ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal

        ทารกน้อยวัยย่าง 5 เดือนมองเขาตาใสแป๋ว

        “สวัสดีครับพี่ภรีม” หมอปรินซ์เอ่ยทักทายพี่เขยแล้วเดินเข้ามาชะโงกหน้าดูยัยหนูลูกสาวแสนรักของเขา อังหลังมือแตะแก้มลูกสาวเบาๆ ด้วยความรักใคร่ลึกซึ้ง

        “สวัสดีครับหมอปรินซ์”

        “อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิครับ เดี๋ยวสั่งจากร้านอาหารตรงปากซอยเข้ามา” ปริตถกรเสนอไอเดีย ทั้งภรรยาและพี่สะใภ้ต่างพยักหน้าเห็นด้วย

        ดีเหมือนกัน เย็นวันศุกร์ชิวๆ แบบนี้ ได้ทานข้าวพูดคุยกับคนวัยใกล้เคียงกันก็คงดีอีกแบบ

        “แวะมาหายัยหนูบ่อยขนาดนี้เหมือนพี่ภรีมอยากมีเป็นของตัวเองเลยนะคะ” บารมิตาแกล้งแซวเมื่อแขกของบ้านอาสาดูแลลูกสาวให้เองระหว่างเธอเตรียมมื้ออาหารกับกณิกนันท์ในครัว แล้วปล่อยให้ 2 คู่เขยคุยกันอย่างถูกคอตรงห้องโถงรับแขกกว้างมีวิวทะเลสาบอยู่เบื้องหน้า

        คนยังไม่เคยเป็นพ่อแต่ชักอยากมีโมเมนต์นี้ใจจะขาดยิ้มรับแล้วเหลือบมองภรรยาซึ่งตั้งหน้าตั้งตาเตรียมตั้งโต๊ะทานอาหาร

        กณิกนันท์ไม่ได้หันมองและไม่ได้รับมุกกับเขา

        เธอได้ยินแล้วแต่แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเพราะไม่อยากหวั่นไหวกับสิ่งที่ไม่มีวันเป็นไปได้

        ภัทรกรผิดหวังลึกๆ เมื่อไม่เห็นการตอบรับ หรือท่าทียินดียินร้ายจากหญิงสาวเลยสักนิด

        …คงหมายความว่าไม่อยากมี

        หลังจากหย่ากันเธอจะเป็นอิสระ แถมอายุยังน้อยกว่าเขาหลายปีเริ่มต้นใหม่ได้สบายๆ มีโอกาส มีคนดีๆ รออยู่อีกตั้งเยอะแยะ จะอยากมีลูกกับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเคยแต่งงานผ่านการหย่าร้างมาแล้วครั้งหนึ่งทำไม อีกอย่างแม่ของเขายังไม่มีท่าทีจะรับเธอเป็นสะใภ้ใครกันจะอยากทนอยู่ท่ามกลางความง่อนแง่นของชีวิตคู่โดยที่ครอบครัวของสามีไม่เห็นด้วย

        “ทำไมไม่ตอบเขา” บารมิตากระทุ้งศอกพลางโน้มใบหน้าไปกระซิบถามเสียงเบา

        กณิกนันท์เม้มปากยังไม่ทันอธิบายเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ก็ดึงหญิงสาวออกจากการสนทนา

        “อาหารมาส่งแล้วแน่ะ เดี๋ยวฉันออกไปรับให้เอง”

        บารมิตาเดินออกไปรับอาหารจากไรด์เดอร์ส่งอาหารหน้ารั้วพร้อมสามีแทนพี่สาวกับพี่เขย

        พ่อกับแม่ยัยหนูใบบัวออกไปด้านนอกจึงเหลือเพียงสองสามีภรรยาจอมปลอมคนอยู่ละมุมบ้าน ห้องครัวเปิดโล่งทว่าระบายอากาศดีควรจะมีผนังกั้นเดี๋ยวนั้นเพราะเธอไม่รู้จะมองหน้าภัทรกรอย่างไรดี จึงแสร้งทำเป็นง่วนจัดโต๊ะอาหาร

