“ห้องปิดตายกับศัตรูที่ร้ายกาจ แบบนี้เราจะไปเอาชีวิตรอดได้ยังไง”
จอห์นกล่าวขึ้นในขณะที่พยายามจะหาที่ซ้อน และหลบไม่ให้ตัวประหลาดนั่นพบเจอเขา แม้ว่าความหวังมันจะแทบริบหรี่เลยก็ตาม ผู้คนค่อยๆ ตกตายไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันตอนนี้ผู้รอดชีวิตภายในโบราณสถานเหมือนจะเหลือแต่สามคนเท่านั้น นั่นก็คือเซน มารีน และจอห์นที่ดันโชคดีอย่างมาก
อาดูรนั้นหายไปไหนไม่รู้แม้แต่เซนเองก็ยังไม่อาจสัมผัสถึงเขาได้ หากโชคดีบางทีเขาอาจจะเอาชีวิตรอดไปได้อย่างปลอดภัยด้วยวิธีการบางอย่าง
เมื่อได้สังหารผู้คนทั้งหมดแล้ว เซนและมารีนก็ตกกลายเป็นเป้าหมายของมันทันที แม้ว่าทั้งสองพยายามจะซ่อนตัวอยู่ก็ตาม ดังนั้นเซนจึงได้ตัดสินใจจะทำบางอย่าง แม้ว่าชายหนุ่มนั้นจะไม่มีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับตัวประหลาดนั่น แต่มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะถ่วงเวลาให้กับหญิงสาว และอาจจะทนได้เป็นเวลานาน
“เจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะลองสู้กับมันดูหน่อย ในระหว่างนั้นห่างเกิดช่องว่างใดๆ ให้เจ้าหาที่ซ่อนใหม่ทันที เข้าใจไหม?”
เซนกล่าวออกมาพร้อมกับค่อยๆ พยุงร่างกายของตนเองลุกขึ้น และสลัดหญิงสาวที่ช่วยพยุงเขาออกไป ในขณะเดียวกันมารีนกำลังจะกล่าวคำพูดบางอย่างแต่พบว่าเซนที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอนั้นได้หายตัวไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงมองไปที่ตัวประหลาดสีแดงและพบว่าชายหนุ่มกำลังยืนเผชิญหน้ากับมันตัวต่อตัวโดยที่มีสภาพแขนข้างซ้ายใช้การไม่ได้
“ไอ้ตัวน่าเกลียด คงถึงเวลาที่ข้าจะเอาคืนเจ้าที่ทำกับข้าเมื่อกี้แล้ว”
การกระทำของเซนนั้นทำให้ จอห์นที่แอบดูอยู่ถึงกับตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เขานั้นกำลังคิดว่าเซนบ้าไปแล้วที่ก้าวออกไปทำเช่นนั้น แต่ในขณะเดียวกันเขาก็แอบยินดีและดีใจ ที่เซนได้เบี่ยงเบนความสนใจของมันเอาไว้ให้กับเขาได้
“…..”
เจ้าตัวประหลาดนิ่งเงียบไปนานก่อนที่มันจะค่อยๆ หันคอมาทางเซนพร้อมกับเอียงศีรษะของมันทำท่าทางสงสัย เมื่ออยู่ในระยะประชิดทำให้เซนรู้สึกว่าร่างกายของมันที่ว่ามองไกลๆ น่าเกลียดแล้ว ยิ่งมองใกล้ๆ น่าเกลียดกว่าอีก
“เห้อ….”
เซนระบายลมหายใจยาวเหยียดพร้อมกับเข้าสู้โหมดเตรียมพร้อมในการต่อสู้ ทั้งพลังสมาธิและการตอบสนองของร่างกายถูกเตรียมพร้อมจนถึงขีดจำกัดของเขา
ในเวลาเดียวกันนั้นเองตัวประหลาดสีแดงก็เริ่มเคลื่อนไหวร่างกายของมัน มันง้างมือออกไปข้างหลังพร้อมกับชกมาทางเซนด้วยความเร็วสูงเหมือนอย่างที่มันทำทุกครั้ง เซนตกตะลึงอีกครั้งเนื่องจากแม้แต่สายตาของเขาก็ยังมองตามไม่ทัน เขาเห็นเพียงภาพลางๆ ไม่ชัดเจนเท่านั้น
“สุดยอดไปเลยแฮะ ความเร็วขนาดนี้คงหลบไม่ได้ง่ายๆ แน่”
แม้ว่าเซนจะกล่าวออกมาเช่นนั้นแต่ชายหนุ่มก้มหลบหมัดไปได้ทันอย่างหวุดหวิด
“ตูมมมมมมมมม!”
