หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่ 54 ทำไม

“ขอบคุณ”

“อืม”

ฮอร์คิงพยักหน้าและยิ้มออกมามันหายากมากที่ทหารมืดจะยิ้มแบบนี้

เบนจามินไม่ได้เอากล่องแก่นพลังงานที่มีอยู่หมื่นก้อนนั้นไปเขาทิ้งมันไว้ให้ฮอร์คิงและลากกล่องที่เหลือออกไป เพื่อไม่ให้เป็นภาระมากเกินไปทุกคนจึงผูกกล่องและพายไว้ด้านหลังแม้จะใหญ่หน่อยแต่ไม่กระทบกับการต่อสู้ แถมยังใช้กล่องแทนโล่ได้อีกด้วย

ออสก้า ทหารมืด 2 นาย เบนจามิน เลียม และมาโครพวกเขายืนอยู่หน้าประตูท้ายของรถถัง ที่หันไปทางออกของดันเจี้ยนอยู่แล้วเพราะตอนที่ล้อสายพานขาดมันทำให้รถหมุน ฮอร์คิงกลับรถอีกหน่อยก็ทำให้ท้ายหันไปทางออกพอดีแม้จะอยู่อีกไกลแต่พวกเขาก็สามารถพุ่งออกไปเป็นเส้นตรงได้เลย

มาโครเป็นคนเปิดประตูพริบตาที่ประตูเปิดซอมบี้ระดับธรรมดาก็พุ่งเข้ามาทันที แต่ว่ามันก็โดนออสก้าตวัดดาบตัดหัวกุดเบนจามินพุ่งเข้าไปใช้โล่กระแทกจนใบหน้าซอมบี้แหลกเละ และแรงกระแทกก็สามารถฆ่าซอมบี้ระดับธรรมดาได้อย่างง่ายดาย

ที่ต้องกังวลคือซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายสองตัวมากกว่า

“ไป”

“ลุยเลย”

“สู้ตาย”

ทุกคนตะโกนสุดเสียงเพิ่มความกล้าให้กับตัวเองและคนรอบข้างก่อนที่พวกเขาจะพุ่งออกไปด้านนอก

ทว่าจู่ ๆ กลับมีคนเดินไปกดปิดประตู เป็นทหารคุ้มกันที่ไม่ยอมออกไปด้วย

“ออกไปกับพวกเขา” ฮอร์คิงสั่ง

ซอมบี้ที่นี่ไม่เหมือนกับข้างนอกพวกนี้มันฆ่าไม่สนใจว่าจะเป็นมนุษย์หรือทหารมืดแบบพวกตนต่างจากซอมบี้ด้านนอกที่จะไม่โจมตีทหารมืดยกเว้นโดนยั่วยุ

“ผมจะอยู่กับท่านช่วยเติมแก่นพลังงานและต้านซอมบี้ที่จะเข้ามา ทำให้ท่านสามารถยิงสู้ได้นานขึ้นพวกเขาจะมีเวลามากขึ้น แบบนี้เป็นประโยชน์มากที่สุด” ทหารมืดคุ้มกันกล่าว

“...”

ฮอร์คิงเงียบไปแม้ในใจจะรู้ว่าแบบนั้นดีที่สุด แต่กลับไม่อยากให้ลูกน้องตาย

ทหารคุ้มกันคนนี้ช่วยเขามาเยอะอย่างน้อยตนก็อยากให้รอดออกไปอยู่ข้างกายนายท่านและมองดูโลกที่นายท่านสร้างแทนตัวเอง

ฮอร์คิงรู้สึกบางอย่างลึก ๆ

‘นี่น่ะเหรอสิ่งที่มนุษย์มีความรู้สึก...’

“ฮ่า ๆ ๆ งั้นก็มาตายด้วยกันเพื่อลอร์ดไนท์” ฮอร์คิงหัวเราะลั่นสุดท้ายฮอร์คิงก็เคารพการตัดสินใจของทหารนายนี้

“เพื่อลอร์ดไนท์”ทหารมืดคุ้มกันกล่าวตามอย่างหนักแน่น ก่อนที่ประตูรถถังทางด้านหลังจะถูกปิดลงอย่างสมบูรณ์

...

ตูม!

