/ ระหว่างเดินทางไปเที่ยวที่เกาะแห่งหนึ่ง /
“ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ได้รวมตัวกันไปเที่ยวสำเร็จสักทีนะพวก” เต้พูดกับเพื่อนๆ
“จริงแท้เลย ต้องขอบคุณเพื่อนแซนที่ชวนมาที่นี่ แถมได้ที่พักฟรีด้วย”
..ในระหว่างที่เดินทางไปที่เกาะ ทุกคนก็นั่งบนเรือรับส่งไปที่เกาะที่จุดหมาย ด้วยวิวทะเลที่สวยงาม น้ำใสสีเขียวมรกต ทุกคนต่างสนุกสนานรื่นเริงมีความสุขที่ได้มาเที่ยวด้วยกัน
“พี่ๆดูมีความสุขกันทุกคนเลยนะคะ สงสัcยนานๆเจอกันทีใช่ไหมพวกพี่ๆเนี่ย” น้องมีนพูด
“ใช่เลย น้องมีน พวกพี่พอเรียนจบ ม.ปลายก็แยกย้ายกันไปต่อมหาลัยกันคนละที่ นานๆจะเจอกันที แล้วแต่ละทีก็ไม่ครบแก๊งด้วย” พลอยพูดตอบน้องมีน
“ในแถแนะ!” เต้พูด
“ฐานะ! แฮ่!” ทุกคนต่างตบมุกให้เต้
“นั่นแหละ.. ในฐานะที่ทุกคนมาครบแก๊งกันวันนี้ รวมถึงน้องใหม่ของเราด้วยน้องมีน วันนี้เราจะสนุกกันเต็มที่เลย..” เต้ยืนขึ้นพูดขณะเรือกำลังแล่นอยู่
“ไอ้เต้ มึงลงมา เดี๋ยวก็ตกเรือหรอก” บอสพูด
“เอ้า นั่นไงพวก เกาะที่น้ากูมาสร้างรีสอร์ทไว้ ถึงแล้วหวะ” แซนพูด
“โห สวยหวะมึง นั่นรีสอร์ทน้ามึงหรอวะ อย่างเอาเลยหวะ” เต้พูด
..ผ่านไปไม่กี่อึดใจเรือก็จอดเทียบฝั่ง ทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจ รีบวิ่งลงจากเรือ แซนกับเต้ก็รีบเดินไปที่พัก ส่วนบอสพลอยแล้วก็มีนไปถ่ายรูปริมหาดกันอย่างสนุกสนาน
“เห้ยพวกมึง มานี่ก่อน เอากระเป๋าไปเก็บในห้องก่อน เดี๋ยวค่อยถ่ายรูป” แซนะโเรียก
“เอ้า แซน มาถึงแล้วหรอจ๊ะ” น้าของแซนเ้าของรีสอร์ท
“สวัสดีครับ/ค่ะ น้า” ทุกคนต่างสวัสดีกันพร้อมเพรียง
“ยินดีต้อนรับจ้ะทุกคน เชิญพักให้สบายเลยนะ น้าเพิ่งเปิดรีสอร์ทที่นี่ใหม่ ถ้ามีอะไรไม่ถูกใจบอกน้าได้เลยนะ น้าจะได้ไปทำให้ดีขึ้น” น้าของแซนพูด
“พวกผมต้องขอบคุณมากกว่าครับน้า ที่ให้พวกผมมาพักฟรีเลย” บอสพูด
“ไม่ต้องเกรงใจนะเด็กๆ กันเองจ้า ตามสบายเลยนะ น้าขอตัวไปก่อนล่ะ มีอะไรเรียกได้เลย” น้าของแซนพูดด้วยรอยยิ้ม
..ทุกคนต่างเอาของไปเก็บในห้องของตัวเอง โดยเต้บอสแซน นอนด้วยกัน และพลอยกับน้องมีน นอนด้วยกันอีกห้องหนึ่ง
..พอทุกคนเก็บของเรียบร้อย ต่างออกกันมาที่ชายหาดเพื่อมาถ่ายรูปเล่นกัน ในระหว่างนั้นก็มีเรือข้ามมาที่เกาะอีกหนึ่งรำ พร้อมกับเสียงะโเรียก..
“พี่บอสสสสสสสส” เสียงะโเรียกจากบนเรือ
..เรือจอดถึงฝั่ง ทำให้รู้ได้ว่า เสียงนั้นคือน้องแบมน้องสาวของบอส
“พี่บอสสส! ไม่รอหนูเลย หนูบอกว่าจะมาเที่ยวด้วยเนี่ย ออกบ้านแต่เช้าเลย” น้องแบมพูดไปโมโหไป
“แบมพี่ขอโทษ แต่แบมบอกจะมาด้วยหรอพี่ไม่รู้เื่เลย”
“แบมไลน์บอกตอนกลางคืนแล้ว แต่พี่ไม่อ่าน แบมก็เลยกะจะบอกตอนเช้า พี่ก็รีบไปซะก่อน”
“โอ๋ๆๆ ขอโทษนะแบม เลยต้องตามมาคนเดียวเลย แต่เก่งนะเนี่ย ”
“แบมไม่ใช่เด็กๆแล้วนะพี่บอส หึ..”
