Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 102 Black Market ชั้นที่ 3 I

หลังจากที่ริวจิจัดการใช้เงินไปทั้งหมดแล้ว เขาก็ออกไปจาก Black Market โดยทันที เพื่อนำเรื่องนี้ไปบอกกระจายบอกคนอื่นๆ เพราะมันจะทำให้พวกเขากระตือรือร้นที่จะหา Gate มากขึ้นไปอีก 

แต่วันนี้ริวจิก็เดินทางมาทั้งวันแล้ว เขารู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไปพักผ่อนเสียก่อน 

เช้าวันต่อมา 

ริวจิสามารถจัดการ Gate ได้สามได้ภายในระยะเวลา 2 วันเขามีเวลาถึงเที่ยงคืนก่อนที่ Gate ต่อไปจะปรากฏขึ้น คิดได้ดังนั้นแล้วเด็กหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะไปกระจายข่าวเรื่องที่เขาได้รูุ้ออกมา 

หลังจากที่มิโกะอายููรวมถึงคนอื่นๆ หลังจากที่ได้รับรู้เรื่องจากริวจิ พวกเขาก็ต่างผวาไปตามๆกัน บางคนที่คิดว่าฝันร้ายมันผ่านไปแล้ว ที่มัวแต่ดีใจ ทำให้หัวใจของพวกเขาแทบแตกสลาย แต่เหรียญมีสองด้านเสมอ พวก Hunter ที่เลเวล Bug พวกเขาก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาสามารถเพิ่มเลเวลจากพวกมันได้

เมื่อบอกเรื่องราวของทุกคนเสร็จสิ้น ริวจิก็รีบกระจายข่าวไปอย่างรวดเร็ว โดยผ่านคนสื่อสาร มันสะดวกเอามากๆ พวกเขาไม่ต้องเดินทางไปไกลขนาดนั้น ทำให้ริวจิประหยัดเวลาในส่วนนี้ไปอย่างมหาศาลเลยทีเดียว แต่ถึงอย่างงั้นริวจิก็ไม่ได้ว่างมากถึงขนาดนั้น เขาต้องเดินทางไปติดต่อกับค่ายอื่นๆ อีกมากมายซึ่งเขาไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ราบรื่นเหมือนที่เขาเคยผ่านมาหรือไม่ 

เวลา 21.00 นาฬิกา

หลังจากที่ริวจิเดินทางไปทางทิศใต้ของญี่ปุ่น ซึ่งเขาก็ได้พบกับคนต่างชาติมากมาย รวมถึงมีการยึดอาณาเขตเกิดขึ้น ซึ่งริวจิก็จัดการกับพวกที่ป่าเถื่อนและหิวกระหายเกินไปจนหมด ริวจิไม่ใช่พ่อพระ เขาพร้อมที่จะฆ่าทุกคนเช่นกัน ถ้ามันจำเป็น หลังจากที่พวกเขาได้รับรู้และสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่ริวจิแสดงออกมา ทุกคนก็ต่างยอมแพ้และทำตามคำสั่งของเด็กหนุ่มอย่างโดยดี 

และตอนนี้ 80% ของพื้นที่ของญี่ปุ่นทั้งหมด ริวจิสามารถหา Gateได้ แต่มันยังไม่พอ เขาต้องการให้มันครอบคลุมทั้งหมด แต่เนื่องจากเวลาที่กระชั้นชิด เขาไม่มีเวลามากขนาดนั้น เด็กหนุ่มเขาก็เป็นมนุษย์ เขาต้องกินต้องพักผ่อน ทำให้หน้าที่นี้ตกเป็นหน้าที่ของทานากะและคนอื่นๆ ของค่ายต่างๆ ที่จะทำหน้าที่กระจายพื้นที่ให้ครอบคลุมต่อไป 

เด็กหนุ่มเหน็ดเหนื่อยมามาก เขาล้มลงบนเตียงทันที 

" เฮ้ออออออ เหนื่อยฉิบหาย " 

ริวจิบ่นพร้อมกับกำลังจะหลับตาลงเพื่อพักผ่อน เขาไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ มันยังมีกลิ่นคาวของเลือดของผู้คนที่เขาฆ่าอยู่เลย 

