พ่อจ๋าจะสร้างสนามบอลให้หนูแล้วนะฮะ
"น้องพายอาทิตย์หน้าพ่อกับแม่จะจ้างครูพิเศษมาสอนหนูที่บ้านนะคะ"
"ครูพิเศษเหรอฮะ" หนูขมวดคิ้วแล้วคิดตามที่แม่จ๋าบอก
"ใช่ค่ะ พ่อกับแม่คุยกันแล้วว่าจะให้หนูเข้าเรียนทีเดียวตอนประถมศึกษาปีที่1เลย ่รอเวลาแม่กับพ่อจะให้หนูเรียนพิเศษแบบไม่เร่งรัดเรียนไปเรื่อยๆ เอาเป็อาทิตย์ละ 3 วันก็พอเพื่อชดเชยที่หนูไม่ได้เรียนอนุบาล ดีไหมคะ" หนูรีบพยักหน้าอย่างแข็งขัน หนูชอบเรียน ตอนที่หนูอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเกื้อกูลหนูก็เคยท่อง ก ไก่-ฮ นกฮูกตาโต ด้วยนะฮะ สนุกดี คิกคิก
"หนูจะตั้งใจเรียนอย่างดีเลยฮะพ่อจ๋าแม่จ๋า"
"เก่งมากเ้าตัวแสบของพ่อ ตั้งใจเรียนโตขึ้นจะได้มาช่วยพ่อทำธุรกิจที่บ้านของเรา" เอ๋ ธุรกิจคืออะไรหนูไม่เข้าใจเลยแฮะ
"ฮ่าๆๆไม่ต้องคิ้วขมวดขนาดนั้น เอาเป็ว่าหนูตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดก็พอ ตกลงไหมตัวแสบ"
"ตกลงฮะ" หนูพยักหน้ารับปากอย่างแข็งขันพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้พ่อจ๋ากับแม่จ๋าจนตาหยี
"ตัวเล็กของแม่เก่งมากๆเลย ไปค่ะ ไปทานขนมกันดีกว่าวันนี้แม่ทำคุ้กกี้เนยสดของโปรดของหนูไว้ด้วยน๊าแล้วก็มีนมชมพูสีสวยรสชาติหอมหวานมันด้วยน๊า"
"อู้วว ของโปรดของหนู" พูดเสร็จหนูก็ซอยขาสั้นๆตามแม่จ๋าไปติดๆเรียกเสียงหัวเราะจากพ่อจ๋าอย่างเอ็นดู
"แม่อย่าให้ลูกกินเยอะนะครับ น้ำหวานน่ะ" พ่อจ๋ารีบพูดไล่หลังมา
"จ้าา แต่แม่ทำหวานไม่มากนะพ่อเน้นนมจืดไม่เน้นน้ำหวานใส่แค่ให้พอสีสันสวยงามเท่านั้นเพราะลูกเราชอบ" คิกๆแม่จ๋ารู้ใจหนูที่สุด
"ครับ ครับ งั้นพ่อขึ้นไปทำงาน้าก่อนนะครับ ตัวแสบอย่าดื้อกับแม่นะลูก"
"จ้าา / ฮะ หนูไม่ดื้อไม่ซน" หนูรับปากแล้วหันไปบ๊ายบายให้พ่อจ๋าแล้วหันมาสนใจของอร่อยตรงหน้าทันที
"หึหึ น่ารักทั้งแม่ทั้งลูกจริงๆ"
หนูเดินวนไปวนมาแป๊บๆก็วิ่งไปเกาะประตูมองออกไปด้านนอกพลางถอนหายใจเบาๆ
"น้องพายเป็อะไรคะ แม่นั่งมองหนูมาพักหนึ่งแล้วนะ"
"แม่จ๋าทำไมป่านนี้พี่ชายยังไม่กลับอีกฮะ" อ้อ นี่สินะเหตุผล