        “บัว หยิบผ้าอ้อมให้ผมหน่อย น้องใบบัวแหวะนม”

        เธอรีบทิ้งผ้าขี้ริ้วเดินไปล้างมือแล้วซับด้วยผ้าขนหนูก่อนก้าวดุ่ยๆ ไปหยิบผ้าอ้อมกับทิชชูเปียกมาเช็ดปากเลอะๆ ให้หลานสาว แล้วจัดการทำความสะอาดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่รอบเปรอะเป็นดวงของสามีอย่างคล่องแคล่ว

        “คุณแม่เป็นที่เก่งได้เลยนะเนี่ย” เขาชมหากแต่หญิงสาวเพียงยิ้มเร็วๆ ไม่ยอมสบตาแล้วรับยัยหนูไปอุ้มไว้เอง

        “ไปเปลี่ยนเสื้อก่อนสิคะ”

        เขามีเสื้อยืดออกกำลังกายสำรองท้ายกระโปรงรถสำหรับแวะเข้ายิมหลังเลิกงานก่อนกลับบ้านเธอเป็นคนเตรียมให้เองจึงรู้ที่เก็บของดีกว่าเขาซึ่งเป็นเจ้าของเสียอีก

        ภัทรกรสังเกต กณิกนันท์หาทางบ่ายเบี่ยงทุกครั้งเมื่อเขาเอ่ยถึงเรื่องลูกหรือเด็กเล็กๆ สักคน เขาเคยเอ่ยปากด้วยซ้ำไปว่าอยากเป็นพ่อ แต่คำตอบของเธอค่อนไปทางค่อนข้างเย็นชาเสียด้วยซ้ำ

        ‘เหรอคะ ดีจังเลยค่ะ บัวว่าคุณภรีมต้องเป็นพ่อที่ดีมากแน่ๆ’

        เธอตอบเขาเพียงเท่านั้นแล้วเบี่ยงความสนใจทำอย่างอื่นต่อ

        เขาอยากได้เธอนั่นแหละเป็นแม่ แต่ท่าทางไม่เปิดใจรับ ของหญิงสาวทำให้เขาไม่กล้าออกปากบอกความต้องการตัวเองสักที ไม่กล้ารั้งให้เธออยู่เคียงข้างในตอนนี้เพราะห่วงกลัวว่าหญิงสาวจะพาลอึดอัด ไม่ชอบใจหากเธอไม่คิดจะอยู่กับเขาต่อไปอีกยาวๆ

        ชายหนุ่มเก็บความน้อยใจพยักหน้ารับแล้วเดินกลับไปที่รถหยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยน

        บรรยากาศทานมื้อเย็นพร้อมหน้ายังคงชื่นมื่นอย่างที่เคยเป็นกระทั่งสองหนุ่มสาวอยู่กันตามลำพังในรถความเงียบจึงโรยตัวปกคลุมอีกครั้ง

        “คุณอึดอัดอะไรหรือเปล่าบัว” เขาถามพยายามข่มเสียงไม่ให้ตึงเครียดเกินไป

        “เปล่าเลยค่ะ บัวแค่ยังรู้สึกปวดหัวหน่อยๆ น่าจะเป็นเพราะเมื่อคืนดื่มเยอะเกิน” หญิงสาวยักไหล่พลางยิ้มจนตาเป็นสระอิ พยายามทำตัวเป็นธรรมชาติแม้มันไม่ง่ายนัก

        ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าภรรยาทำตัวผิดแผกกว่าปกติแต่แสดงออกเกินพอดีไม่ได้เกรงว่าเธอจะอึดอัดใจหนักกว่าเดิม

        คืนนั้นเขาหลับนอนกับเธอ โดยหญิงสาวให้ความร่วมมืออย่างเต็มอกเต็มใจ แต่เขายังไม่คลายความสงสัยอยู่ดีว่าตลอดเวลาเกือบเดือนครึ่งที่ผ่านมามีคืนไหนบ้างที่พวกเขาไม่ได้มีเซ็กซ์กัน มันควรจะมีเวลาที่ว่างเว้นไปสักสัปดาห์หนึ่งไม่ใช่หรือในช่วงที่หญิงสาวมีประจำเดือน แต่เธอยังไม่ยอมปริปากเอ่ยถึงเรื่องความผิดปกตินั้นเลยด้วยซ้ำอีกอย่างเมื่อคืนยังดื่มเหล้าไปตั้งมาก

จริงๆ แล้วมันมีเรื่องอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับคุณหรือเปล่านะบัว…

...

