[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ วิน วิน ได้เวลาแล้ว ”

เสียงปลุกทำให้วินสะดุ้งตื่น เขาพบว่ายังเป็นช่วงกลางคืนจึงดูนาฬิกาพบว่าเวลาล่วงเลยมาถึง 03.10 น. แล้ว

“ ได้เวลาแล้วเหรอพี่ ”

“ ใช่ ได้เวลาแล้ว ตอนนี้คนที่เดินทางไปเมือง Y และเมือง V ก็น่าจะลงมือเช่นเดียวกัน เราไปกันเถอะ ”

โยฮันยิงใยแปะไปบนหลังของวิน ก่อนที่เขาจะบินขึ้นฟ้าปล่อยให้อีกฝ่ายพยายามหาวิธีทรงตัวให้ได้ในช่วงที่เขาบิน แม้จะไม่มีเสียงร้องตะโกนออกมาก็ตาม เขากลับเห็นอีกฝ่ายแอบมีน้ำตาเล็ดออกมาบ้างจากความเร็วที่เขาใช้ กระทั่งโยฮันมายังจุดหนึ่งที่เขาคาดการณ์ว่าจะต้องมีระดับ 6 เกิดขึ้นในช่วงตี 3 เขาก็บว่าสิ่งที่เป็นระดับ 6 นั้นคือลิงตัวใหญ่

“ พี่ ทำไมช่วงหลังซอมบี้ระดับ 6 ตัวเล็กลงเรื่อยๆล่ะ ”

“ ไม่รู้สิ น่าจะมีหลายปัจจัย ที่แน่ๆพวกมันดูไม่แข็งแกร่งเท่าระดับ 6 กลุ่มแรกๆเท่าไหร่ เอาล่ะฉันจะเปิดทางให้ นายไปตัดคอของมันให้ได้เท่านั้นก็พอแล้ว ”

โยฮันปล่อยวินลงไปบนตึกสูง 5 ชั้นจากนั้นเขาก็บินเข้าหาลิงยักษ์ด้วยความเร็วสูงสุด อีกฝ่ายสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากทางด้านหลังจึงเหวี่ยงกำปั้นมาก่อนแล้วค่อยหันตามมา เพียงแต่ว่าแขนของมันกลับขาดเสมอหัวไหล่หลังจากหางด้านหลังร่างเล็กๆที่บินเข้ามาใกล้สะบัดหางตัดแขนมันทิ้ง

โฮก!

เสียงคำรามของลิงดังก้องไปทั่วเมือง เพียงแต่ว่ามันกลับถูกตัดแขนอีกข้างตามด้วยการถูกร่างเล็กๆบินไปยังส่วนขาแล้วตัดขาขวาของมันจนขาดออกจากตัว จังหวะที่ลิงกำลังล้มตัว โยฮันก็ได้ใช้หางตัดไปยังคอของมันเปิดทางให้วินเข้ามาสังหาร

“ พี่โย พี่จะบ้าเหรอ แรงของผมยังไม่พอจะตัดกระดูกของมันเลยนะ ”

โยฮันหันมองลิงที่กำลังนอนกระอักเลือดอยู่บนพื้นหลังจากถูกตัดบริเวณหลอดลม ต่อให้มันจะพยายามเคลื่อนไหวการไม่มีมือและเท้าครบกลับทำสิ่งใดไม่ได้นอกจากลุกขึ้นนั่ง โยฮันจึงบินเข้าไปหามันอีกครั้งก่อนจะใช้กำปั้นกระแทกลงไปบนคอของมัน ปล่อยเหล็กในฝังลงไปในกระดูกพร้อมกับพิษ เพียงเท่านี้วินก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าแล้ว  แค่ยืนอยู่ใกล้ๆร่างของลิงที่กำลังเจ็บปวดทรมานจากพิษที่กระจายเข้าสู่บริเวณคอของมันเท่านั้น

