***** จิ๊บ ๆๆๆ *****
แสงแดดยามเช้าที่อบอุ่นสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างและเหล่านกน้อยที่ส่งเสียงร้องราวกับ้าปลุกชิงหลงให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล
" อืม...เช้าแล้วงั้นหรอ "
ชิงหลงตื่นขึ้นมาเขาบิดี้เีไปมาและลุกยืนขึ้นทันทีที่รุกขึ้นเขาก็รู้สึกแปลกใจร่างกายของเขามันรู้สึกเบาและไม่รู้สึกเ็ปเลยสักนิดเดียวจากเมื่อคืนที่ร่างกายของเขาราวกับจะขาดออกจากกันแต่เมื่อตื่นขึ้นมากลับไม่รู้สึกอีกเลย และ ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองรึเปล่าแต่ร่างกายของเขามันรู้สึกสูงขึ้นกว่าเดิมแปลก ๆ
แอ๊ดด
เสียงเปิดประตูดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับชายชราที่คุ้นเคยกำลังมองมาที่เขาด้วยความแปลกใจราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าเขาเป็สิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ตรงหน้าของชายชราเป็เด็กหนุ่มคนเดิมแต่มีความแตกต่างจากเดิมราวกับเศษดินและ์ ร่างกายของเด็กหนุ่มเมื่อวานเปลี่ยนแปลงกลายเป็ชายหนุ่มไปเสียแล้วร่างกายที่สูงขึ้น มวลกล้ามเนื้อที่เพิ่มขึ้น ร่างกายของชายหนุ่มราวกับชายชาตรีโดยแท้จริง
" นี่มันอะไรกัน... "
ชายชรารู้สึกไม่เชื่อสายตาของตนเองเขาเดินเข้ามาจับไปที่ข้อมือของชิงหลงทันทีที่ชิงหลงถูกจับเขาก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขามันถูกตรวจสอบไปทั่วทั้งตัวทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ
" ป...เป็ไปไม่ได้ "
" ทำไมมันถึงมาปรากฏในดินแดนแห่งนี้ "
ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความใร่างกายของเขาสั่นเทาเล็กน้อยดวงตาจับจ้องมาที่ชิงหลงราวกับ้าตรวจสอบบางสิ่ง
" มีอะไรงั้นหรือขอรับ "
ชิงหลงถามออกไปด้วยความแปลกใจ
" ตามข้ามาเ้าหนู "
แว๊บบบ
ชายชราพูดเสร็จก็มีประตูแสงสีขาวปรากฏขึ้นด้านหลังและชายชราก็เดินเข้าไปในประตูนั้นแม้ชิงหลงจะรู้สึกใแต่เขาก็เดินตามชายชราไปในประตูนั้น
เื้ัประตูบานนั้นคือโลกสีขาวมันกว้างใหญ่ราวกับไม่มีที่สิ้นสุดและไม่ไกลเขาก็เห็นชายชรายืนรออยู่ชิงหลงจึงรีบเดินไปหา
" เอ่อ...มีอะไรงั้นรึขอรับ "
" เ้ารู้สึกว่าร่างกายของเ้ามันแปลกหรือไม่ "
ได้ยินที่ได้ยินที่ชายชราถามชิงหลงมองไปที่ร่างกายของตัวเองเขาก็รู้สึกแปลกใจจริง ๆ ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายภายนอกแต่ภายในเขาก็รู้ประหลาดราวกับมีพลังบางอย่างที่แข็งแกร่งมากไหลเวียนอยู่ภายในร่าง
" ขอรับ "
" ร่างกายของเ้าในตอนนี้...มันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตและพลังกาย เมื่อคืนตอนที่ข้ารักษาเ้าข้าเห็นแล้ว่าเส้นชีพจรลมปราณของเ้ามันเสียหายจนไม่สามารถที่จะฝึกลมปราณได้ั้แ่เกิดแต่ตอนนี้ไม่เพียงแค่เส้นลมปราณจะหายดีแต่มันยังแข็งแกร่งมาก ๆ อีกด้วย "
เมื่อได้ฟังชิงหลงก็รู้สึกตื่นเต้นจนตัวสั่น
" ท่านจะบอกว่าข้าสามารถฝึกฝนลมปราณได้งั้นหรือขอรับ "
