คิมอินแจ said
ผมตื่นขึ้นมา ในห้องใหญ่ที่ว่างเปล่า คนตัวเล็กแอบหนีกลับไปแล้ว แถมยังทิ้งเดรสกับบราตัวน้อยไว้ให้ดูต่างหน้าอีก แต่สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจ คือเธอ..ไม่หยิบค่าตัวก้อนโตที่วางไว้ให้บนหัวเตียงไปสักบาทเดียว!
ซึ่งมันผิดปกติของเด็กรับงานมาก ผมไม่เคยเจอเด็กรับงานที่ไหน ที่อ่อนประสบการณ์ เมาแอ๋ และพยายามปฏิเสธผมแบบนี้มาก่อน แต่การกระทำนั้น มันยิ่งดึงดูดผมให้สนใจน่ะสิ ยิ่งไปกว่านั้น บนแท่งลูกชายไซส์ 54 ของผม มีคราบเมือกเืติดอยู่
“...ครั้งแรก!!”
ความแน่นของสาวที่โดนเปิดครั้งแรก เสียงครางที่ดังลั่นห้อง เข่าน้อยๆ ที่พยายามดันหน้าท้องผมออก และกลิ่นแป้งเด็กที่หอมจนอยากจะกลืนเข้าไป มันทำให้ผมแทบคลั่ง
“เฮ้ย อินแจ เด็กแกลืมของไว้ว่ะ”
ดันโฮเพื่อนรัก เพื่อนหาสาวกินของผมพูดขึ้น พร้อมส่งกระเป๋าถือใบเล็กมาให้
“ของยัยเด็กนั่นหรอ”
“เออดิ.. แล้วจ้างคนมาล้างสระด้วย ฉันไม่อยากว่ายน้ำในดงลูกๆ แก”
“ไอ้ชิบ เออๆๆๆ”
ดันโฮล้อเลียนผมเื่ที่ปล่อยลูกๆ ลงในสระเมื่อคืน ก็นะ ยัยเด็กนั่นเล่นครางดังซะขนาดนั้น ใครจะไม่รู้ล่ะว่านัวกันในสระ แต่ว่า … ผมก็ไม่เคยลองกับใครในสระมาก่อน แถมไม่ได้ใส่ถุงป้องกันด้วย ติดใจซะแล้วแฮะ
ผมก้มมองกระเป๋าในมือ ก่อนจะคิดว่าจะคืนเ้าตัวยังไง เลยติดต่อผ่านเจ๊ธัญญ่า แม่เล้าหาเด็กตัวท็อปขาประจำของผม
เจ๊ธัญญ่า < สะ สวัสดีค่ะบอส โทรมาแต่เช้าเลย มีธุระอะไรหรอคะ แหะๆ>
เสียงใหญ่ๆ แหลมๆ ของเจ๊ดังขึ้นปลายสาย
“เด็กเมื่อคืน…”
เจ๊ธัญญ่า < ฮืออออ ~ เจ๊ขอโทษนะคะ เจ๊ไม่รู้จริงๆ ว่าจะไปรับคนมาผิด >
จู่ๆ นังเจ๊ก็ร้องไห้โฮขึ้น ทั้งๆ ที่ผมยังไม่ทันพูดอะไร
“รับคนมาผิด…??”
เจ๊ธัญญ่า < ค่ะ เมื่อคืนเด็กที่ถูกส่งไป ไม่ใช่คนที่เจ๊ติดต่อไว้ค่ะ ฮือออ >
“ชิบ..!”
ผมตัดสายทิ้งทันที เพราะไม่รู้จะช็อคเื่ไหนก่อน ถึงว่าทำไมถึงดูท่าทางแปลกๆ แถมไม่เอาค่าตัวไปด้วย เพราะไม่ใช่เด็กที่หาไว้นี่เอง แล้วเธอเป็ใครล่ะ
ผมก้มมองกระเป๋าถือใบเล็กในมือ แล้วถือวิสาสะเปิดดูเพื่อหาข้อมูล ก่อนจะเจอกับบัตรเล็กๆ ที่เขียนว่า บัตรนักศึกษา
บัตรนักศึกษา
นางสาวอรัญญา เหมวิรัตน์ชานนน์
เกิดวันที่ 15 ส.ค. 19xx
คณะบริหารธุรกิจ ชั้นปีที่ 3
มหาวิทยาลัย xxx
“อ่าาา ฉันเจอเธอแล้ว แม่สาวน้อย”
ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม เพราะกำลังจะไปทำเื่สนุก รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วไปยังจุดหมายที่ใจคิดทันที
ผมขับรถสปอร์ตคู่ใจ เข้า ม.xxx ก่อนที่จะหยุดอยู่หน้าตึกทะเบียนและฝากกระเป๋าไว้ให้เด็กโนเนมนั่น
“รบกวนแจ้งให้เ้าตัวมารับเดี๋ยวนี้เลยนะครับ พอดีผมรีบ..”
