item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 38 ผลของยายกระดับคลื่นพลัง

หลังจากกลับมาที่ห้อง

ลุคเข้าร้านเส้นทางตะวันตอนนี้ร้านค่อนข้างจะเงียบเหงาเพราะไม่มีสินค้าเพิ่มมาหลายวันแล้วส่วนที่ยังคงเข้ามาคอมเมนต์ที่บอร์ดสนทนาของร้านก็เป็นพวกไม่มีอะไรทำและตั้งกลุ่มมาตามล่าให้เจ้าของร้านตอบคอมเมนต์

เขาไม่ได้ตอบกลับคนพวกนั้นและเลือกจะข้ามไปที่ร้านเพื่อเติมสินค้าชุดใหม่ในรายการหินตาแดง

หินตาแดงที่ได้มาประกอบไปด้วยเกรดสีขาว20 ชิ้น เกรดสีเขียว 10 ชิ้น เกรดสีฟ้า 4 และสีม่วง 1 ชิ้นที่จริงถ้าไม่โดนงูวารีกินไปจะมีเกรดสีม่วง 2 ชิ้น

ก่อนหน้านั้นเขาไม่มีไอเทมหินตาแดงเกรดที่สูงขึ้นมาเปรียบเทียบแต่หลังจากภารกิจที่ท่อน้ำทิ้งแล้ว เขาก็ได้รับหินตาแดงในเกรดที่ต่างกันมาอยู่ในการครอบครอง

หลังจากได้หินตาแดงมาแล้วลุคก็ทดลองใช้หินตาแดงเกรดที่สูงขึ้นเพื่อดูความต่างของผลพิเศษ

ความต่างของผลพิเศษการมองเห็นในที่มืดนั้นคือระยะในการมองเห็นผลพิเศษการมองเห็นในที่มืดระดับ 1 ของหินตาแดงเกรดสีขาวจะอยู่ที่ 150 เมตรรอบตัวมันเพียงพอสำหรับการเคลียร์ชิ้นส่วนมอนสเตอร์ประเภทถ้ำเพราะส่วนใหญ่ขนาดของถ้ำก็ใหญ่ไม่เกินนี้

แต่ว่าพอเป็นผลพิเศษของไอเทมหินตาแดงเกรดสีเขียวระยะก็เพิ่มเป็น200 และเกรดสีฟ้าเป็น 250 เมตรส่วนเกรดสีม่วงคือ 300 เมตร

ถึงจะเพิ่มมาทีละ50 เมตร แต่นี่คือระยะการมองเห็นรอบตัวนั้นเท่ากับเห็นด้านหน้าและด้านหลังรวมกันคูณสองเท่าเลยทีเดียว

“ถึงจะไม่จำเป็นในบางสถานการณ์แต่การมีก็ย่อมดีกว่าไม่มีและการที่มีของดีกว่าที่มีอยู่ก็คือสิ่งที่ทุกคนต้องการ” ลุคเผยรอยยิ้มเล็กน้อยก่อนจะกำหนดราคาหน้าเลือดลงไปในช่องราคา

หินตาแดง 1ดาวราคายังคงเดิมที่ 200,000 เครดิต

หินตาแดง 2ดาวราคาที่ 500,000 เครดิต

หินตาแดง 3ดาวราคาที่ 800,000 เครดิต

หินตาแดง 4ดาวหรือเกรดสีม่วงที่มีเพียงชิ้นเดียวเขาตั้งราคาไว้ที่ 1,500,000 เครดิตราคาชิ้นนี้เท่ากับอาวุธพิเศษระดับ E 1 ดาวที่ถูกที่สุดแล้ว

แต่ที่เขากล้าตั้งราคาสูงแบบนี้ เพราะหินตาแดงไม่ใช่อาวุธโจมตีแต่เป็นอุปกรณ์พิเศษจำพวกสนับสนุนที่แม้แต่อาวุธระดับ E ก็ไม่มีทางมอบความสามารถนี้ให้ได้

“เพิ่มสินค้า”

ลุคกดเพิ่มสินค้าในทันทีพร้อมกับเรียกโดรนมารับไอเทมหินตาแดงไปเก็บไว้ในครั้งเพื่อให้ระบบขนส่งไกอาจัดการส่งแบบอัตโนมัติเมื่อมีคนสั่งมันเป็นหินตาแดงที่มีขนาดไม่ใหญ่ โดรนขนาดเล็กเพียงลำเดียวก็พอแล้ว

