พลิกฟ้า ย่ำปฐพี

“ข้าพเจ้าตงฟางเว่ยเมิ่ง จากหมู่บ้านน้ำตกสวรรค์ ขอคารวะท่านแม่ทัพใหญ่เสียงทักทายของชายหนุ่มดังขึ้นทักแม่ทัพใหญ่ของแคว้นชิง ตงฟางหรงมองชายหนุ่มตรงหน้า ทันใดนั้นภาพในอดีตก็แวบขึ้นมาในหัว ตอนนั้นหลังจากพึ่งได้รับตำแหน่งแม่ทัพแคว้นชิง มันกลับมาที่หมู่บ้านเพื่อมารับตัวภรรยาและลูกชายกับลูกสาวไปที่แคว้นชิง อย่างไรก็ตาม…“ไม่ ข้าไม่อาจไปได้ โชคชะตาของข้าอยู่ที่นี่ เสวี่ยฟางกับเว่ยเมิ่งเองก็เช่นกัน” นางเอ่ยปฏิเสธด้วยท่าทีที่ไม่ทุกข์ร้อนอะไร มือหนึ่งหยิบถั่วเข้าปาก“เจ้าพูดเรื่องบ้าอะไร?”“ท่านไม่ต้องห่วงเด็กๆหรอก ท่านพ่อและข้า กับพวกคนในหมู่บ้านจะช่วยดูแลพวกเขาอย่างดีที่สุด”“โชคชะตาของท่านอยู่ที่นั้น นี่เป็นความฝันของท่านมาตั้งแต่เด็กแล้วไม่ใช่หรือ? การได้ออกไปใช้ชีวิตเยี่ยงวีรบุรุษที่โลกภายนอก?”“.................”“อีกอย่างข้าไม่คิดว่าเสวี่ยฟางกับเว่ยเมิ่งอยากมีน้องชายเพิ่มหรอก” นางหันไปหยอกล้อเสวี่ยฟางในวัยสี่ขวบที่นั่งอยู่บนเตียงเล็กๆ“.........เจ้ารู้”“ข้าลองดูโชคชะตาของเด็กคนนั้นแล้ว......ไม่เลวเลยทีเดียว สมกับเป็นสายเลือดของท่าน” ยากที่จะบอกว่านางชื่มชมจากใจริงหรือว่าแดกดัน“กลับไปเถิด หรง ถึงแม้ถึงเจ้ากับพวกเด็กๆจะอยู่ห่างไกลกันกี่แสนลี้หรือเท่าใด พวกเขาก็ยังคงเป็นลูกๆของท่านอยู่ดี” นางยิ้มแคว้นชิงกับหมู่บ้านแห่งนี้อยู่ไกลกันเกินไปที่จะเดินทางมาได้บ่อยๆ ภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลาทำให้ยากต่อการเดินทาง บางครั้งก็ใช้เวลาแค่ สามเดือน บางครั้งก็เลยไป หกเดือน“ปอ” เสียงเรียกจากเสวี่ยฟางชายหนุ่มในตอนนั้นหันไปมองลูกสาวด้วยความปวดใจ เด็กสาวชูกำปั้นที่มีนิ้วกลางมาทางตน“ฟั-ค ยู แดด ดี้”ชายหนุ่มไม่รู้ความหมายที่ลูกสาวพูดกับชูมือเพียงกัดฟันเดินจากไป............“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?” ตงฟางหรงไม่สามารถพูดอย่างอื่นได้นอกจะประโยคนี้“ข้าพเจ้าสบายดี ท่านแม่ทัพ” ชายหนุ่มตรงหน้าตอบตรงๆตงฟางจวินอิ๋งที่สังเกตความผิดปกติของบิดาขมวดคิ้วมันลอบมองยังคนของสถานศึกษา ซูเหยี่ยนตอนนี้กำลังมองท่าทีแปลกๆของบิดากับชายหนุ่มปริศนา ทว่าที่ทำให้ตงฟางจวินอิ๋งสนใจก็คือ หนึ่งในลูกศิษย์ของสถานศึกษานาม ฟงไป๋หลิน ใบหน้าที่งดงามตอนนี้มีสีหน้าตกใจปนดีใจ“สหายเว่ย!!” มันเรียกด้วยความดีใจเว่ยเมิ่งถูกเสียงเรียกสะดุง หันไปดูเมื่อเห็นบุคคลที่เรียกตนก็ต้องมีสีหน้าประหลาดใจ“สหายฟง?”