ตูู้ดดดดด

ตูุ้ดดดดดดด 

ตูุ้ดดดดดดดดดด

เสียง Callได้ดังขัดจังหวะของเด็กหนุ่มที่กำลังจะนอนหลับ แต่ริวจิก็ผงะขึ้นมาทันที ริวจิกลัวว่ามันจะเป็นเรื่องด่วน เขาตอบรับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ที่มีคนมารบกวนเวลานอนของเขา 

ริวจิ : มีอะไร 

ไม่นานก็มีเสียงตอบกลับมา 

" พี่คะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ " 

มันดูุเป็นเสียงออดอ้อน และริวจิก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือเสียงของมิโกะ มันไม่มีใครทำท่าทีแบบนี้กับเขาอีกแล้วภายในค่ายแห่งนี้ 

แต่เมื่อรู้ว่าเป็นมิโกะ ริวจิก็ลดท่าทีหงุดหงิดลง และตอบไปด้วยน้ำเสียงปกติ 

" ว่าไง มีอะไร " 

" ทำไมพี่ถึงเย็นชากับมิโกะขนาดนี้ละคะ " 

เด็กหนุ่มไม่อยากเล่าความยาวสาวความยืด เขาอยากรีบพูดรีบนอนเขาเหนื่อยมามากพอแล้ว 

" มิโกะมีเรื่องอะไร พูดมาเลย มันดึกมากแล้ว " 

ดูเหมือนว่ามิโกะเธอจะไม่รู้ว่าพี่ชายของเธอกำลังหงุดหงิด 

" เอ่ออ พี่คะ หนูอยากได้รองเท้าคู่ใหม่ " 

ได้ยินสิ่งที่มิโกะพูดออกมานั้น ริวจิถึงกับกำหมัด เขารู้สึกว่ามันไร้สาระเป็นอย่างมาก ที่เธอ Call มาโดยเรื่องแค่นี้ แถมดึกขนาดนี้ซึ่งมันเป็นเวลาที่ต้องพักผ่อนแล้ว เพื่อเตรียมตัวที่จะต่อสู้กับ Gate ในวันพรุ่งนี้ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าจะมี Gate ระดับไหนปรากฏขึ้น ริวจิต้องเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา เขาจะไม่ประมาทไม่ได้ 

มิโกะไม่ได้ยินพี่ชายของเธอเงียบไปสักพัก ทำให้เธอรู้สึกไม่ดี 

" ถ้าพี่ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรค่ะ มิโกะไม่รบกวนพี่แล้ว " 

เสียงที่ดูเศร้าสร้อยเหงาง่อยของมิโกะ มันดึงริวจิออกจากความคิดของเขา และมันทำให้คนที่เป็นพี่ชายอดไม่ได้เมื่อเห็นน้ำเสียงของน้องสาว 

ริวจิไม่มีทางเลือก นอกเสียจากเขาจะตอบตกลงไป 

" ไม่เป็นไร ๆ พี่ว่าง ป่ะเราไปกันเถอะ " 

" จริงเหรอคะ เย้!!!!! " 

เสียงของมิโกะดังลั่นไปทั่ว  ถึงริวจิจะไม่ได้อยู่กับเธอในตอนนี้ แต่เขาก็สามารถเดาใบหน้าของหญิงสาวได้ไม่ยาก เขาเอามือก่ายหน้าผากโดยช่วยไม่ได้ จากนั่นเขาก็แบกร่างกายที่อ่อนล้าของตนลุกขึ้นจากนั้นก็เดินทางไปที่ Black Market 

10 นาทีถัดมา ทั้งคู่ก็ได้เดินทางมาถึง Black Market โดยราบรื่น ประตูสีดำนั้นมันไม่ได้ทำให้มิโกะกลัวอีกต่อไปแล้ว เธอกลับรู้สึกต่างออกไป มิโกะรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ของใหม่ๆ และทางเดินสีดำนี้มันไม่มีผลกับเธอเลยแม้สักนิดเดียว มันเหมือนกับการไปเดินห้างดีดีนี่เอง 

ทั้งคู่เดินผ่านชั้น 1 โดยไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่ ซึ่งริวจิก็แปลกใจเล็กน้อยที่ระบบมันบอกว่า Market มันเชื่อมต่อกันทุกจุด แต่เขากลับไม่เคยเห็นใครเข้ามาในนี้เลยสักคนเดียว ทำให้เขาคิดว่ามันโกหก แต่มันก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เพราะทุกอย่างที่ระบบมันบอกมันจะเกิดขึ้นจริงทั้งหมด และคำตอบก็เหลือแค่อย่างเดียวก็คือ พวกเขาไม่กล้าที่จะเสี่ยงเดินเข้ามานั้นเอง 

