เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่หนึ่งร้อยความโกงของพระเอกโชวเน็น

ในโลกที่มีนิยายแนวระบบมากมายนั้นคนอาจจะเผลอคิดไปว่าการมีระบบนั้นโกง

แต่หากเราลองพิจารณากันจริงๆแล้วความเก่งของพระเอกโชวเน็นที่เก่งแบบก้าวกระโดดสามารถใช้พลังคลื่นเต่าได้ไม่มีปี่มีขลุ่ยตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลยนั้นโกงกว่าระบบหลายเท่า

เพราะไม่จำเป็นต้องไปทำภารกิจต่างๆตามแต่ที่ระบบจะสั่ง

แค่ต่อสู้กับคนเก่งๆเราก็เก่งขึ้นแล้วมีประสิทธิภาพมากกว่าการใช้ระบบอย่างมาก

ว่าหากพิจารณาจริงๆความเก่งในการอาศัยระบบจะเป็นความเก่งแบบเส้นตรง linear

ที่ทักษะจะค่อยๆเพิ่มไปตามเวลาที่ฝึกฝน

แต่ความเก่งของพระเอกโชวเน็นจะเป็น ทวีคูณquadratic

หรือกล่าวได้อีกอย่างหนึ่งว่าความเก่งของพระเอกโชวเน็นจะเน้นไปตามเนื้อเรื่อง narrative หรือฉากคัทซีนที่ทำให้เราตื่นเต้นมากกว่าที่จะเก่งไปตามระดับขั้นแบบระบบ

ว่าหากเราพิจารณากันดีดีเราไม่จำเป็นต้องเพิ่มอะไรให้กับพระเอกโชวเน็น เพราะทางเทคนิคพวกเขาก็แทบจะโกงที่สุดในจักรวาลนั้นๆเท่าที่จะมีความสามารถพิเศษได้แล้วนั่นเอง

ไม่ว่าผลโกมุโกมุหรือพลังจิ้งจอกเก้าหางเป็นระดับสูงแทบจะที่สุดของเรื่องทั้งสิ้น

พวกระดับพระเอกนางเอกของเรื่องน่ะ

ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมีของโกงมากกว่านั้นอีกแล้ว

ขอแค่เวลาเพิ่มสักสามปีก็จะเก่งที่สุดในจักรวาล

อนิจจา ผมไม่สามารถใช้วิชา “ไทม์สคิป”ในการฝึกวิชาได้ เพราะตารางคิวของการฟื้นของจิ้งจอกเก้าหางค่อนข้างจะกระชั้นนั่นเอง

ดูสายตาที่ประทับใจและตกใจของเขาเงินและเขาทองแล้ว

ก็ทำให้ผมอดจะถอนใจอีกไม่ได้

ว่าโกคูเก่งแค่ไหนในการใช้พลังคลื่นเต่าได้โดยเห็นเพียงครั้งเดียว

ก็ยังห่างชั้นจากชาวไซย่าหรือราดิชอยู่ดี

ผมถอนหายใจ

“ผมแค่สามารถเรียนรู้ได้เร็วเท่านั้นเองยังไม่สามารถเทียบกับโยวไคที่มีอายุหลายร้อยปีได้ผมถึงต้องการถามรายละเอียดบางอย่างจากท่านเขาเงินเขาทองน่ะครับ”

ผมกล่าวถามเขาเงิน เขาทองอย่างสุภาพ