หลังจากรอโดนประมาณ30 นาทีอยู่หลังบ้าน โดรนก็บินลงมาท่ามกลางความมืด

เขาใส่หินตาแดงลงในกล่องที่ล็อกอย่างแน่นหน้าและไม่มีใครบ้าพอจะโจมตีโดรนของไกอา ลุคจึงวางใจในราคาสินค้าพวกนี้ได้

พอกลับมาถึงห้องลุคก็เปิดดูปฏิกิริยาของชาวเน็ตอยู่สักพักก็พบว่ามีคนเข้ามาคอมเมนต์เป็นจำนวนมากถึงการตั้งราคาที่แพงสุด ๆ ของหินตาแดงคุณภาพ 4 ดาวชิ้นนั้น

หินตาแดงทั้ง 3ชิ้นถูกซื้อไปโดยเหนือมนุษย์ต่างกันดูเหมือนว่าทั้ง 3คนจะได้สินค้าที่พิเศษไปและเป็นที่อิจฉาของเหนือมนุษย์คนอื่นๆ ทั้ง 3คนจึงคอมเมนต์และสาธยายสรรพคุณของหินตาแดงออกมาให้คนอื่นได้อิจฉาเพิ่ม

โดยเฉพาะเหนือมนุษย์ที่เป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่อธิบายและวิเคราะห์ละเอียดจนไปถึงแนะนำเหนือมนุษย์ที่ใช้ธนูว่าควรจะซื้อมันและเธอยังเข้าไปต่อว่าคอมเมนต์อื่น ๆ ที่ต่อว่าร้านด้วยจนเกิดการทะเลาะกันขึ้นมาอีกครั้งเขาไม่ได้ว่าอะไรเพราะนี่ถือเป็นการโฆษณาอย่างหนึ่งไปในตัวด้วย

เพียงพริบตาที่คนพวกนี้พากันบนก็มีการแย่งกันกดสั่งซื้อจำนวนมากสุดท้ายคนที่เข้ามาคอมเมนต์ว่าร้านพวกนั้นก็ต้องหุบปากแล้วมาแยกกันกดสินค้าในร้านของลุค

เนื่องจากไม่รู้ว่าถ้าหมดชุดนี้แล้วจะมีมาอีกตอนไหนหลายคนได้รับบทเรียนจากสินค้าชุดแรกแล้ว จึงกดซื้อกันอย่างรวดเร็ว

“โชคดีที่ในเครือข่ายไกอาไม่มีการปล่อยบอทไม่อย่างนั้นคนพวกนี้คงซื้อไม่ทันบอทพวกนั้นแน่นอน”

ลุคเองก็ไม่ชอบพวกที่ใช้บอทมากดซื้อสินค้าเพราะแบบนั้นไม่เป็นผลดีต่อร้านเขาแน่ เขาไม่ต้องการให้ใครมาเหมาซื้อไปขายต่อด้วยมันจะกระทบต่อฐานลูกค้าของร้านเส้นทางตะวันได้

เขาปิดบอร์ดสนทนาของร้านก่อนจะกลับเข้าไปที่ห้องของตัวเองและหลังจากชำระล้างร่างกายและเปลี่ยนชุดใหม่แล้วก็ไปนั่งอยู่ขอบบนเตียงด้วยท่าทางจริงจัง

ในมือถือขวดยายกระดับคลื่นพลังลุคจ้องมองมันและกำลังตัดสินใจที่จะลองใช้ดู

“ถ้าผลข้างเคียงของยาเป็นอย่างที่ตาแก่ขาพิการบอกจริงๆ อย่างนั้นเราก็ใช้โอกาสคืนนี้ในการดื่มยาและนอนพักจากผลกระทบของมันพรุ่งนี้ก็คงจะเบาลงมากและค่อยไปเอารับมอนสเตอร์ที่สั่งไว้กับร้านอสูรกาย”

“มาลองดูกัน”

ลุคเปิดขวดยาก่อนจะลองสูดดม กลิ่นของยายังไงก็เป็นยา โชคดีที่ไม่จำเป็นต้องฉีดเข้าร่างกายแค่ดื่มมันตรง ๆ เลยก็ได้แล้ว

อึก...ๆ

ยาในมือถูกเขากระดกหมดในครั้งเดียวก่อนจะกลืนลงท้อง มันรู้สึกวูบวาบอยู่ไม่น้อยในใจก็ตื่นเต้นและรอคอยอย่างเงียบ ๆ

‘นานแค่ไหนกว่าจะออกฤทธิ์’ลุคมองดูขวดยาที่ว่างเปล่าอย่างสงสัยก่อนหน้านั้นเขาก็ไม่ได้ถามชายชราขาพิการและนี่ก็พึ่งเคยดื่มเป็นครั้งแรกอีกด้วย

แต่ในวินาทีลุคเหมือนโดนไฟช็อตทั้งร่างก่อนจะนิ่งไป มันคืออาการของร่างกายที่โดนความเจ็บปวดจู่โจมกะทันหันจนเกร็งไปทั้งร่างกาย

ขวดยาในมือหล่นลงพื้นตุบ! ต่อมาความรู้สึกของร่างกายกลับคืนมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับความร้อนที่กระจายจากคอไปจนถึงกระเพาะอาหารที่ร้อนมากที่สุด

“ความร้อนและเจ็บอัก!”

