บทที่ 140
ธุรกิจใหม่ร่วมกับกองทัพ
ซูฉีเดินทางเข้ามาภายในกระโจมขนาดใหญ่ของหวงเจียวลู่ นางก้มศีรษะของตนเองลงคารวะแม่ทัพหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้า
“ คารวะแม่ทัพหวง ”
“ วันนี้ข้ามาเพราะว่ามีข้อเสนอสำคัญมาเสนอท่าน ” ซูฉีเปิดประเด็นด้วยใบหน้าจริงจัง
ในตอนนี้นางเดินทางมาเพราะว่าจะมาทำการค้า เพราะแบบนั้นไม่มีอันใดที่จะต้องอ้อมค้อม
แม่ทัพหนุ่มที่นั่งอยู่เบื้องหน้าค่อยๆวางแผ่นกระดาษภายในมือของตนเองลง นางวางแผ่นกระดาษภายในมือของตนเองลงที่โต๊ะ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาพลางพูดขึ้น “ ข้ารู้สึกว่าตนเองกำลังจะเสียเงินอีกแล้ว ”
ได้ยินคำพูดของแม่ทัพหนุ่มที่พูดออกมา ซูฉีเอียงคออย่างสงสัย แววตาคู่นั้นมองตรงไปยังแม่ทัพหนุ่มอย่างประหลาดใจ “ ว่าอย่างไรนะเจ้าคะ? ”
“ ข้าบอกว่าข้ารู้สึกว่าตัวของข้ากำลังจะเสียเงินอีกแล้ว ”
“ เพราะว่าเจ้าเดินทางมากี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ส่วนใหญ่กองทัพของข้าก็ต้องเสียเงินให้กับเจ้าเกือบจะทุกครั้งไม่ใช่หรือ ”
แม่ทัพหนุ่มพูดตามความจริง กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เผชิญหน้ากันในสถานการณ์แบบนี้ หวงเจียวลู่ก็แทบจะเสียเงินให้กับนางทุกครั้ง
ในครั้งนี้นางขอพบเป็นการส่วนตัวแม่ทัพหนุ่มรู้ได้ในทันทีคงจะมีอันใดมาเสนอเขาอีกอย่างแน่นอน
ซูฉีเห็นไหวพริบอันรู้ทันของแม่ทัพหนุ่ม นางได้แต่แสยะยิ้มกลบเกลื่อน “ คือว่า… ”
“ เข้าเรื่องเถอะ เชิญนั่งเจ้าอยากจะมาสนทนาอะไรกับข้า ” แม่ทัพหนุ่มแสดงใบหน้าเหน็ดเหนื่อย
ซูฉีเดินตรงเข้ามานั่งลงด้านหน้าของหวงเจียวลู่
หวงเจียวลู่พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “ เอาล่ะว่าอย่างไรคุณหนูตระกูลซูมีอันใดจะมาเสนอกองทัพของข้าอีก ”
“ คือว่าเมื่อประมาณ 1 เดือนก่อนข้าเพิ่งเริ่มสร้างโกดังเก็บของขนาดใหญ่เจ้าค่ะ ”
“ ข้าสร้างโกดังเก็บวัตถุดิบสดเอาไว้ภายในสถานที่แห่งนั้น มันเป็นสถานที่ที่สามารถรักษาอากาศและทำให้สิ่งของที่เก็บภายในนั้นเสียช้าลงได้ ”
“ เพราะแบบนั้นจะสามารถเก็บอาหารได้นานขึ้น วัตถุดิบที่ถูกเก็บเอาไว้ภายในนั้นมันจะถูกทำให้เน่าเสียช้าลงเป็นอย่างมาก”
“ ท่านเข้าใจใช่หรือไม่เจ้าคะ ”
หวงเจียวลู่พยักหน้าตอบรับ สำหรับแม่ทัพหนุ่มในตอนนี้ รู้ได้ว่าจะเกิดอันใดขึ้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ด้วยสติปัญญาและพลังของคุณหนูตระกูลซูผู้นี้ คงจะสามารถรังสรรค์อะไรให้หลายๆอย่างเกิดขึ้นได้โดยที่ไร้ซึ่งเงื่อนไขและหลักการตามธรรมชาติ
“ เข้าใจแล้วแล้วเจ้าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาหมายความว่าอย่างไร ”