ริวจิและมิโกะได้เดินผ่านมาเรื่อยๆ จนถึงบันได มันเป็นครั้งที่ 3 แล้วที่ริวจิได้ขึ้นไป ทำให้เขาไม่รู้สึกอะไรมาก เขารู้สึกเบื่อหน่ายด้วยซ้ำไป การที่ใช้ Coin อย่างฟุ่มเฟือยมันไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ แต่มิโกะเธอก็ออกไปต่อสู้กับเขา และเธอก็ควรจะได้รับประโยชน์กลับไปบ้าง 

เมื่อทั้งคู่ผ่านประตูบานสีขาวมาได้แล้ว มิโกะเธอก็รีบตรงดิ่งไปที่โซนเสื้อผ้าและเครื่องสำอางทันที โดยไม่สนใจพี่ชายที่ยืนหัวโด่ด้วยซ้ำ 

" เฮ้อออ ยังไงผู้หญิงก็เป็นผู้หญิงวันยังค่ำ " 

ริวจิได้ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา จากนั้นเขาก็ได้คิดแล้วว่าจะทำอะไรรอระหว่างที่มิโกะเลือกของที่เธออยากได้ การที่จะให้เขาไปถามคำถามลูกบาศก์นั้นตัดออกไปได้เลย เขาไม่มีเงินแถมมันก็ไม่กินเวลามากนัก เพราะเวลาที่ผู้หญิงเลือกของมันใช้เวลาค่อนข้างนาน 

แต่เมื่อเด็กหนุ่มทอดสายตาของเขาออกไปตามทางยาวนั้น ทำให้เขาเกิดความคิดขึ้นมาในหัวโดยอัตโนมัติว่า เขาอยากสำรวจพวกมันทั้งหมดว่าอะไรบ้างข้างบนชั้นที่ 2 นี้

คิดได้แบบนั้นริวจิไม่รอช้า เขารีบเดินจ้ำอ้าวไปทันที ปล่อยให้มิโกะได้มีความสุขกับการเลือกของของเธอไป 

และไม่นานหลังจากที่เด็กหนุ่มได้เดินผ่าน Zone ของเสื้อผ้าแฟชั่นและเครื่องประดับไปนั้น ดวงตาของเขาก็ได้เบิกโตขึ้นทันที 

สิ่งที่ปรากฏขึ้นมานั้นก็คือร้านอาหารนั้นเอง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันกลับแตกต่างกับชั้นที่ 1 อย่างสิ้นเชิง พวกมันไม่เหมือนกับร้านข้างถนน แต่ละร้านมีสไตล์เป็นของตัวเอง และมีการตกแต่งร้านอย่างเห็นได้ชัด มันมีโต๊ะที่นั่งแถมยังดูหรูมากอีกด้วย ริวจิอดใจไม่ไหวเขาเดินเข้าไปทันทีด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไม่นานเด็กหนุ่มก็ได้เข้าไปยังร้าน และสังเกตบนโต๊ะอาหาร เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่มันไม่มีอาหารปรากฏขึ้นเหมือนกับชั้นที่ 1 มันมีแค่หนังสือที่ดูคล้ายๆกับหนังสือเมนู ทำให้เขาไม่มั่นใจว่ามันจะเปลี่ยนวิธีการซื้อรึเปล่า แต่ตรงนี้มันมีแค่เขาคนเดียวมันไม่มีอะไรต้องอาย ริวจิสามารถลองได้เต็มที่  เขารีบตรงดิ่งไปที่หนังสือเล่มนั้นทันที 

" ไหนดูสิ่ ร้านดูหรูขนาดนี้อาหารจะดีถึงขนาดไหนกันนะ " 

เขาเงื้อมือเปิดดูทันที

ฟึบ 

ฟริ๊งงงง 

ได้เกิดภาพโฮโลแกรมขึ้นเบื้องหน้าเขาทันที ทำให้ริวจิตกใจเป็นอย่างมาก เพราะมันมีทั้งหมด 12 เมนู แต่ภาพโฮโลแกรมนี้มันยังทำให้เขาตกใจไม่พอ เมื่อเขามองไปที่ป้ายราคาของมัน ทำให้เด็กหนุ่มต้องร้องตะโกนดังลั่นทันที 