"พี่นายโทรมาบอกว่าวันนี้จะกลับเย็นหน่อยค่ะเพราะมีนัดเตะบอลกับเพื่อนๆที่โรงเรียน" เตะบอลเหรอ
"แม่จ๋าหนูอยากเตะบอลบ้างจังฮะ"
"ฮ่าๆ ตัวแค่นี้จะวิ่งตามลูกบอลทันเหรอคะ" แม่จ๋ายกมือขึ้นมาบีบแก้มอ้วนของหนูเบาๆ
"เห็นหนูตัวเล็กแบบนี้หนูเก่งมากเลยนะฮะ"
"ไหน พ่อได้ยินว่าใครอยากเตะบอลนะ"
"พ่อจ๋า ทำงานเสร็จแล้วเหรอฮะ" หนูรีบวิ่งไปเกาะขาพ่อจ๋าทันที
"เสร็จแล้วครับ ไหนเมื่อกี้ใครบอกว่าอยากเตะบอลนะ"
"หนูฮะ หนูอยากเตะบอล" หนูชูแขนทั้งสองข้างขึ้นเพื่อแสดงตัวให้พ่อจ๋ารู้ พ่อจ๋าหัวเราะแล้วย่อตัวลงมาอุ้มหนูไว้ในอ้อมแขนหนูรีบคว้าคอพ่อจ๋าเข้ามากอดทันที
"ตกลง พรุ่งนี้พ่อจะไปซื้ออุปกรณ์เตะบอลมาติดตั้งที่สนามหญ้าหน้าบ้าน ดีไหมครับ"
"เย้ ดีฮะดี หนูจะได้เตะบอลแล้วพ่อจ๋าเตะด้วยกันนะแล้วก็พี่ชายด้วยแม่จ๋าล่ะจะเตะบอลกับหนูด้วยไหมฮะ"
"ฮ่าๆแม่ขอบายแม่ขอนั่งดูนั่งเชียร์ก็แล้วกันค่ะ" หนูพยักๆหน้าหงึกๆอย่างเข้าใจแล้วหนูกับพ่อจ๋าแม่จ๋าก็นั่งคุยกันอย่างออกรสที่โซฟาในห้องนั่งเล่น
"พ่อจ๋า พรุ่งนี้พ่อจ๋าไปซื้ออุปกรณ์ที่ไหนเหรอฮะ หนูไปด้วยได้ไหม นะฮะ หนูอยากออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างให้หนูไปด้วยนะฮะ แล้วแม่จ๋าล่ะจะไปด้วยกันไหมฮะ เดี๋ยวหนูจะได้ขอให้พร้อมกันทีเดียวเลยฮะ" หนูหันไปถามแม่จ๋าด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมกับจ้องหน้าแม่จ๋าอย่างรอคำตอบ พรื้ดด!
"ฮ่าๆๆ ตัวเล็กของแม่ /ฮ่าๆๆ ตัวแสบของพ่อ" เอ๋ พ่อจ๋าแม่หัวเราะหนูทำไมกัน หนูจริงจังนะฮะ :(
"หัวเราะอะไรกันเอ่ยดังไปหน้าบ้านแน่ะ"
"พี่ชาย!!" หนูรีบวิ่งแจ้นไปเกาะขาของพี่ชายอย่างดีใจ
"ไง เด็กแก้มอ้วนวันนี้ดื้อไหมครับ" พี่ชายบีบแก้มอ้วนของหนูเบาๆก่อนจะอุ้มหนูขึ้นจนตัวลอย คิกคิก
"วันนี้หนูไม่ดื้อไม่ซนเลย พี่ชายสบายใจได้เลยนะฮะ"
"หึหึ"
"พี่ชายไปเตะบอลมาเหรอฮะหนูอยากไปบ้างจังเลยฮะ"
"ไปไม่ได้ครับพี่ไม่มีเวลาดูแล คนเยอะเดี๋ยวหาย" หนูยู่ปากอย่างขัดใจหนูไม่ดื้อสักหน่อยจะหายได้ไง