ผมแจ้งกับอาจารย์ที่ดูอายุราว 40 กว่าๆ กำลังจ้องมองผมตาเยิ้ม อ้าปากพะงาบๆ จากออร่าความหล่อของผม ผมยิ้มหว่านสเน่ห์ใส่ทีนึง ก่อนจะไปนั่งรอในรถเพื่อดักดูหน้าเด็กชัดๆ
ไม่เกิน 10 นาทีก็เป็อย่างที่ใจหวัง เด็กผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษาตัวเล็กๆ ผิวขาวเหลือง หน้าตาจิ้มลิ้ม น่ารัก ผมสีน้ำตาลบรอนซ์คนนึง มาติดต่อรับกระเป๋า สภาพเธอดูอิดโรย กุมท้องน้อยไว้และเดินด้วยท่าแปลกๆ
“สงสัยจัดหนักไปแฮะ หึๆ”
ผมพึมพำคนเดียวในรถ สายตาจ้องมองเด็กผู้หญิงคนนั้น เธอหันซ้าย หันขวาเหมือนกำลังหาใครอยู่ ก่อนจะทำหน้าใ ที่เห็นรถผม เธอรีบคว้าเอากระเป๋ามาปิดหน้าแล้ววิ่งหนีเข้าซอกตึกไป
“น่ารักดีแฮะ ชุดวอร์มกุชชี่ ถือว่าให้เป็ของขวัญ ที่โดนเปิดครั้งแรกละกัน”
ผมขยิบตาใส่แผ่นหลังเล็กๆ ที่กำลังวิ่งกรูเข้าตึก ก่อนจะขับรถออกเพื่อเตรียมไปเจรจาธุรกิจต่อ
-------------------------------------------------------------------------------------------
2 เดือนต่อมา
“ยัยข้าวววว แกได้ที่ฝึกงานรึยัง”
“ยังเลย ไม่รู้จะไปไหน ลงสำนักงานราชการกันไหม”
“ไม่ล่ะ ฉันไปเจอที่เด็ดมา “
“ที่ไหนของแกวะ”
“เนี้ย บริษัทเปิดใหม่ กำลังดัง ฉันไปดูรีวิวมาแล้ว มีแต่คนเจ๋งๆ ทำงานที่นั่น ที่สำคัญ เขาให้ค่าขนมเด็กฝึกงานด้วยค่าาา”
“เอ๋ จริงหรอ งั้นบ่ายนี้ไปสมัครกันเลยไหม” ฉันที่ได้ยินเื่เงินก็ตาลุกวาว
“ได้ๆๆ “
ณ บริษัทซีเซสเทิล KT Business จำกัด
ตึกใหญ่สูงละฟ้า แต่งกระจกรอบด้าน คาดน่าจะมีไม่ต่ำกว่า 30 ชั้น ผู้คนที่แต่งตัวเนี้ยบ โก้หรู ด้วยสูทเรียบกริบจนขึ้นเงา กำลังเดินขวักไขว่เข้าออกใต้ตึก ฉันกับแพรรี่รีบตรงดิ่งไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ทันที
“สวัสดีค่ะ หนูมาติดต่อสมัครฝึกงานค่ะ”
“ได้ค่ะ เดี๋ยวน้องกรอกใบสมัครตรงนี้ แนบเอกสารของมหา’ลัย แล้วรอทางฝ่ายบุคคลติดต่อกลับนะคะ”
“ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
ฉันรับเอกสารพร้อมขอบคุณพี่สาวประชาสัมพันธ์ มานั่งกรอกข้อมูลเพื่อสมัครฝึกงาน
บริษัทนี้ใหญ่เวอร์วัง แถมมีอุปกรณ์ไฮเทคมากมาย ประตูแบบหมุนอัติโนมัติ พนักงานเข้าออกด้วยบัตรแสกน พี่ รปภ. หุ่นบึกที่อยู่ทุกมุมตึก
ร้านค้าอาหารขนาดใหญ่ จนแทบจะเป็ห้างสรรพสินค้าและโถงทางเดินกระจกที่ประดับประดาไปด้วยพืชดอกนานาพันธุ์
เ้าของคงหัวทันสมัยและเงินหนักมาก ถึงตกแต่งได้สวยขนาดนี้
หลังส่งใบสมัครเสร็จฉันก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าบริษัท ก่อนจิติญญาแห่งสายมูจะเกิดขึ้น ฉันยกมือไหว้ลมไหว้ฟ้า อธิฐานขอให้ได้ฝึกงานที่นี่ เพราะในอนาคตฉันอาจจะรู้จักคนใน จนได้มาทำงานที่เจ๋งๆ แต่งตัวโก้ๆ แบบเขาบ้าง