท้ายโรสก็ถูกพ่อของตัวเองกระชากออกไป

“ทั้งหมดก็ตามมาด้วย ฉันจะส่งกลับฝั่งพร้อมกันคืนนี้แล้วอย่าคิดจะหนี”

นวลผ่องและชายทั้งสองคนรีบสาวเท้าวิ่งตามไปด้วยความหวาดกลัวฝ่ายนวลผ่องได้หันมาสบตาแสงจันทร์เสมือนรู้สึกผิด

แต่อย่างไรแสงจันทร์ก็ไม่ใจอ่อนหรอก คนทำผิดก็ควรถูกลงโทษ

“ฉันตามหาสามีของเจ๊ไม่เจอ ไม่รู้ว่าเขาไปมุดหัวอยู่ที่ไหนเขาก็เลยยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับเจ๊”

“เขาคุยกับเพื่อนอยู่ที่บาร์น่ะ เด็กเข้าไม่ได้ไงเธอเลยหาเขาไม่เจอ”

“สามีเจ๊นี่แย่เนอะ แย่มากๆภรรยาตกอยู่ในอันตรายขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีก”

“เธอพาเพื่อนๆ กลับไปในเรือเถอะ เดี๋ยวผู้ใหญ่จะเป็นห่วง”

“แล้วเจ๊ล่ะ”

“ฉันอยากอยู่คนเดียวสักพัก เดี๋ยวจะตามไป”