พ่อซูและแม่ซูมีความคิดเห็นเหมือนกับลั่วอิง
เมื่อเป็เช่นนั้นซินเยวี่ยก็ไม่มีความกังวลอะไรอีก “ถ้าอย่างนั้นหนูจะทำตามที่ลุงป้าและลั่วอิงบอกไปหางานทำในเมืองหลวงของมณฑล ทำงานในตอนกลางวัน แล้วไปเรียนในตอนกลางคืน”
ซินเยวี่ยเว้น่ไปเล็กน้อยแล้วพูดถึงความคิดของตัวเองต่อ“เื่ค่าเล่าเรียน ฉันอยากจะจัดการด้วยตัวเองปีหน้าฉันตั้งใจจะสอนหนังสือไปด้วย เก็บเงินไปด้วยแล้วเตรียมตัวสำหรับการเรียนมหาวิทยาลัยภาคค่ำ ฉันมีความสนใจด้านการเขียนฉันตั้งใจจะเลียนแบบจางอ้ายหลิง หาเลี้ยงชีพด้วยการขายงานเขียนไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม แต่ฉันอยากลองดู ฉันส่งต้นฉบับไปแล้ว”
ทุกคนในบ้านซูต่างสนับสนุนความคิดของซินเยวี่ย
หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จซูลั่วอิงก็ดึงซินเยวี่ยเข้าไปในห้องของเธอ
เมื่อปิดประตูลงสองสาวก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน
ห้องของซูลั่วอิงใหญ่มากตกแต่งอย่างพิถีพิถัน
ข้างในมีเตียงขนาดใหญ่ผ้าปูที่นอนเป็ผ้าเนื้อดี
นอกจากเตียงแล้วยังมีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่และชั้นวางหนังสืออีกด้วย
ซูลั่วอิงเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อผ้าที่เพิ่งซื้อมาสองสามชุดออกมาให้ซินเยวี่ยดู“เยวี่ยเยวี่ย เสื้อผ้าพวกนี้เป็ของที่ฉันเพิ่งซื้อมาฉันว่าเธอเหมาะกับพวกมันมากกว่าฉันอีก ลองใส่ดูสิ”
เมื่อซินเยวี่ยเห็นเสื้อผ้าที่ซูลั่วอิงส่งให้สวยก็สวยอยู่ แต่บางชุดก็เปิดเผยมากไปหน่อย ถ้าเป็ชาติก่อน เธอคงไม่ใส่มันแต่ตอนนี้มันต่างออกไป
ซินเยวี่ยลองเสื้อผ้าพวกนี้ทีละชุด
เพราะรูปร่างของซินเยวี่ยเล็กกว่าซูลั่วอิงเล็กน้อยแถมยังดูมีเสน่ห์ดึงดูดมากกว่าดังนั้นเสื้อผ้าที่ซูลั่วอิงคิดว่าไม่เหมาะกับตัวเอง กลับเข้ากันได้ดีกับซินเยวี่ย
“เฮ้อ คนเราถ้าหน้าตาดี หุ่นดีใส่เสื้อผ้าอะไรก็สวยไปหมด เสื้อผ้าพวกนี้ฉันเห็นว่ามันสวยดีก็เลยซื้อมาแต่พอใส่กับตัวฉันแล้วมันไม่สวยเลยสักนิด แต่พอเธอใส่แล้วกลับดูดีมาก” ดวงตาโตของซูลั่วอิงกวาดมองไปที่ใบหน้าและรูปร่างของซินเยวี่ย
ซูลั่วอิงไม่ได้สวยเลิศเลอรูปร่างก็ไม่ดีเท่าซินเยวี่ย ใบหน้ากลมๆ เป็แบบน่ารัก
หลังจากลองเสื้อผ้าเสร็จซูลั่วอิงก็หยิบหนังสือใหม่ที่เธอซื้อมาสองสามเล่มให้ซินเยวี่ย“หนังสือพวกนี้เป็หนังสือที่ฉันเพิ่งซื้อมา อ่านจบแล้วถ้าเธอชอบก็เอาไปอ่านนะ”
สำหรับซินเยวี่ยเสื้อผ้าและของอร่อยนั้นสู้หนังสือไม่ได้ เธอรีบรับหนังสือที่ซูลั่วอิงส่งมา
หนังสือพวกนี้คือ“เจน แอร์” “โรบินสัน ครูโซ” “สี่ชั่วคน” และบทกวี “พระจันทร์เสี้ยว”ของรพินทรนาถ ฐากูร กวีชาวอินเดีย
หนังสือพวกนี้ซินเยวี่ยเคยอ่านมาแล้วในชาติก่อนเพื่อไม่ให้ซูลั่วอิงจับได้ เธอจึงทำทีเป็ดีใจมากที่ได้รับหนังสือเ่าั้
