" ได้เวลาแล้ว " นนท์เร่งไปยังโรงประมูลของตระกูลหม่า
" ใหญ่โตจริง " นนท์เพ่งมองยังวิหารทรงกลมสูงห้าชั้น
" คุณชาย ท่านมีบัตรเชิญรึไม่ " นนท์ยื่นบัตรเชิญให้ผู้ดูแลหน้าโรงประมูล
" เชิญขอรับ " นนท์พยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในโรงประมูล
" ภายในช่างโอ่อ่าจริง " นนท์มองยังชั้นที่สองที่มีเพียงครึ่ง และชั้นที่สามที่เป็นห้องพิเศษ พลางพยักหน้า
" นั่งตรงไหนดี " นนท์พึมพำ กวาดตามองหาที่นั่ง แล้วเดินไปยังที่นั่งด้านหลังสุด
เสียงพูดคุยดังขึ้น ทั้งความวุ่นวายของผู้คน นนท์มองยังเหล่ายอดยุทธที่มากหน้าหลายตา
" ปรานเทพช่วให้การฝึกเพิ่มขึ้นเร็วจริงๆ รุ่นเยาว์เหล่านี้อายุยังมิถึงร้อยปี แต่กลับอยู่ที่ขั้นราชันย์จักรพรรดิ์แล้ว " นนท์พึมพำ
" ต้องหาวิธีชักนำมหาสมุทรปรานเทพไปยังโลกมังกร เพื่อที่เด็กเกิดใหม่จะได้รับประโยชน์สูงสุด " นนท์พยักหน้า
" คารวะแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ข้าน้อยหม่าเหยา จะรับหน้าที่เป็นผู้ประมูลในวันนี้ " เสียงหวานดังออกมากลบเสียงของผู้คนทั้งห้องประมูล
"อย่างที่ทุกท่านทราบ การประมูลวันนี้นั้นมีความพิเศษเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นการประมูลรอบพันปี สิ่งของล้ำค่ามากมายที่จัดเก็บไว้ในรอบพันปี จะได้นำออกมาประมูลในวันนี้ เพื่อมิให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มที่ชิ้นแรกกันเลย " นนท์จับจ้องยังเรือนร่างที่เย้ายวนของหม่าเหยา
หม่าเหยานั้นได้ชื่อว่าเป็นไข่มุกของตระกูลหม่า ที่เพรียบพร้อมทั้งหน้าตา พรสวรรค์ ความฉลาดล้ำ ความงามของนางนั้นสะกดสายตาของชายหนุ่มน้อยใหญ่ทั่วทั้งห้องประมูล
" ทุกท่าน นี่คือหญ้ากายาเทพหมื่นปี " นนท์ถึงกับตะลึง
" หญ้ากายาเทพนั้นมีสรรพคุณทางกระตุ้นร่างกายให้แข็งแกร่ง เพียงหญ้ากายาเทพหมื่นปีต้นเดียวกายาของท่านก็จะแข็งแกร่งขึ้นอีกระดับ " เสียงหวานเจี้อยแจ้วบรรยายสรรพคุณของหญ้ากายาเทพ
" เหลือเพียงหญ้ากายาเทพก็จะหลอมโอสถกายาสวรรค์ได้แล้ว " นนท์พึมพำ
" หญ้ากายาเทพหมื่นปีต้นนี้ เริ่มประมูลที่สามล้านผลึกปรานสรรพสิ่งเจ้าค่ะ " นนท์พยักหน้า
