การฝึกมือของหมั่นโถวน้อยล่าสุดในตอนนี้ก็คือการใช้สายลมให้เก่งในระดับต่างๆ กันไปเบาบ้าง แรงบ้างแล้วแต่เ้าหมั่นโถวน้อยจะ้า!!!
“นี่ดีนะที่ฝนยังคงตกอยู่ ไม่อย่างนั้นได้กินฝุ่นกันแน่ๆเลยครับ!!!”พี่รองเปาจี
“จริง..!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆ
“เมื่อไหร่น้องหมั่นโถวน้อยจะเบื่อเรียกสายลมเสียทีนะ!!! รู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้สิ!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“..........!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆไม่กล้าตอบรับใดๆทั้งสิ้นเลย แต่ก็เป็ดั่งที่หวาดระแวงไว้จริงๆเพราะว่า….
“อ๊าก…….!!!”เสียงร้องใของพวกพี่ชาย
“เหวอ…..!!!”พวกพี่ชาย
“ไอ้หยา…!!!”
“................!!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนที่พากันใที่ได้ยินเสียงร้องของเหล่าลูกชายหลานชายของพวกเขา พอหันไปก็เห็นว่าเ้าตัวแสบหมั่นโถวน้อย ทำลมพัดใส่พวกพี่ชายจนพากันล้มไม่เป็ท่ากันแล้ว!!!
“ฮ่า…..ฮ่า…..”สองสาวน้อยพากันยืนหัวเราะมองพวกพี่ชาย ที่พากันถลาถอยหลัง และก็ล้มลงเป็ไปตามลำดับ!!!
“พวกพี่ชายตลกมากเลยน้องหมั่นโถวน้อย”พี่สาวเปาจื่อ
“นี่แหละพี่เปาจื่อที่เขาเรียกว่าลมพัดจนคนล้ม และเดินไม่ได้มันเป็แบบนี้อย่างไรล่ะ เพราะฉะนั้นจะต้องระวังตัวนะเวลาเกิดฝนตกแบบตามธรรมชาติน่ะ ห้ามเดินออกไปนอกบ้านอย่างเด็ดขาดเลยอันตรายมากๆ”หมั่นโถวน้อย
“มะ………….”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน พวกท่านที่กำลังจะหันไปดุ และจะต้องต่อว่าเ้าหมั่นโถวน้อยเสียหน่อย พอได้ยินสองสาวน้อยคุยกันเป็เื่เป็ราวแบบนี้ ก็เลยจะต้องเปลี่ยนแผนใหม่
เพราะจุดประสงค์ของการเป่าลมใส่พวกพี่ชายแบบนี้ ก็เพียงเพื่อเป็การเรียนรู้ และสอนให้รู้จักระมัดระวังลมใน่ฤดูฝนที่มีลมแรงๆนั่นเอง ไม่ใช่ว่าจะ้าที่จะเล่นกลั่นแกล้งพวกพี่ชาย ???!!(ข้อหลังนี้ไร้ท์ว่าไม่น่าจะใช่นะคะ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้!!!)
“หมั่นโถวน้อย เปาจื่อคะ พวกหนูหาวิธีที่มันนุ่มนวลกว่านี้ดีกว่าไหมคะลูกสาว??? เอาแบบไม่ให้ต้องพวกพี่ชายต้องเจ็บตัวน่ะลูกรัก??”แม่ พูดแบบนิ่มๆให้เ้าตัวเล็กรู้ตัว
“จะพยายามค่ะแม่”สองสาวน้อย
“..............!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน และพวกพี่ชาย
คำตอบของสองสาวน้อยที่พูดออกมาทันทีเลย แต่คำตอบไม่ค่อยจะทำให้ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ และพวกพี่ชาย รู้สึกสบายใจสักเท่าไหร่เลยน่ะสิ !!!
เพราะว่าคำตอบมันอาจจะทำต่อ??? หรือไม่ทำต่อก็ได้ ฉลาดหลีกเลี่ยงตอบได้ดีมากจริงๆเ้าตัวแสบน้อยทั้งสองคน!!!
ทางด้านพวกพี่ชาย ที่พากันลุกขึ้นได้แล้วพากันมองหน้ากันและพูดกันเลยว่า…..
