ตอนที่หนึ่งร้อยเก้า ผู้ชายในฝัน 4
God of Emperor of Mankind
กล่าวเอาไว้ว่า
การมองเห็นอนาคตนั้นเป็นเรื่องลำบาก
เราอาจจะมองเห็นภาพอนาคตว่าเราสามารถผ่านทะเลสาบไปได้โดยการใช้เรือ
แต่เมื่อมาถึงทะเลสาบเราอาจจะไม่มีเรือให้ใช้หรือมีเรือแต่เรือมีรูรั่วที่เราต้องแก้ปัญหาระหว่างทาง
อนาคตคือความไม่แน่นอนเช่นนี้เอง
Always in motion is the future
อย่างที่ท่านปรมาจารย์โยดากล่าวเอาไว้
ผมราวกับจะมีหนังสือเฉลยเกมส์ทั้งหมดด้วยความช่วยเหลือของราเกซกับชาวอินเดียกว่าสองร้อยคน
แต่คนที่จะต้องก้าวเดินไปตามหนังสือและข้อมูลเหล่านั้น
ก็คือตัวของผมเองนี่ล่ะ
จุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดของอนาคตที่ตัวผมมองเห็น
ผมพยายามแก้ข้อผิดพลาดที่ไม่คิดว่าจะเจออย่างไม่มีต้นไม้ขึ้นมาอย่างสะดวกหลังอาสึกะจนผมต้องใช้พลังจิตควบคุมต้นไม้ดึงมันขึ้นมา
ผมไม่แปลกใจที่จะเจอเหตุการณ์อย่างพระเอกอิเซไคหรือตัวโกงอิเซไคที่ย่ามใจว่าตนเองว่าจะทำไม่ผิดพลาดแต่กลับผิดพลาดมากขึ้น
ผมเตรียมใจที่อาสึกะจะชกผมกลับมาแต่ทว่า
“นะ นายพูดอะไรของนายน่ะ”
อาสึกะหันหน้าไปอีกทางสีแดงขึ้นมาจนถึงใบหู
ท่าทางอายเป็นอย่างยิ่งกับประโยคคลาสสิคของผมเมื่อสักครู่นี้
ผมนึกถึงคำพูดของราเกซว่า
“บราเธอร์ บราเธอร์อาจจะไม่รู้แต่มันมีเหตุผลอยู่ที่คนอินเดียเรามีประชากรมากที่สุดในโลก”
ราเกซเชื่อเรื่องว่าสายน้ำที่กัดกร่อนไปนานๆเข้าแม้แต่ภูเขาก็ยังพังทลายจนราบเป็นหน้ากลองได้
แน่นอน
เทคนิคนั้นได้ผลมานับแต่ครั้งบรรพกาลในประวัติศาสตร์สี่เอ๊ยห้าพันปีของอินเดีย
ที่แม้แต่เทพเจ้าก็ยังต้องยอมแพ้กับวิธีนี้ของคนอินเดีย
น่าเสียดายที่วิธีที่ได้ผลมานานกว่าห้าพันปีนี้โดนแฟมินิสม์สมัยใหม่ตอบโต้โดยการบอกว่าผู้ชายช่างตื้อคือพวก creepy น่ารังเกียจ
No mean No
บอกว่าไม่ก็คือว่าไม่
แต่นั่นอาจจะได้ผลกับคนตะวันตก
แต่ไม่ได้ผลกับคนอินเดียที่เชื่อในยุทธวิธีที่ได้ผลมานานแล้วกว่าห้าพันปีของตนเองว่ามันก็จะยังคงได้ผลต่อไป
ทำให้อีกฝ่ายอ่อนล้าไปเอง