" ใช่ "
" ข้าจะรับเ้าเป็ศิษย์หลังจากนี้ไปข้าจะถ่ายทอดวิชาทั้งหมดของข้าให้แก่เ้า...จงรับข้าเป็อาจารย์ซะเ้าหนู "
หลังจากได้ยินชิงหลงรีบคุกเข่าลงอย่างรุนแรง
" ท่านอาจารย์ !! "
หลังจากที่เห็นชิงหลงคุกเข่าและเรียกตนด้วยความเคารพชายชราก็ยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัยชายชราคนนี้นำตราไม้ที่มีสัญลักษณ์แปลก ๆ ขึ้นมาเขาสั่งให้ชิงหลงหยดโลหิตลงไปบนตราไม้นั้น ชิงหลงก็ทำตามอย่างว่าง่ายหลังจากนั้นชายชราก็หยดโลหิตลงไปภายในตราไม้นั้น หลังจากที่ทั้งสองทำสัญญากันเสร็จสิ้นชายชราก็นำตราไม้นั้นให้กับเขา
" หากวันใดมีปัญหาเกิดขึ้นกับเ้า ต้องเป็เื่ใหญ่สุด ๆ เท่านั้นให้เ้านำตรานี่ออกมา "
" ขอรับ "
" เ้าศิษย์ตัวน้อยพวกเราลืมแนะนำตัวกันไปเลยสินะ "
" อ๊ะ...ข้าชิงหลงทำความเคารพท่านอาจารย์ "
" ฮี่ฮี่ ข้า เหลียงเวิ่นเทียน จงจำนามอันยิ่งใหญ่ของข้าเอาไว้เ้าศิษย์น้อยสักวันเ้าจะได้ยินชื่อเสียงอันเกรียงไกรของอาจารย์เ้าผู้นี้ "
" เอาล่ะศิษย์ของข้า เ้าพร้อมสำหรับการฝึกหรือไม่ "
" ข้าไม่เคยพร้อมขนาดนี้มาก่อนเลยขอรับ "
" เ้าคงจะไม่เคยใช้ปราณมาก่อนสินะ ครั้งแรกมันก็ไม่ยากนักเพียงแต่เ้าต้อ.... "
ครืนนนน เปรี้ย เปรี้ย เปรี้ย
ยังไม่ทันที่ชายชราจะอธิบายจบมวลอากาศโดยรอบค่อย ๆ บิดเบี้ยวสายฟ้าสีทองหมุนวนรอบตัวของชิงหลงออร่าสีครามถูกปล่อยออกมาจากร่างของเขา พลังปราณมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาพลังของมันเริ่มมหาศาลขึ้นเรื่อย ๆ พื้นที่เหยียบอยู่เริ่มสั่นไปมา ชิงหลงกัดฟันแน่นพยายามเร่งพลังขึ้นไปอีกเขาััได้พลังบางอย่างในร่างกายของเขามันกำลังกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง ชิงหลงสามารถััได้ทันทีกับความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตน
ปัง ! ลมปราณเริ่มต้น ขั้น 1 !!
ลมปราณเริ่มต้น ขั้น 2
ลมปราณเริ่มต้น ขั้น 3
....
พลังปราณที่พุ่งสูงขึ้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยทั้ง ๆ ที่โลกแห่งนี้ไม่ได้มีอากาศพัดผ่านแต่พลังของชิงหลงก่อให้เกิดภายุขนาดเล็กเลยทีเดียว เม็ดเหงื่อมากมายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชิงหลงแต่เขาก็ไม่ได้สนใจและเร่งพลังขึ้นอีกจนกระทั่ง...
ลมปราณก่อเกิด ขั้น 1 !
พลังปราณที่บ้าคลั่งเมื่อสักครู่นี้หายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนแต่ถึงอย่างนั้นพลังปราณของเขาก็ทะลวงขึ้นจนถึงระดับลมปราณก่อเกิดภายในชั่วพริบตา มนุษย์นั้นการทะลวงพลังได้อย่างรวดเร็ว 2 ขั้นภายในเวลาไม่นานนี่ถูกนับว่าเป็อัจฉริยะ แต่คนที่ทะลวงได้ 1 ระดับภายระดับภายในชั่วพริบตานั้นมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาตร์ของมนุษย์ ตัดไปที่ชายชราที่ยืนมองอยู่ร่างกายของเขาราวกับไร้ิญญาดวงตาของเขาแข็งค้างไปชั่วขณะปากของเขาสั่นเทาขึ้นเรื่อย ๆ
" ป...ปีศาจ "
โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