ลุคโดนความแสบร้อนแผ่ขยายไปทั้งร่างกายกับเขาโดนไฟเผาทั้งเป็นจากข้างในออกมาข้างนอกอุณหภูมิของร่างกายสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนทำให้เขาทรุดตัวลงกับพื้นห้องเหงื่อไหลออกอย่างต่อเนื่อง

“เจ็บ อ๊าก!”

ลุคพยายามกัดฟันไม่ร้องออกมาแต่ก็ยังครวญครางรอดฟันเป็นบางครั้งเพราะไม่อยากให้เจนที่อยู่อีกฝั่งของห้องได้ยิน

ขณะที่ความเจ็บปวดเกิดขึ้นทั่วตัวคลื่นพลังในสมองของลุคก็สั่นสะเทือนรุนแรงและเพิ่มปริมาณขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เขาไม่มีเวลาไปตรวจสอบว่าเพิ่มขึ้นเท่าไหร่แต่ในหัวมีเสียงสะท้อนแห่งพลังเตือนเขาอยู่บ่อย ๆ

“คลื่นพลังเพิ่มขึ้น0.1 หน่วย”

...

“อยู่แบบนี้ไม่ได้ฉันต้องลดอุณหภูมิของร่างกาย”

ลุคใช้มือทั้งสองยันร่างกายที่เจ็บปวดให้ยืนขึ้นก่อนจะพาร่างกายที่ร้อนระอุไปที่ห้องน้ำและทิ้งตัวลงอ่างอาบน้ำมือเอื้อมไปเปิดก๊อกน้ำ

น้ำเย็น ๆไหลลงมาใส่อ่างและท่วมร่างกายของลุค

ฟู่...

เสียงน้ำกระทบผิวของเขาก็ระเหยกลายเป็นไอจากความร้อนที่สูงในอ่างเหมือนกับหม้อน้ำเดือด ทำให้ต้องเปิดน้ำทิ้งไว้อย่างต่อเนื่องเพราะระบายน้ำที่ร้อนเกินไปออกไป

ขณะที่ลุคแช่น้ำบรรเทาอาการเจ็บปวดและลดความร้อนในร่างกายมีไอน้ำลอยขึ้นไปทั่วทั้งห้องน้ำราวกับห้องซาวน่า

ลุคไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหนแต่เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเจนเปิดประตูห้องน้ำเข้ามา

“พี่...”เจนวิ่งมาดูพี่ชายด้วยความตื่นตระหนก

เมื่อเช้าเจนผิดสังเกตไม่เห็นลุคออกมากินข้าวเช้าตามปกติจึงมาเคาะห้องแต่ก็ไม่มีใครตอบกลับ เธอจึงเปิดประตูเข้ามาก่อนพบว่าในห้องร้อนผิดปกติและมีเสียงน้ำไหลกับไอน้ำลอยออกมาจากห้องน้ำ

พอเปิดเข้ามาก็พบสภาพของพี่ชายที่ปากซีดผิวแดงเถือกไปทั้งร่าง จึงเข้ามาดูอย่างร้อนรน

“พี่ค่ะพี่เป็นอะไร หนู..หนูจะเรียกรถพยาบาลพี่อย่าพึ่งเป็นอะไรนะ”

“ไม่...พี่ไม่เป็นอะไรไม่ต้องเรียกรถพยาบาล แค่พี่กำลังฝึกฝนพลังเหนืออยู่นะ”

ลุคบอกข้ออ้างกับเจนเขาไม่อยากให้เจนเป็นกังวล และอีกอย่างไม่อยากให้เธอเรียกรถพยาบาลเพราะเขาไม่สามารถบอกกับเจ้าหน้าที่ได้ว่าตนกินยาที่ซื้อมาอย่างผิดกฎหมายเข้าไปจึงมีสภาพแบบนี้

“เจนกี่โมงแล้ว”ลุคถามด้วยเสียงที่อ่อนแรง

“7 โมงเช้าแล้ว”