"รอให้โตกว่านี้พี่จะพาไป ตกลงไหม" หนูรีบพยักหน้ารัวๆ
"แบบนั้นก็ได้ฮะ เฮ้อ เมื่อไรหนูจะโตนะเป็เด็กนี่ลำบากจังเลยนะฮะ" หนูทำหน้ามุ่ยแล้วถอนหายใจดังๆ แล้วก็เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนเหมือนเดิม หนูดีใจที่ทำให้ทุกคนหัวเราะได้แสดงว่าทุกคนต้องมีความสุข ส่วนหนูก็มีความสุขหนูก็เลยหัวเราะด้วยอีกคน
"ไปอาบน้ำไปแล้วรีบลงมากินข้าวน้องคงหิวแล้วหละตานาย" พ่อดันหลังไล่ให้พี่ชายไปอาบน้ำหนูเลยรีบร้องบอกพี่ชายเสียงดัง
"พี่ชาย!กินขนมไหมฮะเดี๋ยวหนูแบ่งให้เอาไหมฮะ แม่จ๋าทำขนมคุ้กกี้ให้หนูเยอะมากๆพี่ชายรีบลงมานะเดี๋ยวหนูจะไปหยิบมารอไว้ที่โต๊ะกินข้าวนะฮะ" พูดเสร็จขาสั้นๆก็ซอยยิ๊กๆวิ่งไปในครัวเพื่อหยิบขนมแสนอร่อยมานั่งรอพี่ชายที่โต๊ะทานข้าว
"รักจังเลยนะพี่ชายของเราเนี่ย พ่ออยู่บ้านทั้งวันไม่เห็นชวนพ่อกินบ้างเลย"
"เอ๋ พ่อจ๋าอยากกินเหรอฮะ ไหนแม่จ๋าบอกหนูว่าพ่อจ๋าไม่ชอบกินขนมล่ะ หรือแม่จ๋าจะจำผิดกันนะ มาฮะ มาฮะขนมหนูมีเยอะมากๆเดี๋ยวหนูจะป้อนพ่อจ๋าเองนะฮะ" พูดเสร็จหนูก็ปีนลงจากเ้าอี้ที่เพิ่งปีนขึ้นมาหยกๆแล้วเอื้อมมือคว้าโหลมากอดไว้แน่นก่อนจะเดินอ้อมไปหาพ่อจ๋า
"แฮ่กๆ พ่อจ๋าอุ้มหนูหน่อยฮะ หนูปีนขึ้นไม่ไหวแล้ว แฮ่กๆ หนูเหนื่อยจัง! ตัวกับขาหนูก็สั๊นสั้นเก้าอี้ก็สู๊งสูงหนูเหนื่อยจะปีน"
"ฮ่าๆๆพ่อก็เหนื่อยที่จะหัวเราะเราเหมือนกันตัวแสบ อึ้บบ!" พ่อจ๋ากับแม่จ๋าหัวเราะหนูอีกแล้ว โถ่หนูพูดจริงนะฮะ พอพ่อจ๋าอุ้มหนูนั่งตักหนูก็แกะฝาโหลออกแล้วป้อนขนมให้พ่อจ๋า พ่อจ๋ากินหมดไปสามชิ้นก็โดนแม่จ๋าดุเข้าให้
"ไม่ชอบแต่ก็กินนะ ความอยากอ้อนลูกแม่ละยอมจริงๆ"
"แม่ก็ นานๆทีพ่ออยากอ้อนลูกอยากโดนลูกป้อนขนมบ้างนั่งมองลูกป้อนโน่นป้อนนี่เ้านายทุกวันพ่อก็อิจฉานี่นา"
"จริงๆเลย พอเลยทั้งพ่อทั้งลูกเดี๋ยวกินข้าวได้น้อยพอดี" แม่จ๋าบ่นเข้าให้ พอดีกับที่พี่ชายเดินมาพอดี ระฆังเป๊งๆสงบศึกระหว่างพ่อจ๋ากับแม่จ๋าพอดี คิกคิก
