ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

    ตอนที่ 46 คนที่ไม่มีตัวตนในประวัติ มักอยู่ใกล้อำนาจมากที่สุด

    ตอนที่ 46คนที่ไม่มีตัวตนในประวัติ มักอยู่ใกล้อำนาจมากที่สุด

    รายชื่อวางอยู่บนโต๊ะ

    สิบสองคนช่วยดับไฟ

    สิบเอ็ดคนตรวจสอบแล้ว

    มีตัวตน

    มีหน้าที่

    มีคนจำได้

    เหลือหนึ่ง

    ผู้ช่วยบันทึกพิเศษ

    ไม่มีอายุ

    ไม่มีประวัติ

    ไม่มีหน่วยสังกัด

    แต่มีสิทธิ์เข้าออกทุกพื้นที่

    —

    หลัวชิงจ้องรายชื่อ

    นิ่งไปพัก

    ก่อนพูด

    “คนแบบนี้…”

    “…มีอยู่จริงเหรอ”

    หลินรุ่ยตอบ

    “มี”

    เขาวางรายชื่อ

    “คนที่ไม่ถูกบันทึก”

    “มักเป็นคนที่เขียนบันทึก”

    ห้องเงียบ

    —

    ชายชราโยนกุญแจทองแดงดอกหนึ่งมา

    “ตามข้า”

    ทั้งสองเดินลงใต้กองบัญชาการ

    ลึก

    ลึกกว่าเดิม

    ไม่มีแสง

    มีแต่ประตูเหล็ก

    ด้านบนเขียน

    คลังทะเบียนบุคลากร

    —

    เปิดประตู

    ด้านในเป็นชั้นเอกสารสูงเต็มห้อง

    ชายชราพูดเรียบ ๆ

    “ที่นี่มีทุกคน”

    “ตั้งแต่คนหุงข้าวจนถึงแม่ทัพ”

    หลินรุ่ยมอง

    ถาม

    “แล้วคนไม่มีชื่อ?”

    ชายชรามองเขา

    ตอบ

    “นั่นสิ”

    —

    เริ่มค้น

    หนึ่งชั่วยาม

    สองชั่วยาม

    ไม่มี

    ชื่อหายจริง

    ไม่มีแม้แต่ช่องว่าง

    เหมือนไม่เคยมีอยู่

    —

    หลัวชิงเริ่มหงุดหงิด

    “หรือมันปลอม?”

    หลินรุ่ยเงียบ

    มองชั้นเอกสาร

    แล้วถามขึ้น

    “ถ้าจะซ่อนคนหนึ่งคน…”

    ทุกคนหัน

    เขาพูดต่อ

    “ต้องลบอะไรบ้าง”

    หลัวชิงตอบ

    “ทะเบียน”

    หลินรุ่ยส่ายหัว

    “ไม่พอ”

    “เงินเดือน”

    “การเบิกของ”

    “รายชื่อเวร”

    “ลายเซ็น”

    “คนที่เคยเห็น”

    เงียบ

    เขาหันไปมองชั้นเอกสาร

    “…เยอะเกิน”

    ชายชรายิ้มมุมปาก

    “ต่อ”

    หลินรุ่ยพยักหน้า

    “ถ้าลบได้หมด”

    “แปลว่า…”

    เขาหยุด

    “…คนนี้ไม่ใช่คนที่ถูกลบ”

    “แต่เป็นตำแหน่ง”

    ห้องเงียบ

    —

    หลัวชิงขมวดคิ้ว

    “หมายความว่า?”

