คฤหาสน์สวาทรัก

บรรยากาศยามสายในคฤหาสน์ตึกใหญ่เต็มไปด้วยความอบอุ่นละมุนตาอย่างน่าประหลาดใจ แสงแดดอ่อนๆ ทอแสงผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามายังห้องอาหารที่จัดโต๊ะอาหารมื้อเช้าไว้อย่างสวยงาม กานดานั่งจิบกาแฟพลางส่งยิ้มอ่อนโยนให้แก่ลูกสาวทั้งสองคนคือแพรวไพลินและพิมอัปสร ทั้งสามแม่ลูกชำเลืองสายตาคมสวยไปมองดูนนท์ที่คอยบริการรินน้ำส้มและคอยรับใช้ข้างโต๊ะด้วยความนอบน้อมสุภาพเป็นระยะ สายตาของพิมอัปสรหวานปรือแก้มแดงระเรื่อฉ่ำน้ำรักเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ความสัมพันธ์อันแสนลึกซึ้งโรแมนติกที่เพิ่งสูญเสียซิงครั้งแรกไปให้กับคนขับรถร่างยักษ์เมื่อค่ำคืนพายุฝนที่ผ่านมา ขณะที่แพรวไพลินและกานดาต่างรับรู้ดีและแอบยิ้มด้วยความเอ็นดูที่ทั้งสามแม่ลูกยอมแชร์ร่างรักคนขับรถหนุ่มคนนี้ร่วมกันลับๆ ภายในบ้านอย่างสงบเงียบ

ทว่า... บรรยากาศแสนสุขสมกลับถูกทำลายลงในพริบตา เมื่อเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งดังเข้ามาในบ้านใหญ่โดยไม่ได้รับอนุญาต ตามมาด้วยน้ำเสียงกร้าวหยาบคายที่ดังสนั่นโถงทางเดิน

"กานดา!... กานดาอยู่ไหน! ออกมาหาฉันเดี่ยวนี้!" 

สิ้นเสียงนั้น ร่างท้วมหนาของคุณ **วิโรจน์** น้องชายแท้ๆ ของอดีตสามีผู้ล่วงลับของคุณนายกานดา ก็ก้าวเข้ามาในห้องอาหารอย่างถือดี แววตาของเขาเต็มไปด้วยความโลภและความเหยียดหยาม ข้างกายของเขามีชายในชุดสูทแว่นตาดำที่ดูภูมิฐานแต่แววตาเจ้าเล่ห์จอมปลิ้นปล้อน ซึ่งเป็นทนายความส่วนตัวที่วิโรจน์จ้างมาข่มขู่ครอบครัวนี้โดยเฉพาะชื่อ **ทนายสมเกียรติ** และยังมีชายร่างยักษ์ลูกน้องคนสนิทอีกสองคนยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังคุกคามสะดุดสายตา

กานดาสะดุ้งตัวลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้างามบึ้งตึงด้วยความโกรธจัดเมื่อเห็นญาติฝั่งสามีเก่าบุกรุกเข้ามา "คุณวิโรจน์!... ถือสิทธิ์อะไรบุกรุกเข้ามาในบ้านของฉันโดยพลการแบบนี้! ไม่มีมารยาทรบกวนเวลาส่วนตัวคนอื่นจริงๆ เลยนะ!"

วิโรจน์หัวเราะเยาะเหยียดหยามอย่างไม่สะทกสะท้าน เขาเดินเข้าไปกึ่งนั่งบนโต๊ะอาหารหรูหราอย่างไม่เกรงใจพลางปรายตามองดูพิมอัปสรและแพรวไพลินด้วยสายตาแทะโลมลวนลามลึก "บ้านของเธอเหรอ? หึ... อย่าสะเออะพูดคำนี้เลยกานดา ทรัพย์สินบริษัทขนส่งคฤหาสน์และที่ดินตึกแถวผืนนี้มันเป็นมรดกตกทอดมาจากพี่ชายของฉัน! ฉันได้ข่าวว่าเธอเริ่มบริหารบัญชีมั่วซั่วขาดทุนและผันเงินก้อนโตไปใช้ส่วนตัว ทนายสมเกียรติ... ส่งเอกสารการฟ้องร้องขอพิทักษ์ทรัพย์และสั่งยึดทรัพย์คฤหาสน์เลิศโชติอนันต์หลังนี้ชั่วคราวให้หล่อนดูซิ!"