“อย่างนั้นเหรอน้องมีสอบใช่ไหม เดี๋ยวพี่ส่งรอแต่งตัวแป๊บหนึ่งนะ”ลุคใช้มือจับขอบอ่างพยายามจะลุคขึ้น แต่เจนยื่นมือไปจับไม่ให้ลุคยืนขึ้นตอนนั้นเจนก็สะดุ้งด้วยความตกใจ เพราะตัวของลุคร้อนมากมันไม่ใช่ความร้อนจากร่างกายที่คนธรรมดาจะทนได้

“พี่ค่ะวันนี้พี่ไม่ต้องไปส่งหรอก พี่ควรพักผ่อนให้มาก”

“ไม่ได้มันอันตราย”

“ถ้าพี่ไม่พักผ่อนหนูจะโทรให้รถพยาบาลมารับพี่ไปโรงพยาบาล”เจนยื่นคำขาด

ลุคไม่สามารถทำอะไรได้สุดท้ายเขาก็ถอดถอนใจอ่อนล้าอย่างจนปัญญาเพราะเขาก็รู้ว่าสภาพของตัวเองในตอนนี้ไปไหนไม่ไหวจริงๆ

“ก็ได้แต่อย่าลืมเอากระดิ่งที่พี่ให้ไปด้วย ถ้าเกิดอะไรขึ้น...”

“หนูรู้แล้วให้โทรหาพี่ทันที”

“อืม”ลุคพยักหน้า ก่อนจะหลับตาลงไปอีกครั้ง

...

หลังจากลืมตาขึ้นมาเขาก็พบว่าตัวเองยังอยู่ในห้องน้ำและมีไอน้ำปกคลุมราวกับทะเลหมอกไปทั้งห้องน้ำ

‘นี่ไม่ใช่ผลข้างเคียงเล็กน้อยแล้วฉันขอถอนคำพูดที่ว่าตาแก่นั้นเป็นชายชราใจดี’ ลุคบ่นในใจ

อาการของลุคเป็นแบบนี้จนเย็นถึงเบาลงเล็กน้อยทำให้เขาพอจะลุกยืนขึ้นออกจากอ่างน้ำได้สักพักเขาถอดเสื้อออกเหลือเพียงกางเกงตัวเดียวเพราะเสื้อนั้นเปียกและร้อนมากจากน้ำในอ่าง

ลุคโยนเสื้อไว้ในห้องน้ำและรู้สึกหิวมากเพราะไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน จึงเดินลงไปที่ห้องครัวชั้นล่างเพื่อหาอะไรกินประทังความหิว แต่ตอนนั้นกลิ่นหอมชวนเตะจมูกก็ดึงดูดความสนใจ

เป็นหมอซุปที่วางอยู่บนเตาและดูเหมือนว่าพึ่งจะทำได้ไม่นานเพราะยังคงอุ่นอยู่

“เจนกลับมาแล้วเหรอ”ลุคเปิดเวลาที่แหวนเครือข่ายไกอาดู ก็พบว่าเป็นเวลา 5 โมงเย็นแล้วเจนน่าจะกลับมาถึงเกือบชั่วโมงแล้ว

ลุคเลียริมฝีปากรีบตักซุปเนื้อมากิน

“เนื้อกลายพันธุ์เจนทำอร่อยกว่าที่เราทำพอสมควร”

ลุคจัดการกินเนื้อมอนสเตอร์ที่เจนทำให้จนหมดหม้อเขาจึงรู้สึกมีแรงขึ้นมาเล็กน้อย แต่เพราะกินของร้อน ๆ เข้าไปร่างกายจึงร้อนขึ้นอีกแล้ว

ขณะที่เดินกลับไปที่ห้องตอนนั้นเองก็มีเด็กสาวน่ารักคนหนึ่งเดินมาชนเข้าที่หน้าอกของลุคพอดีจนเธอถอยหลังด้วยความตกใจ ก่อนที่ทั้งลุคและเด็กสาวแปลกหน้าตกตะลึงกันไปทั้งสองฝ่าย

“อ้า!”

เด็กสาวปริศนาเอามือปิดตาและรีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นสองระหว่างนั้นเธออดที่จะหันมามองร่างกายเปลือยท่อนบนของลุคไม่ได้ก่อนจะวิ่งกลับไปอย่างเขินอาย

มุมปากของลุคกระตุกเบาๆ

‘ทำไมถึงมีเด็กสาวแปลกหน้ามาอยู่ในบ้านฉันกันแล้วเธอจะกรีดทำไม ฉันไม่ใช่เหรอที่ต้องอาย’