"ไงแก้มอ้วนไปนั่งแป้นแล้นอะไรบนตักพ่อ จะอ้อนเอาอะไรอีกห่ะเด็กแก้มอ้วน" หนูรีบปีนลงจากตักพ่อจ๋าพี่ชายเห็นแบบนั้นเลยรีบมาช่วยจับเพราะกลัวหนูหล่นพอขาสั้นของหนูแตะพื้นหนูก็เดินไปตีปุปุลงบนเ้าอี้เพื่อให้พี่ชายมานั่ง
"พี่ชายมานั่งตรงนี้ฮะ"
"หึ เด็กแก้มอ้วนเอ๊ย!" พี่ชายพูดแล้วก็อุ้มหนูติดมือลงไปนั่งบนตักด้วยหนูเลยหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ
"แม่จ๋าหนูป้อนขนมให้พี่ชายนะฮะ"
"แค่ชิ้นเดียวก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่หนูจะกินข้าวได้น้อย" หนูรีบพยักหน้าแล้วหยิบขนมมาป้อนให้พี่ชายทันทีพลางเอียงคอถาม
"อร่อยไหมฮะ"
"อร่อยครับแต่กินข้าวก่อนเนาะ" หนูพยักหน้าหงึกๆแล้วปิดฝาโหล ระหว่างกินข้าวหนูก็กินเอาๆกินจนแก้มตุ่ยแล้วก็ป้อนพี่ชายไปด้วยเวลาเจออาหารจานที่ถูกใจมากๆสำหรับหนู แล้วก็พูดคุยกันเื่ที่พ่อจ๋าจะไปซื้ออุปกรณ์มาสร้างสนามบอลให้กับหนู พี่ชายก้มลงมองหน้าหนูแล้วส่ายหัวยิ้มๆ
"หนูป่าวอ้อนเอานะฮะ พ่อจ๋าจะซื้อให้หนูเองพี่ชายห้ามดุหนูนะ" หนูยู่ปากแล้วตักข้าวใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆแม่จ๋านี่ทำอะไรก็อร่อยถูกใจหนูสุดๆ
"หึ พ่ออาสาซื้อให้น้องเอง พ่อว่าก็ดีเหมือนกันพ่อก็อยากออกกำลังกายอยู่ที่บ้านพอดี" พ่อจ๋ารีบพูดเพื่อช่วยหนูหนูรู้ คิก คิก
"หึหึ ปกติเห็นไปแต่ยิมพอลูกรักอยากเตะบอลเข้าหน่อยเลยเปลี่ยนใจจะเตะบอลบ้าง"
"อย่ามาทำเป็รู้ทันหน่อยเลยน่ะตานาย! เนาะๆ ตัวแสบของพ่อ" เมื่อพ่อจ๋า้าตัวช่วยหนูก็เลยรีบพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับพ่อจ๋า
"ใช่แล้วฮะ หนูเห็นด้วยกับพ่อจ๋า" ปากก็เคียวหยุบหยับส่วนหน้าของหนูก็พยักหงึกๆ
"ฮ่าๆเราฟังรู้เื่ที่เขาคุยกันเหรอตัวเล็ก" แม่ถามขึ้น หนูนิ่งคิดตามแล้วหัวเราะคิกคัก
"รู้สิฮะ พ่อจ๋าบอกว่าอยากอยู่บ้านเตะบอลกับหนูแทนไป ไป ไปไหนนะพ่อจ๋า" หนูหันไปหาตัวช่วยทันที
"ฮ่าๆๆ ยิมครับ โรงยิม เป็สถานที่ออกกำลังกายน่ะตัวแสบ" อ้อ แบบนี้นี่เองหนูพยักหน้าหงึกๆ
"นั่นแหละแม่จ๋าตามที่พ่อจ๋าบอกเลยฮะ"
****
มาน้อยแต่มานะ :))
#พี่นายน้องพาย
#น้องชาย
*********
TBC.
8K
