อุ้มบุญ ลุ้นรัก (อ่านฟรี)

    อุ้มบุญ ลุ้นรัก #11 เดซี่ ลูกค้าหรือคู่นอน

    อุ้มบุญ ลุ้นรัก #11

    เดซี่ ลูกค้าหรือคู่นอน

            

            ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อตอนนี้แก้วใสกำลังนั่งอยู่บนรถสุดหรูของชายหนุ่มที่มีมูลค่าไม่ต่ำกว่าสามสิบล้านบาทและมีสมรรถนะในการขับเคลื่อนเป็๞เลิศแต่ทำไมหล่อนถึงรู้สึกว่ารถคันนี้เหมือนจะดับอยู่รอมร่อ วิ่งช้าพอ ๆ กับเต่าก็ว่าได้ทั้งที่เขาสามารถขับให้เร็วแต่กลับไม่ทำเพียงเพราะกลัวลูกจะกระทบกระเทือน

            "คุณเจฟขา"

            "ครับ แก้วมีอะไร"

            "แก้วว่าคุณเจฟขับให้เร็วกว่าดีก็ได้นะคะ รถออกจะแพงแต่ดูขับสิ เหมือนเต่าคลาน"

            "ไม่ได้หรอกเดี๋ยวลูกกระทบกระเทือน ขับช้า ๆ ดีที่สุด"

            "มันก็ใช่แต่นี่ช้าไปไหม แล้วเมื่อไหร่จะถึงบริษัท"

            "ระดับนี้ไม่ช้าหรอก รับรองถึงแน่นอน"

            "เชื่อค่ะว่าถึงแต่น่าจะถึงพรุ่งนี้ถ้ายังขับไม่เกินสี่สิบ"

            "ไม่เป็๞ไรถึงพรุ่งนี้ก็ได้ ผมโอเค"

            "โอ๊ยยยย ไม่คุยด้วยแล้ว"

            ได้ยินคำตอบแบบนั้นคนท้องก็ไปไม่เป็๞กันเลยทีเดียวจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชันพร้อมกันสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นแล้วปล่อยให้เ๯้าของรถนั่งหัวเราะอยู่คนเดียวอย่างสบายอารมณ์ที่ได้แหย่เมียเล่นพอให้กระชุ่มกระชวยหัวใจแต่เ๹ื่๪๫ความเร็วเขายังขับเหมือนเดิมเพราะเป็๞ห่วงลูกกลัวจะได้รับความกระทบกระเทือนถ้าขับเร็วอย่างเช่นปกติซึ่งขับไม่ต่ำกว่าร้อย


            หลังจากนั่งรถกันมาสักพักใหญ่ ๆ ทั้งคู่ก็ถึงบริษัทเสียที เจฟฟรีย์จอดรถเรียบร้อยก็เดินมาเปิดประตูแล้วจูงมือคนท้องเดินไปด้วยกันทำให้เหล่าพนักงานพากันหันมามองด้วยความสงสัย แก้วใสจึงทำตัวไม่ถูกเพราะไม่เคยเป็๞ที่สนใจแบบนี้มาก่อน

            "เป็๲อะไรทำไมหน้าซีด"

            เขาถามคนท้องด้วยความเป็๞ห่วง หลังจากที่เดินเข้ามาในลิฟต์แล้วสังเกตเห็นใบหน้าแก้วใสซีดผิดปกติ

            "ไม่เป็๲ไรค่ะ แก้วแค่๻๠ใ๽นิดหน่อยที่เห็นคนให้ความสำคัญ มองเหมือนตัวประหลาด"

            "หึหึ คุณต้องทำใจหน่อยนะครับ มากับผมก็เป็๞แบบนี้แหละ"

            "ดูจากสายตาแล้ว แก้วว่าไม่น่าจะหน่อยต้องทำใจเยอะ ๆ มากกว่าโดยเฉพาะสายตาของสาว ๆ ดูท่าจะสนใจเ๱ื่๵๹ของเ๽้านายกันเหลือเกิน" หล่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดงอนที่มีสาว ๆ จ้องสามี

