นี่ก็ผ่านมาเกือบสัปดาห์แล้วหลังจากที่ผมส่งคลิปให้ไอ้เป็ดตามสัญญาดูเหมือนมันจะชอบใจมากเกินคาด หลังจากที่ได้รับคลิปมันรีบโทรหาผมทันทีด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"เฮ้ย! ไอ้เน มึงแม่งสุดยอดว่ะ!หอยแม่มึงนี่โคตรอูมเลยว่ะ เวลากระแทกหีแม่มึง มันเด้งขึ้นมาเป็ก้อนแบบนี้โคตรมันส์ควยเลยล่ะสิ ดูแล้วโคตรเสียว!"
ไอ้เป็ดพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าผ่านโทรศัพท์อย่างไม่อายผมรู้ว่ามันกำลังเพลินกับสิ่งที่เห็นในคลิปที่ผมส่งให้
ผมไม่อยากแสดงความรู้สึกออกไปมากนัก
"เออ ดีใจที่มึงชอบ"
ผมตอบกลับสั้น ๆ ออกแนวประชดประชันกลับไป
แต่ดูเหมือนไอ้เป็ดจะไม่ทันสังเกต มันจึงถามต่อทันที
"แล้วคลิปต่อไปล่ะมึงจะส่งให้กูเมื่อไหร่? กูอยากได้อีก เออ... กูว่าเปลี่ยนโลเคชั่นบ้างสิวะห้องนอนแม่งน่าเบื่อแล้ว หาที่ใหม่ ๆ ที่มันตื่นเต้นหน่อยดิ หาอะไรที่มันแปลก ๆบ้าง น่าจะเร้าใจดี"
ผมฟังคำพูดของมันแล้วครุ่นคิดในใจไอ้เป็ดพูดถูก ห้องนอนมันเป็อะไรที่จำเจมาก ผมเองก็รู้สึกแบบนั้นแต่จะหาที่ไหนที่เหมาะและตื่นเต้นมากกว่านี้ล่ะ? ความคิดของผมเริ่มล่องลอยไปถึงความเป็ไปได้อื่นๆ ผมพยักหน้าตอบรับเบา ๆ ในโทรศัพท์
"เออ... กูจะลองหาทางกล่อมแม่ดูแล้วกันแต่ไม่รู้ว่าจะได้เมื่อไหร่นะ"
ไอ้เป็ดหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะย้ำ
"เออ ๆ ถ่ายแล้วส่งมาให้กูเรื่อย ๆนะเว้ย กูรอดูอยู่"
หลังจากวางสายความคิดของผมก็ยังคงวนเวียนอยู่กับคำพูดของไอ้เป็ด เื่การเปลี่ยนสถานที่... ผมอาจจะต้องลองเอาไปปรึกษาแม่ดูถึงแม้จะดูเป็เื่ที่ลำบากใจ แต่หากทำให้คลิปออกมาน่าตื่นเต้นมากขึ้นมันอาจจะคุ้มค่าที่จะลองทำ แถมมีโอกาสอัพราคาขายให้กับไอ้ต้นกับไอ้บอสได้
จริง ๆผมก็ไม่ได้มีปัญหาเื่เงินอะไรมากมายนัก ขอพ่อกับแม่เอาก็ได้แต่เพราะตอนนี้เงินเก็บในบัญชีผมแทบจะร่อยหรอหากพ่อรู้เข้าว่าผมเอาเงินเก็บไปซื้อกล้องมาสองตัวจะต้องเกิดความสงสัยอย่างแน่นอนว่าผมเอาเงินไปทำอะไรและเพื่อการนั้นผมจึงต้องรีบหาเงินมาเติมบัญชีของตัวเองให้มากเข้าไว้เพื่อความปลอดภัย
แม้ว่าวันนี้จะเป็วันหยุดของผมแต่แม่ก็ยังมีงานที่ต้องทำ เราสองคนขับรถออกจากร้านดอกไม้ั้แ่เช้าตรู่เพื่อไปส่งดอกไม้ให้ลูกค้าคนสำคัญ ่เช้าในกรุงเทพฯ อากาศยังคงเย็นสบายถนนในย่านอารีย์ค่อนข้างสงบ มีเพียงเสียงรถที่ผ่านไปมาเบา ๆแต่ผมรู้ดีว่าวันนี้จะเป็วันทำงานอีกวันสำหรับผม
เมื่อผมเหล่มองไปที่แม่ซึ่งกำลังทำหน้าที่ขับรถวันนี้แม่ใส่เสื้อสีขาวแบบเรียบง่ายที่ดูดีอย่างน่าประหลาด มันดูเหมือนเป็เสื้อ Blouse ที่มีดีไซน์หลวมเล็กน้อย แต่ก็พอดีกับรูปร่างของแม่แขนเสื้อเป็แบบปีกนกที่พลิ้วไหวทุกครั้งที่แม่ขยับตัวมันทำให้แม่ดูอ่อนหวานมากขึ้นไปอีก ทุกครั้งที่แม่ยกแขนหรือหันตัวแขนเสื้อนั้นพลิ้วไปตามการเคลื่อนไหว ทำให้ลุคโดยรวมดูมีเสน่ห์อย่างลงตัว