.

อีบุ๊กเรื่อง "รักอย่างมีเงื่อนไข - Love With Benefits" จะเผยแพร่แบบอีบุ๊กที่ Mebmarket วันที่ 20 ส.ค. นี้นะคะ ^^

--------------------

เป็นพระเอกที่ดูผิวเผินเหมือนจะเฟอร์เฟกต์แต่จริงๆ แล้วคุณปัณน่าสงสารกว่านั้นค่ะ ตอนที่ยังเป็น Friend With Benefits กับน้ำอิง ก็ไม่รู้ตัวเลยว่ารัก คิดว่าเจอกันหลับนอนกันด้วยความสะดวกทางกาย และเมื่อคิดจะลงหลักปักฐานกับผู้หญิงอีกคน ตอนที่เสียน้ำอิงไปแล้วก็เพิ่งรู้ตัวว่ารู้สึกยังไงกับน้องรหัสคนนี้กันแน่ แต่ก็สายไปซะแล้วเพราะตอนที่เขาอยากจะเลือก เธอก็เลือกตัดเยื่อใยไปซะแล้ว แถมยังกลายเป็นพ่อแบบไม่ทันรู้ตัวอีกต่างหาก พอกลับมาเจอนางเอกอีกครั้งตัวเองก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะเปิดเผยความรู้สึกกับอีกฝ่ายได้อีกแล้ว ทำอะไรไม่ได้เลยแม้จะรักจนหมดหัวใจ

ส่วนนางเอกของเราแม้ลึกๆ ไม่ใช่คนใจร้ายแต่ก็ต้องพยายามปฏิเสธเพื่อไม่ทำลายความสัมพันธ์ของปัณกับคู่หมั้นและพยายามเก็บความลับเรื่องลูกให้แนบเนียนที่สุดอีกด้วย พร้อมกับหาทางผลักไสเขาไปพร้อมๆ กัน

“พี่ควรขอปิ่นแต่งงานเหรอ” เขาลองใจแต่ไม่คิดว่าคำตอบที่ได้มันจะทิ่มแทงใจอย่างสาหัส

“ค่ะ” เธอตอบเช่นนั้นแม้ตรงข้ามกับหัวใจ

ปริณธวัฒน์แค่นยิ้มอย่างสุดฝืน ไม่พูดว่าเขาผิดหวังเพียงไรที่ได้ยินคำตอบนั้นจากปากผู้หญิงที่เฝ้ารอคอยตลอดหลายปี

มือเรียวยกเบียร์กระป๋องใหม่ขึ้นจรดเรียวปากแบบไม่ผสมน้ำแข็ง ได้เหล้าเพรียวๆ ตอนนี้เลยยิ่งดี

เขาอยากรู้ว่าเธอพูดคำนั้นด้วยความจริงใจขนาดไหนจึงแสร้งถามลองใจอีกครั้ง

“แหวนวงนี้คงใช้ขอแต่งงานไม่ได้หรอกจริงมั้ย อิงช่วยพี่เลือกสักวงสิ”

ความเจ็บแปลบแล่นแทงกลางใจหญิงสาว เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บซ่อนความรู้สึกนั้นไว้ภายในแล้วแค่นยิ้มก่อนตอบ

“ได้ค่ะ พี่ปัณนัดอิงมาได้เลย จะได้ไปช่วยเลือก”

...

ปล. ขอบอกว่าพระเอกของเรื่องนี้เป็นผู้ชายที่ซื่อตรงกับหัวใจของตัวเองมากนะคะ เพียงแต่เลือกทำตามความรู้สึกของตัวเองไม่ได้ก็เท่านั้นเอง