“เห็นไหมล่ะเป็อย่างที่คิดไว้เลย!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ไม่เคยคาดเดาอะไรที่ผิดพลาดจริงๆเลยนะครับสำหรับพวกน้องสาวเนี่ย!!”พี่รองเปาจี
“ลางสังหรณ์บอกเหตุของพวกเรานี่ยังคงใช้ได้กับพวกน้องสาวเสมอๆเลยจริงๆ!!!”พี่ม่ายปิ่ง
“ใช่..!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆ
“อยากให้สิ่งที่พวกเราคิดและคาดเดาผิดพลาดบ้างก็ดีเหมือนกันนะครับ!!”พี่อิ๋วปิ่ง
“ไม่มีทางเป็ไปได้!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆ
“ก็นั่นน่ะสิ คงจะมีแต่พวกเรานี่แหละที่คงจะต้องพึ่งพากันเอง ให้ปลอดภัยจากพวกน้องสาวน่ะ!!!”พี่ส่านจือ
“ใช่…!!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆ
“ไม่มีใครช่วยได้นอกจากตัวเราเอง!!!”พี่อิ่วก้วย
“แต่พี่ใหญ่ต้องขอบอกทุกๆคนว่าคงไม่มีทางเป็ไปได้จริงๆนั่นแหละ เพราะหน้าที่ของพวกเราส่วนใหญ่ในแต่ละวันต้องช่วยดูแลพวกน้องสาวนะ!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“.............”พวกพี่ชายคนอื่นๆ เงียบกันกริบไม่มีใครออกความคิดเห็นกันต่อเลย เพราะพี่ใหญ่ซึ่งท้อพูดได้ถูกต้องจริงๆ พวกเราไม่สามารถหลีกเลี่ยง หรือหลบหน้าหนีพวกน้องสาวได้เลยในแต่ละวัน!!!
“เฮ้ออออออ………..”พวกพี่ชาย ตอนนี้ก็ทำได้แต่พากันทอดถอนหายใจออกมากันอย่างยาวๆเลย รู้สึกว่าต้องทำใจกันเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่จะต้องรบรากับพวกน้องสาวของพวกเขากันต่อ
“แสบจริงๆ ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรเลยนะคะแม่”แม่
“ยิ่งถ้าทำแบบนึก โดยไม่ต้องพูดออกมาแล้วด้วยยิ่งแล้วใหญ่เลยค่ะ พวกพี่ชายยิ่งไม่รู้และหาทางหนีไม่ทันกันเลย”อาสะใภ้เจียนตุย
“จริง…”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้
“นี่แหละที่น่ากังวลที่สุดเลย เวลาหมั่นโถวน้อยใช้พลังแบบนึกคิดอย่างเดียวนี่ล่ะค่ะ พวกเราเลยไม่รู้เลยว่าเ้าตัวเล็กจะคิดทำอะไรอีก เฮ้อ……”แม่
“สาวน้อยของพวกเรากลัวว่าย่า ยาย แม่ และอาสะใภ้ของพวกเขาจะเหงาล่ะนะเลยพากันซนเสีย พวกเราหัวหมุนกันเลยั้แ่ออกจากบ้านมาเนี่ยนะ”ย่า
“ใช่ ไม่เหงาเลยจริงๆคิ้วของพวกเราเดี๋ยวชนกัน เดี๋ยวคลายออกกันอยู่นี่ล่ะนะ”ยาย
“ฮ่า….ฮ่า……”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน พากันหัวเราะตัวเองกันแล้ว เพราะั้แ่ก้าวขาออกมานอกบ้านมาสำรวจพื้นที่กับหมั่นโถวน้อย ยังไม่หยุดที่จะปวดหัว เพราะแม่สองสาวน้อยของบ้านกันเลย!!!
ดูเหมือนว่าจะได้พักกันเพียงสักครู่เดียวเท่านั้น ก็เริ่มพากันซนต่ออีกแล้ว และแต่ละครั้งก็พากันปั่นป่วนในเื่ใหม่ๆอีกด้วย เล่นเอาพวกท่านหัวหมุนตามไปด้วยจริงๆ
“เอิ่ม…..ทำไมพวกน้องสาวถึงเงียบไปแล้วล่ะ???”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“เงียบแบบนี้มันมีแบบดี กับไม่ดีนะครับผม!!!”พี่รองเปาจี
“..........!!!”พวกพี่ชายคนอื่นๆ พากันแอบเหล่ตาสังเกตน้องสาวทั้งสองคนอย่างหวาดระแวงกันอีกครั้งแล้ว!!