ส่วนกระโปรงที่แม่สวมใส่เป็กระโปรงยาวลายตารางที่คลุมยาวถึงข้อเท้ามันเป็ลายตารางที่ดูสุภาพ แต่ยังคงความสวยงามและคลาสสิกกระโปรงนั้นทำให้แม่ดูสุภาพเรียบร้อย แต่ในสายตาของผมแม่กลับดูน่าหลงใหลกว่าผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่ผมเคยเห็นมาแม่ในชุดนี้ช่างดูดีและเป็ธรรมชาติ ทุกอย่างในตัวแม่ดูเข้ากันอย่างสมบูรณ์แบบไม่ว่าจะเป็เสื้อที่เรียบง่ายหรือกระโปรงลายตารางทุกอย่างล้วนเสริมให้แม่ดูโดดเด่น เข้ากันกับบรรยากาศของร้านดอกไม้ที่แม่ดูแล
มือของแม่จับพวงมาลัยแน่นในขณะที่ขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของลูกค้ารายใหญ่ข้างหลังรถมีช่อดอกไม้หลายช่อที่ผมเป็คนช่วยจัดไว้เมื่อคืนแม่ให้ความสำคัญกับลูกค้าทุกคน ไม่ว่าจะเป็การจัดดอกไม้ในโอกาสพิเศษหรือเพียงช่อดอกไม้เล็ก ๆ สำหรับมอบให้คนรัก ผมเห็นแม่ใส่ใจในทุกขั้นตอนั้แ่การเลือกดอกไม้ การจัด และการตกแต่งจนกระทั่งถึงการส่งถึงมือลูกค้า
"เนวันนี้ลูกต้องช่วยแม่เยอะหน่อยนะ ลูกค้าคนนี้เป็ลูกค้าประจำเขาชอบให้ดอกไม้ของเราไปแต่งบ้านทุกอาทิตย์"
แม่หันมาพูดขณะขับรถ ผมพยักหน้าอย่างเอาใจแม่เข้าใจความสำคัญของงานที่แม่รักดี
เมื่อเรามาถึงบ้านของลูกค้าซึ่งเป็บ้านหลังใหญ่โตในซอยหนึ่งของย่านสุขุมวิทผมลงจากรถและรีบไปเปิดท้ายรถเพื่อหยิบช่อดอกไม้ที่ถูกจัดไว้อย่างประณีตความหอมของดอกไม้ลอยออกมาทันทีที่ผมเปิดประตูผมยกช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ขึ้นมาพร้อมกับวางมันบนแขนทั้งสองข้างเพื่อให้มั่นคงแม่เองก็หยิบช่อเล็ก ๆ อีกช่อหนึ่งแล้วเดินตามผมเข้าไป
ประตูบ้านเปิดออกโดยแม่บ้านที่รออยู่พวกเรายิ้มให้เธอและเธอเชิญพวกเราเข้าไปภายในตัวบ้านผมเห็นลูกค้าของแม่เป็ผู้หญิงวัยกลางคน เธอสวมชุดอยู่บ้านหรูหราเดินเข้ามาต้อนรับเราด้วยรอยยิ้ม
"อ้าว น้องตุ๊ก มาแล้วเหรอคะขอบคุณมากเลยนะคะ ดอกไม้ของคุณสวยงามมากเหมือนเดิมเลย"
เธอพูดพร้อมกับชื่นชมช่อดอกไม้ที่เรานำมาให้
"ขอบคุณค่ะ คุณณีแม่จัดดอกไม้ให้ตามที่คุณ้าเลยนะคะ มีดอกลิลลี่ ดอกกุหลาบและดอกคาเนชั่นตามสั่งค่ะ"
แม่พูดด้วยรอยยิ้มและท่าทางเป็มิตรขณะที่ผมช่วยวางช่อดอกไม้ลงบนโต๊ะกระจกกลางห้องนั่งเล่น
หลังจากที่แม่ผมจัดดอกไม้ในบ้านของคุณณีเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอยืนมองผลงานตัวเองด้วยความพอใจ คุณณียิ้มขอบคุณแม่ผมที่จัดดอกไม้ให้ตามใจ้าก่อนจะบอกว่าเธอจะไปเตรียมของว่างในครัวให้พวกเรา
"เดี๋ยวนะคะน้องตุ๊กฉันขอตัวไปเตรียมของว่างให้ค่ะ แป๊บเดียวนะ"
คุณณียิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัว ไม่รอให้แม่ผมปฏิเสธ
ผมและแม่ยืนอยู่เงียบ ๆ ในห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยบรรยากาศหรูหราจู่ ๆ ประตูอีกด้านหนึ่งของห้องก็เปิดออก เผยให้เห็นชายสูงอายุคนหนึ่งเดินเข้ามาเขาดูเหมือนจะอายุราว ๆ 60 ปีได้ แต่ยังคงดูสุขภาพดีเขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัวและกางเกงขายาวสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเป็มิตร