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าปริมาณพิษที่เขาใช้จะน้อยไปเมื่อเทียบกับร่างของเหยื่อ มันไม่ถึงสมอง ต่อให้พิษของเขาจะร้ายแรงก็ตาม มันกลับเล่นงานเพียงแค่บริเวณส่วนคอเท่านั้น โยฮันจึงบินขึ้นไปต่อยกลางหน้าผากของมัน ก่อนจะเฝ้ามองดูร่างของลิงชักกระตุกหลังจากสมองถูกพิษของเขาทำลาย เพียง 2 นาทีลิงก็ตาย โยฮันจึงรู้ว่าเขาไม่ควรใช้พิษต่อยคอของมัน หากอยากฆ่าซอมบี้จะต้องต่อยพิษไปที่หัวเพราะต่อให้พิษจะทำลายบริเวณคอของมันที่เป็นจุดอ่อน ซอมบี้จะยังมีชีวิตอยู่ 

“ พี่ มันมากเกินไป! ”

เสียงร้องดังมาจากวิน ทันใดนั้นเขาก็ลงไปนอนชักดิ้นบนพื้นด้วยความทรมาน โยฮันลืมไปว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงระดับ 4 เท่านั้น การรับอัตราการติดเชื้อจากซอมบี้ระดับ 6 เข้าไปจึงทำให้วิวัฒนาการในทันที  ซึ่งเขาไม่ได้วิตกเพราะเคยเห็นคนที่รับเชื้อซอมบี้ที่ระดับสูงกว่าเข้าไปแล้ว อีกฝ่ายไม่ตายและยังสามารถใช้ชีวิตปกติได้เหมือนเดิม

ในระหว่างเฝ้ารอให้วินวิวัฒนาการเป็นระดับ 5 โยฮันก็ได้มองดูแขนทั้งสองข้างของอีกฝ่ายที่ค่อยๆเปลี่ยนไป การวิวัฒนาการแต่ละครั้งของวินแขนของเขาจะถูกยกระดับให้ต่างออกไปจากคนอื่นๆจนถูกเรียกว่าคนพิเศษ ในตอนนี้แขนทั้งสองของเขาเริ่มมีใบมีดโผล่ออกมาบริเวณศอก จากเดิมมีเพียงแค่บริเวณปลายเล็บเท่านั้น จำนวนกล้ามเนื้อบนแขนดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นมากเช่นกัน จนมันดูต่างจากกล้ามแขนมนุษย์ทั่วไป

“ เป็นยังไงบ้าง  ”

โยฮันสอบถามอีกฝ่ายที่หายจากการเจ็บปวด วินที่กลับมาได้สติอีกครั้งพยายามสูดลมหายใจเข้าให้ลึกที่สุด การวิวัฒนาการเมื่อครู่เขารู้สึกราวกับว่าตนเองจมอยู่ใต้น้ำ

“ รู้สึกดีมากเลยพี่ นอกจากนั้นแล้วยังรู้สึกหนักๆที่แขน ”

“ ไม่แปลกหรอกที่จะหนักแขน ดูแขนของนายตอนนี้สิ มันไม่ใช่แขนคนแล้ว ”

วินมองดูแขนตนเอง ขนาดของมันใหญ่ไม่ต่างจากขา ต่อให้จะหนักไปบ้างก็ตาม เขากลับรับรู้ได้ถึงพละกำลังที่สามารถส่งออกจากแขนคู่นี้

“ ไปลองดูไหม ปกติมนุษย์ระดับ 5 จะสู้กับซอมบี้ระดับ 5 ไม่ได้ คนพิเศษแบบนายอาจจะสู้กับมันโดยไม่ใช้อาวุธก็ได้นะ ”

“ ได้พี่ ผมอยากลองดูเหมือนกัน ”

โยฮันแปะใยใส่ร่างของวินอีกครั้งแล้วพาเขาไปยังสถานที่ที่มีซอมบี้ระดับ 5  เมื่อปล่อยอีกฝ่ายลงพื้น โยฮันก็บินขึ้นฟ้ามองดูการต่อสู้ระหว่างวินและซอมบี้ที่มีระดับเดียวกัน