    หลินรุ่ยเดินไปหยิบทะเบียนปีเก่า

    เปิด

    เจอชื่อหนึ่ง

    ผู้ช่วยบันทึกพิเศษ

    ปีถัดไป

    ชื่อเปลี่ยน

    ตำแหน่งเดิม

    ปีถัดไป

    เปลี่ยนอีก

    สิบปี

    สิบชื่อ

    ตำแหน่งเดียว

    ไม่มีใครอยู่เกินปี

    ทุกคนหาย

    เงียบ

    —

    ชายชราพูดเบา ๆ

    “ดี”

    หลินรุ่ยมองรายชื่อ

    ตำแหน่งนี้—

    ไม่ใช่เจ้าหน้าที่

    แต่เป็นเงา

    อยู่ข้างคนส่งคำสั่ง

    ข้างคนอนุมัติ

    ข้างคนทำสงคราม

    แต่ไม่มีใครจำ

    —

    ทันใดนั้น

    ระบบเด้งขึ้น

    วิเคราะห์เสร็จสิ้น

    รูปแบบ:

    ตัวตนหมุนเวียน

    อายุเฉลี่ย:

    11 เดือน

    สาเหตุสิ้นสุด:

    ไม่ระบุ

    ความเสี่ยง:

    สูงมาก

    คำแนะนำ:

    อย่าตามลำพัง

    —

    หลินรุ่ยปิดหน้าต่าง

    หยิบรายชื่อทั้งหมด

    แล้วหยุด

    ชื่อสุดท้าย

    ก่อนคนปัจจุบัน

    ทำให้เขานิ่ง

    ชื่อ:

    เฉินอวี่

    สถานะ:

    เสียชีวิต

    สาเหตุ:

    ไฟไหม้คลังเอกสาร

    วันที่—

    สามปีก่อน

    เงียบ

    หลัวชิงหน้าเปลี่ยน

    “ไฟไหม้อีกแล้ว?”

    หลินรุ่ยมองชายชรา

    ถาม

    “เกิดมากี่ครั้ง”

    ชายชราเงียบ

    ก่อนตอบ

    “สี่”

    ห้องเงียบ

    —

    หลินรุ่ยนิ่ง

    แล้วถามคำเดียว

    “ทุกครั้ง…”

    เขามองตรง

    “…เกิดก่อนสงครามใหญ่?”

    ชายชราไม่ตอบ

    แต่ไม่ได้ปฏิเสธ

    —

    ทันใดนั้น

    เสียงฝีเท้าดังจากด้านบน

    เร็ว

    รีบ

    ทหารวิ่งลงมา

    หน้าซีด

    “ด่วน!”

    ทุกคนหัน

    อีกฝ่ายหอบ

    “พบศพแล้ว!”

    “เจ้าหน้าที่คลังที่หายตัว…”

    เงียบ

    เขากลืนน้ำลาย

    “…ถูกแขวนอยู่ในหอบัญชาการ”

    “และมีข้อความ”

    หลินรุ่ยรับกระดาษ

    ด้านบนเขียนเพียงประโยคเดียว

    คนที่มองหาคนเขียนประวัติ
    ระวังอย่าให้ตัวเองกลายเป็นประวัติ

    —

    ระบบเด้งขึ้น

    ภารกิจอัปเดต

    ระบุตัวศัตรู:

    สำเร็จบางส่วน

    ประเภท:

    องค์กร

    ชื่อ:

    ไม่เปิดเผย

    คำเตือน:

    นี่ไม่ใช่คนเดียว

    —

    หลินรุ่ยมองข้อความ

    ครั้งแรก

    เขาเริ่มรู้สึก

    บางที

    ตั้งแต่เข้าหน่วยเจ็ด

    เขาอาจไม่ได้ถูกเลือกให้เป็นแม่ทัพ

    แต่ถูกเลือก…

    ให้เจอเรื่องนี้

    ตอนที่ 46 จบ

    ตอนต่อไป: ตอนที่ 47 — ถ้าความจริงต้องแลกด้วยเลือด คนบางคนจะทำให้คนอื่นจ่ายแทนเสมอ

    คล้ายกับเรื่องระบบแม่ทัพไร้พ่าย ที่คุณอ่าน