แม่หันไปเห็นและยกมือไหว้ทันที
"สวัสดีค่ะคุณสุชาติ"
เธอกล่าวทักทายอย่างสุภาพ
คุณสุชาติ ซึ่งเป็สามีของคุณณียิ้มรับก่อนจะยื่นมือมาจับมือแม่ตุ๊กเบา ๆ รับไหว้กลับ รอยยิ้มของเขายังคงดูอบอุ่นแต่สายตาที่มองแม่กลับแฝงความเ้าชู้ไว้อย่างชัดเจน
"สวัสดีครับคุณตุ๊กงานยุ่งเหรอครับวันนี้?"
คุณสุชาติถามด้วยน้ำเสียงปกติแต่สายตาของเขาจับจ้องไปที่แม่ของผมซึ่งอยู่ในลุคสวยหวานอย่างไม่วางตา
แม่ผมยังคงรักษากิริยายิ้มบาง ๆ กลับ
"ใช่ค่ะวันนี้มีส่งดอกไม้หลายที่เลยค่ะ"
แม้การสนทนาจะเป็ไปอย่างสุภาพและปกติแต่ผมสังเกตเห็นได้ชัดว่าคุณสุชาติมีแววตาที่ดูไม่เหมือนเวลาที่ผู้ชายทั่วไปพูดคุยกับแม่ของผมเขามองแม่ตุ๊กด้วยความสนใจอย่างเห็นได้ชัด แต่แม่ก็ยังคงรักษาท่าทีสุภาพและไม่แสดงอาการใด ๆ ที่ทำให้สถานการณ์ดูไม่ดี
ในขณะที่ผมยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจความหึงหวงที่ผมไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับแม่ของตัวเองมาก่อน แต่เมื่อเห็นไอ้แก่นี่จับมือแม่ไว้ และส่งสายตาเ้าชู้มาให้แม่ มันทำให้ผมรู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูกแม้บทสนทนาจะดูสุภาพและปกติ แต่ผมรู้ดีว่าสายตาของเขานั้นไม่ได้แสดงความสุภาพเลย
ขณะที่คุณสุชาติยังคงจับมือแม่ไว้ จู่ ๆเสียงฝีเท้าเบา ๆ ก็ดังขึ้นจากด้านหลังผมเห็นคุณณีเดินกลับเข้ามาพร้อมถาดของทานเล่นในมือ
"เอาล่ะค่ะ น้องตุ๊ก น้องเนเชิญทานของว่างได้นะคะ ไม่ต้องเกรงใจเลยค่ะ"
เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
คุณสุชาติต้องรีบปล่อยมือของแม่ทันทีราวกับไม่อยากให้ภรรยาของเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น แม้มือของเขาจะปล่อยมือแม่ไปแล้วแต่ผมยังคงรู้สึกถึงความอึดอัดในอากาศที่ลอยค้างอยู่
ผมพยักหน้ายิ้มรับเล็กน้อยแต่ในใจยังคงก้องไปด้วยความรู้สึกไม่พอใจที่ไม่สามารถอธิบายได้ขณะที่คุณณีวางถาดขนมลงบนโต๊ะ และหันมายิ้มให้ผม เธอกล่าวกับผมด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความชื่นชม
"ดูสิคะ วันหยุดแท้ ๆแต่น้องเนกลับไม่ออกไปเที่ยวเล่นเหมือนลูกของป้าน่ารักมากเลยนะคะที่คอยช่วยงานคุณแม่แบบนี้ ป้าล่ะปลื้มใจแทนน้องตุ๊กจริง ๆ"
คำชมของคุณณีทำให้แม่ยิ้มเล็กน้อย
"ขอบคุณค่ะ จริง ๆ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะคุณณีเนก็ยังดื้อตามประสาวัยอยู่บ้าง ่นี้ก็ยุ่ง ๆ เื่งานกันนิดหน่อย แต่ก็ยังพอช่วยแม่ได้หลายอย่าง"
แม่พูดพร้อมกับเหลือบมองผมเล็กน้อย
แม้ว่าจะรู้สึกดีที่ได้รับคำชมแต่ในใจก็ยังคงไม่คลายความรู้สึกหึงหวงที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ความคิดของผมยังวนเวียนอยู่กับภาพที่คุณสุชาติจับมือแม่อย่างอ้อยอิ่ง