เว่ยเมิ่งจำสหายที่เคยเจอไม่กี่ครั้งได้ มันจำได้ว่าเมื่อปีก่อนที่เจอฟงไป๋หลิงครั้งแรก ตอนนั้นมันไปเดินเล่นที่หุบเขาไม่หวนคืน และเจอฟงไป๋หลินบาดเจ็บหนักอยู่ที่หุบเขา ชายหนุ่มที่เห็น คนบาดเจ็บเลยช่วยเหลือไว้ ทั้งสองคุยกันได้อย่างถูกคอ เหมือนว่าฟงไป๋หลิงจะซาบซึ่งตนตนช่วยไว้จริงๆ ตอนแยกจากกันฟงไป๋หลิงถึงขนาดน้ำตาซึมเลยทีเดียว....‘อา เขายังคงงดงามเช่นเดิม........... เอ ทำไมโยคนี้มันฟังดูแปลกๆแฮะ?’ เว่ยเมิ่งประมวลผลในใจ“ท่านแม่ทัพตงฟาง คุณชายท่านนี้คือญาติของท่านหรือ?” ซูเหยี่ยนที่เห็นได้จังหวะ รีบเข้ามาถามตงฟางหรง เท่าที่มันรู้ตงฟางหรงไม่มีญาติที่ไหนหรืออย่างน้อยก็ในแคว้นชิง สิ่งที่มันกังวนก็คือตงฟางหรงอาจจะขอความช่วยเหลือจากกองกำลังลึกลับนั้นอีกครั้ง มันรู้ดีว่าสิ่งที่ทำลายรากฐานของราชครูในตอนนั้น ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับตงฟางหรงแน่นอน‘หากเจ้าหนุ่มนี่เป็นญาติของตงฟางหรงจริงๆ บางทีเราอาจจะจับตัวมันมารีดคำตอบได้’ ซูเหยี่ยนยิ้มพลางรอคำตอบจากตงฟางหรง“ใช่แล้ว ข้าพเจ้าเป็นญาติของท่านแม่ทัพใหญ่” เป็นเว่ยเมิ่งชิงพูดก่อนตงฟางหรง‘คงดูไม่จืดแน่ๆหากในวันหมั้นหมายของลูกชายคนโตมีลูกชายคนโตกว่าโผล่มา’ เว่ยเมิ่งคิด“เช่นนี้คุณชายคงมาแสดงความยินดีกับคุณชายใหญ่ตงฟางแน่ๆ ไม่ทราบว่าท่านเดนทางมาจากที่ใดหรือ” ซูเหยียนพยายามล่วงข้อมูลให้ได้มากที่สุดทว่าไม่ทันที่เว่ยเมิ่งจะเปิดปากเสียงดังโวยวายก็ดังมาจากที่หน้าประตู “หยุดนะ! กลับมา!”เสียงเหมือนองค์รักษ์ที่เฝ้าประตูเหมือนกำลังตะโกนไล่ตามใครมา พร้อมๆกันนั้น นกตัวขนาดเท่ากำปั้นอวบอ้วนน่ารัก พยายามบินมาด้วยปีกเล็กๆของมัน มาเกาะที่ไหล่ของเว่ยเมิ่ง“เทาเทา?” เว่ยเมิ่งประหลาดใจเมื่อเห็นนกของพี่สาว“เจ้าเป็นใคร! กล้าดียังไงถึงมารบกวนงานสำคัญของสกุลตงฟาง!” หัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลตงฟางออกมารับหน้าแขกผู้ไม่ได้รับเชิญผู้มาเยือนเป็นสตรีที่ใส่ชุดบุรุษสีแดง วงหน้าของนางงดงามสะกดดวงตาของบุรุษทุกคน ร่างของนางค่อยๆเดินมาทางเว่ยเมิ่ง