War Story
ตอนที่5 Last Fight
เบอร์ลิน เยอรมนี ปี 1945
หลังชัยชนะของฝ่ายสัมพันธมิตรที่แม่น้ำไรน์ทหารเยอรมันได้ต่อสู้ดิ้นรนอยู่หลายสัปดาห์แต่การโจมตีของฝ่ายสัมพันธมิตรยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้กองกำลังส่วนใหญ่ของเยอรมนีต่างเริ่มค่อยๆทยอยกันยอมแพ้ท่ามกลางความสิ้นหวังส่วนทหารเยอรมันที่เหลืออยู่ก็ยังคงต่อสู้ต่อไป
“ท่านครับ!ข้อความจากท่านผู้นำ”พลทหารเยอรมันยื่นจดหมายฉบับนึงให้นายทหารเยอรมันนายนึงซึ่งเขียนโดยท่านผู้นำ“เข้าใจล่ะ” นายทหารเยอรมันรับทราบ”เราจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง เยอรมันจงเจริญ!” นายทหารเยอรมันกล่าวก่อนที่จะรวบรวมทหารที่เหลือพร้อมกับขนบางสิ่งบางอย่างไปด้วยพวกเขาเดินทางมาที่โกดังร้างแห่งนึง พร้อมขนบางสิ่งเข้าไปข้างในก่อนที่จะรวมกลุ่มกับเหล่าทหารเยอรมันที่เหลืออยู่ ต่อสู้กับทหารฝ่ายสัมพันธมิตรที่กำลังบุกเข้ามาใจกลางเมืองเบอร์ลิน“สกัดมันไว้! ยึดสะพานนั่นให้ได้!” ทั้งสองฝ่ายต่างระดมยิงกันอย่างหนักใส่ทุกอย่างที่มีเพื่อพิชิตฝ่ายตรงข้ามทหารของทั้งสองฝ่ายต่างวิ่งห้ำหั่นกันอย่างดุเดือดกะว่าศึกนี้ต้องตายกันไปข้างนึงแต่ด้วยจำนวนน้อยกว่าของฝ่ายเยอรมัน บวกกับการขาดกำลังสนับสนุนแถมถูกตีโอบล้อมทุกด้าน แต่พวกเขายังคงสู้ต่อไปอย่างห้าวหาญแม้รู้ตัวดีว่าศึกนี้พวกเขาไม่มีทางชนะแต่พวกเขาก็ทำหน้าที่ของพวกเขาจนสุดความสามารถแล้ว จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย “ปัง!”
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ชัยชนะตกเป็ของฝ่ายสัมพันธมิตรพวกเขาบุกถึงใจกลางเมืองเบอร์ลินได้สำเร็จ เหล่าทหารเยอรมันที่เหลือนั้นต่อสู้จนเฮือกสุดท้ายก่อนที่จะถูกสังหารตายทั้งหมด ด้วยชัยชนะฝ่ายสัมพันธมิตรต่างดีอกดีใจจับศพทหารเยอรมันมาเยาะเย้ยต่างๆนานา
ขณะเดียวกันขบวนรถถังของนายพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรีได้ขับผ่านมาพอดีและได้ะโต่อว่าทหารเ่าั้ว่าเป็การกระทำที่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง“พวกเขาก็เป็ทหารเหมือนกัน ต่อสู้อย่างกล้าหาญไม่ต่างอะไรจากพวกเราเลย”นายพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี กล่าวพอทหารเ่าั้โดนตำหนิไปก็หน้าจ๋อยกันไปตามระเบียบ ศพทหารเยอรมนีทั้งหมดนั้นถูกวางเรียงอย่างสมศักดิ์ศรีแม้พวกเขานั้นไม่อาจปกป้องกรุงเบอร์ลินได้แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ยังปกป้องสิ่งหนึ่งเอาไว้ได้...