อุ้มบุญ ลุ้นรัก #11
เดซี่ ลูกค้าหรือคู่นอน
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อตอนนี้แก้วใสกำลังนั่งอยู่บนรถสุดหรูของชายหนุ่มที่มีมูลค่าไม่ต่ำกว่าสามสิบล้านบาทและมีสมรรถนะในการขับเคลื่อนเป็เลิศแต่ทำไมหล่อนถึงรู้สึกว่ารถคันนี้เหมือนจะดับอยู่รอมร่อ วิ่งช้าพอ ๆ กับเต่าก็ว่าได้ทั้งที่เขาสามารถขับให้เร็วแต่กลับไม่ทำเพียงเพราะกลัวลูกจะกระทบกระเทือน
"คุณเจฟขา"
"ครับ แก้วมีอะไร"
"แก้วว่าคุณเจฟขับให้เร็วกว่าดีก็ได้นะคะ รถออกจะแพงแต่ดูขับสิ เหมือนเต่าคลาน"
"ไม่ได้หรอกเดี๋ยวลูกกระทบกระเทือน ขับช้า ๆ ดีที่สุด"
"มันก็ใช่แต่นี่ช้าไปไหม แล้วเมื่อไหร่จะถึงบริษัท"
"ระดับนี้ไม่ช้าหรอก รับรองถึงแน่นอน"
"เชื่อค่ะว่าถึงแต่น่าจะถึงพรุ่งนี้ถ้ายังขับไม่เกินสี่สิบ"
"ไม่เป็ไรถึงพรุ่งนี้ก็ได้ ผมโอเค"
"โอ๊ยยยย ไม่คุยด้วยแล้ว"
ได้ยินคำตอบแบบนั้นคนท้องก็ไปไม่เป็กันเลยทีเดียวจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชันพร้อมกันสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นแล้วปล่อยให้เ้าของรถนั่งหัวเราะอยู่คนเดียวอย่างสบายอารมณ์ที่ได้แหย่เมียเล่นพอให้กระชุ่มกระชวยหัวใจแต่เื่ความเร็วเขายังขับเหมือนเดิมเพราะเป็ห่วงลูกกลัวจะได้รับความกระทบกระเทือนถ้าขับเร็วอย่างเช่นปกติซึ่งขับไม่ต่ำกว่าร้อย
หลังจากนั่งรถกันมาสักพักใหญ่ ๆ ทั้งคู่ก็ถึงบริษัทเสียที เจฟฟรีย์จอดรถเรียบร้อยก็เดินมาเปิดประตูแล้วจูงมือคนท้องเดินไปด้วยกันทำให้เหล่าพนักงานพากันหันมามองด้วยความสงสัย แก้วใสจึงทำตัวไม่ถูกเพราะไม่เคยเป็ที่สนใจแบบนี้มาก่อน
"เป็อะไรทำไมหน้าซีด"
เขาถามคนท้องด้วยความเป็ห่วง หลังจากที่เดินเข้ามาในลิฟต์แล้วสังเกตเห็นใบหน้าแก้วใสซีดผิดปกติ
"ไม่เป็ไรค่ะ แก้วแค่ในิดหน่อยที่เห็นคนให้ความสำคัญ มองเหมือนตัวประหลาด"
"หึหึ คุณต้องทำใจหน่อยนะครับ มากับผมก็เป็แบบนี้แหละ"
"ดูจากสายตาแล้ว แก้วว่าไม่น่าจะหน่อยต้องทำใจเยอะ ๆ มากกว่าโดยเฉพาะสายตาของสาว ๆ ดูท่าจะสนใจเื่ของเ้านายกันเหลือเกิน" หล่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดงอนที่มีสาว ๆ จ้องสามี
"หึงผมเหรอ"
"ใช่ หึง ว้ายยยย ไม่ใช่นะคะ แก้ว แก้วพูดผิด"
หล่อนเผลอพูดตามที่ใจคิดแต่เผลอเสียงดังไปหน่อยทำให้ชายหนุ่มอมยิ้มด้วยความชอบใจ
"ผมชอบจังเลยเวลาคุณหึง"
"คะ คุณเจฟ"
"มันน่ารักดี"
เขากระซิบข้าง ๆ ใบหูของเมียด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและส่งสายตาหวานซึ้งทำให้หญิงสาวทำตัวไม่ถูกจึงแก้เขินด้วยการหยิกไปที่สีข้างของเขาเบา ๆ หล่อนจึงโดนชายหนุ่มเอาคืนด้วยการมอบจูบอย่างดื่ม หาได้สนใจไม่ว่าที่นี่คือลิฟต์โดยสารไม่ใช่ห้องส่วนตัว กว่าคนตัวโตจะยอมถอนปากออกก็ตอนที่ลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นทำงานและประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงใของลูกน้องทั้งสองคนที่กำลังยืนรอรับเ้านาย และไม่ใช่มีแค่เสียงห้าว ๆ ของลูกน้องทั้งสองคนเท่านั้นแต่ยังมีเสียงหวาน ๆ ของหญิงสาวอีกคนที่มารอเจฟฟรีย์ั้แ่เช้า