“งั้นเดี๋ยวพี่เลี้ยงไอติมเพื่อไถ่โทษดีมั้ย”
“อ๊ะๆๆ ยกโทษให้ก็ได้”
“ฮ่าๆๆๆ” ทุกคนหัวเราะ
“แบมนี่หายโกรธง่ายจังเลยนะ” เต้พูด
“โห พี่เต้ โกรธนานทำไม หนูก็แค่ทำโกรธเพราะรู้ว่าพี่บอสจะเลี้ยงไอติมหรอก ฮ่าๆๆ” แบมพูด
“แสบจริงเลยนะเราเนี่ย..” บอสพูด
“งั้นแบมเอาของไปเก็บห้องพลอยกับน้องมีนก่อนเลย แล้วเดี๋ยวไปหาอะไรกินกัน”
“ได้ค่าา”
..ดั่ง่เวลาแห่งความสุขของ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ที่สนิทกันสมัยก่อนที่ได้ต่างแยกย้ายกันไปได้กลับมาใช้เวลาด้วยกัน ทำให้รู้สึกว่าความสนิทเป็กันเองยังคงอยู่เหมือนเดิม ทุกคนต่างรู้สึกอย่างนั้น
..”สายลมที่พัดพาความเย็นสดชื่นร่วมกับวิวที่แสนกว้างจากชายหาดออกไปนอกชายฝั่ง ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ยิ่งได้อยู่กับคนที่สนิทใจด้วยแล้ว ทำให้การเป็ตัวเอง ไม่ขัดไม่่เขินเลยสักนิดเดียว ไม่รู้สึกอึดอัดหรือต้องสวมหน้ากากต่อกัน" ความรู้สึกเกิดขึ้นภายในใจของบอสขณะที่นอนเล่นอยู่ริมชายหาดแล้วมองออกไปเห็นทะเล เห็นเพื่อนๆน้องๆ กำลังเล่นน้ำทะเลกันอยู่อย่างสนุกสนาน
..ระหว่างที่บอสกำลังเหม่อมองปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความสงบผ่อนคลาย ก็มีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา..
“บอส บอส” พลอยพูดเรียก
“เอ้า พลอย ไม่ไปเล่นน้ำกับคนอื่นล่ะ” บอสพูด
“เราเห็นบอสไม่ไปเล่นน้ำเลยจะมาชวนเนี่ย” พลอยพูดพร้อมกับเริ่มนั่งลงข้างๆบอส
“เราไม่ชอบเล่นน้ำหรอก เราว่ายน้ำไม่เก่งเท่าไร เลยชอบมองทุกคนเล่นเราก็มีความสุขแล้ว”
“ก็ว่าอยู่ เมื่อกี้เรียกตั้งนาน เหม่ออะไรอยู่หรอ”
“ก็คิดนู่นนี่ไปเรื่อยอะพลอย แค่ปล่อยความคิดให้มันไปของมัน เราแค่รู้สึกสบายใจก็พอ”
“แหม พ่อนักปราญช์ ไม่เคยเห็นมุมนี้ของบอสเลยนะเนี่ย”
“จริงๆเราก็มีมุมเท่แบบนี้ใช่ไหมล่ะ ฮ่าๆๆ”
“บอส..”