จากที่โยฮันสังเกตเห็น ความเร็วของวินไม่ได้เพิ่มมาก มันไม่ต่างจากระดับ 5 คนอื่นๆ เพียงแต่แรงแขนของเขาดูเหมือนจะเพิ่มขึ้น มาเหนือกว่าระดับ 5 คนอื่นๆที่ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหลังจากวิวัฒนาการ ทุกครั้งที่เขาตวัดกรงเล็บแล้วพยายามแทงศอกที่เต็มไปด้วยใบมีดออกไปนั้น มันได้ต้านทานการตวัดกรงเล็บของซอมบี้เอาไว้ได้ จากสิ่งที่เห็นโยฮันคิดว่าหากวินเรียนรู้วิธีต่อสู้ เขาคงจะสามารถฆ่าพวกมันได้ง่ายกว่านี้

“ พี่โย พละกำลังของผมและมันเท่ากันเลย แต่ดูเหมือนว่าจะฆ่ามันไม่ได้ง่ายๆ ต้องอาศัยทักษะหน่อย ”

“ แล้วจะให้ฉันช่วยไหม ”

“ รีบมาช่วยผมเลย ซอมบี้ฝูงใหญ่แห่มาแล้วผมไม่อยากสู้กับพวกมันทั้งหมด ”

โยฮันยิงใยใส่ร่างของวินแล้วลากขึ้นมาบนท้องฟ้าก่อนที่เขาจะปลดปล่อยแรงกดดันไล่ซอมบี้ทั้งหมดออกไปจากนั้นก็พาวินเดินทางไปหาซอมบี้ระดับ 6 ตัวใหม่เพื่อเก็บอัตราวิวัฒนาการ ตอนนี้เขาเป็นระดับ 5 แล้วจึงฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ราว 8 - 9 ตัวเท่านั้นก็สามารถวิวัฒนาการไล่ตามนักสู้แนวหน้าของเมือง Z ได้ จากที่โยฮันคิดดูเหมือนว่าวินจะสามารถเป็นระดับ 6 ได้ในระหว่างที่พวกเขารอให้นักสู้จากเมือง Y และเมือง V  เดินทางกลับมา

“ ว่างจริง ทำอะไรรอดีนะ ”

โยฮันวางวินเอาไว้หน้าทางเข้าห้าง จากนั้นเขาก็นั่งลูบคางตนเองเพราะไม่มีอะไรทำ ซอมบี้ภายในเมือง Z ต้องเลี้ยงเอาไว้ให้นักสู้ที่กำลังจะกลับมาจึงไม่มีอะไรให้เขาฆ่า

“ พี่อยากออกแรงเหรอ มีที่ๆหนึ่งที่พี่น่าจะออกแรงได้เต็มที่สนใจหรือเปล่า ”

“ ที่ไหน ”

“ โรงงานของลุงกัน ตอนนี้คนงานสร้างอาวุธขาดเป็นจำนวนมาก พี่ไม่ลองไปช่วยลุงแกล่ะ ตอนนี้พยายามสร้างอาวุธและชุดเกราะจากซากศพซอมบี้ระดับ 6 ให้คนที่กำลังจะมาจากทั้ง 2 เมืองอยู่ ไม่รู้ว่าจะได้ถึงพันชุดไหม ”

โยฮันทำหน้าครุ่นคิด ก่อนที่เขาจะขอถามถึงโรงงานของลุงกัน วินจึงชี้ไปด้านหลังห้าง การตัดกระดูกซอมบี้ระดับ 6 ทำให้เกิดเสียงดังมาก ดังนั้นจึงต้องใช้ตึกที่อยู่ด้านหลัง

เปล้ง เปล้ง ตึง ตึง !

