(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 49 สิ่งประดิษฐ์มหัศจรรย์ของผู้พิทักษ์ทะเลทราย ‘ตารางหญ้า’

เมื่อเฉียวซู่และอาหลีน้อยกลับมาถึงศูนย์ควบคุมก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว

ศูนย์ควบคุมยังคงเหมือนเดิม รายล้อมไปด้วยทรายร้อนระอุและคลื่นความร้อนที่ปั่นป่วน ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใด ๆ

ทรายดูดที่ไหลเหมือนกับน้ำในแม่น้ำ ไม่มีพืชใดสามารถอยู่รอดได้ในทรายดูด

แน่นอนว่าในสภาพแวดล้อมที่มีแค่เขากับอาหลีก็แทบจะเอาตัวกันไม่รอดแล้วแบบนี้ เขาจะไปรับเลี้ยงอูฐทั้งฝูงได้อย่างไร?

อีกทั้งการได้รับความไว้วางใจจากพวกอูฐนั้นคือขั้นตอนที่ยากที่สุดด้วย...

เฉียวซู่ผู้ที่มีเงินมากมายมาตั้งแต่เด็ก รู้สึกหมดหนทางเป็นครั้งแรกจากการที่ทรัพยากรในมือไม่เพียงพอ

ยังไงก็ต้องรีบปลูกฟาร์มให้เร็วที่สุดจึงสามารถปกป้องสัตว์ได้ดียิ่งขึ้น

ปี๊น ๆ!

แม้ในศูนย์จะไม่มีคน แต่เฉียวซู่ก็ยังคงกดแตรสองครั้งด้วยความเคยชิน

นี่เป็นนิสัยที่ได้มาจากที่บ้าน ไม่ว่าเฉียวชิงเฟิงจะกลับมาจากงานเข้าสังคมดึกแค่ไหน ก็จะกดแตรเพื่อบอกเฉียวซู่และพี่สาวให้วางใจและหลับอย่างสบาย

เด็กกำพร้าที่ไร้แม่ต้องการการดูแลที่มากยิ่งขึ้นเสมอ และเฉียวชิงเฟิงเองก็ทำได้ดีมาก

เฉียวซู่จอดรถออฟโรดไว้ข้างศูนย์ควบคุมแล้วจึงอุ้มอาหลีน้อยเดินเข้าศูนย์ไป

ในตอนที่เขาเปิดประตูนั้น เส้นผมสองสามเส้นร่วงหล่นจากรอยแตกของประตูไปสู่พื้น

เฉียวซู่ถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาตั้งใจวางเส้นผมเหล่านี้ไว้เพื่อดูว่าพวกนักล่าเถื่อนจะบุกเข้ามาในยามที่เขาไม่อยู่บ้านหรือไม่

ตราบใดที่พวกนักล่าเถื่อนเหล่านั้นยังอาศัยอยู่ใกล้ ๆ เขาก็ไม่อาจลดการระวังตัว เฉียวซู่ยังจำจุดจบของผู้อาวุโสในเขตพื้นที่ 044 คนก่อน ๆ ได้

อัตราการตายเกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์โดยทั้งหมดล้วนตายอย่างผิดปกติ มีเพียงไม่กี่คนที่รอดชีวิตมาได้ซึ่งสภาพจิตใจได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

ไม่ลงหลุมศพ ก็เข้าโรงพยาบาลบ้า

เตียงในบ้านที่ขาดรุ่งริ่งนั้น เฉียวซู่วางแผนที่จะเอามันออกไปตั้งนานแล้ว

พอดีกับก่อนหน้านี้ที่เพิ่งสุ่มรางวัลได้ [เตียงเดี่ยวแสนสบาย] มาหนึ่งหลัง ก็ถือโอกาสลากเตียงเก่าออกไปไว้ทำฟืนที่นอกบ้าน

เมื่อมองดูเตียงเดี่ยวหลังใหม่ที่แสนสบายแล้ว เฉียวซู่ก็อารมณ์ดีขึ้น

เขาปล่อยอาหลีน้อยออกมาจากโปเกบอลแล้วเอนกายลงบนเตียงอย่างเกียจคร้านโดยไม่คิดจะขยับไปไหน

การไลฟ์สดและการเดินทางที่มีการต่อสู้ปะปนเป็นเวลาสามถึงสี่วันติดต่อกัน ทำให้เขาต้องอยู่ในภาวะตึงเครียด

ตอนนี้กลับมาถึงศูนย์ได้อย่างปลอดภัยแล้ว เชือกแห่งความเครียดนั้นจึงได้คลายออก

เขาตั้งใจว่าจะไม่มีการไลฟ์สดในวันนี้ และเตรียมใช้วันหยุดพักผ่อนให้เต็มที่

แม้จะบอกว่าเป็นวันหยุดที่ไม่มีการถ่ายทอดสด แต่เฉียวซู่ก็ไม่ได้คิดจะนอนอยู่บนเตียงทั้งวัน