เสียงปืนใหญ่โจมตีอย่างเป็นจังหวะยิงเข้าใส่บอสซอมบี้มันยังทำลายพื้นที่บนถนน สังหารซอมบี้ธรรมดา และซอมบี้ระดับดุร้ายไปพร้อม ๆกันด้วย

บอสราชินีซอมบี้นักล่าเคยโดนมาก่อนยอมแขยงเป็นธรรมดามันไม่โง่ที่จะไม่รู้จักหลบ ในใจก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

เจ้าสิ่งนั้นทำมันเกือบตายมันต้องการบดขยี้ นี่คือความคิดเดียวของมัน

ขณะเดียวกันทันทีที่พวกเบนจามินและคนอื่นๆ วิ่งพรวดออกมาจากรถถัง ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายก็หันความสนใจมาที่พวกเขาทันที

“ระวังมันอยู่ทางนั้น”

มาโครตะโกนบอกก่อนจะขว้างระเบิดมือไปทิศทางที่เห็นซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายระเบิดมือพวกนี้คืออาวุธที่อยู่ในกล่องเพียงอย่างเดียว มันไม่ใช่ระเบิดมือธรรมดาแต่เป็นระเบิดมือพลังงาน

ที่จริงแล้วโลกภายนอกก็มีการปรับมาใช้แบบนี้แล้วเป็นระเบิดพลังงานที่ได้มาจากการแยกประจุพลังงานจากแหล่งพลังงานอย่างแก่นพลังงาน

ระเบิดเสถียรกว่า ไม่เสื่อมสภาพใช้งานได้ในหลายพื้นที่ไม่ใช่แค่ในโลก แต่ในอวกาศก็ด้วย

มันเป็นหนึ่งในความมั่นใจที่พวกเขามีสิ่งนี้จะเรียกว่าระเบิดมือพลังงาน T1  ก็ไม่ผิด

ตูม!

ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายที่อยู่ข้างทางโดนไปเต็มๆ เจ้านี่คือตัวที่พึ่งฉีกล้อตะขาบไป

ร่างกายมันมีเลือดทะลักออกมาหลายแห่งบางจุดก็เละติดกระดูกแต่ว่ามันกลับยังไม่ตาย แถมตอนนี้ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายที่อยู่บนรถถังก็สังเกตเห็นพวกเขาแล้ว

มันกระโจนจากด้านบนรถถังที่สูงพุ่งเข้ามาหาเขาทันที

“เอานี่ไปกิน”เบนจามินเคลื่อนไหวรวดเร็วตั้งใจถ่วงเวลาไว้เล็กน้อยก่อนจะขว้างระเบิดมืออีกลูกออกไประเบิดขึ้นกลางอากาศ

ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายโดนระเบิดเข้าไปถึงกับร่วงลงไปอีกทางหนึ่งเลย แต่ทุกคนรู้ว่ามันไม่ตายง่าย ๆ

“ไป” เบนจามินเห็นทางสะดวกก็ร้องบอกคนอื่นๆ

ออสก้าและทหารมืดอีกสองคนกลายเป็นหัวหอกทะลวงตีฝ่าฝูงซอมบี้ระดับธรรมดาที่อยู่ตามทางด้านหน้าระเบิดมีจำกัด แต่ซอมบี้ระดับธรรมดาและระดับดุร้ายมีมากเกินไปการใช้ระเบิดในทุกครั้งมันสิ้นเปลืองเกินไป

จึงต้องให้ความสำคัญกับลำดับศัตรูระดับธรรมดา ทุกคนไม่คิดจะเสียเวลาหลบได้หลบ หลบไม่ได้ฆ่า ระดับดุร้ายเร็วกว่า พวกมันมักจะขวางทางเสมอดังนั้นคนที่นำต้องจัดการให้ไว คนตามหลังมารีบไปข้างหน้าและจัดการต่อสลับกันไปทำให้ไม่เสียเวลา

ต่อไปคือซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายสองตัวนั้นรับมือยาก เสียเวลาสู้เปล่า พวกเขาจึงใช้ระเบิดมือเพื่อโจมตีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายโดยตรงขอแค่มันไล่ไม่ทันก็พอแล้ว

ส่วนบอสราชินีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายมันเกินกำลังพวกเขาไปสู้ไม่ไหวเลย

ระยะทางไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร แต่ทุกเมตรมีซอมบี้ขวางทางอยู่เบนจามินใช้โล่พุ่งชนพวกมันกระแทกจนปลิวไปหมด ยิ่งใช้งานก็ยิ่งเข้ามือ บางครั้งก็ขว้างโล่ออกไปกระแทกใบหน้าซอมบี้ยุบโล่เสียบคาร่างซอมบี้ยังไม่ทันล้มเบนจามินก็เข้าถึงโล่ดึงออกสมองติดโล่ตามมาด้วย

ก่อนจะหมุดตัวขาลอยขึ้นเล็กน้อยเสริมแรงฟาดโล่ใส่หัวซอมบี้ติดๆ กัน สมองแตกกระจายสาดไปทั่วบริเวณ พอเท้าแตะพื้นร่างซอมบี้ก็ล้มลงบนพื้นที่น้ำฝนตกลงมาขังเปลี่ยนเป็นสีดำ

ออสก้าแม้พลังอ่อนแอกว่าแต่กลับเด็ดขาดไม่กลัวการโดนกัดร่างกายทั้งร่างยังสวมใส่เกราะเหล็กพุ่งเข้าไป ใช้มีดสั้นที่เคยเสียบคอของตัวเองและเคยเป็นอาวุธของดันโต้มาก่อนเสียบหัวซอมบี้อย่างรวดเร็ว

บางครั้งก็ไม่ทันใจจึงใช้กำปั้นทุบสมองซอมบี้ทหารธรรมดาแหลกในครั้งเดียว

สไตล์การต่อสู้ของเบนจามินและออสก้านั้นคล้ายกันดุดัน เด็ดขาดและเยือกเย็น

มีสองคนนำทางพวกที่เหลือด้านหลังก็เบาแรงลงไปมากแต่ขณะที่พวกเขากำลังวิ่งกันอย่างบ้าคลั่งใกล้จะถึงทางออกนั้นซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายที่โดนระเบิดไปอีกตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามากระโจนใส่ตัวของเบนจามิน

ออสก้าและคนอื่น ๆ ก็ตอบสนองไม่ทันมันลากเบนจามินกลิ้งไปกับพื้นออกจากถนนสู่พื้นที่ข้างทางที่เต็มไปด้วยซอมบี้

“เบนจามิน!”

“ไม่นะ”

เลียมและมาโครคิดจะเข้าไปช่วย แต่ตอนนั้นทหารมืดที่อยู่ใกล้ที่สุดพุ่งเข้าไปพร้อมกับหอกในมือกระโดดขึ้นและเสียบหอกเข้าไปที่หลังของซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายที่กำลังกดเบนจามินลงกับพื้น

โฮกกก!!!

หอกเสียบทะลุร่างกายของมันจนโผล่ไปอีกฝั่งเลือดหยดลงมาจากตัวใส่ใบหน้าของเบนจามิน โชคยังดีที่เบนจามินมีโล่กันอยู่ด้านหน้าไม่อย่างนั้นกรงเล็บของซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายคงฉีกร่างไปแล้ว

เห็นจังหวะเหมาะตอนที่ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายบาดเจ็บเบนจามินรีบพลิกตัวหนีออกมาจากการโดนจับทันที

“ไปปปป....” ทหารมืดตะโกนเสียงดังพร้อมกับเหวี่ยงกล่องที่สะพายมาด้วยให้กับเบนจามิน

เบนจามินรับมาโดยสัญชาตญาณและเงยหน้ามองก็เข้าใจว่าทหารมืดคนนั้นกำลังทำอะไรที่ตัวของทหารมืดมีระเบิดมากกว่า 3 ลูกที่แจกจ่ายติดตัวกันไว้ ถูกเปิดใช้งานแล้ว

ทหารมืดล็อกคอของซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายไว้ไม่ยอมปล่อย

ตูม!!!