"เ้านาย"/"ท่านประธาน"
"คุณเจฟฟรีย์"
ภายในห้องทำงานของเจฟฟรีย์บรรยากาศอึมครึมเริ่มปกคลุมเมื่อชายหนุ่มเชิญหญิงสาวผู้มาเยือนให้เข้ามาคุยในห้องโดยมีแก้วใสนั่งฟังด้วยและนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาราวกับเป็เ้าของบริษัทอีกคน
"ผู้หญิงคนนี้เป็ใครเหรอคะคุณเจฟ"
เดซี่ หญิงสาวหน้าตาดี รูปร่างงาม ซึ่งเป็ลูกค้าของบริษัทเอ่ยถามเจฟฟรีย์อย่างไม่อ้อมค้อมถึงสถานะของแก้วใส หล่อนใไม่น้อยที่เห็นชายหนุ่มยืนจูบกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักอยู่ในลิฟต์แต่พยายามคิดในแง่ดีว่าผู้หญิงคนนี้คือคู่นอนที่เขาเอาไว้ใช้บริการยามเหงาไม่มีอะไรมากกว่านั้น
"ผู้หญิงคนนี้ชื่อแก้วใสครับ เธอเป็ภรรยาของผม"
ไม่พูดธรรมดายังส่งสายตาหวานเยิ้มให้เมียอีกทำให้คนถูกแนะนำว่าเป็ภรรยาหัวใจพองโต ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วจากการโดนจูบก็แดงขึ้นไปอีกเท่าตัว
"อะไรนะ! ภรรยา" เดซี่อุทานด้วยความใ ไม่คิดว่าเขาจะแนะนำแบบนี้
"ครับ ภรรยาและกำลังมีลูกด้วยกัน"
"ลูก! ไม่จริง คุณเจฟโกหกเดซี่"
มีเมียว่าใแล้ว มีลูกใยิ่งกว่า หล่อนจึงส่ายหน้าไม่เชื่อเด็ดขาด เขาโกหกแน่นอน
"เราสองคนเป็สามีภรรยากันแล้วในท้องของดิฉันก็มีลูกของคุณเจฟจริง ๆ ไม่ได้โกหก"
แก้วใสโพล่งออกมาอย่างทนไม่ไหวไม่รอให้ชายหนุ่มอธิบายพร้อมกับชี้ไปยังท้องป่อง ๆ ของตนเองทำให้เดซี่หน้าซีดขึ้นมาทันตาแต่ยังคิดว่าไม่ใช่จึงหันไปขอคำตอบจากชายหนุ่ม
"เื่จริงครับ นี่แก้วใสภรรยาผม ส่วนในท้องนี่ก็ลูกของเรา ฝีมือผมเอง"
พูดอย่างเดียวไม่ได้ต้องแสดงด้วยเขาจึงเอื้อมมือไปลูบพุงของเมียเป็การตอกย้ำพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจในผลงาน
"แต่คุณเจฟยังไม่แต่งงานจะมีภรรยาได้ยังไง"
คนอย่างเดซี่ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ อุตส่าห์ชอบเจฟฟรีย์มาตั้งนาน หล่อนไปเที่ยวแค่ไม่กี่เดือนกลับมาเขาจะมีภรรยาได้อย่างไร ข่าวการแต่งงานก็ไม่มีแบบนี้จะหล่อนเชื่อเหรอ เป็ไปไม่ได้ เดซี่คิดในใจก่อนจะเอ่ยถามชายหนุ่ม
"เราสองคนจดเทียนสมรสกันแล้ว แค่ยังไม่ได้จัดงานแต่ง"
และคำตอบก็หลุดออกมาจากปากของแก้วใสก่อนอีกตามเคยทำให้เจฟฟรีย์หัวเราะเบา ๆ กับความหึงหวงของเมีย สวนทางกับประโยคปฏิเสธก่อนหน้านี้อย่างลิบลับ
"ใช่ครับเราสองคนจดทะเบียนกันก่อน งานแต่งค่อยจัดตอนลูกโต หรืออาจจะจัดตอนที่ลูกเพิ่มมาสักสองสามคน"
ทั้งน้ำเสียงและแววตาสร้างความอิ่มใจให้คนท้องอยู่ไม่น้อย
"คนบ้า อย่ามาหื่นตอนนี้นะคะ คุณเดซี่ก็อยู่ด้วย"
คนท้องขี้หึงปรายตามองเดซี่อย่างมีชัยพร้อมกับยิ้มน้อย ๆ ตรงมุมปาก เจฟฟรีย์เห็นแล้วขำ ไม่ได้ตำหนิพฤติกรรมของภรรยา ส่วนหญิงสาวอีกคนหน้าเสียไปเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำตอบของชายหนุ่มแต่ยังพยายามยิ้มสู้ทำเป็ไม่มีอะไร หล่อนถือว่าตนเองยังมีโอกาสตราบใดที่เขายังไม่แต่งงานเป็เื่เป็ราวหรือต่อให้แต่งงานแล้วถ้าเขาเล่นด้วยก็ไม่จำเป็ต้องสนใจ
"ว่าแต่คุณเดซี่มาหาผมมีอะไรเหรอครับ"