หมัดปะทะเข้ากับพื้นทำให้พื้นเกิดความเสียหายอย่างรุนแรงจนเหมือนจะถล่มลงได้ทุกเมื่อ รอยแตกบนพื้นค่อยๆ ลามไปเรื่อยๆ จนขยายไปถึงกำแพงด้านข้างและเพดานด้านบนบางส่วน ห้องโถงนี้มีขนาดใหญ่อย่างมากและมันถูกสร้างด้วยวัสดุที่แข็งและยากจะทำลาย แต่สิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าของเขากลับทำลายมันได้อย่างง่ายดาย นั่นแสดงให้เห็นว่ามันแข็งแกร่งขนาดไหน
“ถึงจะมองไม่เห็น แต่ยังสัมผัสได้อย่างชัดเจน ขอบคุณสัญชาตญาณที่ลับคมมาตลอดสองปี มันไม่ได้สูญเปล่า!”
เซนกล่าวออกมาเมื่อหลบหมัดนั้นได้ เขาสูดหายใจเขาเต็มปอดจนหน้าอกขยายก่อนที่จะปล่อยหมัดสวนกลับไปที่บริเวณข้อมือของตัวประหลาดนั่น
“ปัง!”
หมัดของเซนเข้าเป้าอย่างจังทำให้ข้อมือนั่นบิดเบี้ยวและถูกผลักกระเด็นไปอย่างไรก็ตามไม่นานมือข้างนั้นที่ดูเหมือนจะถูกบดขยี้กลับสามารถกลับมามีสภาพเดิมได้
“ว่าอยู่แล้วมันต้องไม่ง่าย…”
เซนยิ้มพร้อมกับกล่าว ในขณะที่บนหน้าผากของเขาเหงื่อออกเยอะไปหมดเพราะความตึงเครียดระหว่างต่อสู้ คู่ต่อสู้เบื้องหน้าเขานั้นแตกต่างกับที่ผ่านๆ มา ไม่ว่าเขาจะเสี่ยงตายแค่ไหนแต่เขาไม่เคยกลัวตายเท่านี้มาก่อนเพราะตอนอื่นนั้นเขามีพลังของมุกสวรรค์ช่วยเหลือ แต่ตอนนี้หากตายจริงๆ เขาอาจจะต้องบอกลาโลกใบนี้ไปตลอดกาลเลยก็ได้
การต่อสู้ดำเนินไปสักพักระหว่างทั้งสองฝ่าย อย่างไรก็ตามหลังๆ นั้นอาจจะเรียกว่าการต่อสู้ไม่ได้ มันเหมือนกับเป็นการทรมานเซนเสียมากกว่า เพราะชายหนุ่มนั้นถูกหมัดที่รวดเร็วระดมโจมตีจนไม่สามารถหาช่องว่างในการโจมตีสวนกลับได้ สิ่งที่ทำให้ยากก็คือความยืดหยุ่นของสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าเขา นอกจากส่วนต่างๆ ของร่างกายมันสามารถยืดยาวได้แล้ว มันยังสามารถเคลื่อนไหวอย่างพิสดารได้อีก ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนทิศทางของหมัดในขณะที่ปล่อยออกไปด้วยความเร็วสูง
แต่ถึงอย่างนั้นเซนก็สามารถหลบมันได้ แต่เขาก็ทำได้แค่หลบไปมาเหมือนกับลิงเท่านั้น สุดท้ายขีดจำกัดก็มาถึงและเขาก็พลาดถูกมันโจมตี
“ตูมมมมมมมมม!”
หมัดของศัตรูบดขยี้ลงมาจากที่สูงบีบให้เซนที่รับมันกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง
“อั๊ก!”