"ไม่ต้องเกรงใจนะน้องเนทานได้เลยค่ะ ป้าทำเอง รับรองว่าอร่อยแน่นอน"
คุณณีย้ำอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม
ผมหยิบขนมขึ้นมากินหนึ่งชิ้นแต่ในใจยังคงรู้สึกไม่สบายใจเหมือนเดิม แม้จะพยายามปิดบังความรู้สึกนั้นไว้ แต่ลึกๆ แล้วผมรู้ดีว่ามันยังคงคุกรุ่นอยู่ภายใน
หลังจากส่งมอบดอกไม้เรียบร้อยแม่ตุ๊กยังคงยืนพูดคุยกับคุณณีอยู่สักพักเสียงสนทนาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความเป็มิตรและสุภาพ ผมยืนรออยู่เงียบ ๆมองดูบรรยากาศภายในบ้านที่หรูหรา ทุกสิ่งในบ้านนี้ถูกจัดอย่างเป็ระเบียบดูเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความสง่างาม เห็นได้ชัดว่าคุณณีเป็คนที่ใส่ใจในรายละเอียดของการตกแต่งบ้านพอๆ กับที่เธอใส่ใจดอกไม้ที่เราเพิ่งนำมาส่ง
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นแม่หันมาหาผมและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูโล่งอก
"เอาล่ะ กลับกันเถอะ"
ผมพยักหน้าและถอนหายใจเบา ๆก่อนจะเดินตามแม่ไปที่รถ
ในขณะที่เรานั่งอยู่ในรถ ผมปล่อยความคิดให้ลอยล่องไปตามถนนขณะที่แม่ขับรถกลับมายังร้านดอกไม้ในอารีย์ ผมนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างมองเห็นผู้คนเดินไปมา บางคนกำลังทำงาน บางคนกำลังผ่อนคลายจากการทำงานสายตาผมจับจ้องที่ภาพเ่าั้อย่างเหม่อลอยแต่แล้วเสียงข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ของผม
ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูพบว่าเป็ข้อความจากไอ้เป็ด มันส่งข้อความมาทวงคลิปใหม่อย่างที่ผมคาดไว้หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้ส่งคลิปใหม่ให้มัน จนมันเริ่มทวงยิก ๆ ผ่านข้อความ
‘ไอ้เน คลิปใหม่ล่ะวะ?กูรอมานานเกินไปแล้ว’
มันพิมพ์มาอย่างไม่รอช้า
ผมรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นในใจแต่ผมก็ตอบกลับมันไปอย่างที่เคยบอก
‘่นี้พ่อกูนั่งเขียนงานอยู่ที่บ้านจนดึกแม่ก็เลยไม่มีโอกาสมาที่ห้องกูเลย’
แต่ไอ้เป็ดก็สวนกลับทันที
"โรงแรมก็มีมึงพาแม่ไปเปิดโรงแรมเย็ดกันให้กูดูก็ได้ อย่าหาข้ออ้างเลย กูต้องได้คลิปใหม่ภายใน24 ชั่วโมง ถ้ามึงไม่ส่งมา สงสัยกูคงต้องวางแผนบินไปเที่ยวไทยสักหน่อยละ"
ข้อความนั้นทำให้ผมรู้สึกเครียดมากขึ้นแม้ผมจะรู้ว่ามันขู่ แต่ความกดดันที่มันใส่เข้ามาก็ทำให้ผมหายใจไม่ทั่วท้องผมรีบตอบกลับไป
"ใจเย็น ๆ หน่อย เดี๋ยวกูหาโอกาสคุยกับแม่ก่อน"
แต่ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ขณะที่ผมกำลังนั่งคิดทบทวนถึงสิ่งที่ไอ้เป็ดบอกหัวใจของผมก็เต้นแรงขึ้นนี่เป็ครั้งแรกที่ผมต้องคิดถึงการพาแม่ออกไปข้างนอกเพื่อทำเื่แบบนี้ความคิดนี้ทำให้ผมรู้สึกทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน
8K
