บาริสต้าหวาน100%

หลังมื้อเย็น ทั้งคู่เดินไปลานจอดรถหน้าร้านอาหารด้วยกัน ลมเย็นยามค่ำคืนพัดเอื่อย ๆ มิมิวกอดแขนตัวเองเบา ๆ เพราะความหนาว

อชิหันมาเห็นเข้า จึงถอดเสื้อแจ็กเกตออกแล้วยื่นให้

"ใส่ไว้สิครับ อากาศเย็น"

"อุ้ย! ไม่เป็๞ไรหรอกค่ะ เดี๋ยวคุณหนาว"

"ผมไม่หนาวหรอก" เขาว่าแล้วคลี่เสื้อคลุมลงบนไหล่เธอโดยไม่รอฟังคำปฏิเสธ

มิมิวเงียบไป ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ

"ขอบคุณนะคะ…"

เสียงหัวเราะในลำคอของเขาดังแ๵่๭ ๆ ก่อนตอบ 

"ไม่เป็๲ไรครับ"

ทั้งคู่เดินมาถึงรถหรูคันสีขาวที่มิมิวคิดว่า ถ้าเธอรวยเธอจะไม่ซื้อแน่นอน รถอะไรแพงซะเปล่านั่งได้แค่สองคน

อชิเปิดประตูฝั่งคนนั่งให้มิมิวและตัวเขาก็ไปประจำที่คนขับ… ใช่แล้ว รถหรูคันนี้เป็๲ของอชินั่นเอง

เมื่อรถเคลื่อนออกจากร้านอาหารมิมิวก็เอ่ยปากบอกด้วยความเกรงใจ

"เอ่อ…ส่งฉันตรงป้ายรถเมล์หน้าบริษัทก็ได้ค่ะ"

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับเดี๋ยวผมไปส่งที่บ้าน" อชิยิ้มขำเล็กน้อย

"แต่วันนี้ทั้งเค้ก ทั้งเลี้ยงข้าวเย็น ฉันเกรงใจจริงๆ นะคะ"

"งั้นเอางี้…เดี๋ยวผมไปส่งห้ามปฏิเสธ…แต่ผมขออะไรอย่างนึงเป็๞ค่าตอบแทนได้ไหมครับ"

"ขอให้ฉันอุดหนุนกาแฟร้านคุณทุกวันจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ใช่ไหมคะ?" มิมิวตั้งใจพูดเสียงในหัวด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมหันไปมองอชิ

"ฮ่าๆๆ โอ๊ยย! ไม่ใช่ครับ" อชิได้ยินแล้วหลุดขำ

"แล้วอะไรล่ะคะ?" มิมิวยังคงมองคนที่ยิ้มขำเธอ

"ผมขอ…ไลน์ ได้ไหมครับ?"

"ห๊ะ!!...อะไรนะคะ" มิมิวขมวดคิ้วงง

"ผมขอไลน์คุณมิมิวเป็๞ค่าตอบแทนวันนี้ครับ" เขาพูดเน้นเพื่อให้ชัดถ้อยชัดคำดูจริงจังมากขึ้น

"...จริงเหรอคะ O///O" มิมิวตาโต แก้มขึ้นสีนิดๆ

"จริงครับ…เอ่อ..ได้ไหมครับ" อชิดูกังวลเล็กน้อย

"ดะ…ได้สิคะ -///-" มิมิวหันไปมองวิวนอกหน้าต่างรถแก้เขิน

"ขอบคุณครับ^^ ว่าแต่บ้านคุณอยู่ที่ไหนครับ?" อชิยิ้มกว้างท่าทีดูดีใจอย่างเห็นได้ชัด

"คอนโดสกายวันค่ะ ไม่ไกลจากบริษัท"

"อ้าว!…ใกล้บ้านผมเลย" อชิอุทานออกมาด้วยความแปลกใจที่อยู่ใกล้มาก

"เหรอคะ คือคอนโดนี้เป็๲สวัสดิการของพนักงานค่ะ หลายคนอยู่ที่นี่ แต่บางคนก็ไม่อยู่"

"อ๋ออออ… เข้าใจละ ดีนะครับเนี่ย"

"ใช่ค่ะ ดีมากๆ เลย^^"

บทสนทนาทั่วๆ ไปผ่านไปหลายเ๹ื่๪๫…จนกระทั่งรถมาจอดที่หน้าคอนโด อชิยื่นโทรศัพท์เขาให้ตรงหน้ามิมิวก่อนที่เธอจะปลดสายคาดนิรภัย

"ขอค่าตอบแทนตามที่ตกลงครับ" เขายิ้ม

ในหน้าจอแสดงแอปพลิเคชันไลน์ในหน้าเพิ่มเพื่อน

มิมิวอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะรับโทรศัพท์ไปกดอะไรบางอย่างก่อนจะยื่นให้เขาคืน

"นี่ค่ะ ค่าอาหารและค่ารถ" มิมิวยิ้มให้

หน้าจอปรากฏรูปโปรไฟล์สาวสวยที่คุ้นเคยและชื่อ Mimew อชิเห็นแล้วก็ยิ้มกว้างออกมา

"ว้าว! ขอบคุณครับ"

"งั้นฉันไปก่อนนะ กลับบ้านดีๆ นะคะ"

"โอเคครับ"

เขาและเธอส่งยิ้มให้กันก่อนที่มิมิวจะลงจากรถไป

.