“คงจะไม่มี?? มั้ง??!!”พี่ส่านจือ
“............!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
ความคิดที่ว่าไม่มี อาจจะไม่มีในสารระบบของพวกน้องสาวแน่ๆล่ะ พวกพี่ชายเองต้องเตรียมตัวให้พร้อมตลอดเวลาก็พอแล้ว!!! เื่ที่เป็ไปไม่ได้มักจะเป็ไปได้เสมอสำหรับน้องสาวสุดที่รักของพวกเขา
“ยิ่งน้องหมั่นโถวน้อย มีท่านเซียนมอบพลังวิเศษแบบนี้ให้ติดตัวลงมาด้วยแล้ว ยิ่งทำให้น้องสาวน่ากลัวมากกว่าเดิมอีกนะ!!!”พี่อิ่วก้วย
“ใช่ๆ…!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
“พวกเราคาดเดาได้ยากมากว่าน้องหมั่นโถวน้อง้าจะทำอะไรต่อไป เพราะพวกเราเองก็ยังไม่คุ้นเคยกับพลังวิเศษของน้องหมั่นโถวกันเลย!!”พี่ม่ายปิ่ง
“นี่แหละคือปัญหาใหญ่ของพวกเราทุกๆคนล่ะครับ ที่จะต้องหาทางเรียนรู้พลังวิเศษของน้องหมั่นโถวให้เร็วที่สุด เพื่อความปลอดภัยของพวกเราเอง!!!”พี่อิ๋วปิ่ง
“ใช่…!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
“และพลังวิเศษของน้องหมั่นโถวน้อย นี่ขนาดวันแรกที่น้องพึ่งหัดใช้ยัง…!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“.........!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
“ถ้าน้องหมั่นโถวน้อยเก่งกว่านี้รับรองเลยว่า พวกเรานั้นจะต้องจะ…..!!!”พี่รองเปาจี
“..........!!!”พี่ชายคนอื่นๆ
พวกพี่ชายแต่ละคนไม่จำเป็ที่จะต้องสื่อสารพูดคุยกันจบประโยคเลยในบางครั้ง เพราะพวกพี่ชายรู้ว่ามันคือความหมายอะไร เพราะคำบางคำนั้นเหมือนกับคำต้องห้าม อย่าได้เอ่ยออกมาจะดีที่สุดเลยน่ะสิ!!!
“หวือ……..!!!”
“อ๊ากกก….!!!”
“ฟึ่บ…ฟึ่บ……”
และก็อีกแล้ว พวกพี่ชายเพียงแค่หยุดความคิดได้ไม่ถึง 5 วินาทีเลย ก็เหมือนโดนอะไรมาเหวี่ยงให้หมุน…หมุน….หมุน….ติ้ว….ติ้ว……รอบตัวเองอยู่หลายต่อหลายรอบจนมึนหัวกันไปหมดแล้ว!!!
“..............!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนที่เห็นกันเต็มตาอีกครั้งกับพายุลูกเล็กๆ ที่กำลังวิ่งเข้าหาเหล่าลูกชาย และหลานชายอีกครั้ง และจะเป็ใครไปไม่ได้เลยที่ทำให้เกิดพายุวิ่งไล่หาพวกพี่ชายแบบนี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้น!!!
“ไอ้หยา…มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!!???”พวกพี่ชาย เอ่ยถามกันอย่างงุนงง เมื่อโดนพายุสลายตัวไป
แต่ยังไม่ทันได้หายมึนงงดีนัก ก็โดนเหวี่ยงหมุน…หมุน….หมุน….อีกครั้งแล้วน่ะสิ!!!!
“หวือ……..!!!”พวกพี่ชาย
“หมั่นโถวน้อย หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะเ้าตัวแสบ!!!”แม่
“ชะอุ้ย….!!!!”หมั่นโถวน้อย
“น้องหมั่นโถวน้อย หยุดก่อนนะเร็วเข้าแม่มีสีหน้าแปลกๆแล้วล่ะ!!”พี่สาวเปาจื่อ
“หยุดแล้วล่ะพี่เปาจื่อ!!”หมั่นโถวน้อย
เหล่าพวกพี่ชายก็ พากันโงนเงนไปมาและล้มลงกับพื้นกันทุกๆคน ด้วยความสวยงาม!!!
“.............”พวกพี่ชาย ตอนนี้เบลอกันไปหมดแล้วจริงๆถามตอบอะไรตอนนี้ก็คงจะไม่รู้เื่กันแล้วล่ะ!!!
“เอิ่ม…….อ้อ…พี่เปาจื่อเห็นไหมสายลมที่พัดเมื่อตะกี้นี้ มันเรียกว่า “พายุ”นะพี่เปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
“พายุ..???”พี่สาวเปาจื่อ ทำหน้าอย่างงงๆ แบบว่าไม่ได้แกล้งทำเพื่อช่วยกลบเกลื่อนความผิดให้กับน้องหมั่นโถวน้อยเลยนะ แต่งงจริงๆเพราะไม่เคยเห็นหรือได้ยินบ่อยนักกับคำว่า พายุเนี่ย!!!