เซนกระอักเลือดออกมาอย่างไม่สามารถฝืนได้ ชายหนุ่มรู้สึกได้เลยว่าร่างกายของเขากำลังเกิดความผิดปกติจากภายในเนื่องจากการโจมตีในครั้งนี้ เป็นการพ่ายแพ้อย่างยับเยิน และชายหนุ่มไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากรอความตาย
“ใคร…มัน…จะไป…ยอมตาย…”
เซนพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นพร้อมกับตั้งท่าต่อสู้อีกครั้ง ตัวประหลาดสีแดงมันคิดว่าเซนนั้นจะยอมแต่โดยดีแล้วอย่างไรก็ตามชายหนุ่มกลับลุกขึ้นยืน และไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวกับมันเหมือนมนุษย์คนอื่นๆ เลย
อย่างไรก็ตามร่างกายเมื่อเกิดอาการบาดเจ็บมันก็ถึงขีดจำกัดได้อย่างง่ายดาย ต่อให้เป็นเผ่าไหนร่างกายก็ยังคงมีขีดจำกัดนี่คือกฎธรรมชาติที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว
หมัดของศัตรูพุ่งตรงมาอีกครั้งจากมุมเดิม แม้ว่าจะมีแรงใจสักแค่ไหนสุดท้ายแล้วร่างกายของชายหนุ่มก็ไม่สามารถขยับตามที่ตนเองต้องการได้ เขาทำได้แต่เพียงตั้งท่าต่อสู้และยืนนิ่งๆ เตรียมรอรับตายเท่านั้น
แต่ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะตายนั้น มารีนก็ได้ปรากฏตัวขึ้นบังเบื้องหน้าของชายหนุ่ม สร้างความประหลาดใจให้กับชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย
“ทำไม…ทำไมเจ้าไม่ซ่อนตามที่ข้าบอก! จะออกมาจากที่ซ่อนทำไม!”
เซนเหมือนสูญเสียความเยือกเย็นของตนเองไป เขากล่าววาจาออกมาด้วยความโกรธเหมือนกับความเหนื่อยล้าของเขาหายไปจนหมด
“ข้าไม่ได้เรียกเจ้ามาที่นี่เพื่อให้เจ้าตาย การที่ข้าเรียกเจ้ามาที่นี่มันก็คือความรับผิดชอบของข้า…”
หญิงสาวกล่าวก่อนที่เธอจะเรียกกลุ่มเปลวเพลิงขนาดใหญ่ขึ้นมาเปลวเพลิงนั้นมีความร้อนสูงอย่างมากแต่แน่นอนว่ามันยังไม่พอที่จะทำอะไรตัวประหลาดเบื้องหน้าเธอได้
เปลวเพลิงถูกบังคับให้หมุนเป็นวงกลมกลายเป็นพายุเปลวเพลิงขนาดใหญ่จนแทบจะกินพื้นที่ห้องโถงนี้ทั้งหมด
“มันไม่มีประโยชน์ พลังของเจ้ามันน้อยเกินไป เจ้ากำลังเอาชีวิตมาทิ้งรีบถอยไปซะ!”
ไม่ว่าเซนจะพยายามกล่าวคำพูดยังไง หญิงสาวก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน ร่างกายของเธอสั่นแรงขึ้นทีละนิดๆ เนื่องจากการบีบบังคับพลังวิญญาณมาใช้มากจนเกินไป จนถึงขีดจำกัดของร่างกายเธอ
“ฟุบ!”
เป็นอย่างที่เซนคาดการณ์เอาไว้หมัดของตัวประหลาดเบื้องหน้านั้นสามารถทะลุผ่านพายุเปลวเพลิงมาอย่างง่ายดาย มันเป็นแบบนั้นในตอนแรก แต่ในเวลาต่อมาอยู่หมัดของมันก็โค้งและพลาดเป้ากระแทกพื้นข้างๆ ตัวของหญิงสาว ทำให้เธอรอดตายไปได้อย่างหวุดหวิด เพราะกระแสของเปลวเพลิงที่หมุนเวียนบังคับให้หมัดเปลี่ยนทิศทางของมันเล็กน้อยและต่อลมหายใจของทั้งสองไปอีกพักหนึ่ง
ร่างกายของหญิงสาวถูกแรงกระแทกรอบๆ หมัดผลักกระเด็นไป เซนรีบคว้าเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว เมื่อเขาคว้าเธอได้เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะหญิงสาวนั้นยังมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อเขาสำรวจบาดแผลของเธออีกครั้งเขาก็พบว่ามันสาหัสอย่างมากแม้จะโดนเฉี่ยวๆ ก็ตาม
และในเวลาเดียวกันห้องโถงก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น มันถล่มลงเนื่องจากความเสียหายที่สะสมมาจากการต่อสู้พื้นเริ่มเกิดรูขนาดใหญ่ และทำให้เซนและหญิงสาวถูกบังคับให้ตกลงไปในรูนั้น
1K