ระเบิดกลืนกินทั้งซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายและทหารมืดจนแหลกไปด้วยกัน

เบนจามินอยู่ใกล้มากก็โดนแรงอัดจนร่างกายลอยออกไปแรงอัดทำเอาเสียงในหูอือจนแทบไม่ได้ยิน ดวงตาของเบนจามินมองไม่ชัดเพราะสมองโดนแรงอัดไปเมื่อสักครู่

เขาพยายามพลิกตัวขึ้นมาโดยใช้กล่องที่ทหารมืดโยนให้เป็นที่ยันตัวลุกขึ้นยืน

“ลุกขึ้นเร็ว”

“พวกเราต้องไปแล้ว”

เสียงของเลียมและออสก้าฟังดูสับสัน แววตาของเบนจามินค่อยๆ กลับมามีสติอีกครั้งจากฝนที่ตกโดนใบหน้าจนเย็นยะเยือก

“ไปเร็วเราไม่มีเวลา” ออสก้าหยิบกล่องขึ้นมาก่อนจะจัดการซอมบี้ที่ลุกขึ้นมาและหมายจะเล่นงานพวกเขา

เลียมเข้าไปช่วยพยุงเบนจามินตามหลังออสก้ากลับไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ

“ทำไม”

“แขนนายบาดเจ็บ ทนเอาหน่อย” เลียมลากเบนจามินตามให้ทันคนอื่นโดยที่ระวังไม่ให้แผลที่แขนซึ่งเกิดจากกรงเล็บของซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายข่วนจนฉีกขาดเลือดไหลไปมากกว่านี้

“ทำไม” เบนจามินยังคงถามคำเดิมก่อนแววตาจะกลับมาเต็มไปด้วยความโกรธ

ฮอร์คิงนั่น ทหารคนนั้นอีกคน

พวกนั้นทำเพื่อให้พวกเขารอดหรือเพื่อให้เอากล่องพวกนี้ออกไปได้ แต่ไม่ว่าจะอย่างไหนพวกเขาก็ติดหนี้ทหารพวกนั้น

“ออกไปเร็ว”

ทั้ง 5 คนวิ่งจนมาถึงทางออกพวกเขาพากันออกไปได้สำเร็จก่อนที่ซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายอีกตัวที่บาดเจ็บค่อนข้างรุนแรงจะพุ่งชนเข้าใส่กำแพง

มันพยายามข่วนกำแพงที่มองไม่เห็นหวังจะตามเหยื่อออกไปแต่พวกมันออกไปไม่ได้ สุดท้ายมันจึงหันไปโจมตีรถถังคันเดิม

พอไม่มีเป้าหมายด้านนอกหรือคนคอยโจมตีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายมันก็มีเวลามาฉีกเกราะรถถังมากขึ้น

ฮอร์คิงรู้ตัวอยู่แล้วแต่เขาไม่สามารถให้ความสนใจกับมันได้ มีแต่ต้องยิงต่อไป

แน่นอนว่าแม้เกราะของรถถังที่พวกเขาใช้จะสามารถป้องกันพวกซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกันได้ตลอดไป

ไม่นานเกราะก็โดนฉีกเปิดเป็นรอยกรงเล็บดวงตาของซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายแนบชิดเข้ามาส่องดูด้านในว่ามีเหยื่อของมันหรือไม่

เห็นเช่นนั้นทหารมืดคุ้มกันจัดการใช้ดาบเสียบผ่านช่องเข้าใส่ลูกตาของซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายจนมันร้องโหยหวนและหายไป

ยังไม่ทันให้ทั้งสองได้พักหายใจก็มีเสียงดังขึ้นตัวรถถังสั่นไหวอย่างรุนแรงก่อนจะเงียบสงบลง ซอมบี้รอบด้านก็เงียบลงด้วยเช่นกัน

ทหารมืดรีบถอยกลับมาอยู่ข้างกายฮอร์คิงหวังปกป้องอย่างเต็มที่

ฮอร์คิงไม่ได้ยิงปืนใหญ่ต่อ เพราะมันไม่ทันแล้ว

บอสราชินีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายมาถึงแล้วพริบตานั้นเองด้านบนของรถถังก็โดนฉีกเปิดเหมือนกับการเปิดฝากระป๋องแค่ว่าดูดิบเถื่อนกว่าเท่านั้น

โฮกกกกกกก!!!

ทั้งสองคนยืนจ้องไปที่บอสราชินีซอมบี้นักล่าระดับฝันร้ายที่คำรามด้วยความเกรี้ยวกราด