"เดซี่จะมาคุยเื่งานแต่คิดว่าคุยวันอื่นดีกว่า วันนี้มีคนอื่นอยู่ด้วย เดซี่ไม่สะดวก"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะคุณเดซี่ ดิฉันไม่ใช่คนอื่นแต่เป็ภรรยาของคุณเจฟ เื่ของผัวก็คือเื่ของเมีย จริงไหม ที่รัก" เน้นยำคำว่าที่รักด้วยทำให้เจฟฟรีย์ใจละลาย นาทีนี้ไม่ว่าหล่อนจะให้ทำอะไรเขาก็ยอมทำตามหมดพูดง่าย ๆ คือชี้นกเป็นกชี้ไม้เป็ไม้
"ครับ เมียว่าแบบไหนผัวก็ว่าแบบนั้น"
เขาตอบเหมือนคนละเมอแค่ได้ยินแก้วใสเรียกที่รักหัวใจก็ฟูฟ่องอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
"ไม่ดีกว่า เดซี่ขอตัวก่อน"
สาวสวยตัดบทอย่างไร้มารยาทก่อนจะปรายตามองคนท้องด้วยความหมั่นไส้แล้วเดินออกจากห้องของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วเพราะคิดจะเอาเื่ของเจฟฟรีย์กับแก้วใสไปฟ้องมาดามแป้งหอมที่คฤหาสน์ของตระกูลมิกาเรนท์โดยไม่รู้เลยว่าตนเองนั้นจะหอบความผิดหวังกลับบ้าน
"ไปได้ซะก็ดี ส่วนคุณเจฟอธิบายมา คุณเดซี่คนนี้คือใคร" หล่อนกดเสียงต่ำถามเขา
"เธอเป็ลูกค้า บริษัทของคุณเดซี่เป็ลูกค้ารายใหญ่สมัยรุ่นพ่อแม่ของผมแล้ว"
"แน่นะคะ ลูกค้าอย่างเดียวไม่ใช่ทำอย่างอื่นด้วย"
"หึงหนักเหมือนกันนะเรา"
"ใครหึง ไม่มี้ แต่ที่ถามเนี่ยแค่อยากรู้ ตกลงเคยทำอย่างอื่นกันไหมคะ"
หล่อนถามเสียงสูงและมีอาการแง่งอนทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันคืออดีตของเขาไม่มีสิทธิ์ไปถามแต่อดใจไม่ไหวจริง ๆ จึงต้องถาม แค่คิดว่าเขากับผู้หญิงคนเมื่อกี้ไปทำอะไร ๆ เหมือนอย่างที่หล่อนทำกับเขาหัวใจก็เจ็บขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"ไม่หึงก็ไม่หึง ฟังดี ๆ ผมกับคุณเดซี่เป็คู่ค้าไม่ใช่คู่นอน สบายใจได้" ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับที่ใบหน้าของภรรยาแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาเพื่อให้รู้ว่าตนเองพูดความจริง เขากับเดซี่ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่าการทำธุรกิจ
"แล้วอนาคต คุณเจฟจะเปลี่ยนใจไหม" ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้ตั้งคำถามแบบนี้รู้เพียงแค่ว่าถ้าไม่ถามนอนไม่หลับแน่คืนนี้ ในขณะที่หล่อนตั้งใจฟังคำตอบจากปากของเขาอย่างใจจดใจจ่อ ชายหนุ่มก็ประมวลคำตอบอยู่ในหัวไม่ต่างกันแล้วส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงดังฟังชัด
"ไม่เปลี่ยนใจเพราะผมมีคนที่รักแล้ว"
"ใครกันค่ะ คุณเจฟรักใคร"
หล่อนถามอย่างกระตือรือร้นและคาดหวังในคำตอบแต่เขากลับเล่นตัว
"ผมรัก ..... อืมมมม คืนนี้ค่อยบอกดีกว่า"
"คุณเจฟฟฟฟฟฟฟ"
แก้วใสเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงผิดหวังเพราะอยากรู้ตอนนี้พร้อมกับกะพริบตาปริบ ๆ อย่างน่ารักแล้วทำตัวเป็แมวน้อยคลอเคลียเ้านายเพื่อให้เขาเห็นใจยอมเปิดปากพูดแต่สุดท้ายก็ไม่ได้คำตอบเพราะเจฟฟรีย์ยิ้มอย่างเดียวทำให้วันนี้ทั้งวันหญิงสาวเอาแต่จดจ่ออยู่กับนาฬิกาและพระอาทิตย์ภาวนาอยู่ในใจให้ความมืดเข้ามาปกคลุมเร็ว ๆ หล่อนจะได้รู้เสียทีว่าเขารักใคร
********************