.

.

…. 'ติ๊ง!'

เสียงแจ้งเตือนข้อความไลน์

มิมิวใส่ชุดนอนที่หัวมีผ้าขนหนู มือนึงยังคงเช็ดผมที่เปียกอีกมือนึงก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอก็ปรากฏชื่อไลน์ของผู้ชายที่เพิ่งมาส่งเธอ

Achi : "นอนยังครับ?"

เธอยิ้มให้ข้อความก่อนจะตอบกลับไป

Mimew : "อีกสักพักค่ะ ถ้าผมแห้งก็จะนอนแล้ว"

Achi : "สระผมเหรอครับ เหมือนกันเลย"

Mimew : สติ๊กเกอร์หัวเราะ

มิมิววางโทรศัพท์ไว้ก่อนจะเดินไปหยิบไดร์เป่าผมมาเสียบปลั๊กแล้วเป่าผมที่เปียกให้แห้ง

>> ทางด้านอชิ

ร่างสูงยืนพิงผนังห้อง เขาใส่เพียงกางเกงขายาวเนื้อผ้าเบาสบายสีน้ำเงินเข้ม ท่อนบนเปลือยเปล่า มัดกล้ามสวยขนาดกำลังดีมีหยดน้ำเกาะเล็กน้อย บางหยดไหลย้อยไปถึงซิกแพค

มือนึงกำลังเช็ดผมที่เปียก มืออีกข้างถือโทรศัพท์กำลังกดพิมพ์ ใบหน้าหล่อมีรอยยิ้มบางๆ

Achi : "คุณมิมิวอยู่กับใครครับ?"

Mimew : "อยู่คนเดียวค่ะ มีอะไรเหรอคะ?"

Achi : "ไม่ได้อยู่กับแฟนเหรอครับ?"

อชิพิมพ์ถามเสร็จแล้วโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงก่อนจะเดินไปนั่งแล้วเช็ดผมตัวเองแรงๆ

'ถามไปจนได้.. โว้ยยยยย! ลุ้นว่ะ><'

'ติ๊ง!'

เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้า อชิรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างไว

Mimew : "อ๋อออ จะหลอกถามว่ามีแฟนรึยัง ใช่มั้ยคะ5555"

Achi : "อ้าว รู้ทัน!!55555"

Achi : "แล้วมีมั้ยล่ะครับ?"

Mimew : "ไม่มีหรอกค่ะ"

พออ่านจบอชิเด้งตัวบนเตียงด้วยความดีใจ เขายิ้มหน้าบานแล้วกลับมานั่งเป็๲ปกติพร้อมพิมพ์คุยกับมิมิวต่อ

Achi : "คุณมิมิวไม่มีคนมาจีบเลยเหรอครับ?"

Mimew : "อืมมม ก็ไม่รู้สิคะ มีเข้ามาคุยบ้างแต่ก็ไม่ได้ชัดเจนอะไร"

อชิอ่านจบก็เอามือลูบคางตัวเองพร้อมขมวดคิ้วครุ่นคิดแล้วเผลอพูดออกมา

"ตอบงี้แสดงว่ามีคนจีบอยู่แน่เลยว่ะ" 

แต่เขายังไม่ทันได้คิดอะไรต่อมิมิวก็พิมพ์ข้อความมาอีก

Mimew : "อาจเป็๲เพราะฉันดูน่าเบื่อ แล้วก็บางครั้งก็ทำตัวแปลกๆ มั้งคะ ก็เลยไม่มีใครอยากจริงจังด้วย"

Achi : "ทำไมคิดแบบนั้นล่ะครับ?"

Mimew : "เคยแอบได้ยินมาน่ะค่ะ"

Achi : "อ่า...ให้ผมช่วยพิสูจน์มั้ยล่ะ?"

Mimew : "ยังไงเหรอคะ?"

Achi : "ก็..คุยกับผมบ่อยๆ เจอกันบ่อยๆ จะได้รู้ว่าเป็๞อย่างที่ว่าจริงไหม"

Mimew : "เอ๊ะ! แปลกๆ นะคะ5555"

Achi : "5555"

Achi : "ไม่อยากให้คิดมากน่ะครับ บางทีก็ไม่ได้เป็๲ที่ตัวเราเสมอไปหรอกครับ อย่าโทษตัวเองไปซะทุกอย่าง"

Mimew : "อืมมม มันก็จริงนะ ขอบคุณนะคะ ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย"

.....

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนดึก

ทั้งคู่คุยแลกเปลี่ยนเ๱ื่๵๹ราวกันไปมา

ถือว่าเป็๞ค่ำคืนที่ได้ทำความรู้จักกันไปอีกก้าวหนึ่ง