ทนายสมเกียรติเหยียดยิ้มก้าวขึ้นมาเปิดกระเป๋าเจมส์บอนด์หยิบกระดาษเอกสารตราครุฑและสัญญาเก่าส่งยื่นให้กานดาอย่างกดดัน "คุณนายกานดาครับ... นี่คือคำร้องขอยื่นตรวจสอบทรัพย์สินและสิทธิ์การเป็นทายาทผู้จัดการมรดกร่วม ฝั่งคุณวิโรจน์มีเอกสารสัญญาที่ดินเดิมที่พี่ชายร่วมลงชื่อหุ้นส่วนไว้ก่อนเสียชีวิต เอกสารนี้ชี้ชัดว่าที่ดินคฤหาสน์หลังนี้ยังมีภาระผูกพันเป็นชื่อบริษัทกึ่งหนึ่ง ซึ่งคุณวิโรจน์มีสิทธิ์อำนาจดำเนินการขับไล่หรือสั่งควบคุมทรัพย์สินได้ทันที หากคุณนายกานดาไม่อยากถูกฟ้องจนล้มละลายและไม่มีที่ซุกหัวนอนพร้อมลูกสาวสวยๆ... ก็ยอมเซ็นชื่อส่งมอบการบริหารและแบ่งหุ้นบริษัทกลับมาให้คุณวิโรจน์หกสิบเปอร์เซ็นต์เสียดีๆ เถอะครับ"

กานดาตัวสั่นเทาด้วยความตระหนกใจเมื่อกวาดสายตาดูเอกสารและสัญญาโบราณที่มีตัวเลขกฎหมายซับซ้อนทับซ้อน หล่อนไม่มีความรู้ด้านกฎหมายที่ดินลึกซึ้งพอ แพรวไพลินและพิมอัปสรเริ่มมีสีหน้าซีดเผือดขยับเข้ามากอดมารดาด้วยความหวาดกลัวต่ออำนาจมืดและการข่มขู่คุกคามคฤหาสน์

"ไม่จริง!... สัญญานี้พี่ชายคุณวิโรจน์เคยบอกว่ายกเลิกไปนานแล้วนี่นา... จะมาเอาคืนตอนนี้ได้ยังไงกัน!" กานดาเอ่ยเสียงสั่นด้วยความโกรธและเครียดหนัก

"ยกเลิกปากเปล่าใครจะไปเชื่อ! มีลายลักษณ์อักษรไหมล่ะ? ถ้าไม่มีก็เตรียมตัวขนข้าวของออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้ได้เลยกานดา หึหึหึ" วิโรจน์แสยะยิ้มเย้ยหยันราวกับเป็นผู้ชนะ

ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุดและทุกคนในบ้านกำลังอับจนหนทาง นนท์ที่ยืนสงบคำอยู่เบื้องหลังก็ก้าวเท้าก้าวใหญ่ออกมาข้างหน้าขัดตาทัพ ร่างสูงใหญ่ประหนึ่งยักษ์ปักหลั่นของชายหนุ่มคุมโทนห้องอาหารทันควัน นนท์ยื่นมือแกร่งไปดึงเอกสารสัญญาตราครุฑในมือของกานดามาถือไว้แล้วกวาดสายตาคมปลาบอ่านตรวจสอบอย่างรวดเร็วแม่นยำ

"เฮ้ย!... แกก็แค่คนขับรถต่ำต้อย อย่ามาเสนอหน้าเสือกเรื่องของเจ้านาย! ถอยหัวไปก่อนที่ลูกน้องฉันจะกระทืบแกคาบ้าน!" วิโรจน์ตวาดลั่นชี้หน้าด่านนท์อย่างดูถูกดูแคลน

ทว่า นนท์กลับไม่สะดุ้งสะเทือนหรือกลัวเกรงเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มแสยะยิ้มบางๆ ที่มุมปากก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองทนายสมเกียรติและวิโรจน์ด้วยสายตาเย็นชา คมกริบ และนิ่งสนิท