“มันคืออะไรกันเหรอน้องหมั่นโถวน้อย???”พี่สาวเปาจื่อ
“อ้อ…มันก็คือรูปแบบของลมในฤดูฝนอีกแบบหนึ่งล่ะ แต่ว่าพายุในลักษณะนี้จะรุนแรงกว่าลมที่พัดแรงๆที่พวกเราเห็นกันน่ะพี่เปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
“โอ้…น่ากลัวจังเลยเ้าพายุที่ว่าเนี่ย!!!”พี่สาวเปาจื่อ
“..........”พวกพี่ชาย เองก็พากันตั้งใจฟังไปด้วยถึงแม้นจะยังไม่หายมึนงงเสียทีเดียวก็ตาม แต่ก็ฟังเื่พายุจากน้องหมั่นโถวน้อยอย่างสนอกสนใจเช่นกัน เพราะพวกพี่ชายเองก็ไม่เคยเห็นหรอกเ้าสิ่งที่เรียกว่าพายุที่ว่าเนี่ย
“ใช่ๆมันน่ากลัวมากๆเลยนะพี่เป่าจื่อ พายุพวกนี้มันจะรวมตัวกันเป็ลูกหมุนแบบนี้ไงล่ะยิ่งฐานมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งอันตรายมากขึ้นมันสามารถทำลายล้างทุกๆอย่างที่มันวิ่งผ่านไปเลยล่ะ”หมั่นโถวน้อย
“โอ้…!!!”พวกพี่ชาย
“ลมแรง่ระหว่างมีฝนตก ยังไม่เท่ากับพายุลูกใหญ่ๆแค่ลูกเดียว การทำลายล้างมันเทียบกันไม่ได้เลยนะ มันจะกวาดทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปด้านในและก็เหวี่ยงออกไปแบบไม่รู้ว่าจะเหวี่ยงไปทางทิศไหนอีกด้วยล่ะ”หมั่นโถวน้อย
“เ้าพายุนี่น่ากลัวมว๊ากกกก…!!!”พี่สาวเปาจื่อ
“ดังนั้นถ้าเกิดว่าเห็นพายุที่มีลักษณะแบบนี้ที่หมั่นโถวทำไปน่ะ ให้หนีให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย อย่าไปอยู่ใกล้พายุพวกนี้อย่างเด็ดขาดเลยนะ”หมั่นโถวน้อย
“ได้ๆน้องหมั่นโถว”พี่สาว พี่ชาย พากันร่วมตอบด้วย
ส่วนย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน ผู้ที่เคยผ่านประสบการณ์กันมาบ้างแล้ว อาจจะไม่บ่อยที่พบเจอแต่อย่างน้อยๆ ก็เจอ 1-2 ครั้งใน่ 50 ปีที่ผ่านมาที่ธรรมชาติยังคงดีอยู่ไม่ได้แห้งแล้งเหมือนทุกวันนี้!!!
“ดูสิคะ เอาตัวรอดไปได้อีกแล้วเ้าตัวแสบเอ๊ย!!!!”แม่
“นี่แหละ ตัวแสบน้อยของแท้ของพวกเราจริงๆค่ะ รู้จักซนอย่างมีสาระอย่างไรล่ะค่ะ”อาสะใภ้ต้งฝู่
“ใช่…”แม่
“ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า…..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนพากันหัวเราะอีกแล้ว ที่โดนเ้าหมั่นโถวน้อยเข้าใจหลบเลี่ยงกันโดนดุอีกครั้ง
“แต่อย่างไรเสีย วันนี้คงจะต้องเรียกคุยเื่การใช้พลังวิเศษพวกนี้ให้ระมัดระวังมากกว่านี้น่ะค่ะ ไม่ใช่เอาแต่ลองใช้แกล้งแต่พวกพี่ชายให้เห็นๆแบบนี้อีก”แม่
“น่าจะยากนะคะพี่กุ้ยฮวา”อาสะใภ้ทั้งสองคน พากันมองตอบเหมือนกันเลย
“เฮ้อ…….”แม่ ต้องทอดถอนหายใจออกมาและอดไม่ได้จริงๆที่จะต้องมองเ้าตัวเล็กอีกครั้ง และส่ายหน้าน้อยๆไปด้วย
************
แหมก็นะ!!! หมั่นโถวน้อยของเรายังเป็มือใหม่ในการใช้พลังวิเศษสร้างฟ้า สร้างฝนนี่หน่า เลยจะต้องทดลองใช้งานบ่อยๆในลักษณะต่างๆเพื่อให้ชินและทำให้ดียิ่งขึ้น ก็ต้องลำบากพวกพี่ชายนิดๆหน่อยเอ๊งงงงง…!!!!