“ คือว่าอย่างนี้นะเจ้าคะค่าสร้างโกดังเอาไว้หลายโกดังแน่นอนว่า ข้าอยากจะเสนอโกดังพวกนั้นให้กองทัพเช่า ”
“ ให้กองทัพของข้าเช่าอย่างนั้นรึ? ”
“ ใช่แล้วเจ้าค่ะให้กองทัพของท่านเช่า ”
“ ถ้าอยากจะให้กองทัพของท่านเช่าโกดังเก็บของที่ข้ามีอยู่นี่ถือว่าเป็นข้อเสนอ ”
“ ได้ยินว่ากองทัพเริ่มกักตุนเสบียงจำนวนมาก ถ้าเห็นว่าบางทีสถานที่เก็บเสบียงของกองทัพอาจจะไม่เพียงพอ ”
“ อีกทั้งการเก็บของเหล่านั้นของกองทัพก็คงจะไม่ได้มีคุณภาพเทียบเท่ากับโกดังของข้าอย่างแน่นอน ”
“ เพราะแบบนั้นข้าเลยอยากจะเสนอโกดังพวกนั้นให้กับท่านเช่าดีหรือไม่เจ้าคะ เผื่อว่ากองทัพจะรับเอาเงื่อนไขนี้ไปพิจารณา ” ซูฉีเสนอเงื่อนไขนี้กับกองทัพ
นางกล่าวจุดประสงค์ของตนเองอย่างไม่ลังเล แสดงใบหน้าจริงจังพูดเกี่ยวกับสิ่งที่ตนเองตั้งใจเอาไว้อย่างไม่ขาดตก
นี่คือสิ่งที่นางคิดเอาไว้ตั้งแต่เมื่อ 1 เดือนที่แล้ว หลังจากที่รู้ว่าตนเองนั้นจะสร้างโกดังเก็บของ
นางก็คิดว่านางจะเสนอโกดังที่เหลืออยู่ให้กับกองทัพเป็นคนเช่า การปล่อยเช่ามันถือว่าเป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถทำเงินได้
เป็นเหมือนกับกิจการหรือว่าธุรกิจธุรกิจหนึ่งเลยทีเดียว ภายในยุคสมัยนี้อย่างที่รู้กันดีว่าการเก็บเสบียงอาหารมันมีเงื่อนไขมากมาย
พวกเขาไม่ได้มีวิธีในการถนอมอาหารที่มากมายอันใดนะ อย่างมากสุดก็ทำให้ของพวกนั้นกลายเป็นของแห้งแล้วเก็บเอาไว้
แต่ว่าโกดังของนางมีคุณสมบัติมากกว่านั้น โกดังของนางมีคุณสมบัติในการเก็บของสดทำให้มันยังคงสภาพอยู่เช่นนั้นไปได้หลายวัน
เพราะแบบนั้นซูฉีเลยคิดว่าอย่างไรเสียนางเองก็น่าจะใช้ข้อนี้เป็นตัวเสนอขายให้กับพวกกองทัพได้
แม่ทัพหนุ่มได้ยินข้อเสนอ นั่งเงียบขบคิดภายในใจ หวงเจียวลู่กำลังใช้ความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
เพราะว่าข้อเสนอที่ยื่นมามันก็ไม่เลว ถ้าเกิดว่าสถานที่เก็บของเช่นนั้นมันสามารถรักษาความสดใหม่ของวัตถุดิบได้จริง
ในตอนนี้กองทัพเริ่มกักตุนเสบียงมากขึ้น ที่เก็บเสบียงของกองทัพเริ่มไม่เพียงพอ
“ ว่าอย่างไรเจ้าคะท่านแม่ทัพคิดว่าข้อเสนอที่ข้ายื่นไปเป็นอย่างไรบ้าง ”
“ น่าสนใจไม่เลว ” หวงเจียวลู่ตอบรับกลับมา
ได้ยินคำตอบรับของแม่ทัพหนุ่มนางแสดงรอยยิ้ม ดูเหมือนว่าสัญญาการซื้อขายในครั้งนี้จะไม่ยากอย่างที่คิด
“ แต่ว่า…”
เมื่อคำพูดของแม่ทัพหนุ่มดำขึ้น ความคิดว่าสัญญาการซื้อขายในครั้งนี้ง่ายดายนั้นก็หายไปจากหัวของนางในทันที
คล้ายว่าแม่ทัพหนุ่มผู้นี้จะมีเงื่อนไขบางอย่างอย่างแน่นอน ซูฉีดวงตาเบิกกว้างเอ่ยถามขึ้น “ มีอันใดอย่างนั้นหรือเจ้าคะ ”
“ หรือว่าท่านสงสัยอะไรเกี่ยวกับสัญญาการซื้อเช่า ”