ทุกคนที่มองไปทางนางคล้ายรู้สึกเหมือนไปยังจักรพรรดิแห่งสวรรค์ คนในงานเลี้ยงรู้สึกกดดันเหมือนมองไปทางนางยิ่งก็มองไปที่ฮ่องเต้เสียอีก“พี่สาว?” เว่ยเมิ่งชะงักไป มันไม่คิดว่าพี่สาวจะมาที่นี้ด้วยซ้ำตงฟางเสวี่ยฟางพยักหน้าให้เว่ยเมิ่ง ไม่สนใจใครที่ไล่ตามา นางเดินไปตรงหน้าตงฟางหรง สายตาของนางราบเรียบแต่ตงฟางหรงมีสายตาที่สับสน ในที่สุดตงฟางหรงก็มีถอนหายใจประสานก้มหัวลงเล็กน้อย“ตงฟางเสวี่ยฟาง จากหมู่บ้านน้ำตกสวรรค์ ขอคาราวะท่านแม่ทัพใหญ่” หัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลตงฟางตามมา เมื่อได้ยินว่านางแซ่ ตงฟางก็อ้าปากค้าง ‘นะ นี่ข้าพึงตวาดใส่ ญาติของนายท่านไปหรือนี่?’ มันคิดในใจหน้าซีดเผือกตงฟางหรงมองเสวี่ยฟางกับเว่ยเมิ่ง มันหลับตาลงแวบหนึ่งเพื่อซ่อนแววตาและความรู้สึก มันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตงฟางหรงยิ้มออกมาเงามืดในใจของมันค่อยๆ หายออกไป “เจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?”“สบายดี” นางตอบสั้นๆ“แล้วแม่ของพวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”“ก็....สบายดี ตอนนี้ข้ากำลังคัดเลือกผู้ชายดีๆให้นางแต่งงานใหม่อยู่” เสวี่ยฟางตอบตีหน้าตาย“............................”ทุกคนเริ่มสังเกตความผิดปกติของบรรยากาศรอบๆแม่ทัพใหญ่ ความเงียบค่อยๆครอบคลุมงานเลี้ยง ซูเหยียนมองภาพตรงหน้าด้วยความครุ่นคิด ‘หมู่บ้านน้ำตกสวรรค์........หมู่บ้านน้ำตกสวรรค์ น่าสนใจ’ มันยิ้มเงียบๆ“เว่ยเมิ่งไปไปกันได้แล้ว พี่สาวมีเรื่องให้เจ้าช่วยหน่อย” นางหันไปพูดกับเว่ยเมิ่ง ก่อนหมุนตัวกลับเดินไปทางประตูทันที“เอ๋?......เอ่อ ต้องขออภัยทุกท่านด้วยสำหรับความวุ่นวาย อืม..คุณชายตงฟางจวินอิ๋งยินดีสำหรับการหมั้นหมาย ท่านแม่ทัพ ฝ่าบาท ข้าพเจ้าขอตัว” ไม่รอให้ใครรั้งไว้ ชายหนุ่มรีบวิ่งไปทางพี่สาว ก่อนจับมือนางใช้วชาตัวเบากระโดดหายไปทันที
EDIT วันนี้มาสั้นๆ ส่วนตอนต่อไป รอดูการผจญภัยของสองพี่น้องได้เลยครับบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 18 ข้ากำลังคัดเลือกผู้ชายดีๆ

นิยายแนะนำ

พลิกฟ้า ย่ำปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 18 ข้ากำลังคัดเลือกผู้ชายดีๆ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้