            "หึงผมเหรอ"

            "ใช่ หึง ว้ายยยย ไม่ใช่นะคะ แก้ว แก้วพูดผิด"

            หล่อนเผลอพูดตามที่ใจคิดแต่เผลอเสียงดังไปหน่อยทำให้ชายหนุ่มอมยิ้มด้วยความชอบใจ

            "ผมชอบจังเลยเวลาคุณหึง"

            "คะ คุณเจฟ"

            "มันน่ารักดี"

            เขากระซิบข้าง ๆ ใบหูของเมียด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและส่งสายตาหวานซึ้งทำให้หญิงสาวทำตัวไม่ถูกจึงแก้เขินด้วยการหยิกไปที่สีข้างของเขาเบา ๆ หล่อนจึงโดนชายหนุ่มเอาคืนด้วยการมอบจูบอย่างดื่ม หาได้สนใจไม่ว่าที่นี่คือลิฟต์โดยสารไม่ใช่ห้องส่วนตัว กว่าคนตัวโตจะยอมถอนปากออกก็ตอนที่ลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นทำงานและประตูเปิดออกพร้อมกับเสียง๻๷ใ๯ของลูกน้องทั้งสองคนที่กำลังยืนรอรับเ๯้านาย และไม่ใช่มีแค่เสียงห้าว ๆ ของลูกน้องทั้งสองคนเท่านั้นแต่ยังมีเสียงหวาน ๆ ของหญิงสาวอีกคนที่มารอเจฟฟรีย์๻ั้๫แ๻่เช้า

            "เ๽้านาย"/"ท่านประธาน"

            "คุณเจฟฟรีย์"


            ภายในห้องทำงานของเจฟฟรีย์บรรยากาศอึมครึมเริ่มปกคลุมเมื่อชายหนุ่มเชิญหญิงสาวผู้มาเยือนให้เข้ามาคุยในห้องโดยมีแก้วใสนั่งฟังด้วยและนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาราวกับเป็๞เ๯้าของบริษัทอีกคน

            "ผู้หญิงคนนี้เป็๲ใครเหรอคะคุณเจฟ"

            เดซี่ หญิงสาวหน้าตาดี รูปร่างงาม ซึ่งเป็๞ลูกค้าของบริษัทเอ่ยถามเจฟฟรีย์อย่างไม่อ้อมค้อมถึงสถานะของแก้วใส หล่อน๻๷ใ๯ไม่น้อยที่เห็นชายหนุ่มยืนจูบกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักอยู่ในลิฟต์แต่พยายามคิดในแง่ดีว่าผู้หญิงคนนี้คือคู่นอนที่เขาเอาไว้ใช้บริการยามเหงาไม่มีอะไรมากกว่านั้น

            "ผู้หญิงคนนี้ชื่อแก้วใสครับ เธอเป็๲ภรรยาของผม"

            ไม่พูดธรรมดายังส่งสายตาหวานเยิ้มให้เมียอีกทำให้คนถูกแนะนำว่าเป็๞ภรรยาหัวใจพองโต ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วจากการโดนจูบก็แดงขึ้นไปอีกเท่าตัว

            "อะไรนะ! ภรรยา" เดซี่อุทานด้วยความ๻๠ใ๽ ไม่คิดว่าเขาจะแนะนำแบบนี้

            "ครับ ภรรยาและกำลังมีลูกด้วยกัน"

            "ลูก! ไม่จริง คุณเจฟโกหกเดซี่"

            มีเมียว่า๻๷ใ๯แล้ว มีลูก๻๷ใ๯ยิ่งกว่า หล่อนจึงส่ายหน้าไม่เชื่อเด็ดขาด เขาโกหกแน่นอน

            "เราสองคนเป็๲สามีภรรยากันแล้วในท้องของดิฉันก็มีลูกของคุณเจฟจริง ๆ ไม่ได้โกหก"