“ ข้าสงสัยว่ามันจะสามารถเก็บได้นานจริงๆอย่างนั้นหรือ ”
“ ไข้ยังไม่มั่นใจกับประสิทธิภาพโกดังของเจ้าว่ามันสามารถทำให้เสบียงอาหารที่ข้าอยากจะเก็บสามารถเก็บได้นานมากขึ้น ”
“ เจ้ารู้หรือไม่เสบียงอาหารของกองทัพมันสำคัญขนาดไหน ”
“ ของแบบนี้ไม่สามารถเชื่อได้เพียงแค่การพูดหรอกนะ ” แม่ทัพหนุ่มต้องรัดกุมเป็นพิเศษ
ซูฉีเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้กองทัพเคยพบเจอปัญหามาแล้วเกี่ยวกับเรื่องเสบียงอาหาร
ก็แบบนั้นแม่ทัพหนุ่มเลยไม่อยากให้ปัญหาเช่นนั้นมันเกิดขึ้นมาอีก ไม่แปลกที่เขาจะรัดกุมเป็นพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ เข้าใจแล้วเจ้าค่ะถ้าเช่นนั้นข้าจะให้ท่านลองตรวจสอบดูด้วยสายตาของตนเอง ”
“ ในเมื่อเจ้ายินดีให้ตรวจสอบเช่นนั้นก็ดี ” หวงเจียวลู่พยักหน้าตอบรับอย่างไม่ลังเล
“ การทดสอบคงจะต้องใช้เวลาแน่นอนว่าสัญญาการเช่าในครั้งนี้ก็คงจะต้องถัดออกไป ”
“ เรื่องนั้นไม่มีปัญหาเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้รีบร้อนใช้เงินมากขนาดนั้น ” ซูฉีแสดงรอยยิ้ม
เพียงแค่รู้ว่าตนเองนั้นมีโอกาสจะได้สัญญาการซื้อขายในครั้งนี้ แค่นี้นางเองก็ดีใจมากแล้ว เพราะแบบนั้นไม่จำเป็นจะต้องรีบร้อน
กองทัพเกราะดำพวกเขารอพร้อมอยู่เสมอ เพราะแบบนั้นพวกเขาเองก็คงอยากจะได้การตรวจสอบที่แน่ชัดเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ แบบนั้นก็ดี จริงสิข้าเองก็อยากจะเตือนอะไรเจ้าสักอย่าง ” ใบหน้าของแม่ทัพหนุ่มอยู่ๆก็จริงจังขึ้น
เมื่อเห็นแม่ทัพหนุ่มแปรเปลี่ยนใบหน้ากลายเป็นความจริงจัง ซูฉีรู้สึกประหลาดใจมองไปที่หวงเจียวลู่อย่างสงสัย
“ มีอันใดอย่างนั้นหรือเจ้าคะ? ”
“ ข้าอยากจะเตือนเจ้าให้ระวังตัวเอาไว้ การแย่งชิงผลประโยชน์ไม่ได้ก่อกำเนิดเพียงแค่ในหมู่ของพวกขุนนางและชนชั้นสูงเท่านั้นหรอกนะ ”
ได้ยินคำที่แม่ทัพหนุ่มกล่าวเตือน ซูฉีลึกๆในใจมักเกิดความสงสัย นางจ้องมองไปยังแม่ทัพหนุ่มแววตาของแม่ทัพหนุ่มกำลังจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้
บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่ามันจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอน คนผู้นี้รู้แต่เพียงแค่ไม่เปิดปากออกมาเท่านั้น
“ ที่ท่านแม่ทัพกล่าวเตือนเช่นนั้น.. ”
“ อย่าบอกนะเจ้าคะว่ามันจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”
“ เรื่องนั้นเจ้าคงจะต้องหาคำตอบเอาเอง ใช้ความฉลาดเฉลียวของเจ้าให้เป็นประโยชน์สิ ”
“ ฆ่าได้แต่กล่าวเตือนเจ้าเท่านั้นหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นเจ้าเองก็คงจะต้องตัดสินใจเอาเองเท่านั้น ”
“ จงระวังให้มาก ” หวงเจียวลู่กล่าวทิ้งท้าย
จบบท