เสียงเครื่องจักรกำลังบดขยี้วัตถุดังสะเทือนไปทั่วห้องขนาดใหญ่ที่พึ่งเปิดประตูเข้ามา โยฮันจึงรีบปิดประตูก่อนที่เสียงจะส่งออกไปไกลมากกว่านี้

เมื่อบานประตูปิดเขาก็พบว่าภายในโรงงานของลุงกันที่เป็นห้องกว้างใหญ่มีคนงานหลายคนพยายามช่วยกันควบคุมเครื่องจักรที่ไม่รู้ว่าหามาจากที่ไหน โดยเครื่องจักรแต่ละตัวกำลังตัดแต่งกระดูกซอมบี้ระดับ 6 ให้เข้ารูปมากที่สุดก่อนจะนำเข้าสู่กระบวนการลับคมให้แก่มัน นอกจากนั้นยังมีเครื่องเจาะแผ่นหนังและเกล็ดระดับ 6 เพื่อนำพวกมันไปสร้างเป็นเกราะอย่างง่าย นอกจากผู้ชายแล้วยังมีผู้หญิงที่พยายามช่วยกันนำขนซอมบี้ถักเป็นด้ายเพื่อใช้ยึดเกาะชุดเข้าด้วยกัน

“  ลุงกัน ผมไม่มีอะไรทำ มีงานให้ผมช่วยไหม ”

เสียงดังมาจากประตูทางเข้า ลุงกันทำเพียงหันมองด้วยหางตาเท่านั้น เนื่องจากว่ามีคนมาขอช่วยงานทุกๆชั่วโมง อย่างไรก็ตามเขากลับพบว่าคนที่มาในครั้งนี้แตกต่าง เมื่อเห็นโยฮันลุงกันก็ได้โยนบุหรี่ทิ้งไปก่อนจะชี้นิ้วสั่งให้โยฮันตัดกระดูกชิ้นใหญ่ให้ด้วยใบหน้าตื่นเต้น

“ ไอ้หนุ่ม กระดูกนั่นตัดมันออกให้เหลือ 2 เมตรเท่าๆกัน ถ้าตัดเสร็จแล้วไปตรงนั้นช่วยพวกผู้หญิงเจาะรู ”

“ มีอะไรอีกไหมลุง ”

“ ถ้างานน้อยแล้วแกอยากจะไปเก็บชิ้นส่วนซอมบี้มาเพิ่มก็ไป ตอนนี้นักสู้ไม่อยู่แล้วไม่มีใครเก็บให้ฉัน ”

งานถูกมอบหมายราวกับเขื่อนแตก โยฮันทำเพียงยืนยิ้มแห้งเพราะดูเหมือนว่าเขาจะได้งานตามที่ขอเอาไว้

หลังจากมองกระดูกกองใหญ่ที่ไม่รู้ว่ามีกระดูกของอะไรบ้างกองรวมกัน เขาจึงเริ่มตัดแต่งมันให้ได้ขนาดตามที่ลุงกันต้องการ เมื่อตัดกระดูกออกไปทั้งหมดโยฮันก็เริ่มเจาะรูช่วยผู้หญิง เพียงแค่เขาใช้นิ้วจิ้มลงไปบนวัตถุดิบที่จะนำไปทำชุดเกราะไม่ต้องใช้งานเครื่องจักร รูขนาดพอดีที่สามารถร้อยด้ายเส้นใหญ่เท่านิ้วก้อยก็ปรากฎขึ้น เหล่าผู้หญิงจึงมีหน้าที่ร้อยด้ายที่ทำจากขนซอมบี้เพียงเท่านั้นเพราะโยฮันเจาะรูแล้ว

“ ลุงกระดูกและเกล็ดหมดแล้วผมจะออกไปเก็บมันสักหน่อย ”

“ ได้ รีบกลับมาฉันมีงานอื่นรอแกอยู่ ”

“ ได้เลยลุง ”