ทั้งสองคนอ่านหนังสือด้วยกันสักพักเวลาล่วงเลยไปก็ถึงเวลาเข้านอน ต่างคนต่างอาบน้ำ แล้วดับไฟเข้านอน
ซินเยวี่ยไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้นอนร่วมเตียงกับซูลั่วอิงอีก
“ลั่วอิงพรุ่งนี้ฉันขอใช้โทรศัพท์ที่บ้านเธอได้ไหม” ซินเยวี่ยถามเสียงเบา
ซูลั่วอิงตอบอย่างตรงไปตรงมาว่าแน่นอน“ไม่มีปัญหา แล้วเธอจะโทรหาใครฉันไม่เคยได้ยินว่าเธอมีญาติหรือเพื่อนอยู่ที่ไหนนะ”
ซินเยวี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบ“หานิหย่วน”
เพราะเธอและซูลั่วอิงเป็เพื่อนสนิทกันซินเยวี่ยจึงเคยพูดถึงหานิหย่วนต่อหน้าเธอหลายครั้ง
ซูลั่วอิงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก็ตอบกลับมาทันที “คือพี่ทหารที่อยู่หมู่บ้านเดียวกับเธอแล้วก็ชอบเธอมากคนนั้นน่ะเหรอ ฉันจำได้ว่าเธอบอกว่าเธอไม่ชอบเขาเธอคิดว่าเขาซื่อบื้อเกินไป แถมฐานะทางบ้านเขาก็ไม่ดีด้วย”
ในสายตาของซูลั่วอิงการที่ซินเยวี่ยอยากจะโทรหาหานิหย่วนที่อยู่ในกองทัพแสดงว่าจะต้องมีเื่สำคัญมาก หรือไม่ก็ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดาแล้ว
ซินเยวี่ยเงียบไปครู่หนึ่งแล้วจึงตอบซูลั่วอิง“ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าเขาซื่อบื้อ แต่เขาดีกับฉันจริงๆ นะแถมเขาก็เป็คนที่มีอนาคต การได้เจอคนที่รักเราอย่างจริงใจและไม่ว่าเราจะปฏิเสธเขายังไง เขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ มันไม่ใช่เื่ง่ายเลย”
“ความรักมันคืออะไร ฉันไม่เข้าใจหรอกแล้วก็ี้เีจะคิดด้วย ในเมื่อเธอรู้สึกว่าหานิหย่วนดีเธอก็พยายามไขว่คว้าเขามาให้ได้ สรุปก็คือ เธออย่าไปดีกับหลี่เจี้ยนจวินก็แล้วกันหมอนั่นมันเป็พวกเ้าชู้ เชื่อถือไม่ได้หรอก” ซูลั่วอิงรู้ถึงความสัมพันธ์ที่คลุมเครือระหว่างซินเยวี่ยกับหลี่เจี้ยนจวินเธอไม่เห็นด้วยที่ซินเยวี่ยจะดีกับหลี่เจี้ยนจวินแม้แต่น้อยเธอไม่ชอบหลี่เจี้ยนจวิน
แม้ว่าซูลั่วอิงจะยังไม่รู้ว่าความรักคืออะไรแต่เธอก็เคยเห็นโลกภายนอกมาแล้ว จากคำพูดและการกระทำของหลี่เจี้ยนจวินเธอก็รู้ว่าเขาเป็คนที่ไม่น่าไว้ใจ
ในชาติก่อนซินเยวี่ยไม่เชื่อสายตาของซูลั่วอิง แต่ในชาตินี้ เธอเชื่อมั่นในสายตาของซูลั่วอิงเพราะเธอรู้ว่าเมื่อได้เห็นโลกภายนอกมามาก มุมมองก็จะกว้างขึ้นและสามารถมองทะลุหลายๆ เื่ได้ในทันที
ทั้งสองคนคุยกันสักพัก แล้วก็ค่อยๆ หลับไป
ที่จริงแล้ว ซูลั่วอิงหลับไปแล้วแต่ซินเยวี่ยยังนอนไม่หลับ
เมื่อเปลี่ยนที่นอนซินเยวี่ยก็มักจะนอนไม่หลับ แถมยังมีเื่ในใจที่ยากจะบอกใครอีกมากมาย
หลังจากเที่ยงคืนไปแล้ว ซินเยวี่ยถึงค่อยๆเคลิ้มหลับไป แต่ก็ไม่ได้หลับสบายนัก มักจะถูกฝันร้ายต่างๆ รุมเร้าอยู่เสมอ
2K
![สตรีผู้นี้มิได้มีนามว่าถงหลานเฟย [ผ่านการพิจารณา สนพ.ปีกบุปผา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1648112787_13651497.webp)