" เปิดที่ราคาสูงขนาดนี้ มิรู้ว่าจะจบที่ราคาเท่าใด " หลายคนพูดคุยกันมิหยุด
" สามล้านห้าแสน "
" สี่ล้าน "
" สี่ล้านห้าแสน "
" ห้าล้าน "
ราคาของหญ้ากายาเทพยังคงไหลไปอย่างเชื่องช้า
" แปดล้าน "
เวลาผ่านไปชั่วครู่ เมื่อหม่าเหยาเห็นว่าราคามิขยับ
" แปดล้านครั้งที่หนึ่ง " นางรอเสียงเพิ่มราคา
" แปดล้านครั้งที่สอง "
" แปดล้านหนึ่งแสน " หม่าเหยาโล่งอกที่ราคาขยับขึ้นเสียที
" เก้าล้าน "
" เก้าล้านหนึ่งแสน " นนท์ตะโกนออกไป
" มันเป็นผู้ใด ใยกล้าประมูลหณ้ากายาเทพแข่งกับข้า
" สิบล้าน " นนท์ส่ายหน้า
" สิบล้านหนึ่งแสน " นนท์ยังคงเพิ่มคราละแสน เพื่อมิให้ราคาของหญ้าต้นเดียวสูงมากเกินไป
" สิบเอ็ดล้าน " นนท์เป่าปากออกมา
" สิบเอ็ดล้านหนึ่งแสน " นนท์รอฟังเสียงตอบโต้
" สิบเอ็ดล้านหนึ่งแสนครั้งที่หนึ่ง " นนท์พยักหน้า
" สิบเอ็ดล้านหนึ่งแสนครั้งที่สอง " นนท์หลับตารอฟัง
" มีผู้ใดจะให้เพิ่มอีกรึไม่เจ้าค่ะ " หม่าเหยากวาดตามองรอบห้องประมูล
" หากมิมีแล้ว หญ้ากายาเทพหมื่นปีต้นนี้เป็นของคุณชายในชุดสีดำเจ้าค่ะ " นนท์พยักหน้า
" ไปดูที มันเป็นผู้ใด " ชายผู้นั้นสั่งการลิ่วล้อของตน
" ขอรับนายน้อย " ลิ่วล้อเร่งออกมาจากห้อง
แล้วการประมูลในช่วงแรกก็ผ่านไป
" ทุกท่าน นี่คือศิลานทีเต๋าเจ้าค่ะ " นนท์ถึงกับสะดุ้ง
" ศิลานทีเต๋านี้ มีทั้งสิ้นสี่แผ่น เป็นศิลาเต๋าที่สลักมายาเต๋าไว้ทั้งสามขั้นสามแผ่น และศิลาสลักเพียงอักขระหนึ่งแผ่น " นนท์พยานามข่มอารมณ์ของตนอย่างหนัก
" ทุกท่าน เหยาเอ๋อร์ของแสดงมายาเต๋าทั้งสามขั้นให้ทุกท่านได้ชม " หม่าเหยาส่งพลังไปยังศิลานทีเต๋า
" วิ้ง " อักขระเต๋าล่องลอยทั่วห้องประมูล อักขระตัวจิ๋วปรับเปลี่ยนกลับกลายเป็นรูปแบบหลากหลาย
" ช่างเป็นมายาเต๋าที่ล้ำลึกยิ่งนัก "
" ผู้ที่สลักมายาเต๋าเช่นนี้ได้นั้น ต้องหยั่งรู้เต๋าได้ทั้งสามขั้น จึงจะทำเช่นนี้ได้ "
ผู้คนทั่วทั้งห้องประมูลนั้นต่างพากันวิพากษ์มิหยุด
" เหยาเอ๋อร์ แล้วศิลานทีแผ่นเล็กสลักคำว่าอันใด " เสียงชายหนุ่มผู้หนึ่งเอ่ยถาม