"เอกสารฉบับนี้ใช้ข่มขู่คุณนายกานดาไม่ได้หรอกครับ... คุณวิโรจน์ ทนายสมเกียรติ" นนท์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำทรงพลังสะกดให้ทุกคนในห้องเงียบกริบ "สัญญากู้ยืมหุ้นส่วนที่ดินฉบับนี้ ลงวันที่กำกับไว้เมื่อปี พ.ศ. 2552 ซึ่งตามกฎหมายมรดกและการจัดการบริษัทที่ดิน สัญญาลักษณะผูกพันทางแพ่งมีอายุความฟ้องร้องเรียกคืนทรัพย์สินเพียงสิบปีเท่านั้น และที่สำคัญที่สุด... ในปี พ.ศ. 2562 สัญญานี้ได้ถูกเปลี่ยนสภาพเป็นทุนตามรายงานการประชุมงบดุลประจำปีของบริษัทเดินเรือไปแล้ว ยอดเงินที่ดินก้อนนี้คุณวิโรจน์ก็เคยถอนยอดเงินปันผลออกไปหมดเกลี้ยงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563 ตามหลักฐานการโอนและลงบัญชีที่คุณนายกานดาเพิ่งให้ผมตรวจสอบตรวจสอบงบดุลเมื่อคืนนี้..."

ทนายสมเกียรติถึงกับเบิกตากว้างอ้าปากค้าง ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นว่าคนขับรถธรรมดาๆ คนนี้กลับรู้ลึกเรื่องสัญญากฎหมายมรดกและตัวเลขงบดุลอย่างละเอียดแม่นยำราวจับวาง

นนท์ก้าวเท้าก้าวใหญ่เข้าประชิดตัวทนายสมเกียรติอย่างดุดัน ร่างสูงใหญ่คุกคามคุมโทนจนทนายเจ้าเล่ห์ต้องก้าวถอยหลังอย่างขลาดกลัว นนท์ใช้นิ้วเคาะกระดาษเสียงดังปัง "นอกจากนี้... ในเอกสารงบดุลบริษัทช่วงปี พ.ศ. 2565 มีการทำธุรกรรมไซฟอนเงินและยักยอกเงินทุนส่วนต่างโดยมีชื่อบัญชีของคุณวิโรจน์เป็นผู้รับเงินปลายทางโดยไม่ผ่านการยินยอมจากผู้ถือหุ้นใหญ่ร่วม ซึ่งคุณนายกานดาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่สุดถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ หากคุณวิโรจน์ยังไม่รีบนำเอกสารขยะเหล่านี้และลูกน้องไสหัวออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้ภายในห้านาที... ผมจะเป็นคนช่วยคุณนายกานดาเขียนสำนวนยื่นฟ้องร้องดำเนินคดีอาญาคุณวิโรจน์ข้อหายักยอกทรัพย์บริษัทและกรรโชกทรัพย์บุกรุกเคหสถานยามวิกาลทันทีครับ! คดีนี้โทษจำคุกสูงสุดถึงยี่สิบปีโดยไม่รอลงอาญาเลยนะครับ!"

คำขู่ฟ้องข้อหาอาญายักยอกทรัพย์และกฎหมายที่แม่นยำเฉียบขาดของนนท์ทำเอาวิโรจน์และทนายสมเกียรติตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ทั้งคู่หันมองหน้ากันเลิกลักตระหนักรู้ทันทีว่าคนขับรถร่างยักษ์คนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแต่เป็นอัจฉริยะทางกฎหมายและการเงินที่ซ่อนคมอยู่ชัดๆ

"ฝากไว้ก่อนเถอะกานดา!... แกด้วย ไอ้คนขับรถอวดดี! ไปกันเว้ย!" วิโรจน์สบถสั่งเสียงหลงด้วยความอับอายและหวาดกลัว รีบวิ่งหนีก้าวเท้าออกจากบ้านใหญ่พร้อมทนายความและลูกน้องอย่างลนลานจนประตูบ้านสั่นสะเทือน

หลังจากพายุภายนอกและศัตรูร้ายล่าถอยไปอย่างพ่ายแพ้ราบคาบ ความเงียบงันปนความปลาบปลื้มยินดีอย่างสูงสุดแผ่ซ่านเข้ามาในห้องอาหาร กานดามองดูนนท์ด้วยดวงตาคมสวยที่สั่นระริกเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งและคลั่งรักในตัวเขาที่ใช้สติปัญญาและร่างกายแกร่งปกป้องตระกูลเลิศโชติอนันต์ของเธอไว้ได้อย่างสง่างาม แพรวไพลินและพิมอัปสรเองก็ชื่นชมนนท์ตาเชื่อมด้วยความประทับใจลึกซึ้งยิ่งขึ้นทวีคูณ