อันนั้นเขาเรียกว่านอนอืด ไม่ใช่วันหยุด…

หลังจากพักผ่อนได้สักพักแล้ว เขาก็เริ่มคัดแยกไอเทมต่าง ๆ ที่ได้รับในสองวันที่ผ่านมา

พวกไอเทมที่สามารถใช้ซ้ำ ๆ หรือใช้บ่อย ๆ ได้ถูกเขาย้ายไปไว้ในกระเป๋าเป้มิติ

อย่างเช่น ปืนพกสองกระบอก ปืนลูกซองห้านัด ขนมดังโงะตราโมโมทาโร่ ไฟแช็ก และกริชโดรัน เป็นต้น

ส่วนไอเทมที่ใช้ได้ครั้งเดียวจะยังคงอยู่ในคลังระบบเพื่อประหยัดพื้นที่

เช่น น้ำจืดสิบลูกบาศก์เมตร ส้มน้ำตาลทราย โคล่า หมี่กรอบ ฯลฯ

พื้นที่ในคลังระบบนั้นแทบจะไร้ขีดจำกัด แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือมันเอาออกมาได้เท่านั้น ไม่สามารถเก็บไว้ได้

หากได้ความร่วมมือดี ๆ ล่ะก็ สามารถจัดโชว์มายากลได้เลยด้วยซ้ำ

เฉียวซู่นำมือวางไว้บนแก้วน้ำ น้ำใส ๆ ก็ไหลทะลักออกมาจากฝ่ามือจนกระทั่งเต็มแก้วน้ำ

การนำไอเทมออกมาใช้ยังสามารถคัดแยกกลุ่มได้ด้วย เช่น น้ำจืดขนาดสิบลูกบาศก์เมตรนี่สามารถเอาออกมาในปริมาณเท่าใดก็ได้ตามต้องการ จนกว่าน้ำจืดจะถูกนำออกมาหมด

สำหรับเฉียวซู่ผู้เลือกสร้างบ้านทุกครั้งที่เล่นเกม ‘ด๊อนสตาฟ’*[1] เป็นทีมในชีวิตก่อน การจำแนกสิ่งของไม่ใช่งานยาก ในทางกลับกันนั้นมันคือความเพลิดเพลิน

ในไม่ช้า เขาก็จำแนกสิ่งของเหล่านี้ออกเป็นหมวดหมู่ เพื่อที่ว่าเมื่อต้องใช้พวกมัน เขาจะสามารถนำออกมาได้โดยเร็วที่สุด

ช่วงเวลาที่เหลือ เฉียวซู่วางแผนที่จะอ่านหนังสือ โดยหวังจะพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น

หนังสือคืออะไร? หนังสือคือบันไดแห่งความก้าวหน้าของมนุษย์

ความรู้ในหนังสือเป็นวิธีเดียวที่ทำให้คนธรรมดาก้าวข้ามชนชั้นได้ และเป็นสิ่งที่มนุษย์ต้องทำตลอดชีวิต

ก่อนหน้านี้สุ่มได้หนังสือความรู้เกี่ยวกับทะเลทรายมาหนึ่งกอง และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะเติมพลังให้กับตัวเองแล้ว

เฉียวซู่หยิบหนังสือเกี่ยวกับการแปรสภาพเป็นทะเลทรายออกมา เขานั่งที่หัวเตียงศึกษามันอย่างจริงจัง

สามนาทีต่อมา

ฟี้ ฟี้ ฟี้

ในห้องมีเสียงกรนดังขึ้นเบา ๆ อาหลีน้อยเงยหน้าขึ้นมองเฉียวซู่ด้วยความสงสัย

ทำไมวันนี้เจ้าของหลับเร็วจัง?

เจ้าตัวเล็กเดินไปยังโปเกบอลที่ข้างมือเฉียวซู่ มันเหยียดอุ้งเท้าเล็ก ๆ ออกไปแตะปุ่มที่อยู่ตรงกลาง

อาหลีใช้ศีรษะแตะโปเกบอลที่ขยายใหญ่ขึ้นเบา ๆ เพื่อเก็บตัวเองเข้าไปข้างใน

…

วันถัดไป

เฉียวซู่ยังคงไม่ไลฟ์สด แต่กลับนั่งอยู่บนผืนทรายหน้าศูนย์ควบคุม โดยมีซากอูฐสด ๆ สามตัวอยู่ตรงหน้า