โยฮันบินออกจากโรงงานด้วยความเร็วมุ่งหน้าไปยังร่างของซอมบี้ระดับ 6 ที่พาวินออกมาฆ่าสังหาร ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมตรวจสอบเมือง Z ด้วยเช่นกันเผื่อจะมีระดับ 6 ปรากฎตัว หลังจากมาถึงศพซอมบี้เขาก็เริ่มเลาะเนื้อออกจากกระดูก  เครื่องในและเนื้อคือสิ่งที่ไม่ต้องการ เมื่อได้กระดูกของมันเขาก็เริ่มเคลื่อนย้ายกลับ ภายในใจของโยอันรู้สึกเสียใจอยู่มากเพราะไม่มีคนอื่นคอยช่วยเหลือเขา นักสู้ที่เหลืออยู่ไม่สามารถออกจากห้างได้ เขาจึงต้องยกหามกระดูกเหล่านี้ด้วยตัวเอง

“ ใช่สิ ไม่ต้องเป็นนักสู้ก็ได้ ขอแค่ขับรถเป็น ”

โยตัดกระดูกแล้วนำเข้าไปในโรงงาน จากนั้นเขาก็บินหารถบรรทุกแล้วพาคนที่อาสาช่วยเก็บชิ้นส่วนไปขับมัน หลังจากได้รถบรรทุกมาทั้งหมด 10 คันเขาก็พาคนธรรมดาไปเก็บกระดูกซอมบี้กลับฐานในทันที แม้หลายคนจะหวาดกลัวก็ตามที แต่เมื่อเห็นว่าโยฮันขับไล่ซอมบี้ออกไปได้ พวกเขาต่างรู้สึกโล่งใจ

“ โยฮันล่ะ ”

ภายในห้องควบคุมเต็มไปด้วยความตึงเครียด เมือง Z สงบเกินไป นอกจากนั้นพวกเขายังไม่รู้ถึงการเคลื่อนไหวภายในเมือง Y และเมือง V ดังนั้นทุกคนจึงพยายามถามวินเกี่ยวกับโยฮันเพราะการมีเขาอยู่ทำให้เมือง Z ปลอดภัย

“ พี่เขาช่วยลุงกันสร้างอาวุธ ตอนนี้น่าจะกำลังเก็บชิ้นส่วนซอมบี้ระดับ 6  ”

“ สร้างอาวุธเหรอ ”

“ ใช่ครับ ตามที่เราคำนวณ ในระยะเวลาที่นักสู้ของเราเดินทางไปยังเมืองทั้ง 2 ลุงกันน่าจะสร้างอาวุธได้ราว  1,000  ชิ้นพร้อมชุดเกราะ แต่ดูเหมือนว่ามันจะต่างออกไปเพราะตอนนี้พี่โยได้เข้าไปเร่งกระบวนการทุกอย่างทำให้มีชุดเกราะผลิตออกมาเยอะขึ้นกว่าเดิมมาก นอกจากนั้นมันยังดูพิเศษกว่าชุดเกราะของนักสู้เมือง Z ที่เราแจกจ่ายพวกเขา ”

“ พิเศษยังไง ”

“ มันผ่านการลับคม ”  อาวุธที่นำออกมาจากโรงงาน มีส่วนน้อยได้ลับคม สาเหตุเป็นเพราะว่าการจะลับคมวัสดุระดับ 6 จะต้องใช้เวลานาน จึงมีเพียงอาวุธของระดับแนวหน้าภายในกลุ่มได้รับการลับคมอาวุธ อย่างไรก็ตามอาวุธที่ไม่ได้ลับคมยังคงมีความคมที่มากพอจะสร้างความเสียหายได้เช่นกัน แต่หากให้เปรียบเทียบกัน อาวุธที่ได้ลับคมยังคงทรงพลังและน่าใช้กว่า

เมื่อทุกคนรู้ว่าอาวุธทั้งหมดที่โรงงานกำลังจะนำออกมาแจกจ่ายมีการลับคม พวกเขาก็เห็นถึงความง่ายในการสังหารซอมบี้ที่เพิ่มสูงขึ้น.