" ศิลานทีแผ่นเล็กสลักคำว่า เพียงตัวเดียวที่เจ้าหยั่งรู้ได้ เสมือนเจ้าแบกขุนเขาได้ทั้งลูก และสลักชื่อของผู้สร้างเอาไว้ ชื่อว่าโจวนนท์และสหาย " นนท์ถึงกับกัดกรามจนแน่น
" ทุกท่าน ศิลานทีแผ่นเล็กนี้ แม้นจะมีเพียงอักขระ แต่หากท่านเพ่งมอง ท่านก็สามารถเข้าสู่การหยั่งรู้ได้ทันที " หม่าเหยาฉีกยิ้มให้กับผู้คน
" ศิลานทีเต๋าทั้งสี่แผ่นนี้ จะทำกาประมูลคราเดียว และเริ่มต้นการประมูลที่ สองร้อยล้านผลึกปรานสรรพสิ่งเจ้าค่ะ " ผู้คนทั้งห้องต่างพยักหน้า
เสียงตะโกนเสนอราคาดังมิหยุดจนเวลาไหลผ่านไปถึงหนึ่งชั่วยามจึงจบลง
" หากมิมีผู้ใดเสนอราคาเพิ่ม ศิลานทีเต๋าทั้งสี่แผ่นนี้เป็นของเจ้าตระกูลหวง ในราคาหนึ่งพันห้าร้อยล้านผลึกปรานสรรพสิ่งเจ้าค่ะ " เจ้าตระกูลหวงลุกขึ้นยืนยกสองมือประสานรอบทิศ
" ทุกท่านเจ้าค่ะ ชิ้นต่อไป มหาศาสตราวุธจักรวาลสูงสุด แต่น่าเสียดายที่ถูกผนึกพลังเอาไว้ จึงมิสามารถแสดงพลังของมหาศาสตราวุธจักรวาลสูงสุดได้ " หม่าเหยายิ้มหวาน
" ทุกท่าน มหาศาสตราวุธชิ้นนี้เริ่มประมูลที่ ห้าร้อบล้านผลึกปรานสรรพสิ่งเจ้าค่ะ " นนท์พยักหน้า
และแล้วสงครามโก่งราคาก็เริ่มขึ้น
หลายคนนั้นต่างสงสัยว่าเตาใบนี้เป็นมหาศาสตราวุธจริงรึไม่ แต่ที่สำคัญมากกว่าใช่รึไม่ก็คือ ใช้งานได้จริงรึไม่ ทั้งที่มิรู้อันใดสักอย่างยังพากันทุ่มเสนอราคาอย่างบ้าคลั่ง
" ห้าพันล้าน " นนท์ร้องตะโกน
เสียงผู้คนทั่วห้องร้องอื้ออึง
" คุณชาย รอสักครู่ " หม่าเหยามองไปยังหม่าติ้งอี้
" คุณชาย ข้าขอเสียมารยาท ขอตรวจสอบผลึกปรานของท่านได้รึไม่ " นนท์พยักหน้าแล้วยื่นแหวนมิติให้หม่าติ้งอี้ดู
" ขอบคุณคุณชาย " นนท์พยักหน้า หม่าติ้งอี้มองยังหม่าเหยาพลางพยักหน้า
" สถานะของคุณชายชุดคำได้รับการยืนยันแล้ว เป็นราคาที่คุณชายชุดำเสนอมาที่ห้าพันล้าน "
" ไอ้นั่นอีกแล้วรึ " ชายหนุ่มผู้หนึ่งถึงกับกัดกราม เพราะตนนั้นเสนอราคาสูงสุดแล้ว ทั้งยังมากถึงสามพันล้านผลึกปราน
" บอกคนของเราให้เตรียมตัวไว้ " ชายหนุ่มสั่งการไปยังลิ่วล้อ
" ขอรับ " ลิ่วล้อเร่งจากไป
" หากมิมีผู้ใดเสนอราคาเพิ่ม มหาศาสตราวุธจักรวาลสูงสุดชิ้นนี้เป็นของคุณชายชุดดำเจ้าค่ะ " นนท์ลุกยืนประสารสองมือรอบทิศ
" เตาสรรพสิ่ง ได้คืนกลับมาแล้ว " นนท์พึมพำ