" นี่มันราคาอาหารจริงปะเนี่ยะ " 

ไม่แปลกที่ริวจิจะตะโกนขึ้นมาแบบนี้เพราะแค่จานออเดิร์ฟนั้นมันมีราคาพุ่งสูงถึง 50 Coin และถ้าเป็นราคาสูงสุดของใน12เมนูนี้ที่เป็นจานหลัก มันเป็นราคาสูงถึง 250 Coin ซึ่งเทียบกับย่างเนื้อที่อยู่ในชั้นที่ 1ได้ถึง125ไม้เลยทีเดียว 

ริวจิรีบปิดมันอย่างรวดเร็ว เขาไม่คิดจะสั่งมันแต่อย่างใด เพราะมันแพงเกินไป เขาไม่อยากใช้ Coin อย่างฟุ่มเฟือยหนักถึงเขาจะอยากกินมันก็เถอะ 

ริวจิรีบพุ่งออกมาจากร้านอย่างรวดเร็ว และรีบเดินดิ่งตรงไปอย่างรวดเร็วทันที โดยไม่สนร้านอาหารที่อยู่ด้านข้างด้วยซ้ำ เขาใช้ความเร็วสูงสุด พริบตาเดียวเด็กหนุ่มก็หลุดพ้นออกจาก Zone อาหารได้ 

เขาก็เดินต่อไปเรื่อยๆ เพื่อสำรวจต่อไป และไม่นานเขาก็ตกตะลึงออกครั้ง เพราะครั้งนี้นั้นเขาได้พบกับ Zone อาวุธ แต่ว่าครั้งนี้มันต่างออกไปจากครั้งก่อน อาวุธแต่ละอันนั้นมันส่องแสงแวววาว และมันน่าดึงดูดเป็นอย่างมาก ซึ่งริวจิไม่จำเป็นต้องจับมัน เพราะมันมีเขียนระบุเอาไว้ทั้งหมดอยู่แล้ว  ทำให้ริวจิยิ่งตื่นเต้น เขารีบเดินต่อไปอย่างรวดเร็ว

ริวจิได้เดินผ่านไปพร้อมกับได้ใช้สกิล Eagle Eye สำรวจอาวุธและอุปกรณ์ต่างๆ ที่อยู่ในระดับ Top Top ก็ได้ปรากฏขึ้นมา

[ เสื้อเกราะเสือดาวทอง ระดับ S ]

+220 ความอดทน  

[ ดาบมรกต ระดับ S]

+ ความแข็งแกร่ง 220 

[ ทวนแห่งแสง ระดับ S]

+ ความแข็งแกร่ง 220

.

. 

เมื่อเห็นอาวุธที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ริวจิก็เกิดความอยากได้พวกมันขึ้นมา แต่ว่าตอนนี้เขามี Coin ไม่มากพอ 

" สุดยอดดดด !! ขนาดชั้นที่ 2 ยังขนาดนี้ " 

สิ้นคำพูดของเด็กหนุ่ม เขาก็ได้เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาว่า ชั้นที่ 3 จะมีของที่ยอดเยี่ยมขนาดไหนอยู่กันนะ และตอนนั้นเอง 

ริวจิก็สังเกตเห็นบันไดสีทองปรากฏขึ้นภายในระยะสายตา 1 กิโลเมตร ริวจิไม่รอช้าเขารีบพุ่งไปที่บันไดอย่างรวดเร็ว 

ฟึบ

ฟึบ 

เขาไม่รู้ว่าจะมีความสามารถมากพอที่จะขึ้นไปมั้ย แต่เขาก็อยากลองเช่นกันและไม่คิดว่ามันจะมีอันตรายหรืออะไรเกิดขึ้นถ้าเขาไม่มีคุณสมบัติมากพอ

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังให้ผมด้วยนะครับ 

#กลับมาแล้วค้าบบบบ ^_^ ขอโทษที่หายไปนาน ไรท์หน้าอกไม่ผ่านไม่ได้จับครับสบายๆ กันไป เย้ๆ สมกับที่ลดน้ำหนักไป 55555  เด่ะถ้ามีเวลาจะพยายามอัพให้วันละสองตอนนะครับช่วงนี้ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็วันละตอน