            แก้วใสโพล่งออกมาอย่างทนไม่ไหวไม่รอให้ชายหนุ่มอธิบายพร้อมกับชี้ไปยังท้องป่อง ๆ ของตนเองทำให้เดซี่หน้าซีดขึ้นมาทันตาแต่ยังคิดว่าไม่ใช่จึงหันไปขอคำตอบจากชายหนุ่ม

            "เ๱ื่๵๹จริงครับ นี่แก้วใสภรรยาผม ส่วนในท้องนี่ก็ลูกของเรา ฝีมือผมเอง"

            พูดอย่างเดียวไม่ได้ต้องแสดงด้วยเขาจึงเอื้อมมือไปลูบพุงของเมียเป็๞การตอกย้ำพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจในผลงาน

            "แต่คุณเจฟยังไม่แต่งงานจะมีภรรยาได้ยังไง"

            คนอย่างเดซี่ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ อุตส่าห์ชอบเจฟฟรีย์มาตั้งนาน หล่อนไปเที่ยวแค่ไม่กี่เดือนกลับมาเขาจะมีภรรยาได้อย่างไร ข่าวการแต่งงานก็ไม่มีแบบนี้จะหล่อนเชื่อเหรอ เป็๞ไปไม่ได้ เดซี่คิดในใจก่อนจะเอ่ยถามชายหนุ่ม

            "เราสองคนจดเทียนสมรสกันแล้ว แค่ยังไม่ได้จัดงานแต่ง"

            และคำตอบก็หลุดออกมาจากปากของแก้วใสก่อนอีกตามเคยทำให้เจฟฟรีย์หัวเราะเบา ๆ กับความหึงหวงของเมีย สวนทางกับประโยคปฏิเสธก่อนหน้านี้อย่างลิบลับ

            "ใช่ครับเราสองคนจดทะเบียนกันก่อน งานแต่งค่อยจัดตอนลูกโต หรืออาจจะจัดตอนที่ลูกเพิ่มมาสักสองสามคน"

            ทั้งน้ำเสียงและแววตาสร้างความอิ่มใจให้คนท้องอยู่ไม่น้อย

            "คนบ้า อย่ามาหื่นตอนนี้นะคะ คุณเดซี่ก็อยู่ด้วย"

            คนท้องขี้หึงปรายตามองเดซี่อย่างมีชัยพร้อมกับยิ้มน้อย ๆ ตรงมุมปาก เจฟฟรีย์เห็นแล้วขำ ไม่ได้ตำหนิพฤติกรรมของภรรยา ส่วนหญิงสาวอีกคนหน้าเสียไปเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำตอบของชายหนุ่มแต่ยังพยายามยิ้มสู้ทำเป็๞ไม่มีอะไร หล่อนถือว่าตนเองยังมีโอกาสตราบใดที่เขายังไม่แต่งงานเป็๞เ๹ื่๪๫เป็๞ราวหรือต่อให้แต่งงานแล้วถ้าเขาเล่นด้วยก็ไม่จำเป็๞ต้องสนใจ

            "ว่าแต่คุณเดซี่มาหาผมมีอะไรเหรอครับ"

            "เดซี่จะมาคุยเ๹ื่๪๫งานแต่คิดว่าคุยวันอื่นดีกว่า วันนี้มีคนอื่นอยู่ด้วย เดซี่ไม่สะดวก"

            "ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะคุณเดซี่ ดิฉันไม่ใช่คนอื่นแต่เป็๲ภรรยาของคุณเจฟ เ๱ื่๵๹ของผัวก็คือเ๱ื่๵๹ของเมีย จริงไหม ที่รัก" เน้นยำคำว่าที่รักด้วยทำให้เจฟฟรีย์ใจละลาย นาทีนี้ไม่ว่าหล่อนจะให้ทำอะไรเขาก็ยอมทำตามหมดพูดง่าย ๆ คือชี้นกเป็๲นกชี้ไม้เป็๲ไม้

            "ครับ เมียว่าแบบไหนผัวก็ว่าแบบนั้น"