" พ่อหนุ่ม ข้ามิคุ้นหน้าของเจ้า เจ้ามาจากโลกใดรึ " ชายชราที่นั่งติดกันเอ่ยถาม
" ผู้อาวุโส ข้าเป็นเพียงคนพเนจรผ่านทางมา มิควรค่าแก่การจดจำ " นนท์เอ่ย
" ข้ามิรู้ว่าเจ้าซื้อเตาใบนี้ไปเพื่อสิ่งใด แต่ให้เจ้าระวังตัวไว้ " นนท์พยักหน้าแล้วประสานสองมือให้ผู้ชรา
" ขอบคุณผู้อาวุโสที่เตือน " ผู้ชราพยักหน้า แล้วลุกเดินออกจากห้องประมูล
การประมูลยังคงดำเนินต่อไป
" ทุกก่าน การประมูลมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว ชิ้นต่อไปเป็นสิ่งที่ทุกท่านรอคอย " นนท์มองยังรายการเข้าประมูล
" หมดแล้วนี่ " นนท์พึมพำ
" มหาศาสตราระฆังยอดเทพสวรรค์ " เสียงอื้อึงดังขึ้นทั่วห้องประมูล นนท์พยักหน้า
" ระฆังยอดสวรรค์นี้ยังใช้งานได้ดี เหยาเอ๋อร์จะทดสอบให้ทุกท่านได้ชม " หม่าเหยาส่งพลังไปยังระฆังยอดสวรรค์
" ครืน " แรงกดดันมหาศาลถั่งโถมเข้าสยบสรรพชัวิตในห้อง
" อั่ก " นนท์กระเลือดออกมากองโต เหล่าผู้คนต่างหน้าซีดเพราะแรงกดดันของยอดเทพสวรรค์
" แข็งแกร่งจริง " นนท์พึมพำ
" ทุกท่าน ระฆังยอดสวรรค์นี้เริ่มประมูลที่หนึ่งพันล้านผลึกปรานสรรพสิ่ง " นนท์ครุ่นคิด
" เอาไปไว้ที่จิตทัศนะแห่งอักกะโลกมังกรท่าจะดี " นนท์พึมพำ
" สองพันล้าน "
" สามพันล้าน "
" สี่พันล้าน "
" ห้าพันล้าน "
" หมื่นล้าน " นนท์ถึงกับกลืนน้ำลาย
" หากหลอมอาวุธออกขายน่าจะหาเงินได้มิยาก " นนท์พึมพำ
" สองหมื่นล้าน " นนท์มองยังต้นเสียงที่อยู่ชั้นสาม
" ร่ำรวยจริง " นนท์ชั่งใจว่าจพทำการประมูลดีรึไม่
" สามหมื่นล้าน " นนท์ยังคงนั่งนิ่ง
" ห้าหมื่นล้าน " นนท์ครุ่นคิด
" ที่ชั้นสาม น่าจะมีแต่ตระกูลใหญ่และสำนักใหญ่เป็นแน่ " นนท์พึมพำ
" หกหมื่นล้าน "
" เจ็ดหมื่นล้าน "
เสียงตอบโต้นิ่งเงียบ
" เจ็ดหมื่นล้านครั้งที่หนึ่ง " เสียงหวานดังขึ้นเมื่อมิมีเสียงตอบโต้
" เจ็ดหมื่นล้านครั้งที่สอง " นนท์ครุ่นคิดอย่างหนัก
" เจ็ดหมื่นห้าพันล้าน " นนท์ร้องตะโกนขึ้น
" ไอ้หนุ่มคนนั้นเป็นผู้ใด " ชายชราในห้องพิเศษถึงกับหน้าตาบิดเบี้ยว
" แปดหมื่นล้าน " เสียงชราดังลอยออกมา
" แสนล้าน " นนท์ร้องตะโกน
" แสนล้านครั้งที่หนึ่ง " หม่าเหยารู้งาน เร่งปิดเกมอย่างรวดเร็ว