กานดาขยับก้าวเดินเข้าไปหานนท์ทันที หล่อนดึงแขนแกร่งของนนท์เดินขึ้นชั้นสองมุ่งตรงไปยังห้องนอนใหญ่ส่วนตัวของหล่อนอย่างรวดเร็วโดยไม่สนสายตาของใคร กานดาปิดบานประตูไม้สักหนาล็อคกลอนแน่นสนิท พลันหันหลังกลับมาสวมกอดร่างกำยำของคนขับรถหนุ่มตัวโปรดไว้แน่น ซบหน้าร้องไห้กระซิกเบาๆ ด้วยความโล่งอกอย่างที่สุด

"นนท์... ขอบคุณมากนะคะคนดี... ถ้าไม่ได้นนท์ช่วยไว้ในวันนี้ ฉันกับลูกสาวคงแย่และต้องสูญเสียทุกอย่างแน่ๆ... นนท์เป็นคนสำคัญที่สุดของฉันเลยนะคะ" กานดาเอ่ยเสียงสั่นเครือหวานซึ้ง

นนท์ลูบแผ่นหลังอวบอัดปลอบโยนอย่างอ่อนโยน "นนท์ยินดีทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณนายและคุณหนูทุกคนครับ... นนท์ยอมตายดีกว่ายอมให้ใครมารังแกพวกคุณครับ"

กานดาช้อนใบหน้าสวยขึ้นสบสายตาคมกริบของชายหนุ่ม แววตาของหล่อนเต็มไปด้วยความแน่วแน่และเทิดทูน "นนท์... จากเหตุการณ์วันนี้ ทำให้ฉันเห็นได้ชัดเลยค่ะว่าเธอมีสติปัญญาเฉียบแหลม ทั้งเรื่องบัญชี บริหาร และกฎหมาย... ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้คนเก่งๆ อย่างเธอต้องจมปลักเป็นแค่คนขับรถไปตลอดหรอกนะคะ ฉันตั้งใจแล้วว่าจะส่งเธอเรียนต่อ ในเมื่อชอบทั้งงานบริหารและกฎหมาย ก็เรียนควบคู่กันไปเลยค่ะ ฉันจะเป็นคนออกค่าเทอมและค่าใช้จ่ายสนับสนุนเธอทุกอย่างเอง... คนดีของฉัน"

นนท์ได้ยินความหวังดีแสนลึกซึ้งและคำตัดสินใจที่เด็ดเดี่ยวของคุณนายกานดา ก็ตื้นตันใจจนน้ำตาแทบคลอเบ้า ชายหนุ่มโอบกอดร่างอวบอัดแน่นเข้าหาตัว "คุณนายครับ... นนท์ขอบคุณคุณนายที่สุดในชีวิตเลยครับ นนท์สัญญาว่าจะตั้งใจศึกษาเล่าเรียนให้ดีที่สุดเพื่อเอาความรู้มาช่วยดูแลคุณนายและคฤหาสน์หลังนี้ครับ"

คำมั่นสัญญารักอันหนักแน่นและข้อตกลงเรื่องอนาคตแสนอบอุ่นสั่นสะเทือนจิตใจของคุณนายสาวใหญ่จนไฟราคะความกระสันใคร่ในกายหล่อนลุกโชนอย่างรุนแรงปานพายุ กานดาเงยหน้าสวยแลบลิ้นร้อนเลียรอบริมฝีปากของนนท์อย่างเรียกร้อง หล่อนรีบปลดกระดุมเสื้อผ้าของตัวเองและของนนท์พัลวัน ปล่อยให้เสื้อผ้าหลุดลุ่ยหล่นสู่พื้นห้องอย่างไม่ใยดี อวดผิวพรรณสะพรั่งของสาวใหญ่วัยสี่สิบที่ยังคงความตึงเต้นเต้าอกขาวโพลนอวบใหญ่และสะโพกกลมกลึงหนานุ่ม นนท์จ้องมองด้วยความลุ่มหลง ชายหนุ่มโอบช้อนอุ้มร่างอวบเนียนขึ้นโยนลงบนเตียงนอนกว้างขวางสีทองหรูหราอย่างอ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม

นนท์ทาบทับเรือนร่างแกร่งลงไปหาคุณนายสาวใหญ่ สองมือซุกซนลูบไล้ไปตามเนื้อตัวที่นุ่มละมุน กานดาครางซี๊ดสั่นสะท้านยามฝ่ามือหนาขยำบีบเค้นเต้านมตูมคู่งามบดบี้หัวนมสีแดงก่ำอย่างมันมือ นนท์ซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของกานดา สูดดมกลิ่นน้ำหอมหรูผสมกลิ่นกายสาวใหญ่อันเย้ายวนใจ ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียรอบทรวงอกของหล่อน สลับกับใช้นิ้วแกร่งขยับชอนไชเข้าไประหว่างกลีบรูรักสีเข้มที่เปียกโชกไหลเยิ้มน้ำหล่อลื่นฉ่ำท่วมจากความต้องการกระสันที่พุ่งสูง กานดาเบ้หน้าเกร็งเสียวสั่น สะโพกอวบแอ่นร่อนตอบรับสัมผัสนิ้วที่ชักเข้าออกขยายช่องรัก

"ซี๊ด... นนท์คะ... เสียวเหลือเกิน... ลิ้นเธอดีจัง... นิ้วก็ขยี้รูรักฉันจนทนไม่ไหวแล้ว..." กานดาบิดกายเร่า สองมือจิกเกร็งกับผ้าปูที่นอนหรูแน่น

นนท์จับขาอวบเรียวทั้งสองข้างแยกอ้าออกกว้างขวาง เผยให้เห็นรูรักสีเข้มเปียกเยิ้มวาวระยับ ชายหนุ่มขยับเข้าประชิดสะโพกอวบ นำลำควยร้อนอันแข็งปูดนูนและสั่นระริกกดจ่อเข้าหาปากรูรัก นนท์มองใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ตอนนี้นอนตาฉ่ำปรือระคนหยาดน้ำตาแห่งตัณหาของเจ้านายสาวใหญ่ ก่อนจะกดสะโพกเบียดอัดตัวตนใหญ่พรวดเดียวจมมิดโคนเข้าไปในโพรงรูรักแน่นตึงบีบรัดอย่างรุนแรงสะท้านใจ

"อ๊า!... นนท์... ควยเธอใหญ่จัง กระแทกเข้ามาลึกที่สุดเลย... ซี๊ด... เสียวรูรักจะแตกแล้วค่ะผัวขา... กระแทกเข้ามาแรงๆ เลย... เป็นรางวัลของเธอนะคะ... ซี้ด..." กานดากรีดครางลั่นห้อง โยงบิดสะโพกอวบรับแรงตอกยัดของชายหนุ่ม สองมือกอดเกี่ยวรั้งไหล่แกร่งของนนท์ให้กดสวนอัดลึกกระแทกชนปากมดลูกดังปึกๆ

นนท์ขบกรามแน่น ซอยสะโพกสอบกระเด้าตอกลำควยใหญ่ยาวสวนเข้าออกลึกสุดรูมดลูกแน่นหนา เสียงกระทบเนื้อมัดสะโพกและง่ามขาก็ดังปังปังๆ สนั่นระรัวห้องนอนใหญ่ กานดาหลับตาพริ้มเสียวสุขจนสะโพกกลมลอยส่ายร่อนรับความยาวใหญ่ที่ถูไถเสียดสีจุดเสียว นนท์กระหน่ำซอยสะโพกอย่างหนักหน่วงดุดันแต่ยังคงแฝงความรักใคร่โอบกอด ชายหนุ่มโถมน้ำหนักตัวทับร่างกานดา ประกบจูบปากร้อนแรงแลกลิ้นระเบิดอารมณ์สวาทที่อัดแน่น ทั้งสองสะสะท้านเกร็งไปทั่วร่าง นนท์ซอยเอวยิบรัวถี่ยิบในช่วงสุดท้ายก่อนทนเสียวไม่ไหวเกร็งสะโพกค้างคาลึกสุดช่องและกระตุกฉีดน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นพุ่งทะลักเล็ดรอดเปี่ยมรูหีคุณนายกานดาจนล้นเปียกง่ามขาเสร็จสมพร้อมกันอย่างมีความสุขล้นใจกอดประคองอบอุ่นรักบนวิมานใหญ่ข้ามคืนแสนวิเศษ...