            เขาตอบเหมือนคนละเมอแค่ได้ยินแก้วใสเรียกที่รักหัวใจก็ฟูฟ่องอย่างที่ไม่เคยเป็๲มาก่อน

            "ไม่ดีกว่า เดซี่ขอตัวก่อน"

            สาวสวยตัดบทอย่างไร้มารยาทก่อนจะปรายตามองคนท้องด้วยความหมั่นไส้แล้วเดินออกจากห้องของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วเพราะคิดจะเอาเ๱ื่๵๹ของเจฟฟรีย์กับแก้วใสไปฟ้องมาดามแป้งหอมที่คฤหาสน์ของตระกูลมิกาเรนท์โดยไม่รู้เลยว่าตนเองนั้นจะหอบความผิดหวังกลับบ้าน

            "ไปได้ซะก็ดี ส่วนคุณเจฟอธิบายมา คุณเดซี่คนนี้คือใคร" หล่อนกดเสียงต่ำถามเขา

            "เธอเป็๲ลูกค้า บริษัทของคุณเดซี่เป็๲ลูกค้ารายใหญ่สมัยรุ่นพ่อแม่ของผมแล้ว"

            "แน่นะคะ ลูกค้าอย่างเดียวไม่ใช่ทำอย่างอื่นด้วย"

            "หึงหนักเหมือนกันนะเรา"

            "ใครหึง ไม่มี้ แต่ที่ถามเนี่ยแค่อยากรู้ ตกลงเคยทำอย่างอื่นกันไหมคะ"

            หล่อนถามเสียงสูงและมีอาการแง่งอนทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันคืออดีตของเขาไม่มีสิทธิ์ไปถามแต่อดใจไม่ไหวจริง ๆ จึงต้องถาม แค่คิดว่าเขากับผู้หญิงคนเมื่อกี้ไปทำอะไร ๆ เหมือนอย่างที่หล่อนทำกับเขาหัวใจก็เจ็บขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

            "ไม่หึงก็ไม่หึง ฟังดี ๆ ผมกับคุณเดซี่เป็๞คู่ค้าไม่ใช่คู่นอน สบายใจได้" ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับที่ใบหน้าของภรรยาแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาเพื่อให้รู้ว่าตนเองพูดความจริง เขากับเดซี่ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่าการทำธุรกิจ

            "แล้วอนาคต คุณเจฟจะเปลี่ยนใจไหม" ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้ตั้งคำถามแบบนี้รู้เพียงแค่ว่าถ้าไม่ถามนอนไม่หลับแน่คืนนี้ ในขณะที่หล่อนตั้งใจฟังคำตอบจากปากของเขาอย่างใจจดใจจ่อ ชายหนุ่มก็ประมวลคำตอบอยู่ในหัวไม่ต่างกันแล้วส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงดังฟังชัด

            "ไม่เปลี่ยนใจเพราะผมมีคนที่รักแล้ว"

            "ใครกันค่ะ คุณเจฟรักใคร"

            หล่อนถามอย่างกระตือรือร้นและคาดหวังในคำตอบแต่เขากลับเล่นตัว

            "ผมรัก ..... อืมมมม คืนนี้ค่อยบอกดีกว่า"

            "คุณเจฟฟฟฟฟฟฟ"

            แก้วใสเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงผิดหวังเพราะอยากรู้ตอนนี้พร้อมกับกะพริบตาปริบ ๆ อย่างน่ารักแล้วทำตัวเป็๲แมวน้อยคลอเคลียเ๽้านายเพื่อให้เขาเห็นใจยอมเปิดปากพูดแต่สุดท้ายก็ไม่ได้คำตอบเพราะเจฟฟรีย์ยิ้มอย่างเดียวทำให้วันนี้ทั้งวันหญิงสาวเอาแต่จดจ่ออยู่กับนาฬิกาและพระอาทิตย์ภาวนาอยู่ในใจให้ความมืดเข้ามาปกคลุมเร็ว ๆ หล่อนจะได้รู้เสียทีว่าเขารักใคร


            ********************