เมื่อวานนี้ อูฐที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสสามตัวของฝูงอูฐไม่สามารถมีชีวิตรอดได้ เพื่อช่วยพวกมันให้หลุดพ้นจากความทรมาน เฉียวซู่เลือกที่จะการุณยฆาตมัน โดยนำซากพวกมันใส่ไว้ในกระเป๋าเป้มิติ

ทักษะ [นักล่า] ถูกกระตุ้น และเฉียวซู่ยังได้รับรางวัลเป็น [ความอดทน] ที่เพิ่มขึ้นอีกด้วย

ความอดทนนี้รวมถึงความอดทนต่ออาการบาดเจ็บต่าง ๆ และแม้แต่ความอดทนทางชีววิทยา เช่น ความต้านทานต่อความร้อน ความหิว และความกระหาย

สิ่งที่ทำให้เฉียวซู่พึงพอใจมากที่สุดก็คือ การได้ปรับปรุงเวลาของตัวเองทางอ้อม…

สำหรับซากศพเหล่านี้ ในความจริงแล้วเนื้ออูฐสามารถกินได้ แต่เฉียวซู่ไม่ได้คิดจะใช้อูฐทั้งสามตัวนี้เป็นอาหาร

ตัวการหลักของไวรัสโรคทางเดินหายใจในตะวันออกกลางคืออูฐหนอกเดียว การกินเนื้ออูฐ ​มีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ แถมไวรัสประเภทนี้ยังไม่มีวิธีรักษาอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น อูฐพวกนี้นับเป็นเพื่อนร่วมเดินทางของเขาแล้ว แม้ว่าเฉียวซู่จะพอใจกับเนื้อสัตว์ทุกชนิด แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไม่กินเนื้อของเพื่อนผู้ร่วมเดินทางเด็ดขาด

สำหรับศพทั้งสามนี้ เฉียวซู่ยังมีอีกวิธีซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมาก

นั่นก็คือใช้ในการตรึงทรายและบำรุงดิน!

การปลูกพืชบนพื้นที่ที่แปรสภาพเป็นทรายทั้งหมดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ การกระทำที่ขัดต่อกฎธรรมชาติล้วนไม่ใช่เรื่องง่าย

งานควบคุมการแปรสภาพเป็นทะเลทรายของจีนกินเวลานานหลายทศวรรษ ลงทุนทั้งกำลังคนและเงินจำนวนนับไม่ถ้วน แต่สิ่งที่ได้รับกลับน้อยกว่าสิ่งที่สละไปมาก

เป็นเพราะองค์กรผู้พิทักษ์ทะเลทรายไม่ทุ่มเทพอ หรือเพราะประชาชนไม่ใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อม?

ความจริงแล้วไม่ใช่ทั้งสองอย่าง เหตุผลที่แท้จริงมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ต้นไม้ไม่สามารถอยู่รอดได้ในทะเลทรายจริง ๆ

การแปรสภาพให้เป็นทะเลทรายที่มนุษย์สร้างขึ้น เป็นปัจจัยรองเมื่อเทียบกับสูตรโกงของ 'พระเจ้า'

แต่ไหนแต่ไรมาดินแดนแห่งนี้ก็แห้งแล้งมาโดยตลอด ไม่ใช่ว่าผู้พิทักษ์ทะเลทรายแบกพลั่ว หามน้ำ ปลูกต้นไม้สักสองสามต้นก็สามารถกลายเป็นพื้นที่ป่าเขียวชอุ่มได้

สำหรับแผนการปรับปรุงเขตพื้นที่ 044 โดยเฉพาะพื้นที่รอบ ๆ ศูนย์ควบคุมนั้น เฉียวซู่คิดไว้บ้างแล้ว

ชาติจีนเป็นชาติที่ตั้งมั่นในการ ‘ฝืนชะตาฟ้าลิขิต’ มาโดยตลอด และในช่วงเวลาที่งานผู้พิทักษ์ทะเลทรายพัฒนาได้มานานหลายทศวรรษ ‘อาวุธวิเศษ’ ที่ประดิษฐ์โดยผู้พิทักษ์ทะเลทรายของจีนก็ถือกำเนิดขึ้น

สิ่งประดิษฐ์นี้มีราคาถูกและเรียบง่าย แต่กลับมีประสิทธิผลอันน่ามหัศจรรย์ในการบำบัดพื้นที่รกร้างที่ถูกแปรสภาพเป็นทรายดูด และปัจจุบันได้รับการเผยแพร่ไปทั่วโลกอย่างประสบความสำเร็จ

นั่นก็คือเครื่องมือมหัศจรรย์ของผู้พิทักษ์ทะเลทราย - ตารางหญ้า!

[1]ด๊อนสตาฟ เป็นเกมเอาชีวิตรอดที่พัฒนาโดย Klei Entertainment