" แสนล้านครั้งที่สอง " ชายชราหน้าตาอัปลักษณ์ถึงขีดสุด ตั้งแต่ได้ข่าวระฆังยอดสวรรค์จะเข้าประมูลเมื่อหกร้อยปีที่แล้ว ชายชราเร่งสะสมผลึกปรานสรรพสิ่งอย่างบ้าคลั่งเพื่อที่จะชนะการประมูลให้ได้
" ยังมีผู้ใดต้องการเสนอราคาอีกรึไม่ " หม่าเหยากวาดตามองทั่วโรงประมูล
" หากมิมีแล้ว มหาศาสตราวุธระฆังยอดเทพสวรรค์ เป็นของคุณชายชุดดำในราคาแสนล้านผลึกปรานสรรพสิ่ง เจ้าค่ะ " นนท์ลุกยืนประสานสองมือรอบทิศ
" ไอ้สาระเลว " เสียงของชายชราดังก้องทั่วห้องประมูล
" หึ " นนท์แสยะยิ้ม แล้วเดินตามพนักงานหญิงไปยังห้องลับ
" ยินดีด้วยตุณชาย " นนท์ยกยิ้มให้หม่าติ้งอี้
" นี่คือ หญ้ากายาเทพ มหาศาสตราวุธจักรวาลสูงสุด และระฆังยอดสวรรค์ " นนท์พยักหน้าแล้วยื่นแหวนมิติให้กับหม่าติ้งอี้
" ขอบคุณคุณชาย " หม่าติ้งอี้นำผลึกปรานออกจาแหวนมิติในส่วนของการประมูลแล้วยื่นคืนให้นนท์ นนท์รับเอาของทั้งสามสิ่ง
" คุณชาย ท่านระวังตัวด้วย เพราะท่านได้สร้างศัตรูขึ้นถึงสองตระกูล " นนท์พยักหน้า
" ผู้ดูแลหม่า มีตระกูลใดบ้าง " นนท์เอ่ยถาม
" ชายหนุ่มนามว่าเฟิ่งถิงคุน ชายชรานั้นเป็นเจ้าตระกูลของตระกูลคัง นามว่าจาง " นนท์พยักหน้า
" สองตระกูลนี้เป็นเช่นไร " นนท์ครุ่นคิดหากมิดีก็กำจัดทิ้งเสีย
" ทั้งสองตระกูลนั้น ทำแต่สิ่งที่ชั่วร้าย " หม่าติ้งอี้เอ่ยเสียงเครียด
" ขอบคุณผู้อาวุโสหม่าที่เตือน ข้าต้องขอตัว " นนท์ออกจากโรงประมูลตระกูลหม่า แล้วเร่งไปยังท่าเทียบเรือเหาะอย่างรวดเร็ว
" ไอ้สาระเลว จะรีบไปที่ใด " ทั้งชายชรา และชายหนุ่ม เดินขวางหน้าของนนท์ไว้
" ข้ามีธุระให้เร่งสะสาง ข้าจึงต้องเร่งจากไป ขอท่านทั้งสองอย่าได้โกรธเคือง " นนท์เอ่ยขึ้น
" เจ้าคืนของมาให้ข้าแล้วเจ้าก็ไปได้ " นนท์เพียงยกยิ้ม
" ข้าจะคืนใหเจ้าได้เช่นไร ในเมื่อคราแรกนั้นของเหล่านี้ก็มิใช่ของพวกเจ้าแต่แรกนี่ แต่เป็นของข้าที่ข้าประมูลได้ " นนท์กวาดตามองเหล่าลูกสมุนทั้งหมด
" ไอ้แก่นี่ระดับสิบเจ็ดอักขระ ไอ้หนุ่มนี่สิบสามอักขระ ส่วนที่เหลือเพียงตัวประกอบ " นนท์พึมพำ
" หากมิคืน มีแต่ความตายเพียงเท่านั้นที่เจ้าจะได้ไป "
271K