“ว่าไง”
“เรามีอะไรจะบอกอะ”
“ว่ามาเลยพลอย”
“คือเราก็สนิทกันมาั้แ่สมัยก่อนล่ะเนอะ มันทำให้พลอยลังเลว่าจะพูดดีไหม กลัวว่าถ้าพูดไปจะไม่เหมือนเดิมอะ”
“เห้ยพลอย พูดได้เลย ได้ทุกเื่”
“เราชอบบอสอ่ะ”
“.......” บอสอึ้ง
“เราชอบบอสมาตั้งนานแล้ว ั้แ่วันแรกที่เรารู้จักกัน แซนแนะนำบอสให้เรารู้จัก เราก็ชอบบอสั้แ่วันนั้นแล้ว แต่เราก็ไม่กล้าบอก ได้แต่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมา ถึงมีโอกาสบอกก็ไม่ได้บอกเพราะว่าตอนนั้นบอสก็มีแคร์อยู่แล้ว”
“นี่หรอสิ่งที่พลอยอยากบอกเรามาตลอด”
“ใช่แล้ว แต่บอสไม่ต้องคิดมากนะ เราแค่ชอบบอสมากๆ ชอบมากๆเลย เราหวังดีกับบอสทุกอย่าง ไม่ต้องอึดอัดไปนะบอส”
..บอสยิ้ม
“นี่พลอย จริงๆเราก็พอรู้อยู่แล้วนะว่าพลอยคิดยังไงกับเรา ขอบคุณนะที่รู้สึกแบบนี้กับเรา จริงๆเราก็อยากลองเข้าหาพลอยนะ เพราะพลอยเป็คนน่ารักนิสัยดีมากๆ เข้ากับน้องสาวกับพ่อแม่เราได้ จริงๆเราก็เคยคิดจะจีบพลอยนะ แต่ว่าตอนนี้เรามีคนที่ชอบอยู่แล้วอ่ะพลอย เราขอโทษจริงๆ แต่เราขอรับความรู้สึกพลอยไว้ และจะเก็บไว้ในใจไม่ลืมเลย”
“.......” พลอยนิ่ง
“พลอยเป็อะไรหรือเปล่า”
“นี่เป็ครั้กแรกเลยที่ เราถูกปฎิเสธแบบนุ่มนวลที่สุด ทำให้ไม่รู้สึกเสียใจเลย เพราะบอสเป็คนอบอุ่นมากๆเลย แล้วเรายังเป็เพื่อนกันได้ใช่ไหมบอส”
“พลอย ระหว่างเรามีความรู้สึกดีๆให้กันมาตลอด ถึงเราไม่ได้เป็มากกว่านั้น แต่ความรู้สึกดีต่อกันมันยิ่งใหญ่และมีพลังมากกว่านั้นนะพลอย ระหว่างเราไม่มีอะไรเปลี่ยนไปแน่นอน และการที่พลอยกล้ามาบอกชอบเราวันนี้ก็ทำให้เราสนิทมากขึ้นไปอีกขั้น จำไว้เลยพลอย” บอสพูดอย่างจริงใจพร้อมกับรอยยิ้ม
..พลอยกับบอสก็ยิ้มให้กันกับความรู้สึกดีๆที่มีต่อกัน ทั้งสองต่างรู้ว่า ถึงสุดท้ายสถานะระหว่างทั้งสองคนจะไม่ได้จบแบบคู่รัก แต่ความสัมพันธ์ความหวังดีต่อกันมันแน่นแฟ้นและแข็งแรงกว่านั้นมากกว่าสิ่งใด..
..ทั้งคู่ต่างจับมือกันพร้อมยิ้มให้กันอย่างมีความสุข แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงพูดขึ้นมา..
“ฮืออออ.. จบแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะเพื่อน” แซนพูดพร้อมร้องไห้
“เห้ยไอ้แซนมึงมาตอนไหนเนี่ย” บอสพูด
“แซนแอบฟังเราคุยกับบอสหรอ” พลอยพูด
“แอบอะไร กูก็นอนเอาทรายห่มตัวอยู่ข้างๆพวกมึงมาตลอด พวกมึงไม่เห็นกูหรอเนี่ย..”
“เออกูได้ยินหมดแล้ว จริงๆกูรู้ั้แ่แรกแล้วด้วยว่าพลอยแอบชอบบอสมาตลอด กูก็แอบให้กำลังใจพวกมึงนะ แต่สุดท้ายจบแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ แต่กูสงสัยอย่างเดียวว่า ที่พลอยบอกว่าคนที่มึงชอบคือใคร พลอยรู้อยู่แล้ว แต่กูไม่รู้ ตกลงใครวะเพื่อน” แซนพูด
..บอสกับพลอยหันหน้ามองกันอย่างมีลับลมคมใน
“พลอยยย อย่าไปบอกมันนะ ไอ้นี่รู้ไม่ได้ ไม่งั้นทั้งโซเชียลรู้หมด
“โอเค พลอยจะไม่พูด”
“เห้ยยย อะไรว้า แค่นี้ก็บอกกันไม่ได้ เพื่อนกันป่าววะ อะโด่ววว” แซนพูด
“ฮ่าๆๆๆ” บอสกับพลอยขำ
..”เื่ราวทุกอย่างจบลงอย่างมีความสุขจริงๆ ไม่มีอะไรติดค้างในใจพลอยและบอส จริงๆแล้วทั้งคู่ก็อาจจะเป็คู่กันก็ได้แต่ โชคชะตาอาจจะขีดเขียนให้จบลงแบบนี้ ก็อาจจะดีที่สุดแล้วล่ะเนอะ แต่เราเองที่ยังไม่กล้าพอที่จะบอกความรู้สึกชอบออกไป ไม่เหมือนพลอยที่แอบชอบบอสั้แ่แรก แต่ยังกล้าที่จะบอกออกไป เพราะฉะนั้นเราเองก็ชอบพลอยมาั้แ่แรกแล้วเหมือนกัน แต่เราแค่ยังไม่กล้าบอกพลอย วันนึงเราจะต้องพูดออกไปให้ได้” แซนคิดในใจ
________________________________________
3K
